18 Οκτ 2012

Κρατιέμαι γιατί φοβάμαι…

Γράφει η Γεωργία Καλλιντέρη*

Το παρελθόν είμαστε εμείς, το παρόν το διαμορφώνουμε εμείς και το μέλλον εξαρτάται πάλι από εμάς. Πάντα θα υπάρχουν εξωτερικοί μη προβλέψιμοι παράγοντες οι οποίοι θα επηρεάζουν το πώς νιώθουμε, το πώς εκφράζουμε αυτό που νιώθουμε και πως συντηρούμε ή προάγουμε αυτό που μας γεμίζει. Μια φίλη μου, λέει πρόσφατα, κάποιες φορές νομίζω ότι απλά δεν πρέπει να βιάζεις καταστάσεις -έχει δίκιο- όμως πως αυτό γίνεται στην πράξη;

Απλά προσπαθώντας το. Πως θα δεις αν μπορείς αν δεν προσπαθήσεις, αν δε δεις κάτι αν σου ταιριάζει, η αν δεν σου ταιριάζει, αντίστοιχα.

Ο φόβος και η στασιμότητα σίγουρα είναι δύο καταστάσεις οι οποίες τρέφουν η μία την άλλη και δεν προωθούν την υιοθέτηση ή προοπτική μιας νέας. Δεν υποστηρίζω ότι είναι εύκολο να κάνεις ένα βήμα, αλλά δεν είναι και ακατόρθωτο. Το βήμα είναι πολύ σχετικό για τον καθένα, δεν έχει κανόνα, τον κανόνα τον δημιουργεί ο καθένας μόνος του και το πάει μέχρι εκεί που μπορεί. Μέχρι εκεί που αντέχει και βάζοντας τα δικά του προσωπικά όρια. Ο κάθε ένας από εμάς έχει τις δικές του εμπειρίες. Οι εμπειρίες μας, διαμορφώνουν αυτό που είμαστε, φτιάχνουν τις προτιμήσεις, τι μας αρέσει και τι δε μας αρέσει.

Οφείλουμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να έχει δικαιώματα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η επιβολή των προσωπικών πεποιθήσεων -με σκοπό την εκπλήρωση των αναγκών μας- είναι απαραίτητη. Εκφράζεσαι, μοιράζεσαι, αναγνωρίζεις τις πραγματικές σου αξίες και παίρνεις αποφάσεις. Οι αποφάσεις λαμβάνονται επειδή έχεις αναγνωρίσει τις προσωπικές σου αξίες και κατάφερες να τις ιεραρχήσεις και τότε λειτουργείς αυθόρμητα.

Αυθορμητισμός δεν είναι αυθαίρετες πράξεις. Είναι κατανόηση του «εγώ», αναγνώριση του «είμαι» και διάθεση επικοινωνίας μέσα από μια υγιή αλληλεπίδραση. Έτσι είτε θα σου ταιριάξει κάτι είτε όχι, όμως εσύ θα πηγαίνεις με σημείο αναφοράς εσένα…-θέλω και προσπαθώ γι αυτό που πραγματικά επιθυμώ έχοντας σεβασμό στο «όχι» και στο «ναι» παράλληλα το δικό μου και του άλλου. Όπως εσύ έτσι και οι γύρω έχουν εμπειρίες. Έχουν πονέσει, έχουν συμβιβαστεί και έχουν φύγει ή έχουν εγκαταλειφθεί, όμως κάθε νέα εμπειρία σου δίνει τη δυνατότητα να φτιάξεις κάτι καινούριο. Να μάθεις από τα λάθη σου και να κάνεις καινούρια. Ο φόβος δεν σου επιτρέπει συχνά να δεις καθαρά, σε «κλείνει» και σε απομακρύνει από αυτό το βαθύτερο μέσα σου.

Η επαφή σου με αυτό το βαθύτερο κομμάτι απαντάται σε μια εσαεί προσπάθεια και όσο παλεύεις να στέκεσαι εκεί προσπαθώντας γι αυτό, μη φοβάσαι. Αυτό σε εξελίσσει σε πάει μπροστά σε παρακινεί και σε γεμίζει. Σε βοηθάει να δημιουργήσεις, να αναπτύξεις, να δώσεις και να πάρεις. Τι λες, δεν αξίζει τον κόπο;

Εισαγωγική Φωτογραφία

H Γεωργία Κλλιντέρη είναι κοινωνική λειτουργός και εκπαιδευόμενη ψυχοδραματίστρια στο
ΨΥΚΑΠ-Ψυχοδραματικό Κέντρο Ανάπτηξης Προσωπικότητας
E-mail: gkallideri@gmail.com

Author: Guest Author