06 Μαρ 2012

Ο όρος της εβδομάδας: Κλασική εξαρτημένη μάθηση

Ο όρος «κλασική εξαρτημένη μάθηση» αναφέρεται σε μια διαδικασία μάθησης που μελέτησε και τόνισε ιδιαίτερα ο Pavlov, στην οποία ένα έως κάποια στιγμή ουδέτερο ερέθισμα αποκτά την ικανότητα να προκαλεί μιαν αντίδραση λόγω της σύνδεσης του με ένα ερέθισμα που αυτομάτως παράγει την ίδια ή κάποια παρόμοια αντίδραση.

Το πιο κλασικό παράδειγμα εξαρτημένης μάθησης είναι ένα από τα πειράματα που έκανε ο ίδιος ο Pavlov. Σε αυτό το πείραμα έδειχναν ένα πιάτο φαγητό σε έναν πεινασμένο σκύλο, κάτι το οποίο είχε φυσικά ως συνέπεια να τρέξουν τα σάλια του. Στο επόμενο στάδιο, πριν παρουσιαστεί το φαγητό και αρχίσει η έκκριση σάλιου, χτυπούσαν ένα καμπανάκι. Σε βάθος χρόνου, ο σκύλος συνέδεσε τον ήχο από το καμπανάκι με την παροχή φαγητού, οπότε μετά από αρκετές επαναλήψεις ο ήχος από το καμπανάκι ήταν αρκετός για να ξεκινήσει η έκκριση σάλιου. Βλέπουμε δηλαδή πως ένα αρχικά ουδέτερο ερέθισμα (ήχος) καταφέρνει να προκαλεί την ίδια αντίδραση με ένα μη ουδέτερο ερέθισμα (η θέα του φαγητού).

Σε αυτή τη βασική αρχή βασίζεται το σύνολο της εκπαίδευσης ζώων, κατοικιδίων και μη.

Εισαγωγική Φωτογραφία

Πηγή

Author: Δημήτρης Αγοραστός

Ψυχολόγος και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος στις νευροσυμπεριφορικές επιστήμες. Ολοκληρώνει το μεταπτυχιακό του στη Σχολική Ψυχολογία. Έχει ασχοληθεί ερευνητικά με θέματα όπως την έκφραση των ανθρωπίνων συναισθημάτων, την ενσυναίσθηση, την ανάπτυξη μαθησιακών διαταραχών και την διασύνδεση υπολογιστή-εγκεφάλου για τετραπληγικούς ασθενείς. Έχει ασχοληθεί επαγγελματικά και εθελοντικά με την ψυχοκοινωνική υποστήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Είναι ο διαχειριστής και ο κύριος αρθρογράφος του Ψυχολογείν.