08 Ιούν 2012

Η κατάθλιψη και η δυσφορία στον κόσμο των ραντεβού

Η κατάθλιψη και η δυσφορία, οι οποίες είναι αρνητικές καταστάσεις διάθεσης που δεν πληρούν το όριο της κλινικής κατάθλιψης, προκαλούν δυσκολίες στις κοινωνικές και διαπροσωπικές σχέσεις των ατόμων. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι με αρνητική διάθεση, είναι λιγότερο δεκτικοί, εκθέτουν συμπεριφορές απόσυρσης και τείνουν να απομονώνονται. Άτομα με αρνητική διάθεση, επίσης βλέπουν τον κόσμο γύρω τους μέσα από ένα φακό «απαισιοδοξίας». Προηγούμενες μελέτες που έχουν επικεντρωθεί στο πώς τα άτομα με ιστορικό κατάθλιψης ή τρέχουσας ύφεσης διαθέσεως αντιλαμβάνονται τον κόσμο γύρω τους, βασίστηκαν στις προσομοιώσεις των προσωπικών αλληλεπιδράσεων. Αν και αυτές έχουν δώσει κάποια στοιχεία σχετικά με το πώς η άσχημη διάθεση επηρεάζει αρνητικά την αντίληψη, χρειάζονται πιο ρεαλιστικά πειράματα.

Ο David S. Greenawalt1 θέλησε να ληφθούν πιο ακριβείς εκτιμήσεις. Ηγήθηκε πρόσφατα μια μελέτη που απαιτήθηκαν 104 συμμετέχοντες να αξιολογήσουν τα αποτελέσματα των πρώτων ραντεβού μέσω σεναρίων. Οι συμμετέχοντες είχαν όλοι διαγνωστεί με κατάθλιψη στο παρελθόν ή έχουν τρέχον αίσθημα δυσφορίας. Έβλεπαν τα πρώτα ραντεβού με πραγματικούς ανθρώπους και στη συνέχεια ρωτήθηκαν αν θεωρούσαν ότι αυτοί οι άνθρωποι θα θέλουν να συνεχίσουν να βγαίνουν ραντεβού. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν με τα πραγματικά αποτελέσματα.

Σε αντίθεση με πολλές από τις υπάρχουσες μελέτες, ο Greenawalt διαπίστωσε ότι τα άτομα με ιστορικό κατάθλιψης ήταν πιο ακριβείς στις προβλέψεις τους, ειδικά σε σχέση με τα αρνητικά αποτελέσματα. Όσον αφορά τα θετικά αποτελέσματα, οι άνδρες με ιστορικό κατάθλιψης ήταν στην πραγματικότητα πιο ανακριβείς στις προβλέψεις τους από τους άνδρες χωρίς καταθλιπτικά συμπτώματα. Ο Greenawalt πιστεύει ότι οι άνδρες, οι οποίοι έχουν εμφανίσει κατάθλιψη στο παρελθόν μπορεί να είναι πιο ευαίσθητοι στις αρνητικές αντιδράσεις των άλλων σε κοινωνικές καταστάσεις. Μπορούν να έχουν μεγαλύτερη επίγνωση της γλώσσας του σώματος και να έχουν αυξημένη ανησυχία για απόρριψη. Ο Greenawalt σημειώνει ότι η κατάθλιψη μπορεί να φέρει μεγαλύτερο στίγμα για τους άνδρες, επειδή η ανασφάλεια, η απελπισία, η θλίψη και η καταθλιπτική εικόνα έρχονται σε αντίφαση με το τυπικό αρσενικό.

Εν ολίγοις, η μελέτη αποκάλυψε ότι οι αρνητικές προβλέψεις ήταν πιο ακριβείς σε γενικές γραμμές, για τους άνδρες και τις γυναίκες με ιστορικό καταθλιπτικής διάθεσης, αλλά όχι για εκείνους με τα τρέχοντα συμπτώματα δυσφορίας. Αυτό δικαιολογεί περαιτέρω διερεύνηση σε αρνητικές κοινωνικές αντιδράσεις σε σχέση με την επιμονή της κατάθλιψης. Ο Greenawalt πρόσθεσε, «Φαίνεται σημαντικό να αυξηθεί η κατανόηση των παραγόντων που μπορούν να παρακινήσουν μεγαλύτερη ακρίβεια σε κοινωνικές αντιλήψεις, δεδομένου ότι η διαπροσωπική λειτουργία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην επανάληψη και τη συντήρηση της κατάθλιψης.»

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Greenawalt, D. S., Hayes, A. M. (2012). Is past depression or current dysphoria associated with social perception? Journal of Social and Clinical Psychology,31.4, 329-355 []
01 Ιούν 2012

Η Γνωσιακή – Συμπεριφορική θεραπεία βοηθά στη θεραπεία παιδικού τραύματος

Μια νέα μελέτη βρήκε πως μια ευρέως χρησιμοποιούμενη ψυχολογική παρέμβαση μειώνει δραματικά την ψυχολογική δυσφορία που βιώνουν τα θύματα – παιδιά του πολέμου και της σεξουαλικής βίας.

Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν μια ολοκληρωμένη και σύγχρονη μορφή της γνωσιακής – συμπεριφορικής θεραπείας για τη θεραπεία των θυμάτων – παιδιών του πολέμου και της σεξουαλικής βίας στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (ΛΔΚ), στην κεντρική Αφρική. Η γνωσιακή – συμπεριφορική θεραπεία έχει χρησιμοποιηθεί επιτυχώς για τη θεραπεία παιδιών που είναι θύματα σεξουαλικής βίας στη Δύση, και αυτή ήταν η πρώτη προσπάθεια για την προσαρμογή της παρέμβασης στις αναπτυσσόμενες χώρες που πλήττονται από τον πόλεμο και τη σεξουαλική βία.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Queen του Belfast πρωτοστάτησαν στην παρέμβαση, σε συνδυασμό με την Vision International ΜΚΟ. Οι ερευνητές ανακάλυψαν πως η παρέμβαση μείωσε το τραύμα που βιώνουν τα παιδιά – θύματα του πολέμου, βιασμού και σεξουαλικής κακοποίησης περισσότερο από 50 τοις εκατό.

Η δοκιμαστική συνθήκη, στο Ανατολικό Κονγκό, έχει το υψηλότερο ποσοστό σεξουαλικής βίας στον κόσμο. Στη γνωστή ως «η πρωτεύουσα των βιασμών» στον κόσμο, εκτιμάται ότι στο ανατολικό τμήμα της ΛΔΚ τα κορίτσια και οι γυναίκες έχουν 134 περισσότερες πιθανότητες να βιαστούν από τους ομολόγους τους στη Δύση.

Μετά από μόλις 15 συνεδριάσεις της νέας ομάδας με βάση το Εστιασμένο Τραύμα – Γνωσιακής – συμπεριφορικής θεραπείας, οι ερευνητές βρήκαν μείωση στα παρακάτω:

  • 72% των συμπτωμάτων τραύματος μειώθηκαν στις γυναίκες που ήταν θύματα βιασμού και σεξουαλικής κακοποίησης
  • 81% μειώθηκαν τα συναισθήματα της κατάθλιψης και του άγχους
  • 72% μειώθηκαν οι διαταραχές συμπεριφοράς
  • 64% μειώθηκαν τα συμπτώματα αντικοινωνικής συμπεριφοράς

Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η γνώση που αποκτήθηκε κατά την πολύπλευρη παρέμβαση μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη βελτίωση της γνωστικής παρέμβασης στη Δύση. Δυστυχώς, σε πληγείσες από τον πόλεμο χώρες, όπως η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τα θύματα βιασμού και σεξουαλικής βίας συχνά δεν λαμβάνουν καμία ψυχολογική ή ακόμα και ιατρική βοήθεια.

Στη μελέτη αυτή, τα παιδιά έλαβαν συνεδρίες ψυχοεκπαίδευσης τραύματος, τεχνικές χαλάρωσης, και συμβουλές για το πώς να εντοπιστούν και να αλλάξουν συγκεκριμένες ανακριβείς ή παράλογες σκέψεις.

Τα κορίτσια επίσης σχεδίασαν εικόνες από τα πιο τραυματικά γεγονότα που έχουν βιώσει και ενθαρρύνθηκαν να μιλήσουν για αυτά τα γεγονότα σε ατομικές συνεδρίες με ψυχολόγους του Queen University Belfast και από μία ομάδα συμβούλων του Κονγκό.

Μιλώντας για τα συμπεράσματα της θεραπείας παιδιών – θυμάτων του πολέμου και της σεξουαλικής κακοποίησης σε όλο τον κόσμο, ο Paul O’Callaghan, από τη Queen’s Belfast Σχολή της ψυχολογίας, ανέφερε, «Δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι μελέτες καταδεικνύουν την σεξουαλική κακοποίηση να προκαλεί βαθιές αρνητικές συνέπειες για την ψυχική υγεία των κοριτσιών στις χώρες που έχουν πληγεί από τον πόλεμο, αλλά αυτό που προκαλεί έκπληξη και θαυμασμό ήταν το πόσο επιτυχημένη ήταν η παρέμβαση στη μείωση της ψυχολογικής δυσφορίας.»

«Η δραματική μείωση του τραύματος, η κατάθλιψη και το άγχος, τα προβλήματα της συμπεριφοράς και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς δείχνουν ότι αυτό το είδος της θεραπείας είναι πολύ αποτελεσματικό στη θεραπεία παιδιών που έχουν πληγωθεί από τον πόλεμο, παιδιών που έχουν εκτεθεί σε βιασμούς και στη σεξουαλική βία. Εκτός από τα στατιστικά αποτελέσματα της θεραπείας, πολλά από τα κορίτσια επισήμαναν πως η παρέμβαση βοήθησε να μειωθούν οι έντονοι εφιάλτες, οι αναδρομές στο παρελθόν, και ο ανησυχητικός και αυτοκτονικός ιδεασμός», δήλωσε ο O’Callaghan.

«Για μένα, αυτό ήταν το πιο επιβραβευτικό μέρος της δουλειάς μας στη ΛΔΚ.»

Η μελέτη, που έλαβε χώρα πάνω από πέντε εβδομάδες του 2011, θεράπευσε επίσης την ψυχολογική δυσφορία των 50 πληγέντων αγοριών μεταξύ των ηλικιών 12 και 17 ετών. Μειώθηκαν δραστικά τα επίπεδα του τραύματος, η κατάθλιψη και το άγχος, οι διαταραχές συμπεριφοράς και της αντικοινωνικής συμπεριφοράς στα αγόρια – στρατιώτες και στα παιδιά του δρόμου.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

23 Μαΐ 2012

H σοβαρή κακοποίηση στην παιδική ηλικία μπορεί να τριπλασιάσει τον κίνδυνο εμφάνισης σχιζοφρένειας

Mια νέα έρευνα συνδέει τη σεξουαλική, σωματική και συναισθηματική κακοποίηση, του σχολικού εκφοβισμού και τη παραμέληση από τους γονείς με την εμφάνιση σχιζοφρένειας στην ενήλικη ζωή. Παιδιά που βιώνουν σοβαρές μορφές κακοποίησης είναι περίπου τρεις φορές πιο πιθανό να αναπτύξουν σχιζοφρένεια και συναφείς ψυχώσεις αργότερα στη ζωή τους σε σύγκριση με παιδιά που δεν βιώνουν τέτοιες καταστάσεις, σύμφωνα με μια μελέτη που έχει φέρει ψυχιατρικά δεδομένα από σχεδόν 80.000 ανθρώπους.

Τα αποτελέσματα προστέθηκαν στα αυξανόμενα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η κακοποίηση στην παιδική ηλικία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης ψυχικών διαταραχών στην ενήλικη ζωή, συμπεριλαμβανομένης της κατάθλιψης, διαταραχές της προσωπικότητας και του άγχους.

Ο καθηγητής Richard Bentall του Πανεπιστημίου Λίβερπουλ του Ινστιτούτου Ψυχολογίας, Υγείας και Κοινωνίας, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης, έδειξε ότι ο κίνδυνος εμφάνισης ψύχωσης αυξάνεται σύμφωνα με το ποσό της κακοποίησης ή του τραύματος που ένα παιδί είχε περάσει, με πιο επηρεασμένα παιδιά να έχουν 50-φορές αυξημένο κίνδυνο σε σύγκριση με παιδιά που δεν έχουν υποστεί καμία κακομεταχείριση. Επίσης, έδειξε ότι τα τραύματα που βιώνει ένα άτομο στην παιδική του ηλικία δημιουργούν ψυχιατρικά συμπτώματα αργότερα στη ζωή.

Η σχιζοφρένεια εμφανίζεται σε περίπου 1-3% του πληθυσμού και ορίζεται από τους ψυχιάτρους ως μια από τις πιο σοβαρές μορφές ψυχικής ασθένειας. Χαρακτηρίζεται από παραισθήσεις και ψευδαισθήσεις, παράξενες πεποιθήσεις και έλλειψη ενδιαφέροντος καθώς και απώλεια ενσυναίσθησης.

Η ομάδα του Richard Bentall 36 δημοσιευμένες μελέτες που περιείχαν στοιχεία σχετικά με την κακομεταχείριση ατόμων στη παιδική τους ηλικία (συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής, σωματικής και συναισθηματικής κακοποίησης, ο θάνατος ενός γονέα, σχολικού εκφοβισμού και παραμέληση) και ψυχιατρικά συμπτώματα σε σχεδόν 80.000 άτομα, τα οποία συλλέχθηκαν κατά τη διάρκεια των 30 ετών. Η ομάδα διαπίστωσε, πως οι άνθρωποι που εμφάνισαν αυτούς τους τύπους τραύματος στην παιδική ηλικία έδειξαν πως υπήρχαν 3 φορές περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν σχιζοφρένεια ως ενήλικες.

Σε περιπτώσεις όπου κάποιος είχε υποστεί συνεχείς κακοποιήσεις, ο κίνδυνος ανάπτυξης σχιζοφρένειας αργότερα στη ζωή του αυξανόταν περαιτέρω. «Οι άνθρωποι που είχαν σοβαρά και πολλαπλά τραύματα στη ζωή τους είχαν 50 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο εκδήλωσης ψύχωσης [αργότερα στη ζωή τους],» δήλωσε ο Bentall.

Τα τελευταία αποτελέσματα προσθέτουν στα ήδη υπάρχοντα στοιχεία ότι η παιδική κακοποίηση μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα στη μετέπειτα ζωή των ατόμων που την έχουν υποστεί. Το 2011, επιστήμονες στο Ινστιτούτο Ψυχιατρικής στο King’s College του Λονδίνου διαπίστωσαν ότι τα άτομα με ιστορικό κακοποίησης κατά την παιδική ηλικία είχαν πάνω από διπλάσιες πιθανότητες να έχουν επαναλαμβανόμενα επεισόδια κατάθλιψης στην ενήλικη ζωή και επίσης 43% περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν φτωχά αποτελέσματα, όσον αφορά την ψυχοθεραπεία ή και τη χρήση φαρμάκων.

Οι μηχανισμοί πίσω από τη σχέση μεταξύ παιδικής κακοποίησης και της σχιζοφρένειας δεν είναι ακόμα κατανοητοί. Νωρίτερα φέτος, οι ψυχίατροι στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ διαπίστωσαν ότι άτομα που έπεσαν θύματα σεξουαλικής ή συναισθηματική κακοποίησης ως παιδιά παρουσίασαν διαφοροποιημένες τρεις σημαντικές περιοχές του ιππόκαμπου, που εμπλέκονται στον έλεγχο της μνήμης και της ρύθμισης των συναισθημάτων. Οι τομείς αυτοί ήταν μειωμένοι έως και 6,5%.

«Είναι απολύτως πιθανό ότι αυτές οι αλλαγές στον εγκέφαλο που βλέπουμε σε ασθενείς να είναι αποτελέσματα των εμπειριών της ζωής τους», δήλωσε ο Bentall. «Αλλά δεν γνωρίζουμε αν αυτός είναι ο κανόνας.»

Ο Louise Arseneault, ένας ανώτερος λέκτορας στο IOP, είπε ότι ήταν ενθαρρυντικό να γνωρίζουμε ότι τόσο πολλές διαφορετικές μελέτες έρχονται με παρόμοια συμπεράσματα για τη σχέση μεταξύ των αντιξοοτήτων παιδικής ηλικίας και ψυχωτικών συμπτωμάτων. «Γνωρίζουμε ήδη ότι τραύματα και οι επιζήμιες εμπειρίες στην παιδική ηλικία φέρνουν το μερίδιό τους για τις δυσκολίες, είτε πρόκειται για την ψυχική υγεία ή σωματική υγεία. Αλλά είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι αυτές οι αντιξοότητες εμφανίζουν την ψυχική υγεία ως αναπηρία, όπως η ψύχωση, η οποία έχει θεωρηθεί ότι επηρεάζεται από γενετικούς παράγοντες.»

Ο Andrea Danese, ένας ερευνητής στη Παιδική και Εφηβική Ψυχιατρική στο IOP, δήλωσε: «Τα τραγικά αυτά ευρήματα μπορεί να μας βοηθήσει να αποκαλυφθούν νέες λύσεις. Αν μπορούμε να κατανοήσουμε πώς οι αντιξοότητες στη παιδική ηλικία επηρεάζουν τον κίνδυνο εμφάνισης της ψύχωσης, θα έχουμε νέες ελπίδες για την ανάπτυξη παρεμβάσεων για την πρόληψη και τη θεραπεία ψυχικών ασθενειών.»

Πηγή φωτογραφίας

  • National Children’s Alliance
]]>

08 Μαΐ 2012

Οφέλη της Διπολικής Διαταραχής

Λέγεται, πως ορισμένα άτομα με διπολική διαταραχή βιώνουν συναισθήματα υψηλής αξίας και έχουν θετικές εμπειρίες ζώντας με την πάθηση, σύμφωνα με μια νέα έρευνα που πραγματοποιήθηκε από τους Lobban, Taylor, Murray & Jones1 στο Πανεπιστήμιο του Lancaster. Σύμφωνα με τη μελέτη, δέκα άτομα (ηλικίας 24 έως 57 ετών) με διπολική διαταραχή ανέφεραν διάφορα οφέλη της κατάστασης, συμπεριλαμβάνοντας αυξημένες και οξύτερες αισθήσεις και αύξηση της παραγωγικότητας. Για τη μελέτη, οι ερευνητές διερεύνησαν τα αυξανόμενα στοιχεία ότι κάποιοι άνθρωποι με διπολική ασθένεια εκτιμούν ορισμένες εμπειρίες που φέρνει η διαταραχή, και σε ορισμένες περιπτώσεις θα προτιμούσαν να κρατήσουν την κατάσταση.

Οι συμμετέχοντες στη μελέτη περιέγραψαν ένα ευρύ φάσμα από εσωτερικές καταστάσεις τις οποίες θεωρούν ότι βιώνουν σε πολύ μεγαλύτερη ένταση από ό,τι εκείνους που δεν έχουν την πάθηση, όπως αυξημένη αντιληπτική ευαισθησία, δημιουργικότητα, εστίαση και την καθαρότητα της σκέψης. Ορισμένοι εργάζονται (ή είχαν εργαστεί στο παρελθόν) σε υψηλές επαγγελματικές θέσεις ή σπούδαζαν για να κερδίσουν ένα ανώτερο πτυχίο. Οι συμμετέχοντες περιέγραφαν λεπτομερώς τις φορές όταν τα καθήκοντα στη δουλειά ήταν δύσκολα ή χρονοβόρα, αλλά τα εκτελούσαν με απίστευτη ευκολία.

Αισθάνονταν τη δυνατότητα πως μπορούν να πετύχουν σε τόσο υψηλά επίπεδα κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων κάτι το οποίο ήταν άκρως ικανοποιητικό. Ορισμένοι εξέφρασαν την άποψη ότι αισθάνονταν «τυχεροί» ή ακόμη «ευλογημένοι» να έχουν την διαταραχή αυτή. «Είναι σχεδόν σαν να ανοίγει κάτι στον εγκέφαλο που είναι διαφορετικά εκεί, και βλέπω τα χρώματα πολύ πιο έντονα απ’ότι συνήθιζα… Πιστεύω λοιπόν ότι η πρόσβαση που έχω στη μουσική και στη τέχνη είναι κάτι για το οποίο είμαι ευγνώμων στη διπολική διαταραχή για την ενίσχυση. Είναι σχεδόν σαν να είναι ένας μεγεθυντικός φακός που βρίσκεται ανάμεσα σε αυτό και εμένα» είπε ένας από τους συμμετέχοντες στη μελέτη.

Μερικοί άνθρωποι με την διαταραχή θεωρούν, επίσης ότι θα μπορούσαν να αποκομίσουν θετικά στοιχεία από τα πιο χαμηλά σημεία, καθώς, και να έχουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση για τον πόνο των άλλων. «Η διπολική διαταραχή θεωρείται γενικά ως μια σοβαρή και χρόνια ψυχική νόσος με σοβαρές αρνητικές συνέπειες για τα άτομα με αυτή τη διάγνωση και τους φίλους και την οικογένειά τους», δήλωσε η επικεφαλής της μελέτης, η Δρ. Fiona Lobban.

«Για μερικούς ανθρώπους είναι υπερβολική η κατάσταση. Η έρευνα δείχνει ότι τα ποσοστά ανεργίας μακράς διαρκείας είναι υψηλά, οι σχέσεις έχουν αμαυρωθεί από τα υψηλά επίπεδα του βάρος για την οικογένεια και τους φίλους, και η ποιότητα της ζωής είναι πολλές φορές κακή. Τα υψηλά ποσοστά της χρήσης ναρκωτικών και αλκοόλ που αναφέρθηκαν για τα άτομα με αυτή τη διάγνωση και τα ποσοστά αυτοκτονιών είναι είκοσι φορές μεγαλύτερα από αυτά του γενικού πληθυσμού.»

«Ωστόσο, παρόλα αυτά τα στοιχεία, οι ερευνητές και οι κλινικοί γιατροί γνωρίζουν ότι ορισμένες πτυχές της διπολικής διαταραχής εκτιμούνται ιδιαιτέρως από μερικούς ανθρώπους. Θέλαμε να μάθουμε ποιες είναι αυτές οι θετικές εμπειρίες που βιώνουν «, πρόσθεσε.

«Οι άνθρωποι ήταν πολύ πρόθυμοι να συμμετάσχουν σε αυτή τη μελέτη και να εκφράσουν τις απόψεις τους. Είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε περισσότερα για τα θετικά της διπολικής διαταραχής, καθώς η εστίαση στις αρνητικές μόνο πτυχές σκιαγραφεί μια πολύ προκατειλημμένη εικόνα που διαιωνίζει την άποψη της διπολικής ως μια εντελώς αρνητική εμπειρία. Εάν αποτύχουμε να εξερευνήσουμε τα θετικά της διπολικής θα αδυνατούμε να κατανοήσουμε την αμφισημία ορισμένων ανθρώπων προς τη θεραπεία», συνέχισε η Δρ. Lobban.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Lobban, F., Taylor, K., Murray, C. & Jones, S. (2012). Bipolar Disorder is a two-edged sword: a qualitative study to understand the positive edge. Journal of Affective Disorders []