14 Ιούλ 2014

Ετήσιο Πρόγραμμα Κατάρτισης στην Ειδική Αγωγή και την Ψυχολογία (Αξιολόγηση, Διάγνωση και Θεραπευτική Αποκατάσταση)

Το Εργαστήριο Νευροψυχολογίας του Παιδαγωγικού Τμήματος Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας σε συνεργασία με το Κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας συνδιοργανώνουν αυτοχρηματοδοτούμενο ετήσιο επιμορφωτικό πρόγραμμα κατάρτισης σε θέματα Ειδικής Αγωγής και Ψυχολογίας διάρκειας 530 ωρών με τίτλο: «Ετήσιο Πρόγραμμα Κατάρτισης στην Ειδική Αγωγή και την Ψυχολογία».

Επιστημονικός υπεύθυνος Προγράμματος

Ανάργυρος Καραπέτσας, Καθηγητής Νευροψυχολογίας – Νευρογλωσσολογίας, Παιδαγωγικό Τμήμα Ειδικής Αγωγής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Μοριοδότηση

Το Πρόγραμμα Κατάρτισης είναι απόλυτα εναρμονισμένο με το σχέδιο νόμου περί την «Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση» (2014) προκειμένου οι συμμετέχοντες να λαμβάνουν τη σχετική μοριοδότηση.

Το πρόγραμμα κατάρτισης απευθύνεται σε:

  • Προπτυχιακούς και Μεταπτυχιακούς Φοιτητές
  • Αδιόριστους και Διορισμένους Εκπαιδευτικούς
  • Ψυχολόγους.
  • Σχολικούς συμβούλους.
  • Λογοθεραπευτές.
  • Κοινωνικούς λειτουργούς.
  • Ιατρούς.
  • Γονείς παιδιών με ενδιαφέρον για τις αναπτυξιακές διαταραχές
  • Ενδιαφερόμενους στο χώρο της Γενικής Αγωγής, της Ειδικής Αγωγής και της Ψυχολογίας

Διάρκεια

530 ώρες / ετήσιο. Θα πραγματοποιηθεί από τον Οκτώβριο 2014 έως και τον Ιούλιο 2015 (έναρξη Οκτώβριος 2014)

Σκοπός του Προγράμματος

Η εκπαίδευση και η απόκτηση εξειδικευμένων θεωρητικών γνώσεων, καθώς και η εφαρμογή τους μέσω εκπόνησης πρακτικής άσκησης. Μετά την επιτυχή παρακολούθηση του προγράμματος ο επιμορφούμενος θα έχει την ικανότητα να:

  • Αξιολογεί τις διαταραχές στον ευρύτερο χώρο της Ειδικής Αγωγής και της Ψυχολογίας.
  • Διαμορφώνει προγράμματα διαφοροποιημένης διδασκαλίας.
  • Έχει υπέυθυνο ρόλο στη διεπιστημονική ομάδα αντιμετώπισης δυσκολιών των μαθητών που ανακύπτουν στην τάξη ή/και την κοινότητα.
  • Σχεδιάζει προγράμματα πρώιμης και εκπαιδευτικής παρέμβασης.
  • Εφαρμόζει εξατομικευμένα προγράμματα εκπαίδευσης προσαρμοσμένα στις ατομικές ανάγκες του μαθητή.

Τόπος διεξαγωγής του Προγράμματος

Θα διεξαχθεί σε δύο αυτόνομα τμήματα. Το ένα θα είναι στο Βόλο και το άλλο στην Αθήνα. Οι ημέρες διεξαγωγής των μαθημάτων θα είναι Σάββατο και Κυριακή με διδασκαλίες που θα πραγματοποιούνται είτε δια ζώσης είτε εξ αποστάσεως.

Κόστος Συμμετοχής

Το συνολικό κόστος παρακολούθησης του εκπαιδευτικού προγράμματος ανέρχεται στο ποσό των 1100 €. Το ποσό αυτό θα καταβληθεί σε 4 δόσεις:

  • α΄ δόση 300 € στην εγγραφή (Ιούλιος)
  • β΄ δόση 300 € το Δεκέμβριο
  • γ΄ δόση 300 € το Φεβρουάριο
  • δ΄ δόση 200 € τον Απρίλιο

Εκπτώσεις

• 10% (990€) σε ανέργους με θεωρημένη κάρτα ανεργίας, πολύτεκνους με θεωρημένο αντίστοιχο δελτίο, Φοιτητές, καθώς και με την εφάπαξ καταβολή του ποσού.

Επικοινωνία

Website: Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Παιδαγωγικό Τμήμα Ειδικής Αγωγής Εργαστήριο Νευροψυχολογίας Αργοναυτών & Φιλελλήνων, 38221 ΒΟΛΟΣ Τηλ. 24210-74678 Fax: 24210-06487 Email: semead@uth.gr

Εισαγωγική Εικόνα

]]>

05 Ιούν 2014

Τρόποι Διαπαιδαγώγησης: ένας οδηγός για γονείς (E-booklet)

Το κείμενο που ακολουθεί έχει γραφτεί στα πλαίσια δημιουργίας ενός e-booklet με θέμα της διαπαιδαγώγησης παιδιών. Σκοπός του είναι να παρουσιάσει σε γονείς παιδιών προσχολικής ή σχολικής ηλικίας κάποιες βασικές τεχνικές διαπαιδαγώγησης με όσο το δυνατόν πιο απλό και καθημερινό λόγο. Μέσα από το κείμενο αυτό προσπάθησα να απαντήσω σύντομα και κατανοητά σε κάποιες από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις που μου έχουν γίνει από γονείς κατά το διάστημα που εργάζομαι στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ως Ψυχολόγος. Το e-booklet μπορείτε να το διαβάσετε online ή να το κατεβάσετε για ανάγνωση στον υπολογιστή σας.

Κατέβασμα PDF | Αγορά Βιβλίου

Τα στυλ διαπαιδαγώγησης

Ο κάθε γονιός είναι ξεχωριστός. Ανάλογα με τα βιώματά του, την προσωπικότητά του και τις συνθήκες υπό τις οποίες καλείται να μεγαλώσει το παιδί του, αναπτύσσει το δικό του προσωπικό στυλ διαπαιδαγώγησης. Αν και υπάρχουν πολλά διαφορετικά στυλ, μπορούμε χάριν συντομίας να αναφερθούμε σε τρία τα οποία είναι τα πιο συνηθισμένα και σε γενικές γραμμές περιγράφουν το σύνολο του φάσματος των τρόπων διαπαιδαγώγησης που συναντούμε στους γονείς.

Πριν προχωρήσουμε στην ανάπτυξη των τρόπων διαπαιδαγώγησης και στις ενδεδειγμένες τεχνικές για τον έλεγχο της συμπεριφοράς του παιδιού μέσα σε ένα περιβάλλον καλής εννοούμενης ελευθερίας, θα πρέπει να έχουμε στο νου μας πως η επιτυχία ή η αποτυχία της διαπαιδαγώγησης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προσωπικότητα του γονέα και την επιμονή του στην εφαρμογή του προγράμματος κανόνων που θα θεσπιστεί στο σπίτι.

Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιο πανεπιστήμιο για γονείς. Οι περισσότεροι γονείς αναπτύσσουν τις τεχνικές τους μέσα από την καθημερινότητά τους και μετά από πολλές προσπάθειες, επιτυχίες και αποτυχίες. Εάν ο ίδιος ο γονέας δεν κάνει συνειδητά τις απαραίτητες αυτοδιορθώσεις στη δική του συμπεριφορά, τα τελικά αποτελέσματα θα είναι περιορισμένα.

Ανεξέλεγκτη Επιτρεπτικότητα

Στο ένα άκρο του φάσματος διαπαιδαγώγησης βρίσκεται η ανεξέλεγκτη επιτρεπτικότητα που περιγράφει κάποιους γονείς. Ως τέτοιο στυλ περιγράφεται αυτό στο οποίο οι γονείς δεν βάζουν όρια στη συμπεριφορά των παιδιών τους είτε γιατί πιστεύουν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν, είτε γιατί τους είναι πιο εύκολο να πραγματοποιούν όλες τις επιθυμίες των παιδιών και να κερδίζουν την ηρεμία τους παρά να έρχονται σε σύγκρουση μαζί τους και να δημιουργείται μια ένταση στο σπίτι. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, το παιδί μαθαίνει πως δεν υπάρχουν κανόνες ή εάν υπάρχουν είναι αυτοί που έχει ορίσει το ίδιο το παιδί από μόνο του, τους οποίους οι γονείς πρέπει να υπακούν. Τα παιδιά αναπτύσσουν ναρκισσιστικές τάσεις και γίνονται πιο απείθαρχα και εγωκεντρικά, ενώ επιπλέον δυσκολεύονται να συμμετέχουν σε ομαδικές δραστηριότητες με άλλα παιδιά.

Αυταρχική Αποτρεπτικότητα

Αντίστοιχα, στο άλλο άκρο του φάσματος υπάρχει η αυταρχική αποτρεπτικότητα, ένα στυλ γονέα το οποίο περιλαμβάνει κυρίως τη χρήση τιμωριών, φωνών και πίεσης προς το παιδί, με το σκεπτικό ότι το παιδί θα μάθει μέσα από την επισήμανση των λαθών του. Οι γονείς πολλές φορές απλά ακολουθούν αυτό που έμαθαν από τους δικούς τους γονείς: όπου δεν πίπτει ο λόγος, πίπτει η ράβδος. Εάν το παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου του τονίζονται συνεχώς τα λάθη του, γίνεται άβουλο, φοβισμένο για τον έξω κόσμο και έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση. Δεν πειραματίζεται με άλλα παιδιά και με νέες δραστηριότητες, με αποτέλεσμα να περιορίζονται οι κοινωνικές του δεξιότητες και ο γνωστικός του ορίζοντας. Το παιδί αναπτύσσει μια άβουλη προσωπικότητα και αισθάνεται καταπιεσμένο από τους γονείς, κάτι που μπορεί να οδηγήσει στη σύγκρουση μεταξύ γονέων και παιδιών.

Εσωτερικευμένη Πειθαρχία

Ανάμεσα στα δύο ακραία στυλ διαπαιδαγώγησης που περιγράψαμε προηγουμένως, υπάρχει και η χρυσή τομή της εσωτερικευμένης πειθαρχίας, η οποία είναι και η ενδεδειγμένη. Οι γονείς που ακολουθούν αυτόν τον τρόπο διαπαιδαγώγησης θεσπίζουν ένα σύστημα κανόνων συναποφασίζοντάς το από κοινού με το παιδί για το περιεχόμενό τους και το πλαίσιο εφαρμογής τους. Το παιδί ουσιαστικά συμμετέχει ενεργά στην διαπαιδαγώγησή και την ανάπτυξή του, μαθαίνει να εμπιστεύεται τους γονείς του και να συνεργάζεται μαζί τους, ενώ παίρνει ένα σταθερό μάθημα υπευθυνότητας μέσα από την καθημερινότητά του. Κατανοεί το λόγο ύπαρξης των κανόνων καθώς αυτοί έχουν εξηγηθεί σε αυτό και έχουν θεσπιστεί με τη σύμφωνη γνώμη του, αναπτύσσοντας έτσι ένα συνεργατικό πνεύμα με εσωτερικευμένη πειθαρχία.

Εγώ ποιο στυλ γονέα είμαι;

Οι περισσότεροι γονείς έχουν ένα δικό τους, προσωπικό στυλ το οποίο βρίσκεται κάπου ανάμεσα στις δύο ακραίες μορφές διαπαιδαγώγησης: την ανεξέλεγκτη επιτρεπτικότητα και την αυταρχικη αποτρεπτικότητα. Για να βρείτε που βρίσκεστε σε αυτό το φάσμα, μπορείτε να δώσετε απαντήσεις σε κάποια απλά ερωτήματα: Υπάρχουν κανόνες στο σπίτι; Ποιος τους έχει θεσπίσει; Το παιδί υπακούει στους κανόνες; Εσείς ακολουθείτε τους κανόνες; Προτιμάτε το παιδί να μαθαίνει κυρίως μέσω της τιμωρίας όταν είναι «κακό παιδί» ή μέσω της ενθάρρυνσης όταν είναι «καλό παιδί»;

Απαντώντας σε αυτά τα ερωτήματα, βλέπετε ποιος είναι κυρίαρχος στη σχέση σας με το παιδί: εσείς ή το παιδί; Επίσης μπορείτε να δείτε τον τρόπο με τον οποίο έχουν θεσπιστεί –και αν έχουν θεσπιστεί- οι κανόνες: σε συνεργασία με το παιδί ή χωρίς; Υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ σας ή όχι;

Γνωρίζοντας αυτές τις πληροφορίες μπορείτε να τοποθετήσετε τον εαυτό σας ανάμεσα στα δύο άκρα.akra

Τρόποι διαπαιδαγώγησης

Υπάρχουν πολλές μέθοδοι διαπαιδαγώγησης που με τα χρόνια έχουν δοκιμαστεί σε πολλαπλά διαφορετικά περιβάλλοντα, με παιδιά διαφορετικών προσωπικοτήτων και κλίσεων. Οι μέθοδοι αυτές χωρίζονται σε δύο κυρίως ομάδες: τις θετικές και τις αρνητικές.

Οι θετικές αναφέρονται σε αυτές τις πρακτικές οι οποίες επικεντρώνονται στην ανάδειξη των θετικών στοιχείων της προσωπικότητας του παιδιού και στην ενίσχυση των καλών συμπεριφορών της καθημερινότητάς του. Σκοπός των τεχνικών θετικής διαπαιδαγώγησης είναι η οικοδόμηση μιας προσωπικότητας με αυτοπεποίθηση. Το παιδί κατανοεί τα επιτεύγματά και τα θετικά στοιχεία του χαρακτήρα του και ανταμείβεται γι’ αυτά, με αποτέλεσμα να ενθαρρύνεται η περεταίρω ανάπτυξή τους.

Ως αρνητικές μέθοδοι διαπαιδαγώγησης ονομάζουμε αυτές οι οποίες επικεντρώνονται στην αποφυγή των κακών πράξεων του παιδιού, συνήθως μέσα από τιμωρητικές πρακτικές (Προσοχή! Σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για σωματική ή ψυχολογική βία). Σκοπός των αρνητικών τρόπων διαπαιδαγώγησης είναι η κατανόηση των συνεπειών των κακών πράξεων του παιδιού και η σύνδεσή τους με τις συνέπειες, ώστε το παιδί να έρθει προ των ευθυνών του. Επειδή οι αρνητικοί τρόποι διαπαιδαγώγησης μπορούν να ρίξουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού και επειδή του μαθαίνουν απλά τι να μην κάνει, αντί του τι να κάνει, προτείνεται να αξιοποιούνται στο ελάχιστο και να αντικατασταθούν με θετικούς.

Ενθάρρυνση

Η πιο απλή και ταυτοχρόνως πιο αποτελεσματική τακτική για τη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών είναι η ενθάρρυνση. Με τον όρο ενθάρρυνση εννοούμε τη συστηματική στήριξη των παιδιών, μέσω συνεχών και στοχευμένων προτροπών για τα επιτεύγματά τους και την προσπάθεια που κάνουν την εκάστοτε στιγμή. Η ενθάρρυνση μπορεί να έχει δύο μορφές: λεκτική και μη λεκτική.

Σε λεκτικό επίπεδο, ένα «μπράβο», «συνέχισε την προσπάθεια», «τι καλά τα καταφέρνεις» κτλ είναι αρκετό για να τονώσει την αυτοπεποίθηση του παιδιού την στιγμή που κάνει την προσπάθειά του. Από την άλλη, σε μη λεκτικό επίπεδο, ένα χάδι, ένα χαμόγελο, ένα στοργικό χτύπημα στην πλάτη, μια ματιά αγάπης είναι εξίσου αρκετά για να λάβει το παιδί το μήνυμα ότι ο γονιός έχει καταλάβει και εκτιμήσει την προσπάθεια που έχει καταβάλει το παιδί.

 Αξιοποιώντας τόσο λεκτικές όσο και μη λεκτικές τεχνικές ενθάρρυνσης περνάμε το μήνυμα ότι ως γονείς έχουμε αντιληφθεί την προσπάθεια που έχει καταβάλει το παιδί στο παρελθόν και το παρόν και το ενθαρρύνουμε να τη συνεχίσει και στο μέλλον. Επιπλέον, τονώνεται η αυτοπεποίθηση του παιδιού και το βοηθούμε να αναγνωρίσει τα θετικά στοιχεία του χαρακτήρα του και να καλλιεργήσει τα ταλέντα του.

Με το να δίνουμε στο παιδί την απαραίτητη προσοχή όταν κάνει κάτι καλό και επιθυμητό και όχι μόνο όταν μας δημιουργεί πρόβλημα, του μαθαίνουμε το πώς να συμπεριφέρεται και όχι μόνο το πώς να μην συμπεριφέρεται όπως γίνεται στο παράδειγμα της τιμωρίας που θα αναλυθεί παρακάτω. Με άλλα λόγια, η έμφαση της διαπαιδαγώγησης σε αυτή την περίπτωση δίνεται στα θετικά στοιχεία του παιδιού και όχι απλά στην αποφυγή των κακών συμπεριφορών του.

Θετική Ενίσχυση

Μια ακόμη απλή και αποτελεσματική τεχνική διαπαιδαγώγησης είναι αυτή της θετικής ενίσχυσης. Η θετική ενίσχυση βασίζεται σε μια πολύ απλή αρχή μάθησης: όταν μια πράξη ακολουθείται από ένα θετικό ερέθισμα, τότε το άτομο τείνει να την επαναλαμβάνει. Μέσα στα πλαίσια της διαπαιδαγώγησης, αυτή η αρχή μπορεί να εφαρμοστεί με έναν συστηματικό τρόπο ώστε να ενισχυθούν οι θετικές πράξεις του παιδιού, οι οποίες σε βάθος χρόνου μπορούν να φέρουν μόνιμα αποτελέσματα στη συμπεριφορά και την προσωπικότητά του.

Ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να αξιοποιήσουμε την θετική ενίσχυση είναι απλός: συναποφασίζουμε με το παιδί ένα σύστημα κανόνων συμπεριφοράς, σύμφωνα με το οποίο το παιδί γνωρίζει πως αν κάνει μια επιθυμητή συμπεριφορά (π.χ. θα μαζέψει το δωμάτιό του) θα λάβει μια συγκεκριμένη ανταμοιβή που του αρέσει (π.χ. βόλτα στο πάρκο). Η συμπεριφορά-στόχος μπορεί να είναι είτε βραχυχρόνια (συμμάζεμα δωματίου) ή μακροχρόνια (να μην μαλώσει με το αδερφάκι του για μια ολόκληρη εβδομάδα).

Η ανταμοιβή μπορεί να έχει πολλές μορφές: υλική, μη υλική, δραστηριότητα κτλ

Αν και μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, η ειδοποιός διαφορά μεταξύ της θετικής ενίσχυσης και της ενθάρρυνσης, είναι ότι στην πρώτη περίπτωση το παιδί γνωρίζει εκ των προτέρων την συγκεκριμένη ανταμοιβή που θα λάβει για μια συγκεκριμένη πράξη (στοχευμένη-προκαθορισμένη ανταμοιβή), ενώ στη δεύτερη, ο γονιός ενισχύει την προσπάθεια του παιδιού μέσα από μικρά, απλά πράγματα στην καθημερινότητά του (μη στοχευμένη – μη προκαθορισμένη ενίσχυση).

Σημαντικό στοιχείο στη θετική ενίσχυση είναι η δέσμευση του γονέα για παράδοση της ανταμοιβής όταν επιτευχθεί ο στόχος από πλευράς του παιδιού.

Τιμωρία

Η τιμωρία είναι μία από τις πιο συχνά χρησιμοποιούμενες παιδαγωγικές τακτικές, η οποία βεβαίως χρησιμοποιούνταν ακόμη πιο συχνά στο παρελθόν. Σκοπός της τιμωρίας είναι η εισαγωγή μιας αρνητικής συνέπειας μετά από μια μη επιθυμητή συμπεριφορά του παιδιού. Οι συνέπειες μιας κακής πράξης μπορεί να είναι είτε φυσικές, είτε λογικές. Παράδειγμα φυσικής συνέπειας είναι ένα χτυπημένο γόνατο όταν ένα παιδί σκαρφαλώνει σε ένα δέντρο ή το κάψιμο του χεριού όταν το παιδί ανοίξει έναν αναμμένο φούρνο. Μια λογική συνέπεια είναι όταν το παιδί θα στερηθεί ένα παιχνίδι γιατί δεν έκανε τα μαθήματά του ή όταν θα χάσει μια επίσκεψη στο λούνα παρκ επειδή έσπασε ένα τζάμι στο σπίτι του.

Σε καμία περίπτωση η τιμωρία δεν θα πρέπει να ταυτίζεται με σωματική ή ψυχολογική βία, καθώς αυτές οι τιμωρίες το μόνο που καταφέρνουν είναι να πληγώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού, δίχως να του προσφέρουν κάποια χρήσιμη γνώση για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται.

Αντίθετα, πιο χρήσιμες τιμωρητικές μέθοδοι είναι η στέρηση ενός ευχάριστου ερεθίσματος (π.χ. παιχνίδι, εκδρομή, γλυκό) ή/και η σύνδεση της τιμωρίας με τις συνέπειες της πράξης (π.χ. η τιμωρία επειδή χτύπησες το αδερφάκι σου είναι μεταξύ άλλων να το παρηγορήσεις ή επειδή το δωμάτιό σου είναι ακατάστατο, βοήθησέ με να το συμμαζέψω). Όπως και να έχει, η τιμωρία δεν πρέπει να προτιμάται σε σχέση με την θετική ενίσχυση και όταν γίνεται η χρήση της, θα πρέπει να μην γίνεται υπέρμετρα, αλλά μέσα στα πλαίσια των κανόνων οριοθέτησης.

Πως να χρησιμοποιώ τις παιδαγωγικές μεθόδους;

Τόσο οι θετικές τεχνικές όσο και οι αρνητικές, πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ. Εάν ένα παιδί παίρνει συνεχώς ανταμοιβή χωρίς να έχει κάνει προσπάθεια ή έχει επιτύχει μικρούς ή μεγάλους στόχους ή εάν ένα παιδί τιμωρείται συνεχώς, τότε απλά οι τεχνικές έχουν ακυρωθεί. Η ισορροπημένη χρήση των μεθόδων αυτών είναι πολύ σημαντική.

Το μυστικό της επιτυχίας είναι ο ορισμός ενός σαφούς και προγραμματισμένου συστήματος αμοιβών και τιμωριών, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη έμφαση στις θετικές τεχνικές και λιγότερο στις αρνητικές. Το πρόγραμμα αυτό θα πρέπει να έχει συναποφασιστεί με το παιδί και να του έχουν γίνει σαφείς όλοι οι κανόνες, οι οποίοι θα πρέπει να είναι απλοί, σύντομοι και ξεκάθαροι για το παιδί. Αφού συμφωνηθούν οι κανόνες και το σύστημα αμοιβών/τιμωριών αυτό θα πρέπει να τηρείται πάντοτε από τον γονέα και οι ενισχύσεις ή οι τιμωρίες να δίνονται πάντοτε εντός ενός λογικού χρονικού πλαισίου από την καλή ή κακή πράξη αντίστοιχα.

Οι γονείς θα πρέπει να κρατούν μια κοινή στάση απέναντι στην εφαρμογή των κανόνων. Εάν το παιδί παίρνει διττά μηνύματα, μπερδεύεται ή προσπαθεί να κάνει «συμμαχία» με το γονιό που θα είναι «καλός» μαζί του, εκμηδενίζοντας την όποια προσπάθεια έχει γίνει.

Τέλος, ο πιο σημαντικός παράγοντας επιτυχίας στην διαπαιδαγώγηση του παιδιού σας είναι να έχετε στο νου ότι η προσπάθειά σας θα πρέπει να είναι μακροχρόνια και να έχει συνέπεια και συνέχεια. Μην περιμένετε ότι θα δείτε αποτελέσματα άμεσα και γρήγορα.

Κάνοντας Υποδείξεις

Η συστηματική και σωστή εφαρμογή των κανόνων που αναφέραμε προηγουμένως δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τίποτε δεν μπορεί να λειτουργήσει στον «αυτόματο πιλότο» και πολλές φορές χρειάζεται παρέμβαση από τους γονείς για να γίνουν οι κατάλληλες υποδείξεις στα παιδιά. Ορισμένοι γονείς εκφράζουν απορία σχετικά με το πώς πρέπει να μιλήσουν στα παιδιά ώστε να γίνουν κατανοητοί οι κανόνες και να ακολουθηθούν αποτελεσματικά.

Στην 3η και τελευταία ενότητα του μικρού αυτού e-booklet θα παρουσιάσουμε μερικές πολύ βασικές και πρακτικές συμβουλές που θα φανούν χρήσιμες στους γονείς που δυσκολεύονται να αντιδράσουν όταν τα παιδιά τους είναι αντιδραστικά ή δείχνουν να παραβαίνουν την συμφωνία καλής διαγωγής που έχει γίνει.

Κρατήστε το παιδί σταθερά κ κάντε βλέμματική επαφή

vlemaΕάν το παιδί σας αντιδράει σαν να μην σας ακούει, μπορείτε να το πιάσετε όχι με δύναμη αλλά σταθερά από τους ώμους ή τα χέρια του, να σκύψετε στο επίπεδό του και να το κοιτάξετε στα μάτια, επαναλαμβάνοντας με σταθερή και πιο έντονη φωνή –δίχως τσιρίδες ή φωνές που παραπέμπουν σε καυγά- αυτό το οποίο πρέπει να κάνει αυτή τη στιγμή.

Επανάληψη και υποδείξεις με σαφήνεια και συντομία

Σιγουρευτείτε ότι η εντολή που δίνετε στο παιδί σας γίνεται κατανοητή από το ίδιο. Προσπαθήστε να είστε σύντομοι και σαφείς και μη διστάσετε να επαναλάβετε την εντολή αρκετές φορές αν χρειαστεί, με διαφορετικά λόγια εάν το παιδί δείχνει να μην καταλαβαίνει.

Αγνοήστε τις βρισιές ή τις φωνές του

awwwwwΕάν το παιδί σας αντιμιλάει, φωνάζει, σας βρίζει ή σας απειλεί προσπαθήστε να αγνοήσετε τις προκλήσεις του, γιατί εάν αντιδράσετε σε αυτές θα του δώσετε την προσοχή που ζητάει ή θα μπείτε σε μια άσκοπη κόντρα μαζί του. Εάν αντί να του βάλετε και εσείς τις φωνές, απλά το βάλετε σε μια γωνιά για λίγα λεπτά και το επαναλάβετε αυτό όσες φορές χρειαστεί, το παιδί θα πάρει το μήνυμα ότι με τις φωνές του δεν κερδίζει τίποτε απολύτως.

Δώστε την προσοχή στο παιδί σας αφού αυτό ηρεμήσει και είναι έτοιμο να ακούσει αυτά που έχετε να συζητήσετε μαζί του. Δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσετε να του μιλήσετε ενώ αυτό είναι ακόμη στη φάση της αντίδρασης και του ξεσπάσματος.

Έμφαση στο «Κάνε» και όχι στο «Μη»

Γενικά, οι κανόνες που έχουμε αποφασίσει ή/και οι εντολές που δίνονται στο παιδί θα πρέπει να ξεκαθαρίζουν στο παιδί το ποια είναι η επιθυμητή συμπεριφορά και όχι μόνο στο ποια είναι η ανεπιθύμητη. Εάν μένουμε μόνο στο «μην είσαι έτσι…» ή «μη κάνεις αυτό…», το παιδί εισπράττει μόνο το μήνυμα πως αυτά που κάνει είναι μη επιθυμητά και πως το ίδιο είναι ανίκανο να συμπεριφερθεί σωστά, με αποτέλεσμα να ρίχνουμε την αυτοπεποίθησή του. Αντίθετα, εάν του δώσουμε κατευθυντήριες γραμμές λέγοντας του πως πρέπει να συμπεριφέρεται, ξεκαθαρίζουμε στο μυαλό του τι εννοούμε όταν λέμε πως πρέπει να είναι «καλό παιδί» και ξέρει ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσει.

Συμφωνία Γονέων

goneisΟι γονείς θα πρέπει να έχουν μια προαποφασισμένη και κοινή γραμμή απέναντι στην ανατροφή του παιδιού τους. Εάν ο ένας γονέας επιβραβεύει το παιδί και ο άλλος σχολιάσει «μη τον καλομαθαίνεις…», αυτόματα ακυρώνει την όποια προσπάθεια διαπαιδαγώγησης γίνεται εκείνη τη στιγμή. Όταν αυτό επαναλαμβάνεται τακτικά, το παιδί θα μπερδευτεί σε σχέση με το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε και με το πότε και πως εφαρμόζονται οι κανόνες που έχουμε αποφασίσει στο σπίτι.

Ακόμη και εάν διαφωνείτε με μια απόφαση που έχει πάρει ο/η σύντροφός σας μια δεδομένη στιγμή που είναι μπροστά το παιδί, προσπαθήστε να πνίξετε τη διαφωνία σας και να το συζητήσετε αργότερα μαζί του/της και να διορθώσετε την κοινή σας γραμμή στο μέλλον.

Αντί επιλόγου…

Όσα αναφέραμε σε αυτό το μικρό e-booklet για τους τρόπους διαπαιδαγώγησης σαφώς και είναι πολύ λίγα και δεν καλύπτουν όλα τα θέματα που απασχολούν τους γονείς σε σχέση με την ανατροφή των παιδιών τους. Θέλω να πιστεύω όμως ότι οι πρακτικές συμβουλές που παρουσιάσαμε, καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα θεμάτων και ερωτημάτων γύρω από το θέμα. Ευελπιστώ πως τα όσα διαβάσατε, θα γίνουν μια χρήσιμη μαγιά για τη δική σας προσωπική συνταγή διαπαιδαγώγησης του παιδιού σας.

Όλοι οι γονείς θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους. Πρέπει να βασιστείτε σε αυτή την καλή θέλησή σας ώστε να αυτοδιορθώνεστε συνεχώς και να αναθεωρείτε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε τα προβλήματα που εμφανίζονται στη συμπεριφορά του παιδιού σας.

Κάνοντας υπομονή και έχοντας στο νου πως η ανατροφή των παιδιών είναι ένας αγώνας μαραθώνιου ανώμαλου δρόμου και όχι ένα σπριντ 100 μέτρων, θα καταφέρετε να επιτύχετε τον τελικό σας στόχο: ένα ισορροπημένο και ψυχολογικά υγιές παιδί για το οποίο είστε υπερήφανοι.

Ο τελικός στόχος αξίζει τον αγώνα!

Βιβλιογραφία

  • Martin, H. (1997). Setting Limits: Promoting Positive Parenting. Australian Council Educational Research.
  • Παρασκευόπουλος, Ι. Ν., Martin, H. (2013). Ψυχολογικά Προβλήματα Παιδιών και Εφήβων. Αθήνα: Εκδόσεις Πεδίο
]]>

15 Μαΐ 2014

Εσπερίδα με θέμα «Σύγχρονα Ψυχοπαιδαγωγικά Θέματα» από το Mediterranean College

Το Mediterranean College και το Mediterranean Professional Studies διοργανώνουν Εσπερίδα με θέμα:

  • «Σύγχρονα Ψυχοπαιδαγωγικά Θέματα»

Παρασκευή 16/05/2014 και ώρα 18:00 – 21:00

Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Αρσάκειο Μέγαρο, Αθήνα).

  • «Ποια είναι τα κύρια ψυχοσυναισθηματικά προβλήματα των παιδιών και των εφήβων και πως μπορούν αυτά να αντιμετωπιστούν από το σχολείο και την οικογένεια;»
  • «Είναι η τιμωρία και η αρνητική ενίσχυση της προσπάθειας του παιδιού ή του εφήβου, μια μέθοδος ελέγχου της συμπεριφοράς του;»
  • «Τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε στην κακοποίηση ενός παιδιού ή ενός εφήβου; Ποια είναι η έννοια της κακοποίησης; Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί το κακοποιημένο παιδί ή ο έφηβος, από το σχολείο-την οικογένεια-τις κοινωνικές υπηρεσίες;»

Στα παραπάνω αλλά και σε πολλά ακόμη ερωτήματα θα δώσουν απαντήσεις διακεκριμένοι καθηγητές μέσα από την Εσπερίδα που διοργανώνει το Mediterranean College και το Mediterranean Professional Studies – ΚΔΒΜ2 την Παρασκευή 16/05/2014 και ώρα 18:00 – 21:00με θέμα «Σύγχρονα Ψυχοπαιδαγωγικά Θέματα».

Eισηγητές είναι οι:

α) Εμμανουήλ Κολιάδης (Ομότιμος Καθηγητής Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών) β) Καθηγητής Ρόμπερτ Μέλλον (Πρόεδρος Τμήματος Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου) γ) Πηνελόπη Κονιστή (Ειδική Παιδαγωγός – Δ/ντρια 2ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών).

Ο Ομότιμος Καθηγητής κ. Εμμανουήλ Κολιάδης θα αναπτύξει το θέμα «Προβλήματα Συμπεριφοράς παιδιών κι εφήβων και η αντιμετώπισή τους στο σχολείο και στην οικογένεια». Η εισήγηση στοχεύει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών αλλά και των γονέων για τα ψυχοσυναισθηματικά και ψυχοκοινωνικά προβλήματα των παιδιών και των εφήβων, που εμφανίζονται κατά κύριο λόγο στην εκπαιδευτική πράξη του σύγχρονου σχολείου. Θα γίνει σύντομη και κατανοητή αναφορά των θεωρητικών θέσεων και καταγραφή υλοποιήσιμων ψυχοπαιδαγωγικών πρακτικών για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Ο Καθηγητής Ρόμπερτ Μέλλον θα αναπτύξει το θέμα «Τιμωρία, Ψυχοπαθολογία και Ψυχοθεραπεία». Γονείς και Δάσκαλοι συχνά εφαρμόζουν την τιμωρία και την αρνητική ενίσχυση στις προσπάθειές τους να ελέγχουν την συμπεριφορά παιδιών και εφήβων. Στην εισήγηση αυτή θα αναλυθούν οι επιδράσεις της εφαρμογής αυτών των πρακτικών στην ανάπτυξη προβληματικών στοιχείων συμπεριφοράς, όπως ο ιδεοψυχαναγκασμός, η επιθετικότητα, οι αγχώδεις διαταραχές και η ελλειμματική προσοχή. Τέλος, θα περιεγραφθεί η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της τιμωρίας στην ψυχοθεραπεία καθώς και η πρόληψη αυτών μέσω ελέγχου συμπεριφοράς με θετική ενίσχυση.

Η κα. Πηνελόπη Κονιστή θα αναπτύξει το θέμα «Το κακοποιημένο παιδί: Συνδιαλλαγή Σχολείου – Οικογένειας – Κοινωνικών Υπηρεσιών» . Θα οριστεί η έννοια της κακοποίησης και θα αναλυθούν οι μορφές της καθώς επίσης θα δοθούν πληροφορίες για το πώς αντιδρά το σχολείο σε περιπτώσεις κακοποιημένων παιδιών, πού απευθύνεται και με ποιους επικοινωνεί.

Στην Εσπερίδα μπορούν να συμμετέχουν: Φοιτητές & Απόφοιτοι Σχολών Ψυχολογίας, Παιδαγωγικών και λοιπών Ανθρωπιστικών Επιστημών, Επαγγελματίες, Εκπαιδευτικοί, Γονείς.

Η είσοδος είναι δωρεάν. Απαιτείται Δήλωση Συμμετοχής, ενώ θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Στους συμμετέχοντες θα δοθούν πιστοποιητικά παρακολούθησης.

Δηλώσεις Συμμετοχής: Mediterranean College, Πελλήνης 8 & Πατησίων 107, Αθήνα , 210 88 99 600, info@medcollege.edu.gr

Τόπος Διεξαγωγής:Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Αρσάκειο Μέγαρο, Αθήνα).

Εισαγωγική Εικόνα

Boy Child Person Cute Kid Happy Bubble, by Susie

]]>

29 Απρ 2014

Συμπόσιο Δραματοθεραπείας 10 και 11 Μαΐου 2014

Το 2014 συμπληρώνονται είκοσι χρόνια από το ξεκίνημα του Ινστιτούτου Δραματοθεραπείας ΑΙΩΝ* (1994), παρέχοντας ολοκληρωμένη εκπαίδευση στη συγκεκριμένη μέθοδο, έρευνα και θεραπεία. Το ΑΙΩΝ θέλει να το γιορτάσει μαζί με τη συμπλήρωση τριάντα χρόνων από την έλευση της Δραματοθεραπείας στην Ελλάδα (1984).

Συνεργάστηκε με το Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο και διοργανώνει ένα Συμπόσιο Δραματοθεραπείας στην Αθήνα στις 10 και 11 Μαΐου 2014 στους χώρους του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου: Ελευθερίου Βενιζέλου 70, Καλλιθέα, με θέμα:

«Το τρίγωνο της συνάντησης: Εκπαίδευση, Τέχνη, Θεραπεία»

Το Ινστιτούτο στην ανακοίνωσή του αναφέρει:

«Γνωρίζουμε ότι η Δραματοθεραπεία σε ολόκληρη την Ελλάδα έχει μια θεαματική εξάπλωση στα πεδία της εκπαίδευσης και της θεραπείας, αλλά και αναγνώριση, τόσο στον επιστημονικό όσο και στον καλλιτεχνικό χώρο. Ως εκ τούτου όλο και περισσότερα άτομα αναζητούν την επίλυση των προβλημάτων τους μέσω της Δραματοθεραπείας, αλλά και την εκπαίδευση στη συγκεκριμένη μέθοδο. Συμμετέχοντας στα σημαντικά συνέδρια που έχουν ήδη διοργανωθεί στη χώρα μας, έχουμε διαπιστώσει ότι υπάρχει ένα πλούσιο υλικό, εκπαιδευτικό, ερευνητικό και θεραπευτικό που ζητά να εκφραστεί και να δημοσιοποιηθεί, ενώ πολλοί σπουδαστές ή απόφοιτοι των ανθρωπιστικών σπουδών έχουν αιτήματα σχετικά με τη Δραματοθεραπεία.

Είναι καιρός να συνευρεθούμε όλοι μαζί και να ανταλλάξουμε απόψεις σχετικά με τις μεθόδους εργασίας μας, τα κοινά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε αλλά και τις εκλεκτικές συγγένειες της Δραματοθεραπείας με άλλα γνωστικά πεδία, εφ’ όσον θα συμμετέχουν πολλοί εισηγητές από συναφείς επιστημονικούς χώρους μαζί με καταξιωμένους δραματοθεραπευτές.»

Το διήμερο Συμπόσιο θα περιλαμβάνει ελεύθερες ανακοινώσεις, συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης, master classes, performances, posters, βιωματικά εργαστήρια και θεατρικές παραστάσεις, από 80 και πλέον διακεκριμένους επιστήμονες και καλλιτέχνες, που δραστηριοποιούνται στο χώρο των εικαστικών, της μουσικής, του χορού και φυσικά του Δράματος.

Κατά την διάρκεια του Συμποσίου θα ανακοινωθούν και τα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα του Ινστιτούτου Δραματοθεραπείας ΑΙΩΝ στο χώρο της Παιγνιοθεραπείας με σύμβουλο την Brenda Meldrum και της Εκφραστικής Θεραπείας με υπεύθυνο τον Dr Avi Goren-Bar, οι οποίοι θα συμμετέχουν με master classes.

Κόστος έγκαιρης εγγραφής έως 30 Απριλίου (παράταση) 30 ευρώ.

Θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης

Για να εγγραφείτε, στείλτε συμπληρωμένη την παρακάτω αίτηση στη διεύθυνση aeongr@otenet.gr.

ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΗΣ

]]>

13 Ιαν 2014

Σχολικός Εκφοβισμός: ο ρόλος της γειτονιάς, της οικογένειας και του σχολείου

Ο σχολικός εκφοβισμός άρχισε να μελετάται ως φαινόμενο στα μέσα της δεκαετίας του 1960, κυρίως ως πηγή άγχους για τους μαθητές και τις οικογένειές τους. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της εκάστοτε περίπτωσης, ο σχολικός εκφοβισμός μπορεί να προκαλέσει χαμηλή αυτοεκτίμηση, σχολική αποτυχία, προβλήματα με τον νόμο σε εφηβική ηλικία, αλκοολισμό κ.α. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μπορεί να σχετιστεί με αυτοκτονικές τάσεις στην εφηβεία ή προβλήματα εκφοβισμού στον εργασιακό χώρο. Επιπλέον, τα παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα σχολικού εκφοβισμού είναι πιο πιθανό να έχουν χαμηλότερη σχολική επίδοση, προβλήματα με το σχολείο, προβλήματα συμπεριφοράς κατά την εφηβεία και ενηλικίωση αλλά και κοινωνικό αποκλεισμό. Ο μεγάλος κατάλογος προβλημάτων που σχετίζεται με τον σχολικό εκφοβισμό υπογραμμίζει την σημαντικότητα του θέματος, την ανάγκη να μελετηθεί σε βάθος αλλά και την αναγκαιότητα της έγκαιρης και έγκυρης ενημέρωσης των γονέων και του σχολικού περιβάλλοντος ώστε οι περιπτώσεις εκφοβισμού να εντοπίζονται νωρίς και να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά. Μέσα από τις διάφορες μελέτες έχει παρατηρηθεί ότι υπάρχουν πέντε κύριοι κοινωνικοί παράγοντες που σχετίζονται με τον σχολικό εκφοβισμό: η γειτονιά, η οικογένεια και το σχολείο1 .

Η Γειτονιά

Πλήθος ερευνών στους τομείς της κοινωνιολογίας και της ψυχολογίας έχουν αποδείξει ότι η γειτονιά που μένει κάποιος σχετίζεται άμεσα με το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο της οικογένειάς του. Αυτή η παράμετρος είναι ιδιαίτερα σημαντική στις μεγάλες πόλεις, όπου οι κάτοικοι μένουν σε περιοχές ανάλογα με το οικονομικό τους επίπεδο (π.χ. ας σκεφτούμε την Αθήνα και τον «διαχωρισμό» μεταξύ βορείων και δυτικών προαστίων). Στις μικρότερες πόλεις και χωριά το κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο των κατοίκων είναι πιο ομοιόμορφα κατανεμημένο. Το κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο μιας οικογένειας με τη σειρά του σχετίζεται θετικά με την πιθανότητα ανάπτυξης ή παρατήρησης αντικοινωνικών συμπεριφορών. Με άλλα λόγια, το μέρος στο οποίο μένει κάποιος μπορεί να είναι μια σημαντική πηγή πληροφόρησης για την πιθανότητα που έχει να γίνει μάρτυρας, θύτης ή θύμα βίαιης ή/και αντικοινωνικής συμπεριφοράς στην καθημερινότητά του.

Έρευνες με παιδιά –κυρίως στις ΗΠΑ- έχουν δείξει ότι παιδιά που κατοικούν σε περιοχές όπου επικρατούν μη ιδανικές κοινωνικές συνθήκες έχουν έως και 3 φορές αυξημένη πιθανότητα να αναπτύξουν συμπεριφορικά προβλήματα στο σχολείο σε σχέση με παιδιά που μεγαλώνουν σε γειτονιές με καλές κοινωνικές – οικονομικές συνθήκες. Ανάμεσα στα συμπεριφορικά προβλήματα που αναφέραμε συμπεριλαμβάνεται και ο σχολικός εκφοβισμός. Δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η πιθανότητα ενός παιδιού να γίνει θύμα σχολικού εκφοβισμού είναι αυξημένη σε κοινωνικά υποβαθμισμένες περιοχές, καθώς τα σχολεία σε αυτές τις περιοχές ενδεχομένως δεν έχουν τα οικονομικά μέσα και τις κατάλληλες δομές για να αποτρέψουν αυτού του είδους τη συμπεριφορά. Ακόμη όμως και αν υπάρχουν κάποιες δομές για την αποτροπή του σχολικού εκφοβισμού, η συσσώρευση τόσων πολλών αρνητικών περιβαλλοντικών παραγόντων καθιστά το έργο των δομών πιο δύσκολο σε σχέση πάντα με το έργο δομών που λαμβάνουν χώρα σε περιοχές που δεν είναι κοινωνικά υποβαθμισμένες. Παρατηρούμε λοιπόν ότι για την ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της αποκλίνουσας και επιθετικής συμπεριφοράς στα σχολεία δεν αρκεί απλά η δημιουργία δομών. Αυτή θα πρέπει να συνοδεύεται από την ανάπτυξη μιας συνολικής πολιτικής κοινωνικής στήριξης των οικογενειών των υποβαθμισμένων περιοχών όπου και εμφανίζονται πιο συχνά βίαιες συμπεριφορές.

Εκτός από τη συνολικότερη αντιμετώπιση του θέματος από πλευράς της Πολιτείας, οι τοπικές κοινωνίες μπορούν να πάρουν οι ίδιες πρωτοβουλίες αυτό-οργάνωσης για την αντιμετώπιση του εκφοβισμού. Πρόσφατες κοινωνιολογικές μελέτες αποδεικνύουν ότι όταν υπάρχει μια συλλογική –έστω και άτυπη- συμφωνία μεταξύ των κατοίκων μιας περιοχής για το ποιες συμπεριφορές θεωρούνται κοινωνικά αποδεκτές και ποιες όχι, αυτό αυτόματα δημιουργεί ένα είδος κοινωνικού ελέγχου και αποτροπής των θυτών σχολικού εκφοβισμού. Αντίθετα, εάν οι τοπικές κοινωνίες χαρακτηρίζονται από αποξένωση και ασυνεννοησία μεταξύ των οικογενειών τότε αυξάνεται η πιθανότητα εμφάνισης βίαιης και αντικοινωνικής συμπεριφοράς2 .

Η Οικογένεια

Η οικογένεια είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παράγοντες κοινωνικοποίησης και εκμάθησης κοινωνικών κανόνων. Η συμπεριφορά των γονέων και η γενικότερη ανατροφή που δίνουν στα παιδιά τους επηρεάζει άμεσα και ίσως περισσότερο από κάθε άλλο παράγοντα τη δημιουργία του μελλοντικού χαρακτήρα των παιδιών. Μέσα από τα πρώτα χρόνια της ζωής το παιδί μαθαίνει πώς να συμπεριφέρεται στην κοινωνία, πώς να ζητάει πράγματα, ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιες όχι αλλά και πώς να εκφράζει τα αρνητικά του συναισθήματα. Όπως είπαμε και προηγουμένως, το οικονομικό – κοινωνικό επίπεδο της οικογένειας μπορεί να προβλέψει την πιθανότητα ανάπτυξης αντικοινωνικής συμπεριφοράς, όπως και το εκπαιδευτικό επίπεδό της. Όσο υψηλότερο είναι το εκπαιδευτικό επίπεδο των γονιών τόσο μειωμένες είναι οι πιθανότητες αντικοινωνικής συμπεριφοράς του παιδιού.

Φυσικά, ο όρος «οικογένεια» είναι αρκετά ευρύς και περιλαμβάνει όχι μόνο την πυρηνική οικογένεια (μητέρα, πατέρας και παιδιά) αλλά γενικότερα όλα τα άτομα της οικογένειας με τα οποία έρχεται σε επαφή και χρησιμοποιεί ως πρότυπα το παιδί: παππούδες, ξαδέρφια, θείοι κτλ. Επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι κάθε οικογένεια είναι μοναδική και μπορεί να έχει το δικό της αδύνατο σημείο: βία στην οικογένεια, χωρισμένοι γονείς, μη βιολογικοί γονείς, μονογονεϊκές οικογένειες κ.α. Όσο πιο ενεργοί είναι οι γονείς στην ανάπτυξη του παιδιού, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες αυτό να προβεί σε αντικοινωνική ή παράνομη συμπεριφορά κατά την παιδική, προ-εφηβική και εφηβική ηλικία3 . Φυσικά, η ενεργητική στάση που πρέπει να έχει ο γονέας δεν θα πρέπει να μεταφραστεί σε μια άνευ ορίων σχέση με το παιδί ή σε μια σχέση αυστηρής υποταγής του παιδιού στις εντολές των γονέων. Η σχέση μεταξύ τους θα πρέπει να είναι αρμονική, με προκαθορισμένα όρια και σεβασμό στην ανεξαρτησία του παιδιού.

Μία ακόμη παράμετρος που πρέπει να λάβουμε υπόψη όταν μελετάμε τις πιθανότητες εμφάνισης αντικοινωνικής συμπεριφοράς στα παιδιά, είναι η ξαφνικές αλλαγές στο οικονομικό επίπεδο της οικογένειας. Εάν το παιδί μεγαλώνει εν μέσω κάποιας ξαφνικής οικονομικής κρίσης (π.χ. απώλεια εργασίας, χρεωκοπία, μεγάλη μείωση μισθών) ή άλλης οικογενειακής κρίσης (π.χ. πένθος, βιαιότητα, συζυγικές προστριβές) τότε είναι πιθανό να αναπτύξει προβλήματα συμπεριφοράς.

Ιδιαίτερη έμφαση επίσης πρέπει να δοθεί στις σχέσεις που αναπτύσσουν τα αδέρφια μεταξύ τους. Μέσα από την καθημερινότητά τους και τα παιχνίδια, τα παιδιά μαθαίνουν κάποιους βασικούς κοινωνικούς ρόλους και συμπεριφορές. Για παράδειγμα, εάν ο μεγάλος αδερφός τους είναι πολύ επιθετικός και επιβλητικός, ο μικρός αδερφός μπορεί να παίρνει έναν πιο υποτακτικό ρόλο στην οικογένεια. Σε γενικές γραμμές τα παιδιά τείνουν να επιβάλλονται στα μικρότερα αδέρφια και όχι στα μεγαλύτερα, με τα αγόρια να αναπτύσσουν πιο συχνά βίαιη συμπεριφορά σε σχέση με τα κορίτσια.

Το Σχολικό Περιβάλλον

Στην πλειοψηφία των δυτικών χωρών η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική έως κάποια ηλικία (συνήθως έως τα παιδιά γίνουν 12-18 ετών). Αυτό βάζει το σχολικό περιβάλλον στο επίκεντρο της καθημερινότητας του παιδιού και της ανάπτυξής του. Τα εθνικά εκπαιδευτικά συστήματα μπορούν να γίνουν αρωγοί στη σωστή και ολοκληρωμένη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Ένα καλοσχεδιασμένο σχολικό περιβάλλον που πρωταρχικό στόχο έχει την μεθοδευμένη και συνολική διαπαιδαγώγηση των παιδιών αλλά και να ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα σχολεία του χώρου, λειτουργεί θετικά ως προς την ανάπτυξή υγιών συμπεριφορών στα παιδιά και την αποφυγή του σχολικού εκφοβισμού. Αντίθετα, ένα ασταθές σχολικό περιβάλλον, δίχως προκαθορισμένους στόχους και οργάνωση δεν βοηθά προς αυτή την κατεύθυνση, με αποτέλεσμα τα παιδιά να είναι πιο επιρρεπή σε βίαιες συμπεριφορές. Τόσο η επίσημη όσο και η ανεπίσημη στάση του σχολείου απέναντι στη βία είναι εξίσου σημαντικές για την μεταλαμπάδευση σωστών συμπεριφορικών μοτίβων στους μαθητές. Μέσα στο σχολικό περιβάλλον το παιδί μαθαίνει τους ρόλους που αργότερα αναμένεται να λάβει στο ευρύτερο κοινωνικό του περιβάλλον. Το παιδί έρχεται σε άμεση επαφή με τη δυναμική και λειτουργίας των ομάδων: ηγετικότητα, υποτακτικότητα, υπακοή σε κανόνες, αλληλοσεβασμός, λήψη αποφάσεων κ.α.

Φυσικά είναι δύσκολο να διαχωρίσουμε το σχολικό περιβάλλον από το γενικότερο κοινωνικό περιβάλλον εντός του οποίου βρίσκεται. Οικονομικές, φυσικές ή άλλες καταστροφές επηρεάζουν σημαντικά τη λειτουργία του σχολείου και την αποτελεσματικότητα της εκπαίδευσης που προσφέρουν. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι όλα τα σχολεία σε μια χώρα χτυπημένη για παράδειγμα από οικονομική κρίση θα υπολειτουργούν ή ότι θα επιτρέπουν την μάθηση βίαιων συμπεριφορών στους μαθητές. Ακόμη και εάν οι μαθητές προέρχονται από βίαιες οικογένειες και πηγαίνουν σε σχολεία που υποθάλπτουν τέτοιες συμπεριφορές, αυτό δεν σημαίνει ότι θα έχουν τάση στον σχολικό εκφοβισμό. Αντίθετα, οι παράγοντες του κοινωνικού, οικογενειακού και σχολικού παράγοντα θα πρέπει να αξιολογούνται ξεχωριστά4 .

Επίλογος

Το φαινόμενο του σχολικού εκφοβισμού είναι περίπλοκο και σίγουρα δεν περιορίζεται στην μελέτη των κοινωνικών παραγόντων που αναφέραμε πιο πάνω. Για την πλήρη κατανόησή του θα πρέπει να ληφθούν υπόψη πολλοί και διαφορετικοί ατομικοί και κοινωνικοί παράγοντες οι οποίοι μπορούν να περιλαμβάνουν από την κατάσταση σε μια μικρή κοινωνική μονάδα όπως είναι η οικογένεια, έως και τις μεγαλύτερες όπως ένα σχολείο, μια πόλη ή ακόμη και μια ολόκληρη χώρα. Το σίγουρο είναι όμως πως η τοπική κοινωνία, η οικογένεια και το σχολείο παίζουν σημαντικότατο ρόλο στην ανάπτυξη ή την αποτροπή αντικοινωνικών συμπεριφορών και αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους του εμπλεκόμενους φορείς εάν θέλουμε να υπάρξει έλεγχος αυτού του δυσάρεστου φαινομένου.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Hernandez de Frutos, Τ. (2013). Five Independents Variables Affecting Bullying: Neighborhood, Family, School, Gender-Age and Mass Media . Sociology Mind, 304-313 []
  2. Sampson, R. J.-R. (2002). Assessing neighborhood effects: Social processes and new directions in research. Annual Review of Sociology, 433-478 []
  3. Menasco, M. A. (2012). Family financial stress and adolescent substance use. An examination of structural and psycholosocial factors. Economic Stress and the Family, 285-315 []
  4. Akiba, M. L. (2002). Student victimization & school system effects on school violence in 37 nations. American Educational Research, 829-853 []
31 Οκτ 2013

Πανεπιστήμιο Τορίνο: Μεταπτυχιακά Προγράμματα Ειδικής Αγωγής (Δυσλεξία/Αυτισμός)

Η Σχολή Φιλοσοφίας και Επιστημών της Εκπαίδευσης και η Σχολή Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Τορίνο της Ιταλίας διοργανώνουν για το ακαδημαϊκό έτος 2013-2014 τα Μάστερ 2ου Επιπέδου «Διαταραχές στην Ανάγνωση, στη Γραφή και στους Υπολογισμούς. Αξιολόγηση και Παρεμβάσεις στο Πλαίσιο του Σχολείου» και «Ειδικός στη Μεθοδολογία A.B.A. για τις Διαταραχές στο φάσμα του Αυτισμού», τα οποία ανταποκρίνονται στις πιο πρόσφατες διεθνείς εξελίξεις στον τομέα της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης.

Τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών στην Ειδική Αγωγή απευθύνονται:

  • σε όσους ενδιαφέρονται να αποκτήσουν παιδαγωγική επάρκεια για το διορισμό τους στην εκπαίδευση. Συγκεκριμένα, παρέχουν παιδαγωγική επάρκεια και σε πτυχιούχους καθηγητικών σχολών που δε διαθέτουν πτυχίο Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. (Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής &  Τεχνολογικής Εκπαίδευσης).
  • σε όσους πτυχιούχους Α.Ε.Ι. ενδιαφέρονται να διορισθούν στα ειδικά σχολεία ή να στελεχώσουν τα τμήματα ένταξης και την παράλληλη στήριξη.
  • σε όσους διορισμένους εκπαιδευτικούς (καθηγητές και δασκάλους) ενδιαφέρονται για την απόκτηση επιπρόσθετων προσόντων που θα βοηθήσει την επαγγελματική τους ανέλιξη.
  • σε όσους ενδιαφέρονται να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους με ένα αναγνωρισμένης αξίας Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα.

Αναλυτικότερα, τα συγκεκριμένα Μεταπτυχιακά Προγράμματα δεν είναι εξ αποστάσεως. Η υλοποίησή τους γίνεται με φυσική παρουσία, με ένα ευέλικτο πρόγραμμα ειδικά σχεδιασμένο για εργαζόμενους εκπαιδευτικούς . Είναι διάρκειας ενός έτους (Από τον Νοέμβριο του 2013 έως τον Νοέμβριο του 2014) και αντιστοιχούν σε 62 πιστωτικές μονάδες.

Μετά την απόκτηση του Μάστερ δίνεται η δυνατότητα συνέχισης των σπουδών σε Διδακτορικό επίπεδο.

Η προθεσμία υποβολής των δηλώσεων για Ευρωπαίους πολίτες εκτός Ιταλίας, είναι έως 15 Νοεμβρίου 2013. Ο αριθμός των θέσεων είναι περιορισμένος και η επιλογή θα γίνεται με βάση το βιογραφικό.

Οι σπουδές είναι αναγνωρισμένες από τον Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π.(Αρ.Πρ:253-2455)

Τα προγράμματα προσφέρουν υψηλού επιπέδου ακαδημαϊκές και επαγγελματικές δεξιότητες και απευθύνονται κυρίως σε αποφοίτους παιδαγωγικών και Ειδικής Αγωγής, νηπιαγωγούς, αλλά και σε επαγγελματίες εκπαιδευτικούς, ψυχολόγους και λογοθεραπευτές, οι οποίοι επιθυμούν να εμβαθύνουν και να επεκτείνουν τις γνώσεις τους στην ενασχόληση με άτομα με Μαθησιακές Δυσκολίες.

Οι φοιτητές κατά τη διάρκεια των σπουδών τους θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν εις βάθος και να κατανοήσουν τις αξίες, πρακτικές, οργανωτικές και διαπροσωπικές διαστάσεις της επιστήμης της Ειδικής Αγωγής, ενώ παράλληλα θα αναπτύξουν εξειδικευμένες δεξιότητες στα παιδαγωγικά, τις οποίες θα μπορούν στο μέλλον να εφαρμόσουν κατά την ενασχόλησή τους με άτομα με Μαθησιακές Δυσκολίες και Ειδικές Ανάγκες.

Τα προγράμματα ενθαρρύνουν τους φοιτητές να εφαρμόσουν τα θεωρητικά μοντέλα Ειδικής Αγωγής που θα διδαχθούν και στην επαγγελματική τους δραστηριότητα. Τα προγράμματα εστιάζουν στην κοινωνική διάσταση της Ειδικής Αγωγής, γεγονός το οποίο καθιστά τους αποφοίτους ικανούς να παρέχουν εξειδικευμένη και ουσιαστική υποστήριξη σε άτομα με στόχο την παιδεία / εκπαίδευση (κοινωνική, συναισθηματική, ακαδημαϊκή).

Ανάλυση Εφαρμοσμένης Συμπεριφοράς (ABA)

Η ανάλυση συμπεριφοράς είναι μία φυσική επιστήμη της συμπεριφοράς που αρχικά περιγράφηκε και υιοθετήθηκε ως μορφή παρέμβασης με στόχο την κοινωνικοποίηση ατόμων κοινωνικά περιθωριοποιημένων από τον F.B. Skinner τη δεκαετία του 1930. Οι αρχές και οι μέθοδοι της ανάλυσης της συμπεριφοράς έχουν εφαρμοστεί επιτυχώς σε πολλούς τομείς. Για παράδειγμα, οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν την αρχή της θετικής ενίσχυσης, για να ενδυναμώσουν μία συμπεριφορά, κανονίζοντας αυτή να ακολουθείται από κάτι με αξία, έχουν χρησιμοποιηθεί, για να αναπτυχθεί ένα μεγάλο εύρος δεξιοτήτων στους μαθητευόμενους, με ή χωρίς δυσλειτουργίες.

Από τις αρχές του 1960, εκατοντάδες αναλυτές συμπεριφοράς έχουν χρησιμοποιήσει τη θετική ενίσχυση και άλλες αρχές, για να δομήσουν την επικοινωνία, το παιχνίδι και δεξιότητες κοινωνικές, ακαδημαϊκές, αυτό-φροντίδας, επαγγελματικές και στο πλαίσιο διαβίωσης της κοινότητας και για να μειώσουν τα προβλήματα συμπεριφοράς στους εκπαιδευόμενους με αυτισμό όλων των ηλικιών. Ορισμένες τεχνικές του ΑΒΑ περιλαμβάνουν οδηγίες που δίνονται από ενήλικες με έντονα κι αυστηρά δομημένη σειρά, ενώ άλλοι χρησιμοποιούν τα φυσικά ενδιαφέροντα των μαθητευόμενων και ακολουθούν τη δική του / της έναρξη (initiation). Επιπλέον, άλλοι διδάσκουν δεξιότητες στο πλαίσιο των αυξανόμενων δραστηριοτήτων. Όλες οι δεξιότητες διασπώνται σε επιμέρους βήματα ή στοιχεία, και στους μαθητευόμενους παρέχονται πολλές επαναλαμβανόμενες ευκαιρίες να μάθουν και να εξασκήσουν τις δεξιότητες σε μία πληθώρα καταστάσεων (settings), με άφθονη θετική ενίσχυση. Οι στόχοι της παρέμβασης, καθώς και των συγκεκριμένου τύπου οδηγιών και ενισχύσεων που χρησιμοποιούνται, προσαρμόζονται στις δυνατότητες και τις ανάγκες του εκάστοτε μαθητευόμενου (εξατομικευμένη μάθηση και διδασκαλία). Η απόδοση μετριέται συνεχώς μέσω της άμεσης παρατήρησης, και η παρέμβαση τροποποιείται αν τα δεδομένα δείξουν ότι ο μαθητευόμενος δε σημειώνει ικανοποιητική πρόοδο.

Επιπρόσθετα, αξίζει να επισημανθεί ότι ανεξάρτητα από την ηλικία του μαθητευόμενου με αυτισμό, στόχος της παρέμβασης του ΑΒΑ είναι να τον καταστήσουν ικανό να λειτουργεί όσον το δυνατόν πιο αυτόνομα, αποτελεσματικά και με επιτυχία σε ποικίλα περιβάλλοντα.

Coordinatore Prof. Claudio Longobardi Tel: (0039)0118126231

Πληροφορίες & επικοινωνία

Dott. Κουφάκης Ιωάννης

  • Τηλ. 6940549599
  • Ωράριο επικοινωνίας: 10:00-14:00 & 17:00-20:00
  • Email: Ioannis.Koyfakis@gmail.com
  • Email (πληροφορίες και στα ελληνικά): master.dislet@unito.it, master.autismo@unito.it

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

16 Οκτ 2013

Εκπαιδευτικό Σεμινάριο στις Προβολικές Δοκιμασίες Children Apperception Test (CAT) και Thematic Apperception Test (TAT)

Το ΤΑΤ και το CAT είναι από τις πιο γνωστές και έγκυρες προβολικές δοκιμασίες, απαραίτητα εργαλεία κάθε κλινικού ψυχολόγου που ασχολείται με παιδιά ή ενήλικες. Το ΤΑΤ χορηγείται σε ενήλικες ενώ το CAT σε παιδιά. Ο σκοπός τους είναι διαγνωστικός και το υποκείμενο καλείται να δημιουργήσει δικές του ιστορίες πάνω σε μια σειρά εικόνων που του δείχνει ο ψυχολόγος. Το ΤΑΤ και το CAT βασίζονται στη ψυχοδυναμική θεωρία και η ερμηνεία των ιστοριών που δημιουργεί το παιδί ή ο ενήλικας πληροφορεί τον κλινικό για το ψυχολογικό προφίλ του υποκειμένου, δηλαδή, τις συνειδητές αλλά και τις υποσυνείδητες συγκρούσεις του, την αναπαράσταση των σχέσεών του με τους άλλους, τη σεξουαλικότητά του, τα άγχη του, την εικόνα του σώματός του. Δίνουν επίσης χρήσιμα διαφοροδιαγνωστικά στοιχεία που εξυπηρετούν σε μεγάλο βαθμό το θεραπευτικό σχεδιασμό και την καλύτερη δυνατή θεραπευτική πρόταση για τους ασθενείς μας.

Το σεμινάριο απευθύνεται σε ψυχολόγους και σε φοιτητές ψυχολογίας. 

Δομή Σεμιναρίου

Η διάρκεια του σεμιναρίου είναι 40 ώρες και χωρίζεται σε δυο μέρη:

Α. Μέρος: Εκπαίδευση στο ΤΑΤ και το CAT (20 ώρες)

Ο σκοπός του πρώτου μέρους του σεμιναρίου είναι η εξοικείωση των συμμετεχόντων με τη διαδικασία χορήγησης των δοκιμασιών, με το υλικό τους και το φύλλο ανάλυσης των ιστοριών. Οι εκπαιδευόμενοι θα εξασκηθούν στη μεθοδολογία του L. Bellak, την πιο διαδεδομένη μεθοδολογία ανάλυσης των δοκιμασιών στον ελληνικό χώρο. Θα δοθούν επίσης πληροφορίες και για τη μέθοδο της V. Shentoub που αντιπροσωπεύει τη γαλλική σχολή, ώστε οι συμμετέχοντες να έχουν στη διάθεσή τους την καλύτερη σφαιρική ενημέρωση  πάνω στις δοκιμασίες. Το πρώτο μέρος περιλαμβάνει βιωματικές ασκήσεις και ομάδες εργασίας πάνω στην ανάλυση των καρτών καθώς και περιστατικών από το προσωπικό αρχείο της εισηγήτριας.

Πρόγραμμα Α μέρους του σεμιναρίου

Παρασκευή 1/11/2013, 5:00 – 9:00 μ.μ. : Εισαγωγή στις προβολικές δοκιμασίες CAT και ΤΑΤ.

  1. Εισαγωγή στη θεωρία των προβολικών δοκιμασιών.
  2. Το υλικό και η χορήγηση των δοκιμασιών ΤΑΤ και CAT σύμφωνα με τη μέθοδο του Bellak.
  3. Το Senior Apperception Test (S.A.T) και η προβολική μέθοδος των Κηλίδων του Rorschach.
  4. Λήψη ιστορικού για ενήλικες και παιδιά.
  5. Το φύλλο ανάλυσης των ιστοριών του L. Bellak – Οι 10 διαστάσεις του συστήματος του L. Bellak.
  6. Απαραίτητες ψυχοδυναμικές έννοιες για την ερμηνεία των δοκιμασιών: H έννοια της ψυχικής σύγκρουσης στη ψυχοδυναμική θεωρία Το άγχος και οι μηχανισμοί άμυνας
  7. Ομάδα εργασίας με σκοπό την κατανόηση της διαφοροποίησης των νευρωτικής, οριακής και ψυχωτικής δομής προσωπικότητας όπως μπορούν να αναδυθούν στη χορήγηση του ΤΑΤ (περιστατικά από το προσωπικό αρχείο της θεραπεύτριας).
  8. Η μέθοδος της V. Shentoub: Θεωρητικές και πρακτικές διαφοροποιήσεις.

Σάββατο 2/11/2013, 10:00 π.μ – 6:00 μ.μ. : Εκπαίδευση στο Τ.Α.Τ.

  1. Λεπτομερής ανάλυση των καρτών του Τ.Α.Τ.
  2. Ανάλυση Περιστατικού από το προσωπικό αρχείο της εισηγήτριας: Οι συμμετέχοντες θα χωριστούν σε ομάδες εργασίας και με την εποπτεία της εισηγήτριας θα εξασκηθούν στην συμπλήρωση του φύλλου ανάλυσης και στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων του περιστατικού.
  3. Η συγγραφή της περίληψης και της τελικής έκθεσης.
  4. Βιωματικές ασκήσεις παρουσίασης των αποτελεσμάτων της δοκιμασίας στο υποκείμενο και σε μέλη μιας διεπιστημονικής ομάδας π.χ. ψυχιάτρους, κοινωνικούς λειτουργούς, ψυχολόγους διαφορετικών κατευθύνσεων.

Κυριακή 3/11/2013, 10:00 π.μ. – 6:00 μ.μ. : Εκπαίδευση στο C.A.T.

  1. Λεπτομερής ανάλυση των καρτών του C.A.T.
  2. Η θεωρία της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης των παιδιών.
  3. Ανάλυση Περιστατικού από το προσωπικό αρχείο της εισηγήτριας: Οι συμμετέχοντες θα χωριστούν σε ομάδες εργασίας και με την εποπτεία της εισηγήτριας θα εξασκηθούν στο φύλλο ανάλυσης των ιστοριών και στην  ερμηνεία των αποτελεσμάτων του περιστατικού.
  4. Η περίληψη και η συγγραφή της τελικής έκθεσης.
  5. Παρουσίαση ενός περιστατικού παιδικής ψύχωσης.
  6. Βιωματικές ασκήσεις παρουσίασης των αποτελεσμάτων της δοκιμασίας στους γονείς του παιδιού και θεραπευτικών προτάσεων.

Β Μέρος Σεμιναρίου: Εποπτεία στην χορήγηση των δοκιμασιών από τους συμμετέχοντες (20 ώρες).

Οι συμμετέχοντες αφού λάβουν την απαραίτητη θεωρητική κατάρτιση κατά το πρώτο μέρος του σεμιναρίου, θα χορηγήσουν και θα αναλύσουν οι ίδιοι τις δοκιμασίες σε δικά τους περιστατικά. Ο κάθε συμμετέχοντας μπορεί να επιλέξει ανάμεσα:

  • Στη χορήγηση ενός C.A.T. και ενός Τ.Α.Τ.
  • Στη χορήγηση δυο Τ.Α.Τ.
  • Στη χορήγηση δυο C.A.T.

Το δεύτερο μέρος του σεμιναρίου πραγματοποιείται ένα μήνα μετά το εκπαιδευτικό μέρος ώστε οι συμμετέχοντες να έχουν τον απαραίτητο χρόνο να ολοκληρώσουν τις εργασίες τους. Στη συνέχεια, θα παρουσιάσουν την δουλειά τους στους υπόλοιπους συμμετέχοντες. Ο σκοπός του δεύτερου μέρους του σεμιναρίου είναι η εξάσκηση των συμμετεχόντων στη χορήγηση και στην ανάλυση των δοκιμασιών υπό την εποπτεία της εισηγήτριας. Για το λόγο αυτό οι συμμετέχοντες θα παρουσιάσουν το πρώτο τους περιστατικό την Παρασκευή 29/11/2013 και το Σάββατο 30/11/2013 και το δεύτερο την Παρασκευή 20/12/2013 και το Σάββατο 21/12/2013. Με τον τρόπο αυτό θα ολοκληρώσουν εποικοδομητικά την εκπαίδευσή τους έχοντας λάβει και επεξεργαστεί τις τυχόν δυσκολίες στην αρχική χορήγηση των δοκιμασιών, τις απορίες τους και τα ερωτήματά τους ώστε να χρησιμοποιήσουν τις δοκιμασίες Τ.Α.Τ. και C.A.T. στη μελλοντική πρακτική τους.

Θα δωθούν σημειώσεις και βιβλιογραφία

Εκπαίδευση:

  • Παρασκευή 1/11/2013, Ώρες: 5.00μ.μ – 9.00μ.μ
  • Σάββατο 2/11/2013,  Ώρες: 10.00πμ – 6.00μ.μ
  • Κυριακή 3/11/2013,  Ώρες: 10.00πμ – 6.00μ.μ

Εποπτεία:

  • Παρασκευή 29/11/2013, Ώρες: 5.00 – 9.00μ.μ
  • Σάββατο 30/11/2013,  Ώρες: 10.00πμ – 4.00μ.μ
  • Παρασκευή 20/12/2013,  Ώρες: 5.00 – 9.00μ.μ
  • Σάββατο 21/12/2013, Ώρες: 10.00πμ – 4.00μ.μ

Κόστος Σεμιναρίου και Εγγραφή

Για Ψυχολόγους: 310€ Για φοιτητές Ψυχολογίας: 270€

Οι τιμές επιβαρύνονται με Φ.Π.Α 23%

*Ειδικές τιμές για ομάδες άνω των 4 ατόμων Προθεσμία δήλωσης συμμετοχής έως 25 Οκτωβρίου 2013

Τόπος διεξαγωγής: ΚΕΝΤΡΟ ΕΥΡΥΜΑΘΕΙΑ,  Αυγής 55 &  Μπιζανίου 1, Ν. Ηράκλειο (ισόγειο), Αθήνα

Στο κόστος του σεμιναρίου περιλαμβάνονται:

  • Folder με το υλικό του Σεμιναρίου
  • Βεβαίωση παρακολούθησης
  • Καφές και σνακ ή ελαφρύ γεύμα στα διαλείμματα

Διαδικασία εγγραφής

  • Υποβολή των στοιχείων σας στον ειδικό χώρο της ιστοσελίδας μας (http://www.evrymathia.com.gr/contact.php#.UMdwJKwYgxI) ή τηλεφωνική επικοινωνία με το Κέντρο ΕΥΡΥΜΑΘΕΙΑ στο τηλέφωνο 210 2814378 ώρες 15.30 – 21.30 ή μέσω facebook: www.facebook.com/evrymathia
  • Επιβεβαίωση κράτησης από την γραμματέα του ΕΥΡΥΜΑΘΕΙΑ, μέσω email (www.evrymathia.com.gr) ή τηλεφωνικώς
  • Εφόσον έχει επιβεβαιωθεί η κράτηση θέσης καταθέτετε το αντίστοιχο ποσό του κόστους συμμετοχής με τους τρόπους που αναγράφονται στον τρόπο πληρωμής

Τρόπος πληρωμής

Η καταβολή του ποσού του κόστους  συμμετοχής πραγματοποιείται, είτε εφάπαξ, είτε σε δόσεις (2 ισόποσες δόσεις) στον παρακάτω τραπεζικό λογαριασμό.

EUROBANK: 0026.0456.55.0200017341 (δικαιούχος Μαρία Σταθάκου)

Η κράτηση της θέσης για το σεμινάριο εξασφαλίζεται κατ’ όπιν ονομαστικής κατάθεσης.

Ακυρώσεις εγγραφών δεν γίνονται δεκτές.  Δεκτές γίνονται αντικαταστάσεις ονομάτων.

Οι θέσεις είναι περιορισμένες.

Εισηγήτρια

Γεωργία Λεμπέση, Ψυχολόγος, Παιδοψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια

Η Γεωργία Λεμπέση τέλειωσε το τμήμα Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Εξειδικεύτηκε στην κλινική ψυχολογία παιδιών και ενηλίκων στη Γαλλία πραγματοποιώντας  το Master 2 Recherche (DEA) Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας του Πανεπιστημίου Lumière – Lyon 2 και έπειτα το Μaster 2 Professionnel (DESS) Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας του ίδιου πανεπιστημίου. Από το 2009 είναι υποψήφια διδάκτωρ Kλινικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Denis Diderot – Paris 7.

Έχει μεγάλη εμπειρία στη ψυχοθεραπεία παιδιών καθώς και στην ατομική ή ομαδική ψυχοθεραπεία εφήβων και ενηλίκων. Έχει συνεργαστεί με δημόσια και ιδιωτικά πλαίσια ψυχολογικής υποστήριξης παιδιών και ενηλίκων στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Συνεργάζεται επίσης με το Κέντρο Ειδικής Διαπαιδαγώγησης Ευρυμάθεια και διεξάγει τα εξής σεμινάρια : «Παιδικό Ιχνογράφημα», «Εκπαίδευση στις Προβολικές Δοκιμασίες ΤΑΤ και CAT», «Εκπαίδευση στην Κλίμακα Αξιολόγησης Νοημοσύνης για παιδιά και εφήβους WISC III». Διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στην Αθήνα.

]]>

15 Οκτ 2013

Mediterranean Colllege: Προγράμματα Συμβουλευτικής Ψυχολογίας και Λογοθεραπείας

Το Mediterranean Professional Studies (MPS), Κέντρο Δια Βίου Μάθησης Επιπέδου 2, προσφέρει σύγχρονα και πιστοποιημένα προγράμματα σπουδών στους τομείς της Συμβουλευτικής Ψυχολογίας, των Μαθησιακών Δυσκολιών και της Λογοθεραπείας.

Για την ακαδημαϊκή χρονιά 2013-2014, σε αποκλειστική συνεργασία με το Pearson – Edexcel, ανακοινώνει την έναρξη των παρακάτω πιστοποιημένων επαγγελματικών (vocational) προγραμμάτων πανεπιστημιακού επιπέδου με διεθνή αναγνώριση, καθότι το δίπλωμα εκδίδεται απ’ ευθείας από το Edexcel International, έναν φορέα που υπάγεται στο Βρετανικό Υπουργείο Παιδείας. Τα προσφερόμενα προγράμματα που θα ξεκινήσουν εντός Οκτωβρίου 2013 είναι τα ακόλουθα.

HND in Counselling and Psychology  (Συμβουλευτική Ψυχολογία)

Διάρκεια: 2 έτη  part – time ή distance learning

Γλώσσα Διδασκαλίας: Ελληνική

Το πρόγραμμα προσφέρεται στη διάρκεια τεσσάρων εξαμήνων με τη μορφή part-time ή distance-learning, ώστε να καλύψει τις ανάγκες των εργαζομένων φοιτητών αλλά και των κατοίκων της περιφέρειας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εκμάθηση και υιοθέτηση των δεοντολογικών κανόνων που διέπουν το επάγγελμα του Συμβούλου, την ευαισθησία του απέναντι σε θέματα διαφορετικότητας και την κατανόηση των δυσκολιών του σύγχρονου ανθρώπου. Επιπλέον, συμπεριλαμβάνει συμμετοχή των φοιτητών σε παιχνίδια ρόλων, όπου πειραματίζονται με τον ρόλο του συμβούλου και σε ομάδες προσωπικής ανάπτυξης που στοχεύουν στην αυτογνωσία. Η διδακτική ύλη εμπλουτίζεται από την επαγγελματική εμπειρία των καθηγητών, οι οποίοι παράλληλα με την ακαδημαϊκή τους ιδιότητα εργάζονται ως σύμβουλοι και ψυχοθεραπευτές.

Το παραπάνω προσφερόμενο πρόγραμμα ( Πρόγραμμα Κέντρου Δια Βίου Μάθησης Επιπέδου 2) απευθύνεται σε Πτυχιούχους ΑΕΙ, ΤΕΙ, Κολεγίων και Πανεπιστημίων του εξωτερικού, ανεξαρτήτως ειδικότητας, Φοιτητές ψυχολογίας, κοινωνικών επιστημών, ανθρωπιστικών επιστημών, Σπουδαστές ΙΕΚ (παράλληλη φοίτηση) και απόφοιτους ΙΕΚ (δεύτερο πτυχίο εξειδίκευσης), Επαγγελματίες της υγείας και της ψυχικής υγείας, Κοινωνικούς λειτουργούς και εκπαιδευτικούς, Διευθυντικά στελέχη εταιριών και οργανισμών, καθώς και στο ευρύτερο κοινό που επιθυμεί να αποκτήσει γνώσεις και δεξιότητες στη Συμβουλευτική Ψυχολογία.

Professional Diploma in Speech Therapy

Διάρκεια: 1 έτoς part – time ή distance learning

Γλώσσα Διδασκαλίας: Ελληνική

Το πρόγραμμα προσφέρεται στην διάρκεια δύο εξαμήνων με τη μορφή part-time ή distance learning φοίτησης. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην εκμάθηση και υιοθέτηση των δεοντολογικών κανόνων που διέπουν το επάγγελμα του λογοθεραπευτή, την ευαισθησία του απέναντι σε θέματα διαφορετικότητας και την κατανόηση των δυσκολιών του σύγχρονου ανθρώπου. Επιπλέον, συμπεριλαμβάνεται συμμετοχή των φοιτητών σε παιχνίδια ρόλων, όπου πειραματίζονται με τον ρόλο του συμβούλου και σε ομάδες προσωπικής ανάπτυξης που στοχεύουν στην αυτογνωσία. Η διδακτική ύλη εμπλουτίζεται από την επαγγελματική εμπειρία των καθηγητών, οι οποίοι παράλληλα με την ακαδημαϊκή τους ιδιότητα εργάζονται ως σύμβουλοι και λογοθεραπευτές.

Το παραπάνω προσφερόμενο πρόγραμμα ( Πρόγραμμα Κέντρου Δια Βίου Μάθησης Επιπέδου 2) απευθύνεται σε Πτυχιούχους ΑΕΙ, ΤΕΙ, Κολεγίων και Πανεπιστημίων του εξωτερικού, ανεξαρτήτως ειδικότητας, Φοιτητές παιδαγωγικών, ψυχολογίας, κοινωνικών επιστημών, ανθρωπιστικών επιστημών, Σπουδαστές ΙΕΚ (παράλληλη φοίτηση) και απόφοιτους ΙΕΚ (δεύτερο πτυχίο εξειδίκευσης) Παιδαγωγικών, Παιδαγωγούς, εκπαιδευτικούς, επαγγελματίες της υγείας και της ψυχικής υγείας, κ.α.

Εγγραφές / Πληροφορίες

Η διαδικασία έναρξης υποβολής αιτήσεων έχει ήδη. Tα νέα τμήματα θα ξεκινήσουν εντός Οκτωβρίου και οι αιτήσεις συμμετοχής μπορούν να υποβάλλονται ηλεκτρονικά μέσω της σελίδας των προγραμμάτων. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθύνεστε στη Γραμματεία του Κέντρου ή να επισκέπτεστε για παραλαβή των εντύπων της αίτησης το Admissions Office, Πατησίων 107 & Πελλήνης 8, Αθήνα, τηλ.: 210 8899600 (Δευτέρα έως Παρασκευή, 09:00 – 21:00 και Σάββατο 10:00 -14:00), e-mail: info@medcollege.edu.gr

Συντάκτης – Πληροφορίες: Για περισσότερες πληροφορίες, παρακαλώ επικοινωνήστε με τον κο Βασίλη Γαλάνη, Marketing Director & Υπεύθυνο Γραφείου Τύπου, τηλ.: 210 88 99 603, e-mail: vgalanis@medcollege.edu.gr

]]>

09 Ιούλ 2013

Ανακοίνωση Υποτροφιών στα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών του Aegean Omiros College

Το Aegean Omiros College ανακοινώνει τη χορήγηση υποτροφιών που φθάνουν μέχρι και το 50% των διδάκτρων για το ακαδημαϊκό έτος 2013-2014 στα Μεταπτυχιακά Προγράμματα.

Οι υποτροφίες περιλαμβάνουν τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα Σπουδών που προσφέρει το Aegean Omiros College στην Ελλάδα σε συνεργασία με κρατικά βρετανικά πανεπιστήμια.

Μεταπτυχιακά Προγράμματα

Οι υποψήφιοι για τα Μεταπτυχιακά Προγράμματα μπορούν να προσκομίσουν από τις 15 Ιουλίου 2013 έως τις 30 Ιουλίου 2013 τα παρακάτω δικαιολογητικά στο τμήμα εγγραφών του Κολλεγίου:

  1. Έντυπη αίτηση (συμπληρώνεται στο Κολλέγιο)
  2. Αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα.
  3. Επίσημο αντίγραφο πτυχίου.
  4. Επικυρωμένο πιστοποιητικό αναλυτικής βαθμολογίας.
  5. Δύο συστατικές επιστολές
  6. Αποδεικτικό Αγγλικής Γλώσσας (IELTS 6.5 ή αντίστοιχο).
  7. Επικυρωμένο αντίγραφο της αστυνομικής ταυτότητας.
  8. 6 Φωτογραφίες

Στο πρόγραμμα γίνονται δεκτοί Πτυχιούχοι και επαγγελματίες συναφών ειδικοτήτων. Για τη συμμετοχή θα τηρηθεί αυστηρή σειρά προτεραιότητας για όσους πληρούν τις παραπάνω προϋποθέσεις. Οι επιτυχόντες θα ανακοινωθούν από τις 20 έως τις 23 Αυγούστου 2013.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να καλέσετε στο τηλ. 210 3805527 ή στο e-mail info@aegeancollege.gr

]]>

28 Απρ 2013

Το άγχος των εξετάσεων και η διαχείρισή του από την οικογένεια

Η οικογένεια και το σχολείο, από το δημοτικό ως το λύκειο, είναι χώροι όπου συντελείται η συναισθηματική ωρίμανση, καθώς και η κοινωνική και γνωστική εξέλιξη του μαθητή. Η σχολική εμπειρία αποτελεί κρίσιμο κομμάτι στη ζωή του έφηβου, και ειδικότερα η ακαδημαϊκή πλευρά της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Οι εξετάσεις αποτελούν μια ψυχοπιεστική κατάσταση για τους έφηβους. Η πίεση από τους γονείς και τους καθηγητές, ο ανταγωνισμός, το φορτωμένο πρόγραμμα, καθώς και το ίδιο το σύστημα των εξετάσεων είναι κάποιοι από τους παράγοντες που προκαλούν άγχος στους μαθητές.

Κάτω λοιπόν από αυτές τις συνθήκες και με βάση το πώς καθένας αντιλαμβάνεται και νοηματοδοτεί τις καταστάσεις, το άγχος είναι μια φυσιολογική αντίδραση του εφήβου, ο οποίος προσπαθεί να ανταπεξέλθει στην απαιτητική πραγματικότητα που δημιουργούν οι πανελλήνιες εξετάσεις. Έτσι λοιπόν, το άγχος είναι λειτουργικό όταν κινητοποιεί και βοηθάει το άτομο να είναι δημιουργικό ενώ δυσλειτουργικό όταν δημιουργεί προβλήματα στη συναισθηματική του ηρεμία και μειώνει τις ικανότητές του.

Το άγχος εκφράζεται με συμπτώματα σωματικά (π.χ. ταχυκαρδία, δύσπνοια, πονοκέφαλος, ζαλάδες, άσχημο ύπνο), συναισθηματικά (π.χ. ευερεθιστότητα, θλίψη, υπερδιέγερση, αρνητική διάθεση, ευσυγκινησία), γνωστικά (π.χ. δυσκολίες μάθησης και συγκέντρωσης, μπλοκάρισμα μνήμης, αρνητικές σκέψεις) και συμπεριφορικά (π.χ. επιθετικότητα, παραίτηση από το διάβασμα, απουσίες από το σχολείο, κοινωνική απομόνωση, υπερβολική κατανάλωση τροφής ή το αντίθετο κ.λ.π). Στόχος δεν είναι η εξάλειψη του άγχους αλλά η διαχείρισή του ώστε να είναι για τους έφηβους ένα συναίσθημα δημιουργικό, που κινητοποιεί.

Οι γονείς, ως σημαντικοί άλλοι, αποτελούν πηγή στήριξης και ενίσχυσης αλλά και πηγή άγχους για τους εφήβους. Γι’ αυτό πρώτα απ’ όλα είναι σημαντικό οι γονείς να αναγνωρίσουν το δικό τους άγχος και να μην το προβάλλουν στο παιδί τους. Σε καμία περίπτωση δεν κάνουν το λάθος να συγκρίνουν το παιδί τους με κάποιον άλλον. Τέτοιου είδους συγκρίσεις οδηγούν με σιγουριά στο να υπονομεύουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό του, στις επιλογές του, στις ικανότητες του. Ενθαρρύνουν τον έφηβο να εκδηλώσει το ταλέντο του σε εξωσχολικές δραστηριότητες, να μη γίνει το σχολείο αποκλειστικός στόχος της ζωής του.

Οι περιορισμένες σχέσεις και η απουσία φιλίας αποτελούν σημαντικές πηγές άγχους για τους μαθητές. Είναι σημαντικό να μην επαινούν την επιτυχία αλλά την προσπάθεια. Να δείχνουν ικανοποίηση, κατανόηση και τρυφερότητα όχι μόνο όταν ο μαθητής έχει καλούς βαθμούς. Δε ζητούν από τον έφηβο καλύτερη επίδοση από εκείνη που μπορεί να πετύχει. Όταν οι προσδοκίες των γονιών είναι εξωπραγματικές, ο αντίκτυπος στην αύξηση του άγχους κατά την περίοδο των εξετάσεων είναι άμεσος. Οι γονείς δεν πρέπει να βλέπουν στον έφηβο ό, τι θα ήθελαν να είναι οι ίδιοι αλλά ό, τι πραγματικά είναι ο έφηβος.

Αποθαρρύνουν αρνητικά σχόλια που μπορεί να κάνει ο έφηβος για τον εαυτό του και για τα αποτελέσματα των εξετάσεων, και τον μαθαίνουν να μην είναι αυστηρός με τον εαυτό του και να αποδέχεται τα λάθη του και μια πιθανή αποτυχία. Η ενθάρρυνση να μιλούν και να εκφράζουν τα συναισθήματά τους είναι ένας ιδιαίτερα αποτελεσματικός τρόπος επικοινωνίας με του έφηβους. Θα πρέπει οι γονείς να μάθουν να ακούν το παιδί τους και να δεχτούν το άγχος που φέρνει από το σχολείο. Γενικότερα να συμμετέχουν στις σχολικές δραστηριότητες και να έχουν παρουσία στο σχολείο.

Ο καθηγητής ως προέκταση των γονέων είναι μια σημαντική μορφή και πρότυπο ταύτισης όταν έχει την ικανότητα να προσεγγίζει και να μην απορρίπτει τα παιδιά, να διατηρεί μια συναισθηματικότητα χωρίς υπερβολές. Χρειάζεται να μην αποβλέπει αποκλειστικά στην ανάπτυξη γνωστικών ικανοτήτων αλλά συγχρόνως στην κοινωνική και συναισθηματική προσαρμογή του μαθητή. Το σχολείο είναι σκόπιμο να εφοδιάζει με τους απαραίτητους προστατευτικούς παράγοντες οι οποίοι θα συμβάλουν στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του έφηβου.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς ούτε τέλεια παιδιά. Καλός γονέας είναι ο ευτυχισμένος γονέας, αυτός που πρώτα απ’ όλα καταφέρνει να νιώθει ευτυχισμένος σε προσωπικό επίπεδο. Ο Winnicott μίλησε για τον «αρκετά καλό» γονιό που θυμώνει, κάνει λάθη αλλά έχει το σθένος να τα αναγνωρίσει. Έχει μια γεμάτη προσωπική ζωή και δεν περιμένει το παιδί του να καλύψει οποιοδήποτε κενό μπορεί να έχει. Δημιουργεί μια υγιή σχέση με τα παιδιά επιτρέποντας την αυτονόμησή τους. Έτσι τα βοηθάει να ωριμάσουν συναισθηματικά, να αγαπήσουν τον εαυτό τους και να κάνουν και αυτά με τη σειρά τους υγιείς σχέσεις.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>