12 Ιαν 2012

Διαζύγιο: η θέση του παιδιού μεταξύ του ζευγαριού

Η απόφαση του διαζυγίου έχει παρθεί. Η μητέρα και ο πατέρας δεν θα διαμένουν πλέον κάτω από την ίδια στέγη. Τι γίνεται όμως με τα παιδιά; Ποιος θα τους μιλήσει για αυτό και τι ακριβώς θα πρέπει να πει; Υπαρχει «μαγική συνταγή» έτσι ώστε τα παιδιά να μην επηρεαστούν από αυτή την κατάσταση; Σκεφτείτε όμως ότι παρ’ όλο που ένα διαζύγιο μπορεί να είναι μια πιθανή αιτία στρες για τα παιδιά παρ’ όλα αυτά μπορεί να βιωθεί και σαν ανακούφιση στην περίπτωση που υπάρχει λεκτική ή σωματική βια μεταξύ του ζευγαριού. Από την άλλη πλευρά, τι να αναμένουν οι γονείς στη συμπεριφορά των παιδιών τους μετά από ένα διαζύγιο και ποια είναι ακριβώς η ψυχολογική διεργασία η οποία γίνεται; Αυτά τα ερωτήματα αλλά και πολλά άλλα μοιάζουν αναπάντητα αλλά και τρομακτικά στο μυαλό των γονέων γι’ αυτό και πολλές φορές η στάση που κρατούν απέναντι στα παιδιά αλλά και η θέση στην οποία τα βάζουν οδηγεί σε αρνητικές συναισθηματικές και συμπεριφορικές συνέπειες.

Τι ακριβώς συμβαίνει στα παιδιά και πως βλέπουν μέσα από τα δικά τους μάτια ένα διαζύγιο; Το κυριότερο είναι ότι για τα παιδιά το διαζύγιο σημαίνει την απώλεια ενός προσώπου με αποτέλεσμα το σπάσιμο των συναισθηματικών δεσμών του παιδιού με το πρόσωπο το οποίο αποχωρεί που τις περισσότερες φορές είναι ο πατέρας. Έτσι, παρατηρούμε ότι τα παιδιά τα οποία βιώνουν την εμπειρία ενός διαζυγίου βρίσκονται σε ένα στάδιο συνεχούς θρήνου, επειδή γίνεται μια συνεχής ανατραφοδότηση λόγω της περιοδικής επαφής και επικοινωνίας που έχουν με το πρόσωπο το οποίο έχει αποχωρίσει.

Πως να χειριστώ το διαζύγιο σαν γονέας;

Να θυμάστε πάντα ότι η υπομονή, το αίσθημα του καθησυχασμού αλλά και το να μπορέσετε να ακούτε τι πραγματικά θέλουν από εσάς τα παιδιά σας μπορούν να μειώσουν την ένταση, καθώς τα παιδιά προσπαθούν να προσαρμοστούν και να αντιμετωπίσουν τις νέες καταστάσεις. Τα παιδιά πρέπει να βιώνουν το αίσθημα της σταθερότητας, της δομής αλλά και της προστασίας. Η περίοδος αυτή, είναι μια μεταβατική φάση όχι μόνο στη ζωή των γονέων αλλά και των παιδιών έτσι βάζοντας ως πρωτεραιότητα τις ανάγκες των παιδιών σας μπορείτε να μειώσετε σημαντικά το άγχος και τον πόνο που βιώνουν.

Τι να πω στα παιδιά μου και πως να το πω;

Εάν και η απόφαση έχει παρθεί, η στιγμή που θα την μοιραστείτε με τα παιδιά σας είναι πολύ δύσκολη και αμήχανη. Για το λόγο αυτό, θα ήταν πιο αποτελεσματικό εάν προετοιμάζατε τον εαυτό σας από προηγουμένος σχετικά με το τι ακριβώς θα πείτε αλλά και για τις δύσκολες ερωτήσεις τις οποίες θα κάνουν τα παιδιά. Με τον τρόπο αυτό, θα μπορέσετε να αντιμετωπίσετε και να χειριστείτε καλύτερα τις αντιδράσεις των παιδιών σας. Μην ξεχνάτε ότι:

  • Πρέπει να πείτε την αλήθεια
  • Να εκφράσετε τα συναισθήματα σας για τα παιδιά σας και να τα διαβεβαιώσετε ότι εξακολουθείτε να νοιάζεστε και να τα αγαπάτε.
  • Συνεχίστε τις καθημερινές ρουτίνες που είχατε μαζί τους όπως το πρωινό ξύπνημα, βοήθεια στα μαθήματα του σχολείου.
  • Προετοιμάστετα ότι κάποια πράγματα πρόκειται να αλλάξουν και θα είναι διαφορετικά από προηγουμένος και από την άλλη πλευρά κάποια άλλα θα παραμείνουν τα ίδια. Βρίσκεστε στη διάθεση τους για να συζητήσετε οποιεσδήποτε αλλαγές θα συμβαίνουν.

Πως να βοηθήσω το παιδί μου να προσαρμοστεί με το διαζύγιο;

Στηρίζοντας τα παιδιά σας, τα βοηθάτε να εκφράσουν τα συναισθήματα του, και δεσμεύεστε να τα ακούσετε πραγματικά αυτά τα συναισθήματα χωρίς να εναντιώνεστε. Επιπλέον, ξεκαθαρίστε οποιεσδήποτε παρεξηγήσεις και λάθος κατανοήσεις. Θα βοηθήσετε τα παιδιά σας να προσαρμοστούν :

  • Ακούγωντας τα
  • Βοηθώντας τα να βρουν τις κατάλληλες λέξεις να εκφράσουν τα συναισθήματα τους
  • Αφήνωντας τα να είναι ειλικρινή
  • Αποδεχόμενοι τα συναισθήματα τους. Μπορεί να μην είστε σε θέση να διορθώσετε τα προβλήματα τους ή να μετατρέψετε τη θλίψη τους σε χαρά αλλά είναι σημαντικό να την αποδεχθείτε.

Αυτό που θέλουν τα παιδιά να γνωρίζουν είναι ότι το διαζύγιο δεν είναι δική τους ευθύνη ή λάθος.

Εισαγωγική Φωτογραφία

Author: Ειρένα Αναστασίου

Η Ειρένα Αναστασίου είναι Εγκεγραμένη Σχολική Ψυχολογος – Ψυχοθεραπεύτρια και ασχολείται με θέματα που αφορούν την παιδική και εφηβική ηλικία. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε θέματα αγχώδη διαταραχών και διαταραχών της διάθεσης στους ενήλικες.