02 Μαΐ 2019

Το κυνήγι του «loot box» στα βιντεοπαιχνίδια έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον τζόγο

Όσοι παίζουν βιντεοπαιχνίδια μάλλον γνωρίζουν την ύπαρξη των «loot boxes». Με δυο λόγια, πρόκειται για πακέτα τα οποία περιέχουν τυχαία βραβεία για το παιχνίδι. Οι παίκτες μπορούν να αγοράσουν αυτά τα πακέτα είτε με πόντους που κερδίζουν παίζοντας το παιχνίδι, είτε με τη χρήση χρημάτων.

Περισσότερα
08 Νοέ 2017

Κοινωνική Δικτύωση: Δείχνω, άρα υπάρχω

< ![CDATA[Αν πριν από τριάντα χρόνια κάποιος μας περιέγραφε την κοινωνική δικτύωση, θα μας φαινόταν κάτι πολύ σουρεαλιστικό. Περισσότερα

27 Απρ 2015

Τα παιδιά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν εάν ένα κείμενο στο διαδίκτυο είναι διαφημιστικό ή αντικειμενικό

Το διαδίκτυο αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας, καθώς είναι η κύρια πηγή επικοινωνίας μεταξύ μας αλλά και άντλησης κάθε είδους πληροφοριών (ειδήσεις, εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, προσωπικές απόψεις κ.α.). Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, με τον ρυθμό εξάπλωσης να πολλαπλασιάζεται χρόνο με το χρόνο. Για να καταλάβουμε καλύτερα τα μεγέθη της επίδρασης του διαδικτύου, αρκεί να αναφέρουμε πως ήδη στον δυτικό κόσμο (Ευρώπη και Β. Αμερική) τα ποσοστά χρήσης του διαδικτύου αγγίζουν έως και το 100%.

Τα παιδιά που γεννήθηκαν στο δυτικό κόσμο μετά το 2000 ουσιαστικά μεγάλωσαν μαζί με το διαδίκτυο, το οποίο τα συνοδεύει στην καθημερινότητά τους, οπότε θα περίμενε κανείς ότι λόγω της αυξημένης οικειότητας με το μέσο, είναι σε θέση να το διαχειρίζονται καλύτερα και να προφυλάσσονται πιο εύκολα από διαδικτυακούς κινδύνους και την υπερπληροφόρηση. Μια πρόσφατη έρευνα έθεσε ένα πιο συγκεκριμένο ερώτημα σχετικά με την ικανότητα των παιδιών να ξεχωρίζουν εάν κάτι που διαβάζουν στο διαδίκτυο είναι αντικειμενικό ή όχι.

Συγκεκριμένα, μια ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου Jyväskylä στην Φινλανδία θέλησε να δει εάν παιδιά ηλικίας 12 ετών είναι σε θέση να διαβάσουν ένα κείμενο στο διαδίκτυο και να αποφασίσουν εάν περιέχει αντικειμενική γνώση ή είναι διαφημιστικό και προωθεί συγκεκριμένους σπόνσορες ενός διαδικτυακού χώρου1. Τα παιδιά έπρεπε να διαβάσουν ένα διαδικτυακό προωθητικό κείμενο μιας εταιρίας με energy drinks σχετικά με τα οφέλη της κατανάλωσης τέτοιων ποτών και να το αξιολογήσουν όσον αφορά την αξιοπιστία του.

Τα αποτελέσματα ήταν ξεκάθαρα. Οι μισοί μαθητές δέχτηκαν το κείμενο ως αξιόπιστο, ενώ ακόμη και οι περισσότεροι από αυτούς που δεν το δέχτηκαν ως αξιόπιστο, δεν μπορούσαν να αιτιολογήσουν γιατί δεν το βρίσκουν αξιόπιστο.

Αξιολόγηση πληροφοριώνΔεδομένου ότι η έρευνα έγινε σε μια χώρα με υψηλότατο δείκτη διείσδυσης του διαδικτύου στη ζωή των παιδιών, μπορούμε να υποθέσουμε ότι τα αντίστοιχα ποσοστά εσφαλμένων αξιολογήσεων πληροφοριών σε άλλες χώρες είναι πολύ μεγαλύτερα. Το διαδίκτυο είναι αναπόσπαστο κομμάτι έρευνας και πληροφόρησης για τους μαθητές όλων των ηλικιών στις δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της Ελλάδας, οπότε έρευνες όπως αυτή υπογραμμίζουν τη σημαντικότητα που έχει το να οξυνθεί η ικανότητα των παιδιών να εντοπίζουν αναξιόπιστες πηγές και πληροφορίες και να αναζητούν πιο αντικειμενικά κείμενα.

Εάν ο αναλφαβητισμός ήταν ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που κατάφεραν να λύσουν οι προηγούμενες γενιές, ο ηλεκτρονικός αναλφαβητισμός και η έλλειψη κριτικής σκέψης είναι ο στόχος που πρέπει να θέσουμε στην εποχή της υπερπληροφόρησης που ζούμε.

Εισαγωγική Εικόνα

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Quartz.com: «Four out of five children don’t recognize when they’re being advertised to, a study finds» []
08 Οκτ 2013

Τι είναι η τηλεφωνική και η διαδικτυακή συμβουλευτική;

Η τηλεφωνική και η διαδικτυακή συμβουλευτική είναι δύο εναλλακτικοί τρόποι συμβουλευτικής.

Ενδείκνυται για άτομα που αδυνατούν να επισκεφτούν από κοντά ένα σύμβουλο- ψυχολόγο, λόγω τοποθεσίας (επαρχία, εξωτερικό όπου η αναζήτηση του κατάλληλου συμβούλου είναι δύσκολη),φόρτου εργασίας (ωράριο εργασίας που δεν ευνοεί την διεξαγωγή συνεδριών σε προκαθορισμένες ώρες γραφείου), ρυθμού ζωής (για παράδειγμα, μητέρα με μικρά παιδιά) και άλλων δυσκολιών στη μετακίνηση ( για παράδειγμα, άτομα με κινητικά προβλήματα, αγοραφοβία ή φόβο στιγματισμού)

Παράλληλα, η τηλεφωνική και η διαδικτυακή συμβουλευτική προσφέρονται σαν μια επιλογή προς όλους που προτιμούν την ασφάλεια και την άνεση του προσωπικού τους χώρου.

Τα οφέλη: Η τηλεφωνική και η διαδικτυακή συμβουλευτική έχουν φανεί το ίδιο αποτελεσματικές με την «παραδοσιακή» συμβουλευτική.

Ένα πρώτο θετικό στοιχείο που επιτυγχάνεται είναι η ενημέρωση σε θέματα ψυχικής υγείας, όπως και η βοήθεια στην αντιμετώπιση καθημερινών- μη κλινικών- προβλημάτων ατόμων, τα οποία υπό άλλες συνθήκες δεν θα αναζητούσαν επαγγελματική βοήθεια. Ακόμη, μέσα από τη τηλεφωνική ή τη διαδικτυακή συμβουλευτική, δίνεται η δυνατότητα για περισσότερη περίσκεψη, αφού δεν υπάρχει η επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο, η οποία μπορεί να προκαλέσει αμηχανία.

Τέλος, σε σχέση με τη διαδικτυακή συμβουλευτική, η τήρηση αρχείου με τα γραπτά μηνύματα ή τη συνομιλία δίνει την ευκαιρία στον πελάτη να επεξεργαστεί εκ νέου τις «ολοκληρωμένες» συνεδρίες, αξιολογώντας βιωματικά την πορεία της συμβουλευτικής και την ατομική του πρόοδο.

Οι κίνδυνοι: Πέρα από τα οφέλη, η τηλεφωνική και η διαδικτυακή συμβουλευτική έχουν και κάποιους κινδύνους. Πιο συγκεκριμένα, η έλλειψη της φυσικής επαφής και της συνάντησης πρόσωπο με πρόσωπο, χωρίς την παρεμβολή της οθόνης μπορεί να οδηγήσει σε παρερμηνεία.

Παράλληλα, εγκυμονεί ο κίνδυνος παραβίασης του απορρήτου με υπαιτιότητα τρίτου (για παράδειγμα, μετά από επίθεση χάκερ) ή από απλό λάθος (για παράδειγμα, μπλοκάρισμα της τηλεφωνικής γραμμής).

Η διαδικασία: Ο σύμβουλος πρέπει να αξιολογήσει επαρκώς τον πελάτη πριν παρέχει τις τηλεφωνικές ή τις διαδικτυακές υπηρεσίες συμβουλευτικής, καθώς η τηλεφωνική και η διαδικτυακή συμβουλευτική δεν ενδείκνυνται για άτομα σε κρίση (αυτοκτονικές τάσεις ή βαριά ψυχοπαθολογία).

Στη συνέχεια, ο σύμβουλος ενημερώνει τον πελάτη για τον τρόπο της συμβουλευτικής διαδικασίας (αν θα είναι μέσω e- mail ή συνομιλία μέσω skype), τον χρόνο απάντησης (στα e- mail) και μεσολάβησης των συνεδριών, καθώς και το κόστος αυτών.

Κώδικας δεοντολογίας: Όπως και κάθε άλλη μορφή συμβουλευτικής ή θεραπευτικής παρέμβασης, έτσι και η τηλεφωνική και η διαδικτυακή συμβουλευτική διέπονται από τον κώδικα δεοντολογίας του επαγγέλματος του ψυχολόγου και της τήρησης του απορρήτου.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

05 Αυγ 2013

Η διαδικτυακή ψυχοθεραπεία μπορεί να είναι εξίσου καλή ή και καλύτερη από την παραδοσιακή ψυχοθεραπεία για την αντιμετώπιση κάποιων μορφών ψυχοπαθολογίας

Τα τελευταία 10-15 χρόνια το διαδίκτυο άρχισε να γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Ακόμη και σε χώρες με σχετικά χαμηλή προσβασιμότητα στο διαδίκτυο, όπως είναι η Ελλάδα (53% των Ελλήνων χρησιμοποιούν το διαδίκτυο), τα ποσοστά των ανθρώπων που το χρησιμοποιούν στην καθημερινή τους ζωή αυξάνεται με γεωμετρικούς ρυθμούς. Η διαδραστικότητα του διαδικτύου, η ευκολία χρήσης του, η δυνατότητα αναζήτησης κάθε είδους πληροφοριών και οι πολλές δυνατότητες επικοινωνίας που προσφέρει το κάνουν εξαιρετικά δελεαστικό για τον μέσο πολίτη.

Είναι επόμενο αυτή η νέα τεχνολογία που εισέβαλε στη ζωή των περισσότερων ανθρώπων στον κόσμο, ιδιαίτερα στην Δύση, να δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα σε πολλούς τομείς. Ανάμεσα σε αυτούς συγκαταλέγεται και η ψυχική υγεία. Για παράδειγμα έχουμε ασχοληθεί στο παρελθόν με το θέμα του εθισμού στο διαδίκτυο , με τη χρήση του για τη διεξαγωγή ερευνών (Έρευνα για την διακύμανση των συναισθημάτων μέσω… twitter!Έξυπνα τηλέφωνα στην υπηρεσία της Επιστήμης) αλλά και με τα διλλήματα που θέτουν οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης στους ψυχολόγους που τα χρησιμοποιούν. Ένα θέμα όμως με το οποίο δεν έχουμε ασχοληθεί ιδιαιτέρως είναι αυτό της πραγματοποίησης συνεδριών μέσω διαδικτύου.

Εάν και εκ πρώτης όψεως η ιδέα της συνομιλίας μέσω διαδικτύου δεν μας φαίνεται ως ο πιο ιδανικός τρόπος επικοινωνίας μεταξύ συμβουλευόμενου και ψυχολόγου, είναι γεγονός πως όλο και περισσότεροι επιλέγουν να συνομιλούν με τον ψυχολόγο τους μέσω εργαλείων όπως το Skype. Αν και αυτού του είδους οι συνεδρίες είναι ακόμη στα σπάργανα στην Ελλάδα, στο εξωτερικό έχουν αρχίσει να ανθίζουν σε σημείο που πλέον υπάρχουν έρευνες που συγκρίνουν την αποτελεσματικότητα αυτών των μεθόδων ψυχοθεραπείας-συμβουλευτικής.

Σε μια πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης12 οι ερευνητές καταπιάστηκαν με το ερώτημα της αποτελεσματικότητας της διαδικτυακής ψυχοθεραπείας σε σχέση με την κλασική ψυχοθεραπεία face-to-face. Συγκεκριμένα, ζήτησαν από 6 θεραπευτές να αναλάβουν 62 ασθενείς που είχαν διαγνωσθεί με κατάθλιψη ήπιας μορφής. Οι ασθενείς χωρίστηκαν τυχαία σε δύο γκρουπ: ένα για την online θεραπεία και ένα για την face-to-face θεραπεία. Κάθε θεραπευόμενος έκανε 8 συνεδρίες με τον θεραπευτή του, οι οποίες βασίζονταν σε τεχνικές της γνωστικής-συμπεριφορικής θεραπείας. Η μόνη διαφορά μεταξύ των θεραπευόμενων ήταν ότι οι μισοί έκαναν online συνεδρίες με τους θεραπευτές τους, ενώ οι άλλοι μισοί έβλεπαν τους θεραπευτές τους κανονικά στα γραφεία τους.

Μετά το τέλος των 8 συνεδριών τα άτομα και στις δύο ομάδες έδειξαν περίπου τα ίδια ποσοστά ανταπόκρισης στην θεραπεία. Συγκεκριμένα, το 53% των ατόμων που έκαναν online θεραπεία πλέον δεν πληρούσαν τα κριτήρια της κατάθλιψης, ενώ αυτό το ποσοστό για την face-to-face θεραπεία ήταν 50%.

Μετά την πάροδο 3 μηνών οι ασθενείς επανήλθαν στο ερευνητικό κέντρο για μια νέα αξιολόγηση. Αυτό που παρατήρησαν έκπληκτοι οι ερευνητές ήταν ότι το ποσοστό των “online” ασθενών που είχαν «θεραπευτεί» (δεν πληρούσαν τα κριτήρια της κατάθλιψης) είχε αυξηθεί από το 53% στο 57%. Αντίθετα, οι “face-to-face” ασθενείς που δεν είχαν πλέον κατάθλιψη μειώθηκαν από το 50% στο 42%. Με άλλα λόγια, η έρευνα έδειξε ότι σε αυτή την περίπτωση της ήπιας κατάθλιψης η online θεραπεία ήταν πιο αποτελεσματική σε σχέση με την face-to-face θεραπεία.

Οι νέες τεχνολογίες πάντοτε γίνονταν δεκτές με σκεπτικισμό από το ευρύ κοινό, όπως άλλωστε συμβαίνει με σχεδόν κάθε τι καινούργιο, ιδιαίτερα όταν αυτό έχει να κάνει με την ανθρώπινη επικοινωνία. Όταν όμως οι νέες μορφές επικοινωνίας γίνουν μέρος της ζωής μας, βλέπουμε ότι μπορούν να αξιοποιηθούν εξίσου καλά με τις παραδοσιακές και να έχουν τον ίδιο αντίκτυπο στη συμπεριφορά μας. Στόχος των κοινωνικών επιστημόνων και εν προκειμένω των ειδικών ψυχικής υγείας θα πρέπει να είναι η μελέτη και η αξιοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων καναλιών επικοινωνίας με τους συνανθρώπους μας, ώστε η δουλειά μας να είναι όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική και να συμβαδίζει με τις νέες συνήθειες της εκάστοτε εποχής.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Birgit Wagner, Andrea B. Horn, Andreas Maercker. Internet-based versus face-to-face cognitive-behavioral intervention for depression: A randomized controlled non-inferiority trial. Journal of Affective Disorders. July 23, 2013 []
  2. The SHRINKRap: «Does psychotherapy via the Internet work?» []
05 Ιούλ 2012

Το Διαδίκτυο – Οι διαφορετικές προτιμήσεις των δύο φύλων

Ψυχολόγοι από το Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Μπαθ, στην Αγγλία, έχουν ανακαλύψει ότι τα τελευταία 10 χρόνια, η διαφορά μεταξύ του πώς οι άνδρες και οι γυναίκες χρησιμοποιούν το διαδίκτυο έχει καταστεί ακόμη πιο σημαντική. Ψάχνοντας στο Διαδίκτυο, οι ερευνητές ισχυρίζονται, ότι οι άνδρες είναι πιο πιθανό να ψάξουν και να θέλουν να ενημερώνονται για την ψυχαγωγία, τα παιχνίδια και τις ιστοσελίδες για μουσική. Οι γυναίκες, από την άλλη πλευρά, έψαχναν για ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης1 .

Μετά την εισαγωγή του Facebook, του Twitter και του MySpace, οι γυναίκες άρχισαν να καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου τους σερφάροντας σε αυτού του είδους ιστοσελίδες. Ενώ κάποιοι άντρες, επίσης ενδιαφέρονται για την διαδικτυακή κοινωνική δικτύωση, οι γυναίκες περνούν σημαντικά περισσότερο χρόνο σε αυτούς τους δικτυακούς τόπους από τους άνδρες.

Οι ερευνητές αποφάσισαν να κάνουν μια συνέχεια της μελέτης που είχαν πραγματοποιήσει 10 χρόνια πριν, ψάχνοντας για διαφορές μεταξύ των μελετών του 2002 και του 2012. Από έξι πανεπιστήμια, περίπου 500 προπτυχιακούς φοιτητές του πρώτου έτους (389 γυναίκες, 100 άνδρες), συμμετείχαν, με μέσο όρο ηλικίας τα 20 χρόνια.

Τα ευρήματά έδειξαν ότι αντί να ξεπεράσει ή να ξεπεραστούν οι διαφορές μεταξύ των φύλων στην ευρύτερη κοινωνία, η χρήση του διαδικτύου από τα αρσενικά και τα θηλυκά φαίνεται να αντανακλά, και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και επιτείνει τις ευρύτερες τάσεις. Οι δικτυακοί τόποι κοινωνικής δικτύωσης έχουν αλλάξει την δυναμική στην κοινωνία μας σημαντικά.

Από την έλευση των νέων sites κοινωνικής δικτύωσης, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η διαφορά μεταξύ ανδρών και γυναικών σχετικά με τη χρήση του Διαδικτύου είναι μεγαλύτερη από ότι ήταν 10 χρόνια πριν.δικτύωσης έχουν αλλάξει τη δυναμική στην κοινωνία μας σημαντικά.

Οι περισσότερες γυναίκες προτιμούν να ξοδεύουν το χρόνο τους να αλληλεπιδρούν με τους φίλους τους διαδικτυακά, έχουν ενδιαφέρον για κουτσομπολιό, και δημοσιεύοντας ή κοιτάζοντας τις φωτογραφίες. Οι γυναίκες ανησυχούν περισσότερο με την επικοινωνία. Ενώ η πλειοψηφία των ανδρών, από την άλλη πλευρά, δεν απολαμβάνουν την κοινωνική δικτύωση όσο το κάνουν οι γυναίκες. Προτιμούν τα παιχνίδια, στοιχήματα για τα αθλητικά παιχνίδια, ή επισκέπτονται ιστοσελίδες μουσικής.

Ο Δρ Joiner δήλωσε: «Στην προηγούμενη έρευνα που δεν βρέθηκαν διαφορές μεταξύ των φύλων όσον αφορά στη χρήση του διαδικτύου για επικοινωνία, ενώ στην παρούσα μελέτη βρήκαμε διαφορές μεταξύ των φύλων στην επικοινωνία και ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης περισσότερο από τους άνδρες.»

Η μελέτη αποκάλυψε ότι οι μαθητές αρχίζουν να χρησιμοποιούν το Internet, όταν είναι περίπου 11 ετών, και περνάνε περίπου 3,4 ώρες την ημέρα σερφάροντας. Ωστόσο, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα, οι ώρες που αφιερώνονται στο διαδίκτυο από τους άνδρες και τις γυναίκες διαφέρουν σημαντικά.

Ο Δρ Joiner δήλωσε: «Οι διαφορές φύλου στη χρήση του Διαδικτύου είναι περισσότερο μια αντανάκλαση των διαφορών μεταξύ των φύλων στην ευρύτερη κοινωνία. Είναι σημαντικό να συνεχιστούν να διερευνώνται αυτές οι διαφορές, λόγω της σημασίας του Διαδικτύου, σχεδόν σε κάθε πτυχή της ζωής μας και την εσφαλμένη παραδοχή ότι όλοι οι νέοι άνθρωποι έχουν παρόμοια και το υψηλό επίπεδο της ικανότητας στη χρήση της τεχνολογίας».

Δεδομένου ότι ο ρόλος του Διαδικτύου γίνεται όλο και περισσότερο ένα αναπόσπαστο μέρος της ζωής των ανθρώπων, είναι ζωτικής σημασίας να προωθηθεί η κατανόηση μας για το πώς χωράει το διαδίκτυο στις κοινωνικές πτυχές της καθημερινής ζωής μας.

 ]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Joiner, R., Gavin, J., Duffield, J., Brosnan, M., Crook., Durndell, A., Maras, P., Miller, J., Scott, A. & Lovatt, P. (2005). Gender, Internet Identification, and Internet Anxiety: Correlates of Internet Use. Cyber Psychology & Behavior, 8(4), 371-378. []
29 Φεβ 2012

Ενδοσχολική Βία – Συμβιώνοντας στο Σχολείο

To Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων και η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς σε συνεργασία με το «Δίκτυο για τη Βία στο Σχολείο» διοργανώνει μια συζήτηση με θέμα την βία στα σχολεία. Η συζήτηση θα γίνει την Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012, την «Ημέρα κατά της Βίας στο Σχολείο», από τις 11:00 – 13:00, στην αίθουσα «Γαλάτεια Σαράντη» του Υπουργείου (οδός Ανδρέα Παπανδρέου 37, Μαρούσι).

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Η συζήτηση θα μεταδοθεί live από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς.

  • Ο Γενικός Γραμματέας Νέας Γενιάς, κ. Γιάννος Λιβανός
  • Ο Ειδικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων, κ. Μιχάλης Κοντογιάννης
  • Ο Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής και Πρόεδρος του «Δικτύου κατά της Βίας στο Σχολείο», κ. Ιωάννης Τσιάντης
  • Ο Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού, κ. Γιώργος Μόσχος
  • Ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Ψυχικής Υγείας και Κοινωνικής Πρόνοιας του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, κ. Γιώργος Νικολαΐδης.
  • καθώς και ειδικοί επιστήμονες – μέλη του «Δικτύου κατά της Βίας στο Σχολείο».
Για το λόγο αυτό, καλούνται οι μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς: α) να παραστούν στη διαδικτυακή εκδήλωση και να υποβάλλουν ερωτήματα, αφού δηλώσουν εγκαίρως σχετική συμμετοχή στο e-mail: i.gaitanarou@neagenia.gr, β) να παρακολουθήσουν τη διαδικτυακή εκδήλωση, επισκεπτόμενοι την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς (www.neagenia.gr), γ) να υποβάλλουν ερωτήματα σχετικά με την ενδοσχολική βία, τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της Διαδικτυακής εκδήλωσης, είτε μέσω του www.neagenia.gr είτε στο e-mail: i.gaitanarou@neagenia.gr είτε στα social media της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

21 Νοέ 2011

Περί γυμνής ψυχοθεραπείας, σκλήρυνσης κατά πλάκας και εθισμών! [ΜκΕ #29]

  • Τι ξέρετε για την… γυμνή ψυχοθεραπεία; Τίποτα; Ούτε και εγώ! Γι’ αυτό βρήκα εξαιρετικά ενδιαφέρον ένα άρθρο που περιγράφει την επαναστατική αυτή μέθοδο ψυχοθεραπείας η οποία πρωτοξεκίνησε το 1933. Πριν πάει ο νους σας στο πονηρό, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε πως δεν πρόκειται για σεξουαλικά παιχνίδια. Η ιδέα πίσω από την γυμνή (ομαδική) ψυχοθεραπεία είναι πως οι συμμετέχοντες θα μπορέσουν να δημιουργήσουν ισχυρούς δεσμούς και θα μάθουν την αξία της συνεργασίας, της εμπιστοσύνης και της ειλικρίνειας. Φυσικά η γυμνή ψυχοθεραπεία ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων σε όλο τον κόσμο. Διαβάστε περισσότερο στο σχετικό άρθρο [PsychCentral]
  • Το Psychology Today φιλοξενεί ένα άρθρο για τους συμπεριφορικούς εθισμούς (όπως είναι π.χ. ο εθισμός στο διαδίκτυο, ο παθολογικός τζόγος και ο εθισμός στα βιντεοπαιχνίδια) όπου η αρθρογράφος εξηγεί τις ομοιότητες με οποιονδήποτε άλλο βιολογικό εθισμό. Και στην μία περίπτωση και στην άλλη τα συναισθήματα που βιώνει ο «ασθενής» είναι τα ίδια, όπως επίσης και τα διλήμματα και οι δυσκολίες στο να σπάσει τον αέναο κύκλο του εθισμού. Το μήνυμα που θέλει να δώσει η αρθρογράφος είναι απλό και ξεκάθαρο: και οι συμπεριφορές μπορούν να γίνουν εξίσου εθιστικές με το τσιγάρο ή το αλκοόλ! [Psychology Today]
  • Οι ερευνητές στέλνουν μήνυμα αισιοδοξίας σε όσους πάσχουν από σκλήρυνση κατά πλάκας. Σύμφωνα με μια έρευνα που παρουσιάστηκε σε διεθνές συνέδριο για την σκλήρυνση κατά πλάκας, ασθενείς οι οποίοι χρησιμοποιούσαν εργαλεία ειδικά σχεδιασμένα για την βελτίωση της λεκτικής μνήμης (μνήμη των λέξεων) έδειξαν μειωμένα επίπεδα νευροεκφυλισμού (καταστροφή νευρικών κυττάρων) και αυξημένη εγκεφαλική δραστηριότητα σε σχέση με ασθενείς που δεν είχαν την ανάλογη θεραπευτική προσέγγιση. Τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας είναι αρκετά ενθαρρυντικά για τους ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας, αφού δείχνουν ότι με απλές και συστηματικές γνωστικές ασκήσεις ο ρυθμός εκφυλισμού λόγω της νόσου μπορεί να επιβραδυνθεί. [Medical News Today]
  • Ψυχο…ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 21 Νοεμβρίου 1936,  οι New York Times δημοσιεύουν ένα άρθρο αφιερωμένο στην «πρωτοποριακή» τεχνική της λοβοτομής. Το άρθρο υπό τον τίτλο «Find New Surgery Aids Mental Cases» περιγράφει τις πειραματικές λοβοτομές που έλαβαν χώρα στα εργαστήρια του Walter Freeman, του «πατέρα» της λοβοτομής στις ΗΠΑ. Ο Freeman κατά τη διάρκεια της καριέρας του έκανε περισσότερες από 3500 λοβοτομές, πολλές φορές προκαλώντας ανεπανόρθωτες βλάβες στον εγκέφαλο οι οποίες άφηναν τους ασθενείς σχεδόν «φυτά» (η λοβοτομές σταμάτησαν την δεκαετία του 50′). Το συγκεκριμένο άρθρο των NYT πάντως είναι ιδιαίτερα εγκωμιαστικό και αισιόδοξο.

    ]]>

    25 Οκτ 2011

    Εκδηλώσεις με θέμα τις εξαρτήσεις, την Ψυχολογία και το Διαδίκτυο

    Βάζω Χ σε κάθε είδους εθισμό Την Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2011 στο Κεντρικό Αμφιθέατρο «Ευαγόρας Παλληκαρίδης» του ΤΕΙ Σερρών θα διεξαχθεί επιστημονική ημερίδα με θέμα: «Βάζω Χ σε κάθε είδους εθισμό«. Στην ημερίδα αυτή θα καλυφθούν θέματα εξαρτήσεων, όπως η εξάρτηση από το τσιγάρο, ναρκωτικά, φαγητό, αλκοόλ, τζόγος και το διαδίκτυο! Ακολουθεί το πρόγραμμα:

    • 09.00 – 09.45: Προσέλευση – Εγγραφές
    • 09.45 – 10.00: «Το Γραφείο Διασύνδεσης και οι Υπηρεσίες του», Μιχαλοπούλου Βασιλική, Ψυχολόγος- Σύμβουλος Σταδιοδρομίας ΤΕΙ Σερρών
    • 10.00 – 10.30: «Κάπνισμα: Απόλαυση και πρόβλημα. Νέες θεραπευτικές προσεγγίσεις», Τσιούδα Θεοδώρα, Πνευμονολόγος, Πρόεδρος Αντικαπνιστικού Συλλόγου Ν. Σερρών
    • 10.30 – 11.00: «Οι εξαρτησιογόνες ουσίες και οι μύθοι που αποπροσανατολίζουν», Δεμιρτζή Καλλισθένη, Ψυχολόγος – Στέλεχος Πρόληψης του Κέντρου Πρόληψης Εξαρτησιογόνων Ουσιών Ν. Σερρών «ΟΑΣΙΣ»
    • 11.00 – 11.30: «Διατροφική συμπεριφορά βουλιμικών και ανορεκτικών ασθενών», Πύργος Γεώργιος, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος
    • 11.30 – 12.00: Διάλειμμα – Καφές
    • 12.00 – 12.30: « Εθισμός στο Διαδίκτυο. Μας αφορά και τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτό ;», Φλώρος Γεώργιος, Ψυχίατρος – Ψυχοθεραπευτής, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο
    • 13.00 – 13.30: «Παρουσίαση του Προγράμματος της Μονάδας Απεξάρτησης από Αλκοόλ, Φάρμακα και Τυχερά παιχνίδια του ΨΝΘ», Καλαμβοκίδου Αλεξάνδρα, Νοσηλεύτρια Ψυχικής Υγείας ΨΝΘ, Κασκαμανίδου Ελένη, Κοινωνική Λειτουργός ΨΝΘ
    • 13.30 – 14.00: «Η θέση της Εκκλησίας στο κενό του σύγχρονου ανθρώπου», Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Χίντζιος
    • 14.00 – 14.15: Συμπεράσματα- Κλείσιμο ημερίδας
    Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στην κα Μιχαλοπούλου Βασιλική (Ψυχολόγος ΤΕΙ Σερρών), στο τηλ. 23210-49372 και στο e-mail vmix@teiser.gr
    Διαδίκτυο και Νέοι
    Την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011 το Δίκτυο Συνεργασίας για την Υποστήριξη των Νέων» θα διεξάγει ημερίδα με θέμα: «Διαδίκτυο και Νέοι«. Θα παρουσιαστούν γενικά θέματα γύρω από το διαδίκτυο, όπως η χρήση του διαδικτύου στην καθημερινότητά μας, η κουλτούρα του διαδικτύου, η ασφάλεια των προσωπικών δεδομένων και οι παραβατικές συμπεριφορές στο διαδίκτυο. Επιπλέον, θα παρουσιαστούν θέματα σχετικά με την ψυχολογία και το διαδίκτυο όπως ο εθισμός στο διαδίκτυο, θυματοποίηση μέσω διαδικτύου, ο εκφοβισμός. Μάλιστα θα παρουσιαστεί και η δουλειά συγκεκριμένων υπηρεσιών αντιμετώπισης του εθισμού στο διαδίκτυο. Στο παρακάτω pdf μπορείτε να διαβάσετε το πλήρες πρόγραμμα αυτής της πολύ ενδιαφέρουσας ημερίδας Διαδίκτυο και Νέοι Για την συμμετοχή σας στην εκδήλωση θα πρέπει να συμπληρώσετε τη σχετική Αίτηση Συμμετοχής το αργότερο έως τις 31 Οκτωβρίου.Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του «Δικτύου Συνεργασίας για την Υποστήριξη των Νέων» ή τηλεφωνήστε στα γραφεία του Δικτύου στο 210-4515387. Η ημερίδα θα λάβει χώρα στο Ιδρυμα Γ. & Αικ. Χατζηκώνστα Εκπαιδευτική Μέριμνας Νέων, Λεωφόρος Κηφισίας 374, Χαλάνδρι. Προβολή μεγαλύτερου χάρτη Εισαγωγική Φωτογραφία ]]>

    06 Οκτ 2011

    Steve Jobs (1955-2011): "Μείνε πεινασμένος. Κάνε την τρέλα σου"

    Σίγουρα όλοι ακούσαμε τα τραγικά – αλλά αναμενόμενα – νέα του θανάτου του Steve Jobs, ενός από τους πιο μεγάλους οραματιστές και επιχειρηματίες στον χώρο της τεχνολογίας. Ο Jobs έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας και πέθανε πριν από λίγες ώρες στην αγκαλιά των δικών του ανθρώπων. Και ενώ μεγάλο μέρος όσων ασχολούνται με την τεχνολογία θρηνούν το χαμό ενός μεγάλου ανθρώπου, εμένα μου τράβηξε το ενδιαφέρον μια ομιλία του Jobs η οποία έλαβε χώρα το 2005 στο Πανεπιστήμιο του Στανφορντ. Σε αυτήν ο Jobs προσπαθεί να παρουσιάσει τη ζωή του, τις δυσκολίες, τα οράματά του και τα κίνητρά του χρησιμοποιώντας έναν λόγο πολύ απλό, κατανοητό και γεμάτο μεγάλες αλήθειες.

    Πιστεύω πως ο λόγος του πρέπει να διαβαστεί από όλους, καθώς είναι ενα εξαιρετικό, αισιόδοξο και βαθύ κείμενο το οποίο μπορεί να στείλει στον καθένα από εμάς πολλά και διαφορετικά μηνύματα για το πως πρέπει να ζούμε, να εργαζόμαστε και να … ονειρευόμαστε!

    Το κείμενο έχει μεταφραστεί από το site peri-planomenos, και αναδημοσιεύτηκε στο tvxs, όπου και το είδα και σας το μεταφέρω.


    [youtube:http://www.youtube.com/watch?v=UF8uR6Z6KLc]

    Είναι τιμή μου που είμαι μαζί σας σήμερα στην τελετή αποφοίτησής σας από ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο. Για να σας πω και την αλήθεια, αυτό είναι το πλησιέστερο που έχω φτάσει ποτέ σε τελετή αποφοίτησης. Σήμερα, θέλω να σας πω τρεις ιστορίες από τη ζωή μου. Αυτό, όλο κι όλο. Τίποτα σπουδαίο. Απλώς τρεις ιστορίες.

    Η πρώτη έχει να κάνει με το πώς να ενώνεις σημεία.

    Εγώ εγκατέλειψα τις σπουδές μου στο Κολέγιο Reed τους πρώτους 6 μήνες, αλλά παρέμεινα εκεί ως drop-in (σ.σ.: που είναι ο φοιτητής ο οποίος αντί για 4 χρόνια, επιλέγει να σπουδάσει μόνο για 2 χρόνια στο πανεπιστήμιο) για άλλους 18 μήνες, οπότε και τα παράτησα οριστικά. Γιατί το έκανα αυτό, λοιπόν;

    Ολα άρχισαν προτού καν γεννηθώ. Η βιολογική μου μητέρα ήταν πολύ νέα, ανύπαντρη φοιτήτρια, και αποφάσισε να με δώσει για υιοθεσία. Πίστευε πολύ βαθιά ότι θα έπρεπε να υιοθετηθώ από απόφοιτους πανεπιστημίου, από μορφωμένους ανθρώπους δηλαδή, και έτσι όλα είχαν κανονιστεί ώστε μόλις γεννιόμουν να με υιοθετούσαν ένας δικηγόρος και η γυναίκα του. Μόνο που, μόλις βγήκα από τη κοιλιά της μητέρας μου, οι δύο αυτοί άνθρωποι αποφάσισαν την τελευταία στιγμή ότι ήθελαν κορίτσι. Ετσι, λοιπόν, οι σημερινοί μου γονείς, οι οποίοι ήσαν σε λίστα αναμονής τότε, έλαβαν ένα τηλεφώνημα στη μέση της νύχτας και άκουσαν κάποιον να τους λέει: «Εχουμε, αναπάντεχα, ένα νεογέννητο αγόρι. Το θέλετε;». Και είπαν: «Βεβαίως».

    Η βιολογική μου μητέρα ανακάλυψε αργότερα ότι η θετή μου μητέρα ποτέ δεν είχε αποφοιτήσει από κανένα πανεπιστήμιο, και ότι ο θετός μου πατέρας δεν είχε αποφοιτήσει καν από γυμνάσιο. Ετσι, αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα στα οποία χρειαζόταν η συμφωνία της ώστε να οριστικοποιηθεί η υιοθεσία μου. Υποχώρησε, όμως, λίγους μήνες αργότερα, όταν οι θετοί μου γονείς υποσχέθηκαν ότι κάποια μέρα θα με έστελναν σε πανεπιστήμιο. Να μορφωθώ.

    Πράγματι, 17 χρόνια μετά, πήγα για σπουδές σε πανεπιστήμιο. Αλλά πολύ αφελώς, επέλεξα ένα πανεπιστήμιο το οποίο ήταν σχεδόν όσο ακριβό είναι και το Στάνφορντ, και έτσι όλες οι οικονομίες των σκληρά εργαζομένων γονιών μου ξοδεύονταν για τα δίδακτρά μου. Επειτα από 6 μήνες, όμως, δεν είχα ειλικρινή απάντηση στο ερώτημα εάν άξιζε τον κόπο οι γονείς μου να ξοδεύουν τόσα χρήματα για να σπουδάζω εγώ. Δεν έβλεπα να είχε αξία αυτή η επένδυσή τους.

    Δεν είχα ιδέα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Και δεν είχα ιδέα εάν η πανεπιστημιακή ζωή θα με βοηθούσε να βρω την απάντηση. Κι όμως, ήμουν εκεί, και σπούδαζα, ξοδεύοντας όλα τα χρήματα που οι γονείς μου είχαν εξοικονομήσει ολόκληρη ζωή.

    Ετσι, λοιπόν, πήρα μια μέρα την απόφαση να εγκαταλείψω τις σπουδές, πιστεύοντας ειλικρινά ότι όλα θα τακτοποιηθούν και ότι θα βρω τελικά το δρόμο μου. Ηταν σχεδόν τρομακτικό, τότε, αυτό που έκανα, αλλά καθώς κοιτάζω πίσω τώρα, νομίζω πως ήταν μία από τις καλύτερες αποφάσεις που πήρα ποτέ. Τη στιγμή που εγκατέλειψα το κανονικό πρόγραμμα σπουδών, σταμάτησα να παρακολουθώ τα υποχρεωτικά μαθήματα που δεν με ενδιέφεραν και άρχισα να πηγαίνω σ’ εκείνα που μου φαίνονταν πιο ενδιαφέροντα. Κατ’ επιλογήν.

    Δεν ήταν όλα ωραία, εύκολα και ρομαντικά τότε. Δεν είχα δικό μου δωμάτιο στη φοιτητική εστία, κοιμόμουν στο πάτωμα των δωματίων μερικών φίλων μου, πήγαινα σε σουπερμάρκετ και τους επέστρεφα γυάλινες μπουκάλες Κόκα Κόλα και έπαιρνα 5 σεντς τη μία και αγόραζα κάτι να φάω, και περπατούσα 7 μίλια από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη κάθε Κυριακή βράδυ για να πάρω δωρεάν ένα πιάτο καλό φαγητό που μοίραζαν σε κάποιο ναό των Χάρε Κρίσνα. Κι όμως, τα λάτρευα όλ’ αυτά. Και όσα πράγματα ανακάλυψα τυχαία, ακολουθώντας την περιέργεια και τη διαίσθησή μου, αργότερα αποδείχτηκαν ανεκτίμητα. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα:

    Το Κολέγιο Reed, εκείνον τον καιρό, διέθετε την πιο καλή σχολή καλλιγραφίας σε όλη τη χώρα. Σε όλη τη πανεπιστημιούπολη, κάθε αφίσα, κάθε ταμπέλα σε κάθε ντουλάπα ή συρτάρι καθηγητή, λέκτορα ή φοιτητή ήταν γραμμένη στο χέρι με την πιο όμορφη καλλιγραφία. Εγώ, επειδή είχα παραιτηθεί από το κανονικό πρόγραμμα σπουδών και έτσι δεν ήμουν αναγκασμένος να παρακολουθώ τα υποχρεωτικά μαθήματα, αποφάσισα να πάρω το μάθημα της καλλιγραφίας και να μάθω και εγώ να γράφω έτσι ωραία.

    Εμαθα, λοιπόν, για τις γραμματοσειρές serif και san serif, έμαθα να τροποποιώ το διάστημα μεταξύ διαφόρων συνδυασμών γραμμάτων και έμαθα τι είναι εκείνο που κάνει τη σπουδαία τυπογραφία πραγματικά σπουδαία. Ηταν υπέροχο, ήταν ιστορικό, ήταν καλλιτεχνικά διακριτικό με τρόπο που καμιά επιστήμη δεν μπορεί να συλλάβει, και εγώ το έβρισκα τόσο, μα τόσο συναρπαστικό.

    Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είχαν βέβαια καμία ελπίδα πρακτικής εφαρμογής στη ζωή μου. Αλλά δέκα χρόνια αργότερα, όταν σχεδιάζαμε τον πρώτο υπολογιστή Macintosh, όλα όσα έμαθα στο μάθημα της καλλιγραφίας μού ξανάρθαν πάλι. Και τα ενσωματώσαμε όλα στο Mac. Ηταν το πρώτο κομπιούτερ με πραγματικά υπέροχη τυπογραφία. Ετσι, εάν δεν είχα παρατήσει εκείνον τον κύκλο υποχρεωτικών μαθημάτων στο πρώτο έτος του πανεπιστημίου, το Mac δεν θα είχε ποτέ ούτε τις πολλαπλές γραμματοσειρές ούτε και τα fonts με αναλογικά διαστήματα.

    Και μιας και τα Windows απλώς αντέγραψαν το Mac, είναι πολύ πιθανό, σήμερα που σας μιλάω, κανένα PC να μην είχε αυτές τις εφαρμογές. Εάν δεν είχα παρατήσει τότε τα υποχρεωτικά μαθήματα, δεν θα πήγαινα ποτέ σ’ αυτές τις τάξεις καλλιγραφίας και οι προσωπικοί υπολογιστές μπορεί να μην είχαν την υπέροχη τυπογραφία που έχουν σήμερα.

    Βεβαίως, ήταν αδύνατον να δω τόσο πολύ μακριά όταν σπούδαζα τότε στο πανεπιστήμιο και να συνδέσω τα σημεία. Αλλά δέκα χρόνια μετά, κοιτώντας πίσω, ήταν πλέον πολύ σαφές. Πάλι, δεν μπορείς να συνδέσεις τα σημεία κοιτώντας εμπρός. Μπορείς να το κάνεις μόνο εάν κοιτάξεις πίσω εκ των υστέρων. Ετσι, πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη ότι τα σημεία αυτά (ή, τα σημάδια, αν θέλετε), με κάποιον τρόπο, στο μέλλον θα ενωθούν. Πρέπει σε κάτι να έχεις πίστη. Στη διαίσθησή σου, στη μοίρα σου, στη ζωή, στο κάρμα, σε οτιδήποτε. Αυτή η προσέγγιση δεν με πρόδωσε ποτέ, και έχει κάνει όλη τη διαφορά στη ζωή μου.

    Η δεύτερή μου ιστορία είναι για την αγάπη και την απώλεια.

    Ημουν τυχερός – πολύ νωρίς ανακάλυψα τι ήθελα να κάνω στη ζωή. Ο Woz κι εγώ ξεκινήσαμε την Apple στο γκαράζ του σπιτιού των δικών μου, όταν εγώ ήμουν 20 χρόνων. Δουλέψαμε σκληρά και σε 10 χρόνια η Apple είχε αναπτυχθεί από μια δουλειά που την κάνανε δύο άνθρωποι μέσα σε ένα γκαράζ σπιτιού σε μια εταιρεία αξίας 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων με περισσότερους από 4.000 υπαλλήλους.

    Είχαμε μόλις βγάλει στην αγορά την καλύτερή μας δημιουργία -το Macintosh- έναν χρόνο νωρίτερα, κι εγώ μόλις είχα γίνει 30 ετών. Και τότε, με απέλυσαν. Πώς μπορείς να απολυθείς από μία εταιρεία που ξεκίνησες και έστησες εσύ; Ε, καθώς η Apple μεγάλωνε, προσλάβαμε κάποιον που εγώ νόμιζα ότι ήταν ταλαντούχος για να διοικεί την εταιρεία μαζί μου. Και για τον πρώτο σχεδόν χρόνο, τα πράγματα πήγαιναν καλά. Αλλά τότε, τα οράματα και τα σχέδιά μας για το μέλλον άρχισαν να αποκλίνουν, και τελικά είχαμε μία «έκρηξη», έναν μεγάλο καβγά μεταξύ μας. Οταν συνέβη αυτό, το διοικητικό συμβούλιο τάχθηκε με το μέρος αυτού του ανθρώπου που εμείς είχαμε προσλάβει για να μας ξαλαφρώσει στη διοίκηση της εταιρείας.

    Ετσι λοιπόν, στα 30 μου χρόνια, με πέταξαν έξω. Και μάλιστα με τον πιο «δημόσιο», πιο ταπεινωτικό τρόπο. Ο,τι ήταν έως τότε το επίκεντρο της ενήλικης ζωής μου, γκρεμίστηκε. Και αυτό για μένα ήταν ολέθριο, καταστροφικό.

    Για μερικούς μήνες μετά δεν ήξερα τι να κάνω. Πίστευα πως είχα απογοητεύσει φοβερά όλη την προηγούμενη γενιά των επιχειρηματιών – ότι μου έπεσε η σκυτάλη τη στιγμή που μου την έδιναν για να συνεχίσω.

    Συναντήθηκα με τον David Packard και τον Bob Noyce και προσπάθησα να απολογηθώ και να τους εξηγήσω γιατί τα είχα κάνει τόσο σκατά. Σκέφτηκα ακόμα να φύγω εντελώς από την Σίλικον Βάλεϊ και να εξαφανιστώ από προσώπου γης.

    Αλλά κάτι άρχισε σιγά σιγά να ρίχνει λίγο φως στη ζωή μου. Αυτό το «κάτι» ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα. Οσα είχαν συμβεί στην Apple, δεν είχαν καν αγγίξει, για μένα, αυτό το «κάτι». Είχα γευτεί την απόρριψη, αλλά ήμουν ακόμα ερωτευμένος.

    Και έτσι, αποφάσισα να ξεκινήσω πάλι από την αρχή. Δεν το έβλεπα τότε, αλλά αποδείχτηκε ότι η απόλυσή μου από την Apple ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μου είχε συμβεί. Το βάρος τού να είσαι επιτυχημένος αντικαταστάθηκε από την ελαφράδα τού να μπορείς και πάλι να είσαι πρωτάρης και να έχεις για όλα λιγότερη σιγουριά. Η απόλυσή μου με απελευθέρωσε και με βοήθησε να περάσω σε μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου.

    Στα επόμενα πέντε χρόνια, ίδρυσα μια νέα εταιρεία, την NeXT, και ακόμα μία, την Pixar, και ερωτεύτηκα μια καταπληκτική γυναίκα που έμελλε να γίνει και σύζυγός μου. Η Pixar παρήγαγε την πρώτη στον κόσμο ταινία κινουμένων σχεδίων «φτιαγμένων» εξ ολοκλήρου στο κομπιούτερ, το «Toy Story», και είναι σήμερα το πιο επιτυχημένο στούντιο για παραγωγή τέτοιων ταινιών στον κόσμο.

    Επίσης, σε μια συγκλονιστική ανατροπή των πραγμάτων, ή Apple εξαγόρασε την NeXT, εγώ επέστρεψα στην Apple και η τεχνολογία που αναπτύξαμε στην NeXT είναι σήμερα στην καρδιά της αναγέννησης της Apple. Και, μαζί με όλα αυτά, η Leurene και εγώ έχουμε μαζί μια θαυμάσια οικογένεια.

    Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν δεν είχα απολυθεί από την Apple. Ηταν ένα φάρμακο με απαίσια γεύση, αλλά νομίζω πως τελικά ο ασθενής το χρειαζότανε. Μερικές φορές η ζωή σε χτυπάει στο κεφάλι με ένα τούβλο. Μη χάνετε την πίστη σας. Είμαι πεπεισμένος ότι το μόνο πράγμα που με κράτησε όρθιο ήταν ότι αγαπούσα πολύ αυτό που έκανα.

    Πρέπει λοιπόν και εσείς να ανακαλύψετε τι πραγματικά σας αρέσει. Και αυτό αφορά και τη δουλειά που θα κάνετε, και τον σύντροφο που θα επιλέξετε στη ζωή σας. Η εργασία θα γεμίσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής σας, και ο μόνος τρόπος για να είστε πραγματικά ικανοποιημένοι είναι να κάνετε αυτό που εσείς πιστεύετε ότι είναι μια σπουδαία δουλειά. Και ο μόνος τρόπος για να κάνει κάποιος μια σπουδαία δουλειά είναι να την αγαπήσει. Εάν δεν την έχετε ανακαλύψει ακόμα, μην απογοητευθείτε. Συνεχίστε να ψάχνετε. Μην επαναπαυτείτε. Μην συμβιβαστείτε.

    Οπως όλα τα «θέματα της καρδιάς», όταν το ανακαλύψετε, θα το αισθανθείτε, θα καταλάβετε ότι «αυτό είναι». Και θα δείτε τότε ότι, όπως κάθε σπουδαία σχέση, έτσι και αυτή, όσο θα περνούν τα χρόνια, θα γίνεται όλο και καλύτερη. Ετσι λοιπόν, συνεχίστε να ψάχνετε έως ότου βρείτε αυτό το «κάτι» που θα ξέρετε ότι είναι το «δικό σας». Μην επαναπαυτείτε.

    Η Τρίτη ιστορία μου έχει να κάνει με το θάνατο.

    Οταν ήμουν 17 ετών, διάβασα μια ρήση που έλεγε: «Εάν ζήσεις κάθε μέρα ωσάν να ήταν η τελευταία σου, κάποια μέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα δικαιωθείς». Μου έκανε εντύπωση αυτή η ρήση, και έκτοτε, για τα τελευταία 33 χρόνια, κάθε πρωί κοιτάζομαι στον καθρέφτη και ρωτώ τον εαυτό μου: «Εάν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταία της ζωής σου, θα ήθελα να κάνω αυτό που ετοιμάζομαι να κάνω σήμερα;». Και όποτε η απάντηση ήταν «όχι» για σειρά ημερών, ήξερα αμέσως ότι κάτι έπρεπε να αλλάξω.

    Υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ότι «σύντομα θα πεθάνεις», βρήκα το πιο χρήσιμο εργαλείο ώστε να παίρνω τις σημαντικότερες αποφάσεις στη ζωή μου. Διότι σχεδόν όλα τα πράγματα -όλες οι εξωτερικές προσδοκίες, όλες οι υπερηφάνειες, όλοι οι φόβοι και οι όλες οι ντροπές για πιθανή αποτυχία- όλα αυτά απλώς γκρεμίζονται, εξαφανίζονται όταν βλέπεις μπροστά σου το θάνατο και μένουν μόνο εκείνα που είναι στ’ αλήθεια σημαντικά.

    Υπενθυμίζοντας στον εαυτό σου ότι μια μέρα θα πεθάνεις, είναι ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγεις την παγίδα τού να σκέφτεσαι συνεχώς αυτά που θα χάσεις εάν πάρεις την «άλφα» ή «βήτα» απόφαση. Θυμήσου ότι είσαι ήδη γυμνός. Δεν υπάρχει κανένας λόγος, λοιπόν, να μην ακολουθήσεις αυτό που σου ζητάει η καρδιά σου.

    Πριν από περίπου έναν χρόνο, μου ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι έχω καρκίνο. Εκανα MRI (μαγνητική τομογραφία) στις 7.30 το πρωί και έδειξε ξεκάθαρα ότι είχα καρκίνο στο πάγκρεας. Τότε δεν ήξερα κάν τι είναι το πάγκρεας. Οι γιατροί μού είπαν ότι ο καρκίνος που είχα εγώ εκεί ήταν σχεδόν αθεράπευτος και ότι θα έπρεπε να αρχίσω να συνηθίζω στην ιδέα ότι δεν μου έμενε περισσότερη ζωή από τριών έως εννέα μηνών. Ο προσωπικός μου γιατρός με συμβούλευσε να επιστρέψω στο σπίτι και να αρχίσω αμέσως να τακτοποιώ τις «προσωπικές» μου υποθέσεις, μία φράση που χρησιμοποιούν ως κλισέ οι γιατροί αντί να σου πουν «προετοιμάσου να πεθάνεις».

    Η «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων» είναι να προσπαθήσεις να πεις, σε ελάχιστους μήνες, στα παιδιά σου όσα νόμιζες ότι είχες άλλα τουλάχιστον δέκα χρόνια για να τους τα πεις. Είναι, επίσης, να μην αφήσεις πίσω σου, πεθαίνοντας, εκκρεμότητες που θα ταλαιπωρήσουν τους δικούς σου ανθρώπους που θα μείνουν πίσω. Σημαίνει, τέλος, αυτό το «τακτοποίηση προσωπικών υποθέσεων», να βρεις τον κατάλληλο χρόνο και τρόπο για να αποχαιρετίσεις τα αγαπημένα σου πρόσωπα.

    Ζούσα με αυτήν την καταραμένη διάγνωση κάθε μέρα της ζωής μου. Το ίδιο βράδυ που ανακοίνωσαν οι γιατροί ότι είχα καρκίνο, μου έκαναν και βιοψία ενδοσκοπικά, μέσω του λαιμού μου, στο στομάχι και από εκεί στα έντερα, πέρασαν μία βελόνα στο πάγκρεας και πήραν μερικά κύτταρα από τον καρκίνο. Εγώ ήμουν σε καταστολή, αλλά η γυναίκα μου, που ήταν παρούσα, μου είπε ότι όταν είδα οι γιατροί τα κύτταρα κάτω από ένα μικροσκόπιο, άρχισαν να κλαίνε, διότι αποδείχτηκε ότι είχα μια πολύ σπάνια μορφή καρκίνου του παγκρέατος που είναι θεραπεύσιμη με εγχείρηση. Σχεδόν όλες οι άλλες μορφές τέτοιου καρκίνου είναι καταδικασμένες. Ετσι, λοιπόν, με βάλανε στο χειρουργείο, και σήμερα είμαι μια χαρά.

    Αυτό ήταν το κοντινότερο που έχω φτάσει στο θάνατο. Και ελπίζω να είναι το κοντινότερο που θα φτάσω σε αυτόν για τις επόμενες δεκαετίες. Εχοντας ζήσει, λοιπόν, αυτήν την εμπειρία, νομίζω πως μπορώ, με μεγαλύτερη σιγουριά απ’ ό,τι όταν ο θάνατος ήταν για μένα απλώς μία «φιλοσοφική ιδέα», να πω ότι:

    Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Ακόμα και οι άνθρωποι που θέλουν να πάνε στον Παράδεισο, δεν θέλουν να πεθάνουν για να φτάσουν εκεί. Και όμως, ο θάνατος είναι ο προορισμός που όλοι μοιραζόμαστε. Κανείς, ποτέ, δεν έχει γλιτώσει από αυτόν. Ο Θάνατος είναι, ίσως, η καλύτερη ανακάλυψη της Ζωής. Και έτσι, μάλλον, πρέπει να είναι. Ο Θάνατος είναι ο ατζέντης, ο μεσίτης, που σε βοηθά να αλλάξεις τη Ζωή σου, προτού έρθει αυτός να σε πάρει. Ξεκαθαρίζει το παλιό, προετοιμάζοντας το έδαφος για να ‘ρθει το καινούργιο. Αυτή την στιγμή που σας μιλάω, το καινούργιο είστε εσείς. Αλλά κάποια μέρα, όχι πολύ μακρινή από τώρα, και εσείς θα εξελιχθείτε σιγά σιγά σε «παλιό», και θα… ξεκαθαριστείτε. Συγχωρήστε με που γίνομαι τόσο δραματικός, αλλά αυτή είναι η απλή αλήθεια.

    Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος. Μην τον σπαταλάτε, λοιπόν, ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Μην παγιδευτείτε από το δόγμα τού να ζείτε από τα αγαθά της σκέψης ενός άλλου. Μην αφήστε το θόρυβο από την άποψη άλλων ανθρώπων να πνίξει την δική σας, εσωτερική φωνή. Και, το πιο σημαντικό απ’ όλα, να έχετε πάντα το θάρρος να ακολουθείτε την καρδιά και το ένστικτό σας. Αυτά τα δύο, κάπως, πάντοτε, γνωρίζουν ήδη τι εσύ θέλεις πραγματικά να γίνεις. Είναι δευτερεύοντα.

    Οταν ήμουν νέος, υπήρχε ένα καταπληκτικό δημοσίευμα που είχε τίτλο «The Whole Earth Catalog» («Ο κατάλογος όλου του κόσμου»), που ήταν μία από τις βίβλους της δικής μου γενιάς. Τον είχε συντάξει ένας τύπος ονόματι Stewart Brand, που ζούσε όχι μακριά από εδώ, στο Menlo Park, και το ζωντάνεψε με το ποιητικό του άγγιγμα. Αυτό συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του ’60, πριν από τους προσωπικούς υπολογιστές (personal computers) και το desktop publishing. Ολα τυπώνονταν με τη χρήση γραφομηχανών, ψαλιδιού, και φωτογραφιών από μηχανές Polaroid. Ηταν, ας πούμε, σαν να ‘χαμε το Google σε έντυπη μορφή, 35 χρόνια πριν έρθει αυτό που ξέρουμε σήμερα σε ηλεκτρονική: ήταν ιδεαλιστικό και ξεχείλιζε από υπέροχες εφαρμογές και ιδέες.

    Ο Στιούαρτ και η ομάδα του έβγαλαν πολλές εκδόσεις του «The Whole Earth Catalog», και τότε, όταν είχε κάνει τον κύκλο του, έβγαλαν και μία τελευταία έκδοση. Αυτό συνέβη στα μέσα της δεκαετίας του ’70, και είχα τη δική σας ηλικία. Στο οπισθόφυλλο της τελευταίας αυτής έκδοσης υπήρχε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ξημέρωμα σε έναν επαρχιακό δρόμο, ένα δρόμο στον οποίο θα μπορούσατε να βρεθείτε και εσείς κάποια στιγμή, εάν είστε περιπετειώδεις τύποι, να κάνετε οτοστόπ. Κάτω από αυτήν τη φωτογραφία, υπήρχε μια λεζάντα με τα λόγια: «Stay hungry. Stay foolish». Δηλαδή, «Μείνε πεινασμένος. Κάνε την τρέλα σου». Ηταν το αποχαιρετιστήριο μήνυμα της ομάδας του Στιούαρτ, καθώς υπέγραφαν την τελευταία τους έκδοση.

    Μείνε πεινασμένος. Κάνε την τρέλα σου. Αυτό ευχόμουν και εγώ πάντοτε για τον εαυτό μου. Και τώρα, καθώς αποφοιτάτε για να αρχίσετε μια καινούρια ζωή, εύχομαι και για σας το ίδιο, ακριβώς, πράγμα:

    Μείνετε πεινασμένοι. Κάντε την τρέλα σας. Σας ευχαριστώ πολύ.

    Εισαγωγική Φωτογραφία

    ]]>