30 Οκτ 2012

Κατάθλιψη και τρόποι αντιμετώπισης

Αναδημοσίευση από: GeneNutrition.gr

Η κατάθλιψη, όταν υφίσταται, επηρεάζει αρνητικά τις ζωές των ανθρώπων με ποικίλους τρόπους και πολλές φορές προκαλεί δυσλειτουργικότητα σε πολλές πτυχές της ζωής τους. Σε αυτές τις περιπτώσεις συνήθως παρατηρείται έλλειψη κινήτρων, συναισθηματικές, συμπεριφορικές και βιολογικές διαταραχές, καθώς και προβλήματα στις γνωστικές λειτουργίες.

Σε συναισθηματικό επίπεδο, παρατηρείται μείωση της ικανότητας του ατόμου να βιώσει θετικά συναισθήματα, ενώ παράλληλα νοιώθει πολύ έντονα την παρουσία αρνητικών συναισθημάτων όπως άγχος, θυμό, ντροπή και ενοχές. Σε γνωστικό επίπεδο, το άτομο διακατέχεται από αρνητικές σκέψεις για τον εαυτό του και το περιβάλλον του και μπορεί να παρουσιάσει κάποια προβλήματα στη συγκέντρωση, στην προσοχή, και στη μνήμη.

Σε σχέση με τη συμπεριφορά, η κατάθλιψη μπορεί να προκαλέσει μια τάση για εξάρτηση από τους άλλους ενώ συχνά το άτομο αποσύρεται από κοινωνικές καταστάσεις που παλαιοτέρα του έδιναν ευχαρίστηση. Τα πιο συνήθη βιολογικά προβλήματα αφορούν σε διαταραχές του ύπνου, της διατροφής καθώς και σε ορμονικές διαταραχές.

Τέλος, η έλλειψη κινήτρων αναφέρεται σε συμπτώματα απάθειας, απώλεια ενέργειας και ενδιαφέροντος για πράγματα που στο παρελθόν υπήρξαν σημαντικά για το άτομο. Είναι αναγκαίο να τονιστεί ότι η κατάθλιψη δεν εμφανίζεται σε όλες τις περιπτώσεις με τον ίδιο τρόπο και φυσικά διαφέρει στη συχνότητα, το βαθμό και τη διάρκεια των συμπτωμάτων σε κάθε άνθρωπο.

Παρόλο που η κατάθλιψη είναι ένα συνηθισμένο πρόβλημα της εποχής μας, θα πρέπει να αντιμετωπίζεται έγκαιρα έτσι ώστε να μην αναπτυχθούν σοβαρότερα προβλήματα ως αποτέλεσμα της καταθλιπτικής διάθεσης. Υπάρχουν κάποιοι μέθοδοι αυτοβοήθειας οι οποίες συνιστώνται. Οι μέθοδοι αυτοί βασίζονται κυρίως στην αλλαγή των αρνητικών σκέψεων και της συμπεριφοράς, το οποίο με τη σειρά του θα επιφέρει θετική αλλαγή στη διάθεση.

Είναι σημαντικό να προσπαθήσει το άτομο να αναγνωρίσει τα πράγματα και τις καταστάσεις που του προκαλούν αίσθημα ευχαρίστησης, τα οποία θα συμπεριλαμβάνονται σε ένα καθημερινό πρόγραμμα που θα σχεδιάσει.

Τα άτομα με κατάθλιψη δε διαθέτουν συνήθως την ενέργεια για να δραστηριοποιηθούν, οπότε παραμένουν αδρανή. Το αίσθημα αδράνειας αυξάνει τα καταθλιπτικά συναισθήματα, εμποδίζοντας οποιαδήποτε μορφή δραστηριοποίησης και έτσι το άτομο μπαίνει σε ένα φαύλο κύκλο. Για να σπάσει αυτός ο κύκλος θα πρέπει να προγραμματίζει κάποιες δραστηριότητες οι οποίες να ταιριάζουν στον τρόπο ζωής του.

Επίσης, είναι σημαντικό να μάθει τρόπους να χαλαρώνει, ακόμα και αν το άγχος και η ένταση δεν αποτελούν τους παράγοντες που προκαλούν την κατάθλιψη του. Θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στην τάση που έχουν τα άτομα με κατάθλιψη να ασκούν αυστηρή κριτική στον εαυτό τους. Σε αυτήν την περίπτωση, το πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσουν αυτήν την τάση και να προσπαθήσουν να τη μειώσουν σταδιακά. Τέλος, ένας από τους παράγοντες που ενισχύει την καταθλιπτική διάθεση είναι η κοινωνική απομόνωση. Στην προσπάθεια αλλαγής αυτής της κατάστασης συνιστάται η εκμάθηση καινούριων κοινωνικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων.

Η κατάθλιψη πρέπει να αντιμετωπίζεται εγκαίρως. Αν το άτομο διαπιστώσει ότι έχει έντονη καταθλιπτική διάθεση, η οποία δεν βελτιώνεται με μεθόδους αυτοβοήθειας, τότε θα πρέπει να απευθυνθεί σε κάποιο ψυχολόγο ή σε ένα φορέα συμβουλευτικής και ψυχοθεραπείας.

Εισαγωγική Εικόνα

]]>

24 Σεπ 2012

Εφηβεία και τρόποι διαχείρισης των δυσκολιών αυτής της περιόδου

Αναδημοσίευση από GeneNutrition.gr

Οι ορμονικές αλλαγές που υφίστανται οι έφηβοι έχουν σημαντικές επιπτώσεις στα συναισθήματα και τη γενικότερη διάθεση τους, η οποία χαρακτηρίζεται από μεταπτώσεις. Για παράδειγμα, τη μια στιγμή μπορεί να είναι καλοδιάθετοι και την επόμενη να δείχνουν στεναχωρημένοι, αποκομμένοι από το περιβάλλον, βυθισμένοι σε σκέψεις και προβληματισμούς. Είναι η περίοδος στην οποία οι άνθρωποι λένε αντίο στην παιδικότητα τους, η οποία περιελάμβανε την προστασία των ενηλίκων και την επιείκεια θα λέγαμε για τις περισσότερες πράξεις τους.

Ας μη ξεχνάμε, πόσο δύσκολο είναι να αλλάζεις και να μετατρέπεσαι από ένα μικρό χαριτωμένο παιδάκι σε έναν έφηβο με ένα σώμα που συχνά φαίνεται άχαρο και παράξενο. Το παραπάνω, επηρεάζει την αυτοεικόνα τους και τους οδηγεί στο να έχουν χαμηλή αυτοπεποίθηση.

Την περίοδο αυτή δέχονται μεγάλη πίεση από τους φίλους και συμμαθητές τους. Έχουν την ανάγκη να νοιώθουν ότι ανήκουν σε μια ομάδα, σε μια παρέα. Διακατέχονται από τον φόβο της κοινωνικής απομόνωσης και της απόρριψης.

Νοιώθουν ότι οι ενήλικες δεν μπορούν να τους καταλάβουν και κάνουν τη δική τους μικρή επανάσταση απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας ή πίεσης. Για παράδειγμα, αρνούνται να συμμετέχουν σε κάποιες καθημερινές δραστηριότητες, που παλαιοτέρα αποτελούσαν μέρος της ζωής τους. Επίσης, είναι αντιδραστικοί απέναντι σε διάφορες μορφές υποδείξεων ή συζητήσεων από γονείς, εκπαιδευτικούς, και γενικότερα από ενήλικες που αποτελούν τα πρόσωπα αναφοράς τους.

Τέλος, έρχονται αντιμέτωποι με τη σεξουαλικότητα τους και πολλές φορές δυσκολεύονται να τη διαχειριστούν.

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν, με το να κάνουν οτιδήποτε για να νοιώσει το παιδί τους ότι θα είναι δίπλα του και θα το στηρίζουν σε κάθε κατάσταση που περνάει. Στην περίπτωση που ένας γονέας έχει ένα παιδί που νοιώθει απομονωμένο, θα ήταν καλό, να εμπλέκεται σε κάποιες δραστηριότητες μαζί του. Για παράδειγμα, αν κάθεται στην κουζίνα γράφοντας κάποιες ασκήσεις, θα μπορούσε να κάτσει δίπλα του και να γράψει κάποιους λογαριασμούς. Αν κάθεται και βλέπει τηλεόραση, να του ζητήσει να παρακολουθήσουν κάποιο πρόγραμμα μαζί.

Με αυτό τον τρόπο, ο έφηβος σταματάει να βλέπει τον ενήλικα ως ένα απειλητικό εξουσιαστικό άνθρωπο, που ο μόνος στόχος του είναι να του κάνει τη ζωή δύσκολη. Παράλληλα, η συμμετοχή σε κοινές δραστηριότητες, θα κάνει τον έφηβο να νοιώσει την ασφάλεια που χρειάζεται, ώστε να εκφράζει τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Οι κοινές δραστηριότητες, μπορούν να είναι απλές, όπως να φάει όλη οι οικογένεια μαζί, να πάει μια εκδρομή, σε μια πολιτιστική εκδήλωση, στο γήπεδο, κ.λ.π.

Είναι σημαντικό, να υπάρχει καλή λεκτική και μη λεκτική επικοινωνία, ανάμεσα στους γονείς και τους εφήβους. Υπάρχουν κάποια πρώτα βήματα που πρέπει να κάνουν οι γονείς για να επιτευχθεί αυτή η σημαντική επικοινωνία με το παιδί τους, στην δύσκολη περίοδο αλλαγής που περνάει. Το πρώτο βήμα είναι να δεχτούν και να αγκαλιάσουν τις αλλαγές που συμβαίνουν στα παιδιά τους, αναγνωρίζοντας ότι το μωρό τους μεγάλωσε και αντιμετωπίζοντας τη νοσταλγία που φέρνει η σκέψη αυτή.

Είναι σημαντικό να επιβραβεύουν την κάθε προσπάθεια που κατέβαλλε το παιδί τους. Να εκφράζουν την αγάπη τους και να τον/την παροτρύνουν να εκφράζει τα αρνητικά του/της συναισθήματα.

Αναλυτικότερα, είναι καλό οι γονείς να είναι ανοιχτοί σε κάθε είδους συζήτηση. Επίσης, μπορούν να γνωρίζουν πράγματα και καταστάσεις από τη ζωή του παιδιού τους, χωρίς όμως το παιδί τους να νοιώθει ότι το ελέγχουν και παρεμβαίνουν συνεχώς. Για παράδειγμα, μπορούν να του κάνουν κάποιες ερωτήσεις για τους φίλους του και τα μέρη που πηγαίνει, διατηρώντας μια φιλική στάση και αποφεύγοντας το αυστηρό και εξουσιαστικό ύφος, το οποίο πιθανότατα να προκαλέσει την αντίδραση του παιδιού τους.

Είναι καλό να παροτρύνονται οι έφηβοι να συμμετέχουν σε διάφορες εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα, σε κάποια θεατρική ή αθλητική ομάδα, σε εικαστικές δραστηριότητες, κ.λ.π., γεγονός που θα τους βοηθήσει στην κοινωνικοποίηση τους και θα ενισχύσει την αυτοπεποίθησή τους. Τέλος, οι γονείς θα πρέπει να συμμετέχουν ενεργά στη ζωή των έφηβων παιδιών τους, γνωρίζοντας τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα τους και βοηθώντας τους με κάθε τρόπο σε αυτή τη δύσκολη μεταβατική περίοδο της ζωής τους.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>