09 Ιαν 2012

Νέα σελίδα στο Ψυχολογείν: Δικαιολογητικά για έκδοση άδειας ασκήσεως επαγγέλματος ψυχολόγου

δημοσιεύσω τη σχετική λίστα και στο Ψυχολογείν. Δεν είναι λίγες οι φορές που με έχετε ρωτήσει προσωπικά ή έχετε αφήσει σχόλιο σε κάποια εγγραφή σχετικά με τα απαραίτητα δικαιολογητικά για να πάρετε την άδειά σας. Από το να απαντάω στον καθένα σας ξεχωριστά σίγουρα είναι καλή ιδέα όλες οι πληροφορίες να βρίσκονται μαζεμένες σε ένα σημείο. Επίσης, με αυτόν τον τρόπο ελπίζω οι συζητήσεις γι’ αυτό το θέμα να μεταφερθούν εκεί. Να υπογραμμίσω πως η λίστα που δημοσιεύω βασίζεται στα δικαιολογητικά που μου ζήτησε η «Νομαρχία» της περιοχής μου (νομός Πιερίας). Το Κ.Ε.Π. μου είχε δώσει μια ελαφρώς διαφορετική λίστα, αλλά δεδομένου πως η αναγνώριση γίνεται σε τοπικό επίπεδο (στις «Νομαρχίες»), νομίζω πως υπερισχύει η λίστα της «Νομαρχίας». Επισκεφτείτε λοιπόν την νέα σελίδα (θα τη βρείτε επίσης στο μενού: Χρήσιμα>Άδεια Ασκήσεως Επαγγέλματος Ψυχολόγου)]]>

07 Δεκ 2011

Διημερίδα με θέμα την κοινοτική ψυχική υγεία στην σημερινή περίοδο της οικονομικής κρίσης

Ο προγραμματισμός μιας Πανελλαδικής Συνάντησης των ΚΨΥ, με διεθνή συμμετοχή και με τίτλο «Ο Μετασχηματισμός της Θεραπευτικής Πράξης στη Μετάβαση από το Ίδρυμα στην Κοινότητα» είχε προκύψει και συγκροτηθεί αρκετό καιρό πριν, στο μεταίχμιο της περιόδου της κορύφωσης των αδιεξόδων της λεγόμενης «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» και του ξεσπάσματος της σημερινής κρίσης.

Ακριβώς σ΄ αυτή την περίοδο, μετά το ξέσπασμα αυτής της χωρίς προηγούμενο κρίσης, τη στιγμή που οι θεσμοί και οι υπηρεσίες της δημόσιας υγείας και της ψυχικής υγείας, καθώς και της κοινωνικής φροντίδας, αποτελούν τα πρώτα και πιο εύκολα θύματα του κοινωνικού κλονισμού εν μέσω του οποίου παραπαίει και κατακρημνίζεται ολόκληρη η κοινωνική οργάνωση, τουλάχιστον όπως είχε βαθμιαία συγκροτηθεί τα τελευταία 50 χρόνια, μια πανελλαδική συνάντηση για το ζήτημα της «κοινοτικής ψυχικής υγείας» όπως αυτό τίθεται σήμερα, δεν αποτελεί μιαν εκτός τόπου και χρόνου ακαδημαϊκή ενασχόληση, αλλά, το αντίθετο, μιαν ευκαιρία.

Αυτό που φαντάζει και αντιμετωπίζεται από τις κρατούσες πολιτικές ως περιττή πολυτέλεια (ή μετουσιώνεται σε απλό «ομοίωμα» κοινοτικής ψυχικής υγείας με σκοπό την απλή απορρόφηση του ΕΣΠΑ χωρίς καμιά οικοδόμηση ολοκληρωμένων υπηρεσιών), στην πραγματικότητα αποτελεί όχι μόνο μια προνομιακή οπτική γωνία, εντός του κοινωνικού ιστού, για την κατανόηση του ψυχικού πόνου στις ποικίλες μορφές του, αλλά και έναν εξίσου προνομιακό τόπο και τρόπο οργάνωσης των ολοκληρωμένων θεραπευτικών απαντήσεων, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου, με ραγδαίους ρυθμούς, οι λεγόμενες «ευπαθείς ομάδες» και όλο και πιο πλατιά κοινωνικά στρώματα μετατρέπονται στους «πλεονάζοντες» αυτής της κοινωνίας, για τους οποίους η μόνη διαθέσιμη, πλέον, αντιμετώπιση είναι, όλο και περισσότερο, η «περιστρεφόμενη πόρτα» του εγκλεισμού και της πλήρους εγκατάλειψης.

Μια τέτοια συνάντηση μπορεί και πρέπει ν΄ αποτελέσει μιαν ευκαιρία όπου λειτουργοί, που εργάζονται σε κοινοτικές υπηρεσίες, ΚΨΥ και Κινητές Μονάδες, αλλά και χρήστες των υπηρεσιών, οικογένειες και άλλα υποκείμενα στον χώρο της ψυχικής υγείας και στην ευρύτερη κοινωνία, θα μπορέσουν να ανταλλάξουν και να επεξεργαστούν, μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο που πρέπει επιτέλους να υπάρξει, εμπειρίες και προβληματισμούς πάνω στις μορφές, την έκταση και τα ποικίλα περιεχόμενα που πήρε η «κοινοτική ψυχική υγεία», ως μέρος ενός υπό μεταρρύθμιση συστήματος ψυχικής υγείας στην Ελλάδα, το οποίο ποτέ δεν ολοκληρώθηκε και το οποίο, στην ανολοκλήρωτη, ανέκαθεν υποχρηματοδοτημένη και εν πολλοίς στρεβλή μορφή του, έρχεται να συναντήσει με βίαιο τρόπο τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και του μνημονίου. Πρόκειται για την πιο κρίσιμη στιγμή στην ιστορία των προσπαθειών για μια διαφορετική ψυχιατρική, έξω από τα τείχη του ασύλου.

Μια συζήτηση, επομένως, για την «κοινοτική ψυχική υγεία», για τις θεωρίες και τις πρακτικές της, με θεματικές από το «παρελθόν», όπως, π.χ., για τον ρόλο της ως μοχλού για την υπέρβαση της κατασταλτικής ψυχιατρικής ή, αντίθετα, ως παράλληλης και απλώς συμπληρωματικής προς αυτήν παροχής υπηρεσιών. Αλλά, επίσης, και πιο «επίκαιρες», όπως το πώς υπερασπίζουμε κατακτήσεις, πώς κινούμαστε μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον που πολλαπλασιάζει και κάνει πιο πολύπλοκα τα αιτήματα και, ταυτόχρονα, διαλύει τις υπηρεσίες, κόβει δραστικά τους όποιους πόρους, απολύει λειτουργούς, μειώνει δραστικά αποδοχές και αποδέχεται την ύπαρξη υπηρεσιών μόνο υπό τη μορφή των ερειπίων τους.

Το ζητούμενο, σ΄ αυτές τις συνθήκες, είναι το πώς οικοδομείται ένα πανελλαδικό δίκτυο επικοινωνίας των κοινοτικών υπηρεσιών που υπάρχουν και ταυτόχρονα επεξεργασίας θεωρίας και πρακτικών πάνω στην κοινοτική ψυχική υγεία και πώς συγκροτείται ένα μέτωπο για την υπεράσπιση αυτού που έχουμε οικοδομήσει -υπεράσπιση η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την διεκδίκηση αυτού που είναι αναγκαίο να υπάρξει στο άμεσο μέλλον.

Πότε; Στις 14 και 15 Δεκεμβρίου, 9.00-19.00

Που; Αίθουσα Δρακόπουλου, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Κόστος; Είσοδος ελεύθερη

Διοργάνωση/Πληροφορίες: Κέντρο Ψυχικής Υγείας Αγίων Αναργύρων (210 2621260 , 210 2612890)


Πρόγραμμα

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

09.00 Προσέλευση, εγγραφές

10.00 Εναρξη. Εισαγωγή στις εργασίες της διημερίδας

10.10-11.30 Από το ψυχιατρείο στην κοινότητα : ο ένας τοίχος μετά τον άλλο. Επιτεύγματα, αποτυχίες, στρεβλώσεις

Συντονισμός: Μεγαλοοικονόμου Θόδωρος

Μαδιανός Μιχάλης: «32 χρόνια πριν : από το πείραμα στην σημερινή πραγματικότητα της κοινοτικής ψυχικής υγείας».

Evaristo Pasquale : «Το κύκλωμα της δημόσιας ψυχικής υγείας στην Τεργέστη και στην Ιταλία»

Συζήτηση

11.30-12.00 Διάλειμμα

12.00-14.00 Το σημερινό τοπίο των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Διάφορες ελληνικές εμπειρίες.

Συντονισμός : Παπαδόπουλος Ιωάννης

Αγγελίδης Γεώργιος : «Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Πέτρας Ολύμπου: η πορεία προς τον μετασχηματισμό του σε ένα σύγχρονο Δίκτυο Κοινοτικών Ψυχιατρικών Υπηρεσιών»

Κατσαρός Ανδρέας : « Η κατάργηση του ψυχιατρείου της Κέρκυρας και η ανάπτυξη των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Τομέα στο πρότυπο ανοικτού συστήματος ολοκληρωμένης παροχής φροντίδας»

Καψάλη Αφροδίτη, Γεωργιλά Π. Ντζιού Ευ, Φούφουλα Μ.: «Τομέας Ψυχικής Υγείας Εύβοιας και Βοιωτίας, τρέχουσα και προτεινόμενη ανάπτυξη. Νέες ανάγκες και προβληματισμοί»

Σαμακουρή Μαρία : «Το Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Εβρου. Ιστορία, προβλήματα, προοπτικές».

Ραπτοπούλου Λουίζα : «Η λειτουργία της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης»

Συζήτηση

14.00-15.00 Διάλειμμα-φαγητό

 15.00-16.45 Το δίκτυο των υπηρεσιών ψυχικής υγείας

Συντονισμός : Τυχόπουλος Γρηγόριος

Λιβαδά Αννα : «Οι διαδρομές της θεραπευτικής φροντίδας από την μονάδα

νοσηλείας στην Κοινότητα και αντίστροφα, στα πλαίσια της τομεοποίησης του ΚΨΥ

Αγίων Αναργύρων»

Παπανδρέου Χρήστος : «Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας : η σκυτάλη στα χέρια της Κοινότητας»

Φωτόπουλος Βασίλης : «Ακάλυπτες θεραπευτικές ανάγκες την Κοινότητα. Ο ρόλος των υπηρεσιών»

Νικολάρα Ροδόπη : «Η κοινοτική φροντίδα και περίθαλψη στο νομό Σερρών – 20 χρόνια λειτουργίας του ΚΨΥ. Προβλήματα και προοπτικές.

Λιοδάκης Αντώνης : «Οι κρίσεις στα ΚΨΥ. Πολιτικές και θεραπευτικές αναζητήσεις»

Συζήτηση

16.45-17.00 Διάλειμμα

17.00-19.00 Θεραπευτικές διαδρομές στην κοινότητα. Η ‘ανάληψη του περιστατικού’, η θεραπευτική συνέχεια, η παρέμβαση στην κρίση.

Συντονισμός : Μαγριπλής Δημήτριος

Παπαδόπουλος Ιωάννης : «’Δύσκολα περιστατικά’ στην Κοινοτική Ψυχιατρική Περίθαλψη. Οι διάφορες πλευρές της ‘δυσκολίας’»

Γεωργιάδης Δημήτριος : «Δείκτες ποιότητας και Ψυχική Υγεία: μια πρώτη προσπάθεια αξιολόγησης των παρεχόμενων υπηρεσιών του ΚΨΥ Χαλανδρίου»

Κωνσταντινίδη Μαρία : «Η επίσκεψη το σπίτι. Η ανάληψη του περιστατικού και ο ρόλος του κοινοτικού νοσηλευτή στη συνέχεια της θεραπευτικής φροντίδας»

Κιούσης Νικ, Παπακώστα Β, Κούτσια Αικ, Δημητριάδη Ελ. : «Ο ρόλος του νοσηλευτή και του Επισκέπτη Υγείας σε Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στην Κοινότητα. Προβληματισμοί για μιαν εναλλακτική ανάπτυξη»

Καρατζαφέρης Λυκούργος : «Η παρέμβαση στην Κρίση»

Λαμπροπούλου Αθανασία: «Η λειτουργία του Κέντρου Ημέρας/Κοινωνικής Λέσχης του ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων.

Συζήτηση


Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

09.00 Προσέλευση, εγγραφές

10.00 Εναρξη

10.00-12.00 Η μετάβαση της θεραπευτικής φροντίδας από το ίδρυμα στην κοινότητα στις συνθήκες της κρίσης

Συντονισμός: Λερίδου Ανδρομάχη

Λουκαδάκης Εμμανουήλ, Πλουμπίδης Δημήτριος : «Τα ΚΨΥ μπροστά στη κρίση»

Evaristo Pasquale : «Πώς να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της Κοινοτικής Ψυχικής Υγείας σε συνθήκες κρίσης του Κράτους Πρόνοιας»

Αγγελίδης Γεώργιος : «Οι επιπτώσεις της σημερινής οικονομικής κρίσης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας της Πιερίας. Εμπειρίες από το ΚΨΥ Κατερίνης»

Κοκκινάκος Γεώργιος : «Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην Κρήτη και η αλλαγή του ψυχιατρικού παραδείγματος»

Κουνιάκης Φώτης : «Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας του ΙΚΑ: πολύπλευρες ανάγκες του ατόμου και ανάγκη διασύνδεσης των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας»

Μεγαλοοικονόμου Θόδωρος : «Τι σημαίνει και υπό ποιους όρους μπορούμε σήμερα να μιλάμε για υπέρβαση και κλείσιμο των ψυχιατρείων;»

Συζήτηση

12.00-12.30 Διάλειμμα

12.30-14.00 Η κοινοτική ψυχική υγεία από τη σκοπιά των ‘χρηστών’ και των οικογενειών εν μέσω των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης.

Συντονισμός : Καρβούνη Λουκία

Γιαννουλόπουλος Γιώργος : «Κέντρα Ψυχικής Υγείας. Μια ελπίδα που μάλλον χάθηκε»

Χατζηδάκης Παύλος : «Διαδρομή ανάρρωσης»

Καλογιάννη Βάσω, Κατσαρού Λίνα: «Ανάρρωση και επανένταξη μέσα στην κρίση»

Πάλλη Αλεξάνδρα : «Οικογένειες και υπηρεσίες ψυχικής υγείας: εμφανείς και αφανείς συνιστώσες μιας συνεχιζόμενης κρίσης»

Μαγριπλής Δημήτριος : Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στις οικογένειες των παιδιών και των εφήβων

Συζήτηση

14.00-15.00 Διάλειμμα για φαγητό

15.00-17.00 Οι επιπτώσεις την κρίσης στα αιτήματα, στις ανάγκες και στη λειτουργία των υπηρεσίες.

Συντονισμός : Φωτόπουλος Βασίλειος

Κακογιάννη Μαρία : «’Υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ, ή είναι απλά το τρένο που έρχεται πάνω μας’; Η κοινοτική δουλειά μέσα σε ακραίες συνθήκες κρίσης : αιτήματα, ανάγκες, απαντήσεις από την εμπειρία στο ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων»

Καλοδίκη Βιργινία : «Αλλάζει η οικονομική κρίση τα αιτήματα των χρηστών στις κοινοτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας;»

Γιωτσίδη Βασ, Δανιά Π, Μητσάκη Ειρ, Αθανασίου Ευτ : «Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας στην ‘κρίση’. Νέες συνθήκες – νέες ανάγκες. Ανταπόκριση ή απορρύθμιση;

Γιαννοπούλου Ιωάννα: Amber Alert : «κίνδυνος εξαφάνισης υπηρεσιών ψυχικής υγείας παιδιών κα εφήβων πριν τη γέννησή τους»

Ασημακοπούλου Ξένη, Γιαννοπούλου Χρ, Θεοδωροπούλου Ρεβ, Κουϊμιτζή Ευτ, Κράνια Διον, Λιούσα Λ. : «Ο ρόλος και οι ανάγκες μιας Ιατροπαιδαγωγικής υπηρεσίας και οι επιπτώσεις του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής στη λειτουργία της. Η περίπτωση των Αγ. Αναργύρων»

Συζήτηση

17.00-17.15 Διάλειμμα

17.15-19.00 Υπάρχει μέλλον για την κοινοτική ψυχική υγεία;


ΟΜΙΛΗΤΕΣ-ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ

  1. Αγγελίδης Γεώργιος, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Κατερίνης

  2. Αθανασίου Ευτυχία, επισκέπτρια υγείας, ΚΨΥ Κορυδαλλού

  3. Ασημακοπούλου Ξένη, ειδική παιδαγωγός, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  4. Γεωργιάδης Δημήτριος, ειδικός παιδαγωγός, ΚΨΥ Χαλανδρίου

  5. Γεωργιλά Π. διευθυντής ψυχίατρος, ψυχιατρική κλινική νοσ. Γεννηματά

  6. Γιαννοπούλου Ιωάννα:παιδοψυχίατρος διευθύντρια ΕΣΥ, ΚΨΥ Περιστερίου

  7. Γιαννοπούλου Χριστίνα, εργοθεραπεύτρια, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  8. Γιαννουλόπουλος Γιώργος, μέλος Επιτροπής χρηστών, πρώην χρηστών κα επιζώντων της ψυχιατρικής

  9. Γιωτσίδη Βασιλική, ψυχολόγος, ΚΨΥ Κορυδαλλού

  10. Δανιά Πηγή, ψυχολόγος, ΚΨΥ Κορυδαλλού

  11. Δημητριάδη Ελένη, νοσηλεύτρια, ΚΨΥ Χαλκίδας

  12. Evaristo Pasqualeδιευθυντής ψυχίατρος, Ψυχιατρικές υπηρεσίες Τεργέστης

  13. Θεοδωροπούλου Ρεβέκκα, κοινωνική λειτουργός, ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

  14. Κακογιάννη Μαρία, ψυχολόγος, ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

  15. Καλογιάννη Βάσω, μέλος Σ.Ο.Ψ.Υ Β. Προαστίων Αττικής

  16. Καλοδίκη Βιργινία, ειδ. ψυχίατρος, ΚΨΥ Περιστερίου

  17. Καρατζαφέρης Λυκούργος, ειδικ. Ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  18. Καρβούνη Λουκία, νοσηλεύτρια, ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

  19. Κατσαρός Ανδρέας, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Κέρκυρας

  20. Κατσαρού Λίνα, μέλος Σ.Ο.Ψ.Υ Β. Προαστίων Αττικής

  21. Καψάλη Αφροδίτη, πρόεδρος ΤΟΨΥ Εύβοιας-Βοιωτίας, επιστημονικά υπεύθυνη ψυχιατρικού τομέα ΓΝ Χαλκίδας

  22. Κιούσης Νίκος, νοσηλευτής, ΚΨΥ Χαλκίδας

  23. Κοκκινάκος Γιώργος, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Χανίων

  24. Κουϊμτζή Ευτυχία, ειδική παιδαγωγός, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  25. Κουνιάκης Φώτης, ψυχίατρος, ΙΚΑ Μενιδίου

  26. Κουτσιά Αικατερίνη, επισκέπτρια υγείας, ΚΨΥ Χαλκίδας

  27. Κράνια Διονυσία, παιδοψυχολόγος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  28. Κωνσταντινίδη Μαρία, νοσηλεύτρια, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  29. Λαμπροπούλου Αθανασία, εργοθεραπεύτρια, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  30. Λερίδου Ανδρομάχη, Κοινωνική λειτουργός, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  31. Λιβαδά Άννα, ψυχολόγος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  32. Λιοδάκης Αντώνη, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Ρεθύμνου

  33. Λιούσα Λίνα, λογοθεραπεύτρια, ΚΨΥ Αγ. Αναργύρων

  34. Λουκαδάκης Εμμανουήλ, ψυχολόγος, ΚΨΥ Βύρωνα/Καισαριανής

  35. Μαγριπλής Δημήτριος, Επιμ. Α παιδοψυχίατρος, ΚΨΥ Περιστερίου

  36. Μαδιανός Μιχάλης, καθηγητής Ψυχιατρικής

  37. Μεγαλοοικονόμου Θεόδωρος, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  38. Μητσάκη Ειρήνη, νοσηλεύτρια, Κ.Ψ.Υ Κορυδαλλού

  39. Νικολάρα Ροδόπη, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Σερρών

  40. Ντζιού Ευαγγελία, ψυχολόγος, ΚΨΥ Χαλκίδας

  41. Πάλλη Αλεξάνδρα, κλινική ψυχολόγος PhD, ΚΨΥ Παπάγου/Χολαργού-ΕΠΙΨΥ

  42. Παπαδόπουλος Γιάννης: διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  43. Παπακώστα Β, νοσηλεύτρια, ΚΨΥ Χαλκίδας

  44. Παπανδρέου Χρήστος, κοινωνικός λειτουργός, ΚΨΥ Παπάγου/Χολαργού-ΕΠΙΨΥ

  45. Πλουμπίδης Δημήτρης, αναπληρωτής καθηγητής Ψυχιατρικής, ΚΨΥ Βύρωνα/Καισαριανής

  46. Ραπτοπούλου Λουϊζα: νοσηλεύτρια, Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης.

  47. Σαμακουρή Μαρία, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Αλεξανδρούπολης

  48. Τυχόπουλος Γρηγόρης, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Περιστερίου

  49. Φούφουλα Μαρία, κοινωνική λειτουργός, οικοτροφείο Λειβαδιάς ΕΚΕΨΥΕ

  50. Φωτόπουλος Βασίλης, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Κορυδαλλού

  51. Χατζηδάκης Παύλος, ομάδα αυτοεκπροσώπησης ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

Εισαγωγική Φωτογραφία:
Πηγή:
]]>

24 Μαΐ 2011

Βιωματικό σεμινάριο δεκτικής μουσικοθεραπειας

Το σεμινάριο αποτελεί μια σύντομη εισαγωγή στις αρχές της δεκτικής μουσικοθεραπείας (μουσική ακρόαση) και ειδικότερα στη μουσικοθεραπεία Guided Imagery and Music (GIM), μια από τις 5 αναγνωρισμένες μουσικοθεραπευτικές προσεγγίσεις παγκοσμίως. Θα ακολουθήσει βιωματικό εργαστήριο, σε ένα συνδυασμό από διάφορες τεχνικές. Απευθύνεται σε επαγγελματίες ψυχικής υγείας, μουσικούς, ή παιδαγωγούς, και σε όποιους γενικότερα ενδιαφέρονται για τις χρήσεις της μουσικής στη θεραπευτική διαδικασία. Μουσικές γνώσεις δεν είναι απαραίτητες για τη συμμετοχή στο σεμινάριο. Για τους επαγγελματίες υγείας που θα παρακολουθήσουν το σεμινάριο υπάρχει δυνατότητα συμμετοχής στον πλήρη εκπαιδευτικό κύκλο εξειδίκευσης στη Δεκτική Μουσικοθεραπεία, ο οποίος θα ξεκινήσει τον Οκτώβριο, για όσους ενδιαφέρονται να εντάξουν την μέθοδο ως συμπληρωματική προσέγγιση στην κλινική τους άσκηση. Πιστοποίηση παρακολούθησης θα δοθεί από τον φορέα ψυχικής Υγείας «Ξένιος Ζευς» Πότε: Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011 (11.00-15.00) Που: Συμβουλευτικό-Θεραπευτικό Κέντρο Ημέρας «Ανέλιξη», Δεινοστράτους 95-97& Ηλία Ηλιού 34, Αθήνα Τηλέφωνο Επικοινωνίας/Δηλώσεις Συμμετοχής: 210.9022010 Κόστος συμμετοχής: 40 ευρώ Εισηγήτρια: Ευαγγελία Παπανικολάου: Μεταπτυχιακό Μουσικοθεραπείας (ΜΑ) Παν. Roehampton (Surrey, UK), και Msc Κλινικών Νευροεπιστημών και Ανοσολογίας.  Εξειδίκευση στη μουσική ψυχοθεραπεία GIM (Guided Imagery & Music). Επιστημονική συνεργάτης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, της μονάδας Β Αναπτυξιακής Παιδιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών και του Κέντρου Διάγνωσης και Θεραπείας «Ερεισμα». Ιδρυτική πρόεδρος του Ελληνικού Συλλόγου Πτυχιούχων Επαγγελματιών Μουσικοθεραπευτών (ΕΣΠΕΜ) Εισαγωγική Φωτογραφία:

 ]]>

02 Μαΐ 2011

Online Έρευνα: Ψυχολόγοι και Χρήση Νέων Τεχνολογιών

Ψυχολογείν. Όσοι θέλετε να απαντήσετε, δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα του ερωτηματολογίου. Παρακαλώ λάβετε μέρος μόνο εάν ασκείτε κάποια εφαρμοσμένη ειδικότητα ψυχολόγου! Οι απαντήσεις είναι απολύτως ανώνυμες. Εάν δεν θέλετε να απαντήσετε σε κάποια ερώτηση, απλά αφήστε την απάντηση κενή.

Προωθήστε την έρευνα

Ο καλύτερος τρόπος για να προωθήσετε την έρευνα είναι πολύ απλά να στείλετε ένα link σε φίλους και γνωστούς που πιστεύετε ότι θα ήθελαν να συμμετάσχουν. Ένα προσωπικό μήνυμα στο facebook ή μια ανάρτηση στο wall σας, ένα e-mail ή ένα μήνυμα στο Skype αρκούν 🙂 Tweet me:
Online Έρευνα: Ψυχολόγοι και Χρήση Νέων Τεχνολογιών http://bit.ly/psytech #psytech
Banners:

<a href=»http://bit.ly/psytech»><img src=»http://psychologein.dagorastos.net/wp-content/blogs.dir/2/files/2011/05/psychbanner100x100.png»></a>

<a href=»http://bit.ly/psytech»><img src=»http://psychologein.dagorastos.net/wp-content/blogs.dir/2/files/2011/05/psychbanner200x200.png»></a>

]]>

17 Ιαν 2011

Αλήθειες και ψέμματα για την Ψυχολογία

Καλώς ή κακώς η κοινή γνώμη διαμορφώνει την άποψή της για πολλά θέματα μέσα από όλα όσα βλέπει, ακούει και διαβάζει στα ΜΜΕ. Αυτός είναι ένας «πρωτόγονος» μηχανισμός δημιουργίας και διαιώνισης στερεοτύπων ο οποίος βρίσκει εφαρμογή σε πολλές και διαφορετικές περιπτώσεις: από το τι πιστεύουμε για ένα πρόσωπο της επικαιρότητας, την στάση μας απέναντι σε κοινωνικές ομάδες (π.χ. μετανάστες) αλλά και τα πιστεύω μας για έναν ολόκληρο επιστημονικό κλάδο.

Προφανώς σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με την τρίτη περίπτωση και συγκεκριμένα με ορισμένα στερεότυπα που κυκλοφορούν κυρίως για τους εφαρμοσμένες ειδικότητες Ψυχολογίας, αλλά και για τους ψυχολόγους γενικότερα.

Ψυχοθεραπεία

Όχι, δεν θέλουν όλοι οι ψυχολόγοι να σας ξαπλώσουν σε έναν καναπέ και να σας πιέσουν να θυμηθείτε λεπτομέρειες για την παιδική σας ηλικία. Μπορεί αυτή  η στερεότυπη εικόνα να κυριαρχεί σε αναρίθμητες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές, όμως δεν παύει να είναι αυτό ακριβώς: ένα στερεότυπο. Η μέθοδος που απεικονίζεται είναι αυτή της κλασσικής ψυχανάλυσης, όπου ο ψυχαναλυτής προσπαθούσε να χαλαρώσει το άτομο τοποθετώντας το σε μια άνετη θέση, συνήθως σε έναν επικλινή καναπέ, ενώ αυτός βρισκόταν εκτός του οπτικού πεδίου του συμβουλευόμενου/ασθενούς, παρακινώντας τον να εκφράσει ελεύθερα τις σκέψεις του. Η συζήτηση πολύ συχνά επικεντρωνόταν στην παιδική ηλικία και τα παιδικά τραύματα, καθώς αυτά παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην ψυχαναλυτική θεωρία.

Πλέον όμως η συγκεκριμένη εικόνα συναντάται εξαιρετικά σπάνια. Πέραν της ψυχαναλυτικής προσέγγισης πλέον υπάρχουν πολλές περισσότερες θεραπευτικές μέθοδοι που ουδεμία σχέση έχουν με όλα αυτά. Μάλιστα, πολλοί ψυχοθεραπευτές αποφεύγουν να μιλήσουν για το παρελθόν καθώς πιστεύουν πως μια τέτοια συζήτηση όχι απλώς δεν βοηθάει, αλλά δημιουργεί εμπόδια στην θεραπεία. Ούτε καν οι σύγχρονοι ψυχοδυναμικοί ψυχοθεραπευτές δεν ανταποκρίνονται στην στερεότυπη εικόνα που περιγράψαμε.

Όχι, στην ψυχοθεραπεία δεν πάνε μόνο οι τρελοί! Ο θεμέλιος λίθος της ψυχοθεραπείας είναι η ανάγκη του ατόμου να έρθει σε επαφή με τον εαυτό του ώστε να επαναφέρει μια εσωτερική ισορροπία. Προφανώς αυτόν τον στόχο δεν τον έχουν μόνο οι «τρελοί», αλλά ο καθένας από εμάς. Υπό αυτό το σκεπτικό, δεν χρειάζεται κάποιος να πάσχει από κάποια μορφή ψυχικής διαταραχής (π.χ. κατάθλιψη, σχιζοφρένεια, μετατραυματικό στρες) ώστε να του δημιουργηθεί η ανάγκη να δει κάποιον ψυχολόγο ή να συμμετάσχει σε μια ομάδα αυτοβοήθειας. Στην Ελλάδα βεβαίως η επίσκεψη σε ψυχολόγο είναι θέμα ταμπού, αλλά στο εξωτερικό (Ευρώπη και Αμερική κυρίως) ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό όσων επισκέπτονται έναν ψυχολόγο δεν τηρούν τα κριτήρια για κάποια ψυχική διαταραχή, αλλά απλά παρακολουθούν έναν αριθμό συνεδριών ώστε να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν σε κάποια δυσκολία που αντιμετωπίζουν ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα.

Ο ψυχολόγος δεν είναι το ίδιο με τον ψυχίατρο. Η ψυχιατρική είναι μια ειδικότητα της Ιατρικής, πράγμα που σημαίνει ότι οι ψυχίατροι είναι γιατροί που έχουν κάνει ειδίκευση στην φυσιολογία των ψυχικών διαταραχών. Από την άλλη ο ψυχολόγος ειδικεύεται στην πρόληψη, αναγνώριση και θεραπευτική προσέγγιση της ψυχοπαθολογικής συμπεριφοράς. Οι δύο αυτοί κλάδοι δεν είναι αντίπαλοι αλλά σύμμαχοι, έχοντας ως σκοπό την θεραπεία του ατόμου, ο καθένας στο πεδίο του και με τα μέσα στα οποία ειδικεύεται: ο μεν στην επέμβαση σε φυσιολογικό επίπεδο (π.χ. φαρμακοθεραπεία) και ο δε στην επέμβαση σε ψυχοθεραπευτικό/συμπεριφορικό επίπεδο. Με άλλα λόγια, ο ψυχίατρος αναλαμβάνει το ιατρικό κομμάτι της ψυχικής διαταραχής, ενώ ο ψυχολόγος το ψυχοθεραπευτικό. Ο συνδυασμός των δύο συνήθως φέρνει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

Η προσωπικότητα των ψυχολόγων

Όχι, ένας ψυχολόγος δεν μπορεί να «διαβάσει» τη σκέψη σας. Κυκλοφορεί η αντίληψη πως ένας ψυχολόγος μπορεί να σε «ψυχολογήσει» μέσα σε λίγα λεπτά και να καταλάβει τι πάστας άνθρωπος είσαι, τι σου αρέσει, τι όχι, τι συνήθειες έχεις κτλ Φυσικά αυτό είναι ένας μύθος. Ο ψυχολόγος είναι ένας παρατηρητής της ανθρώπινης συμπεριφοράς, οπότε μπορεί πράγματι να δώσει σημασία σε πράγματα που ίσως άλλοι δεν θα προσέξουν και θα προσπαθήσει να το ερμηνεύσει (π.χ. γλώσσα του σώματος). Αλλά αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ανοιχτά βιβλία για τον ψυχολόγο. Για να καταλάβει ένας ψυχολόγος τα συμπεριφορικά μοτίβα και τις δυσλειτουργίες κάποιου χρειάζεται αρκετές ώρες εκτενής συζήτησης και ανάλυσης. Γι’αυτό άλλωστε και οι πρώτες συνεδρίες με έναν ψυχολόγο είναι συνήθως συναντήσεις γνωριμίας, όπου συλλέγονται λεπτομέρειες για τον συμβουλευόμενο και το πρόβλημά του. Εάν μπορούσαμε να βγάλουμε τόσο εύκολα σωστά συμπεράσματα για κάποιον, τότε όλες αυτές οι πρώτες αναγνωριστικές συνεδρίες θα ήταν απλά άχρηστες.

Όχι, οι ψυχολόγοι δεν είναι «πειραγμένοι». Τουλάχιστον αυτός είναι ο κανόνας, ακόμη και αν υπάρχουν εξαιρέσεις που τον επιβεβαιώνουν. Ο υπερκινητικός ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής που κατεβάζει τις πιο απίθανες ιδέες και συνδέει ασύνδετα πράγματα δίχως απολύτως καμία λογική είναι απλά μία κινηματογραφική καρικατούρα και τίποτε περισσότερο. Βεβαίως, οφείλουμε να ομολογήσουμε πως ο λόγος που εξαπλώθηκε αυτή η αντίληψη είναι η ύπαρξη πολύπλοκων ψυχολογικών θεωριών, ιδίως ψυχαναλυτικής προέλευσης, οι οποίες περιέχουν δυσνόητους και παρεξηγημένους όρους (π.χ. οιδιπόδειο σύμπλεγμα).

Ψυχοπαθολογία

Τα άτομα με ψυχοπαθολογία δεν είναι πιο επικίνδυνα από τον μέσο συμπολίτη μας. Δεδομένου πως προβλέπεται πως περίπου οι μισοί από εμάς θα αναπτύξουμε κάποια μορφή ψυχοπαθολογίας κατά τη διάρκεια της ζωής μας, καταλαβαίνετε πως είναι ανούσιο να σκεφτόμαστε πως οι μισοί συμπολίτες μας είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνοι. Ακόμη και κατά τη διάρκεια που το άτομο βιώνει τα συμπτώματα της ψυχοπαθολογίας είναι εξαιρετικά σπάνιες οι περιπτώσεις επιθετικής συμπεριφοράς, καθώς οι πλείστες ψυχοπαθολογίες έχουν εντελώς διαφορετικά συμπτώματα. Φυσικά υπάρχουν συγκεκριμένες εξαιρέσεις ψυχοπαθολογιών που εξ’ορισμού περιλαμβάνουν επιθετικές τάσεις, όπως π.χ. η αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

25 Απρ 2010

Ο ρόλος του Ψυχολόγου στην εποχή του Facebook

Η τεχνολογική έκρηξη των προηγούμενων δεκαετιών -κυρίως στον κόσμο των ηλεκτρονικών ειδών και στις τηλεπικοινωνίες- είχε ως επακόλουθο την γεωμετρική αύξηση χρήσης του διαδικτύου, αλλά και την ποιοτική αλλαγή του κυβερνοχώρου. Από ένα μέσο μονοδιάστατης ροής πληροφοριών, όπως τα υπόλοιπα συμβατικά μέσα (τηλεόραση, περιοδικά, εφημερίδες, βιβλία κτλ), όπου έχουμε έναν «πομπό» και έναν «δέκτη», το διαδίκτυο σταδιακά πήρε τη μορφή μιας πολυδιάστατης, διαδραστικής επικοινωνίας, όπου την ίδια στιγμή όλοι μπορεί να είναι «πομποί» και «δέκτες», «παραγωγοί» και «τηλεθεατές», «αρθρογράφοι» και «αναγνώστες».

Πέρασε η εποχή που κάποιος χρησιμοποιούσε το διαδίκτυο απλά ως ένα ακόμη μέσο διαφήμισης και προώθησης της δουλειάς του, ως μια ακόμη μάσκα της επαγγελματικής περσόνας του. Πλέον οι κινήσεις μας στο διαδίκτυο αντικατοπτρίζουν την προσωπικότητά μας και πολλές φορές μπορεί να αποκαλύπτουν και πτυχές που θα θέλαμε να κρατήσουμε κρυφές. Έννοιες όπως «friends», «readers», «linkblogging», «likes», «comments» και «twitting» αποτελούν την ουσία της διαδικτυακής ζωής του σύγχρονου χρήστη του διαδικτύου και είναι αυτές που σκιαγραφούν την παρουσία μας εκεί. Με λίγα κλικ και ελάχιστη προσπάθεια κάποιος μπορεί να δημιουργήσει τη δική του διαδραστική σελίδα (Blog), το διαδικτυακό του προφίλ με φίλους (Facebook) ή συνεργάτες (LinkedIn), να μοιραστεί κάποιες στιγμιαίες σκέψεις (Twitter) ή να μοιραστεί με όλο τον κόσμο τις ειδήσεις και τα blogposts που βρήκε ενδιαφέροντα (Google Reader). Όλα αυτά κάνουν την διαδικτυακή μας ζωή πολύ πιο ενδιαφέρουσα και ίσως πολύ πιο ουσιαστική. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως το ίδιο εύκολα ο οποιοσδήποτε μπορεί να βρει πληροφορίες για το πρόσωπό μας. Αρκεί μια αναζήτηση στο Google για να αποκαλυφθούν οι περισσότερες από τις υπηρεσίες στις οποίες είμαστε γραμμένοι, μαζί φυσικά με τα προσωπικά μας δεδομένα που έχουμε φροντίσει να εμφανίζουμε δημόσια.

Αυτά τα νέα δεδομένα -αναπόφευκτα- αλλάζουν εντελώς τη σχέση μεταξύ ψυχολόγου και πελάτη (ή συμβούλου και συμβουλευόμενου, εάν προτιμάτε). Μέχρι σήμερα βασικός κανόνας δεοντολογίας των ψυχολόγων ήταν η αποφυγή μη επαγγελματικών σχέσεων με άτομα τα οποία έχουν βοηθήσει. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι. Ο πιο σημαντικός όμως είναι πως αφενός οι διπλές σχέσεις δεν βοηθάνε καθόλου στην θεμελίωση μιας διπολικής θεραπευτικής σχέσης και αφετέρου είναι πολύ εύκολο ένας κακόβουλος λειτουργός ψυχικής υγείας να χρησιμοποιήσει τις ευαίσθητες πληροφορίες του πελάτη του εναντίον του στα πλαίσια μιας μη επαγγελματικής σχέσης. Η δεοντολογική αυτή απαγόρευση έχει σαφώς πρακτική και ουσιαστική σημασία στον κόσμο της Ψυχολογίας και τα οφέλη της νομίζω είναι ξεκάθαρα.

Με την επέλαση του διαδικτύου όμως ο πελάτης μπορεί πολύ εύκολα να βρει προσωπικές πληροφορίες για τον σύμβουλό του, οι οποίες θα μεταμορφωθούν σε εμπόδια στην θεραπευτική τους σχέση. Σκεφτείτε την περίπτωση που ένας βαθιά θρησκευόμενος συμβουλευόμενος ανακαλύψει στο facebook πως ο σύμβουλός του είναι ομοφυλόφιλος! Μια τέτοια εξέλιξη κατά πάσα πιθανότητα θα είναι καταστροφική για την πορεία της θεραπείας, πηγαίνοντας την αρκετά βήματα πίσω έως ότου ο ψυχολόγος κερδίσει εκ νέου την εμπιστοσύνη του πελάτη του.

Πως μπορεί λοιπόν κάποιος σύγχρονος ψυχολόγος να πορευτεί στο διαδίκτυο με ασφάλεια, τόσο για τον ίδιο, όσο και για τους πελάτες του; Ακολουθούν μερικές πρακτικές συμβουλές που κατά την γνώμη μου θα πρέπει να ακολουθούν όλοι οι ψυχολόγοι οι οποίοι αναπτύσσουν θεραπευτικές σχέσεις και ταυτόχρονα είναι πολίτες του διαδικτύου.

  • Προσέχουμε τις ρυθμίσεις privacy των υπηρεσιών κοινωνικής δικτύωσης, ώστε να σιγουρευτούμε πως οι ευαίσθητες πληροφορίες μας είναι διαθέσιμες αποκλειστικά και μόνο σε έναν κλειστό κύκλο ατόμων που εμείς επιλέγουμε (friends).
  • Ποτέ δεν σχολιάζουμε ευαίσθητα επαγγελματικά θέματα δημόσια στο διαδίκτυο. Τέτοιες συζητήσεις -αν είναι απαραίτητο- πρέπει να γίνονται κατ’ ιδίαν με τους συναδέλφους μας ή χρησιμοποιώντας εναλλακτικούς προσωπικούς τρόπους επικοινωνίας (π.χ. e-mails, προσωπικά μηνύματα, video-chat), τηρώντας εννοείται πάντοτε τους κανόνες δεοντολογίας σχετικά με τις πληροφορίες που αποκαλύπτουμε για τους πελάτες μας.
  • Δεν δεχόμαστε αιτήματα «φιλίας» από πελάτες μας στις υπηρεσίες που χρησιμοποιούμε για τις αυστηρά προσωπικές μας σχέσεις.
  • Ξεκαθαρίζουμε εξ’ αρχής στον πελάτη τον τύπο της σχέσης που μπορεί να αναπτυχθεί ανάμεσά μας και τα όρια που πρέπει να μπουν. Εάν ο πελάτης επιθυμεί και διαδικτυακή επικοινωνία μαζί μας, μπορούμε να ορίσουμε κάποια συγκεκριμένη και ελεγχόμενη μέθοδο επικοινωνίας (π.χ. ανταλλαγή e-mails).
  • Εάν μας βολεύει να κατευθύνουμε τους πελάτες μας στο διαδίκτυο για να αντλήσουν περισσότερες πληροφορίες για εμάς, τη δουλειά μας, τις μεθόδους μας κτλ καλό είναι να έχουμε ένα συγκεκριμένο διαδικτυακό επαγγελματικό προφίλ στο οποίο αναγράφονται τα επαγγελματικά μας δεδομένα, το οποίο και τους προτείνουμε.
  • Εάν θέλουμε οπωσδήποτε να χρησιμοποιήσουμε ορισμένες υπηρεσίες δημόσια και να εκφραστούμε πιο ελεύθερα, καλό θα ήταν να επιλέξουμε ένα ψευδώνυμο γι’ αυτές.
  • Εάν δεν θέλουμε να χρησιμοποιούμε τις υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης τόσο «κλειστά» ή με ψευδώνυμα, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να διακόψουμε τις επαγγελματικές σχέσεις με έναν πελάτη, εάν αντλήσει πληροφορίες για εμάς οι οποίες δυσκολεύουν το έργο μας.
  • Αποφεύγουμε να ψάχνουμε πληροφορίες για έναν πελάτη μας στο διαδίκτυο. Τα αποτελέσματα τέτοιων αναζητήσεων μπορεί  να είναι εξίσου καταστροφικά για την θεραπευτική σχέση.
  • Και φυσικά, δεν προσπαθούμε να παρέχουμε εξατομικευμένες υπηρεσίες ψυχικής υγείας από το διαδίκτυο, καθώς κάτι τέτοιο είναι σχεδόν αδύνατο. Εννοείται πως είναι απολύτως θεμιτό να εκφράζουμε δημόσια την άποψή μας για θέματα ψυχικής υγείας, αλλά εφόσον τα σχόλια είναι γενικά και δεν κατευθύνονται προς συγκεκριμένο πρόσωπο που αναζητά βοήθεια.

Σε κάθε περίπτωση πάντως το πιο σημαντικό είναι η προσωπική μας εκτίμηση για τα όρια που πρέπει να βάλουμε στη χρήση του διαδικτύου για επαγγελματικούς και μη λόγους. Το μόνο που χρειάζεται είναι να είμαστε ενήμεροι για τα ρίσκα που μπορεί να εγκυμονεί μια λανθασμένη χρήση του και να παραμένουμε σε εγρήγορση για τέτοιου είδους θέματα. Φυσικά, από την άλλη, ο πανικός είναι κακός σύμβουλος και δεν πρέπει να επιτρέψουμε να παρασυρθούμε από το κύμα φόβου για τις νέες τεχνολογίες. Το διαδίκτυο δεν είναι ούτε αγγελικό, ούτε σατανικό. Μπορεί πολύ εύκολα να μεταμορφωθεί από το ένα στο άλλο, ανάλογα με τη χρήση την οποία κάνουμε.

Εισαγωγική Εικόνα

]]>

23 Απρ 2010

Μικρά και Ενδιαφέροντα

{Ψ} Συγκέντρωση Ενημέρωσης Διαμαρτυρίας στο Χαλάνδρι για την εγκατάλειψη της Ψυχικής Υγείας, στις 24/4/2010, 11:00-13:00, στην κεντρική πλατεία Χαλανδρίου. [Για Μία Κριτική και Ριζοσπαστική Ψυχολογία]

{Ψ} Μερικές πικρές αλήθειες για τα αίτια, τις συνέπειες και την αντιμετώπιση του αλκοολισμού, όπως αυτές σκιαγραφούνται μέσω της ταινίας «When Love Is Not Enough — The Lois Wilson Story» [World of Psychology]

{Ψ} Νέα μελέτη δια της μεθόδου fMRI που δημοσιεύεται στο Science καταδεικνύει τις περιορισμένες δυνατότητες του εγκεφάλου όταν κάνουμε περισσότερα από δύο πράγματα ταυτόχρονα. [Science & Ελεύθερος Νευρώνας]

{Ψ} Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου Κρήτης που παρουσιάστηκε στο ετήσιο συνέδριο του BPS, o σωματότυπος του παιδιού συνδέεται άμεσα με την δημοτικότητά του στο σχολείο. Τα πιο παχύσαρκα παιδιά τείνουν να είναι λιγότερο δημοφιλή στην τάξη τους. [Medical News Today]

{Ψ} Στο ίδιο συνέδριο παρουσιάστηκε και μια άλλη έρευνα του City University η οποία έδειξε πως τα βρέφη, ήδη από τους πρώτους μήνες της ζωής τους, προτιμούν αγορίστικα ή κοριτσίστικα παιχνίδια ανάλογα με το φύλο τους. [Medical News Today]

{Ψ} Τι είδους πληροφορίες μοιραζόμαστε το Facebook και ποιοι είναι αυτοί που μοιράζονται τις περισσότερες; [PsyBlog]

Ψυχο…ιστορικά

Σίγκμουντ Φρόιντ: 3η φορά εξώφυλλο στο TimeΣαν σήμερα, στις 23 Απριλίου 1956, ο πατέρας της Ψυχανάλυσης, Σιγκμουντ Φρόιντ έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό Time για τρίτη φορά. Φυσικά ο Φρόιντ δεν μπόρεσε να δει το άρθρο που αναφερόταν στο πρόσωπό του, καθώς είχε απεβιώσει πριν από περίπου μια 20ετία (το 1939). Το άρθρο έκανε μια γενική ανασκόπηση των θεωριών του μεγάλου Αυστριακού ψυχαναλυτή και του αντίκτυπου που είχαν τόσο στον τομέα της ψυχολογίας όσο και στον σύγχρονο τρόπο σκέψης. Συνολικά ο Φρόιντ έγινε 5 φορές εξώφυλλο στο εν λόγω περιοδικό, 1 φορά εν ζωή (27 Οκτώβριου 1924) και 4 μετά θάνατον (26 Ιουνίου 1939, 24 Απριλίου 1956, 29 Νοεμβρίου 1993, 29 Μαρτίου 1999).

]]>

23 Απρ 2010

Συμπόσιο Αφηγηματικής Συμβουλευτικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Συμβουλευτική ΨυχολογίαΤο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών: «Συμβουλευτική στην Ειδική Αγωγή, την Εκπαίδευση και την Υγεία» του Παιδαγωγικού Τμήματος Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, οργανώνει Συμπόσιο – Σεμινάριο με θέμα: «Αφηγηματικές Προσεγγίσεις στη Συμβουλευτική και την Εκπαίδευση» στις 15-16 Μαΐου 2010 στο Βόλο, στο Αμφιθέατρο Σαράτση.

Προσκεκλημένη ομιλήτρια είναι η κ. Jane Hutton, κοινωνική λειτουργός, οικογενειακή και αφηγηματική θεραπεύτρια και μέλος του εκπαιδευτικού προσωπικού του “Dulwich Centre of Narrative Therapy & Communtiy Work” στην Αδελαΐδα της Αυστραλίας, που δημιουργήθηκε από τον Michael White (ιδρυτή της αφηγηματικής συμβουλευτικής) και το οποίο εισηγήθηκε διεθνώς την Αφηγηματική Συμβουλευτική. Από την Ελλάδα, ομιλητές είναι η κ. Φιλία Ίσαρη και ο κ. Αδάμ Χαρβάτης, οι οποίοι έχουν αξιόλογη δουλειά στο χώρο της Αφηγηματικής Συμβουλευτικής.

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην αφίσα και το πρόγραμμα του συμποσίου, τα οποία μπορείτε να κατεβάσετε σε μορφή pdf από τα ακόλουθα links:

]]>

13 Μαρ 2009

Το Πανεπιστήμιο Θεσαλλίας ζητάει συνεργασία με επαγγελματίες στον χώρο της Συμβουλευτικής

Το Παιδαγωγικό Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, οργανώνει Μεταπτυχιακό (ΠΜΣ) με τίτλο: «Συμβουλευτική στην Ειδική Αγωγή, την Εκπαίδευση και την Υγεία». Ζητείται συνεργασία με επαγγελματίες–επιστήμονες στο χώρο της Συμβουλευτικής, σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας, για την Προσωπική Ανάπτυξη των φοιτητών, που υποχρεούνται να λάβουν μέρος σε ατομική (40 ώρες) και ομαδική (60 ώρες) συμβουλευτική με στόχο: α) την ανάπτυξη της αυτογνωσίας τους, β) τη συνειδητοποίηση τόσο των δυνατών όσο κυρίως των ευάλωτων σημείων της προσωπικότητάς τους και γ) την επεξεργασία ή/και την επίλυση ορισμένων δύσκολων προσωπικών τους θεμάτων.

Οι ενδιαφερόμενοι, με σπουδές κυρίως στην Ψυχολογία, αλλά και σε άλλες επιστήμες υγείας, θα πρέπει απαραίτητα να έχουν πιστοποιημένη εκπαίδευση (θεωρητική, πρακτική, βιωματική) στη συμβουλευτική-ψυχοθεραπεία. Μπορεί να ασκούν τη συμβουλευτική στο δημόσιο/ιδιωτικό τομέα ή ως ελεύθεροι επαγγελματίες και καλούνται να καταθέσουν, μέχρι 15 Ιουνίου 2009, βιογραφικό σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή, όπου αναφέρεται αναλυτικά: α) η επαγγελματική τους εμπειρία στη συμβουλευτική και β) η εκπαίδευσή τους (θεωρητική, πρακτική, βιωματική) σε κάποια προσέγγιση της συμβουλευτικής (προσωποκεντρική, υπαρξιακή, συμπεριφορική–γνωστική, ψυχοδυναμική, συστημική, οικογενειακή, συνθετική…).

  • Διεύθυνση: Γραμματεία ΠΜΣ – Συμβουλευτικής, Τμήμα Ειδικής Αγωγής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Αργοναυτών & Φιλελλήνων, 382 21 Βόλος.
  • Γραμματεία: Τρίτη απόγευμα: 16:00–21:00, Τετάρτη & Πέμπτη πρωί: 11:00–13:00, Τηλ.: 24210-74738
  • E-mail: msc.counselling@uth.gr
  • Πληροφορίες: http://www.sed.uth.gr
]]>