05 Σεπ 2019

Τι συμβουλή θα έδινες στον εαυτό σου εάν γύριζες το χρόνο πίσω;

Πολλές φορές σκεφτόμαστε ποια πράγματα θα θέλαμε να διορθώσουμε στο παρελθόν μας. Μεταξύ σοβαρού και αστείου ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα ερώτημα: Εάν μπορούσαμε να κάνουμε ένα ταξίδι στο χρόνο και να δώσουμε μια συμβουλή στον εαυτό μας, ποια θα ήταν αυτή;

Περισσότερα
12 Ιούν 2019

Παιδική Εργασία: Μία σύγχρονη πραγματικότητα

Με αφορμή την σημερινή παγκόσμια ημέρα κατά της παιδικής εργασίας, είναι χρήσιμο να δούμε ορισμένες βασικές πληροφορίες για ένα πρόβλημα που παρόλο που θεωρούμε ότι είναι στοιχείο του παρελθόντος μας και δεν μας αγγίζει πλέον, εντούτοις συνεχίζει να υπάρχει σε μεγάλο μέρος του πλανήτη.

Περισσότερα
21 Μαρ 2017

Εργασιακό άγχος

< ![CDATA[Καθώς η οικονομία προσπαθεί να ξεπεράσει την κρίση, οι επιχειρήσεις προσπαθούν να διαχειριστούν τις αλλαγές με το καλύτερο αποτελεσματικό τρόπο για την επιβίωση και επέκταση τους. Το εργασιακό άγχος έχει αναγνωριστεί ως η μεγαλύτερη πρόκληση για την σωματική και ψυχική υγεία των εργαζομένων και ως αποτέλεσμα αυτού, οι οργανισμοί μπορούν να επηρεαστούν τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Περισσότερα

16 Αυγ 2015

Εργασία και ψυχική υγεία

Τι σχέση έχει η προσωπικότητά μας με το επάγγελμά μας; Οι περισσότεροι θα απαντούσαν πως είναι αλληλένδετα και θα έλεγαν πως επιλέγουμε το επάγγελμά μας, βάσει της προσωπικότητάς μας. Και μάλλον θα είχανε δίκιο, καθώς πολλές έρευνες έχουν βρει θετική συσχέτιση μεταξύ επαγγελμάτων και συγκεκριμένων τύπων προσωπικότητας. Για παράδειγμα, άτομα πιο εξωστρεφή τείνουν να καταλήγουν σε επαγγέλματα που έχουν να κάνουν με δημόσιες σχέσεις και επικοινωνία με τρίτους, ενώ πιο εσωστρεφή άτομα τείνουν να επιλέγουν επαγγέλματα που δεν απαιτούν συχνή αλληλεπίδραση με άλλα άτομα. Και αυτό είναι κάτι αναμενόμενο, καθώς ο εσωστρεφής κουράζεται και δεν αποδίδει όσο θα ήθελε όταν βρίσκεται με τρίτους, ενώ αντίστοιχα ο εξωστρεφής κουράζεται και δεν αποδίδει όταν υπάρχει έλλειψη αλληλεπίδρασης με άλλα άτομα.

Μάλιστα, ιδιαίτερα στο εξωτερικό, δεν είναι σπάνιο νέοι να επισκέπτονται ειδικούς σύμβουλους εργασίας οι οποίοι αναλύοντας τα ενδιαφέροντα και την προσωπικότητα του ατόμου, του δίνουν μια λίστα με επιλογές στις οποίες έχει αυξημένη πιθανότητα μιας επιτυχούς καριέρας1 .

Ένα ενδιαφέρον ερώτημα που προκύπτει όμως όταν σκεφτόμαστε την θετική συσχέτιση μεταξύ συγκεκριμένων στυλ προσωπικότητας και επαγγελματικών επιλογών είναι σε ποιο βαθμό η ενασχόληση με ένα επάγγελμα (από επιλογή, τυχαία ή από ανάγκη) διαμορφώνει και την προσωπικότητά μας. Μπορούμε εύκολα να φανταστούμε ότι υπάρχει κάποια αλληλεπίδραση και σε αυτό το επίπεδο.

Σκεφτείτε έναν πωλητή ο οποίος έχει να κάνει καθημερινά με πολλές προσωπικότητες με τις οποίες προσπαθεί να αλληλοεπιδράσει με έναν τρόπο ώστε να τους πείσει για την αγορά ενός προϊόντος. Είναι λογικό ότι μετά από κάποια χρόνια εργασίας ο πωλητής θα συμπεριφέρεται πιο χειριστικά με τους άλλους, ενώ θα έχει αναπτύξει και τις κοινωνικές του δεξιότητες. Ή ας σκεφτούμε το παράδειγμα ενός δικαστή, ο οποίος είναι συνέχεια καχύποπτος απέναντι στους κατηγορούμενος, προσπαθώντας να ανακαλύψει εάν και σε ποιο βαθμό είναι ένοχοι. Σίγουρα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο δικαστής σε βάθος χρόνου θα είναι καχύποπτος απέναντι σε όλους, ακόμη και στην προσωπική του ζωή. Τέλος, ας αναλογιστούμε το παράδειγμα ενός ατόμου που στον εργασιακό του τομέα απαιτείται πολύ αναλυτικός τρόπος σκέψης για την επίλυση προβλημάτων (π.χ. μηχανικός ή προγραμματιστής). Όταν αυτό το άτομο καθημερινά «ασκείται» στο να προσπαθεί να δει ένα πρόβλημα από πολλές διαφορετικές γωνίες ώστε να καταφέρει να το επιλύσει, είναι λογικό να αναμένουμε ότι και στα καθημερινά του προβλήματα θα ακολουθεί παρόμοιο μεθοδικό και αναλυτικό τρόπο επίλυσης των προβλημάτων του, λαμβάνοντας υπόψη πολλές οπτικές αυτού που το απασχολεί.

Τομείς ψυχολογικών χαρακτηριστικών

Ας δούμε μερικά χαρακτηριστικά ψυχολογικών προφίλ που μπορούν να συνδιαμορφωθούν βάσει της εργασίας μας.

Υπομονετικότητα – Ανυπομονησία

Μια βασική αρχή σε πολλούς τομείς εργασίας είναι η υπομονή. Όταν δουλεύεις σε κάτι στο οποίο δεν θα δεις άμεσα αποτελέσματα, αλλά, αντίθετα, απαιτείται χρόνος μέχρι να γευτείς τους καρπούς της εργασίας σου, τότε μαθαίνεις να είσαι υπομονετικός. Εάν κάποιος εργάζεται στο «εδώ και τώρα» (π.χ. γιατρός στα επείγοντα, πωλητής, πιλότος) δεν χρειάζεται να περιμένει για να επιτύχει τους στόχους του. Αυτοί επιτυγχάνονται σχετικά γρήγορα (στα παραδείγματά μας: όταν θα σωθεί μια ζωή, όταν γίνει η πώληση ή όταν προσγειωθεί το αεροπλάνο με επιτυχία σε λίγες ώρες).

Οπτιμισμός ή πεσιμισμός

Όταν η εργασία μας έχει να κάνει με ευχάριστες καταστάσεις (ή τουλάχιστον άμεσα δεν έχει να κάνει με δυσάρεστες), τότε τείνουμε να είμαστε πιο οπτιμιστές. Σκεφτείτε ένα άτομο το οποίο ασχολείται με άσχημες πλευρές της ζωής ή βλέπει συνεχώς πόνο και άγχος στην εργασιακή του καθημερινότητα (π.χ. πυροσβέστης, νοσοκόμος, ψυχοθεραπευτής). Αυτό το άτομο έχει αυξημένες πιθανότητες να είναι λιγότερο οπτιμιστής ή τουλάχιστον να λαμβάνει υπόψη του περισσότερο και την κακή πλευρά της ζωής σε σχέση με κάποιον που συνήθως έχει να κάνει με πιο ευχάριστες καταστάσεις (π.χ. διακοσμητής, κοσμηματοπώλης, μαιευτήρας).

Καχυποψία ή εμπιστοσύνη

Μια ακόμη ενδιαφέρουσα παράμετρος σε μια εργασία που αναφέραμε ήδη είναι ο βαθμός στον οποίο το άτομο έχει να κάνει με ειλικρινείς στάσεις συνανθρώπων του ή όχι. Για παράδειγμα κάποιος ο οποίος ασχολείται με την αποκάλυψη σκανδάλων ή απατών (π.χ. δημοσιογράφος, αστυνομικός, ασφαλιστής) είναι λογικό να τείνει να είναι πιο καχύποπτος σε σχέση με κάποιον που έρχεται αντιμέτωπος με ειλικρινείς στάσεις ανθρώπων ή δεν τον απασχολεί καν κάτι τέτοιο γιατί το επάγγελμά του είναι τεχνικό (π.χ. ψυχοθεραπευτής, δάσκαλος, τεχνίτης).

Άγχος ή ηρεμία

Επαγγελματίες σε θέσεις που δεν απαιτούν συνεχή εγρήγορση και η επαγγελματική τους εξέλιξη είναι προκαθορισμένη συνήθως από τα χρόνια εμπειρίας (π.χ. δάσκαλοι, πιλότοι, δημόσιοι υπάλληλοι) είναι λογικό να έχουν λιγότερο άγχος σε σχέση με όσους ασχολούνται με καριέρες όπου πρέπει να είναι συνεχώς σε εγρήγορση και η επαγγελματική εξέλιξη βασίζεται σε τυχαία γεγονότα, γνωριμίες ή στον υψηλό βαθμό επιτυχίας τους στην παρούσα θέση εργασίας (π.χ. δημοσιογράφοι, πολιτικοί).

Η θέση εργασίας διαμορφώνει την προσωπικότητά μας

Τα παραδείγματα θα μπορούσαν να συνεχίσουν, καθώς η λίστα των ψυχολογικών χαρακτηριστικών που επηρεάζονται από τη δουλειά μας είναι σχεδόν άπειρη. Και είναι λογικό, εάν σκεφτούμε ότι η εργασία μας είναι κάτι στο οποίο εμπλεκόμαστε σχεδόν το ένα τρίτο της ημέρας μας. Μιλάμε για πολλές ώρες ενασχόλησης σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον, με συγκεκριμένους ανθρώπους και κανόνες συμπεριφοράς. Όπως η οικογένειά μας μας διαμορφώνει κυρίως όταν είμαστε μικροί, έτσι και η δουλειά μας συνεχίζει να μας διαμορφώνει (σε μικρότερο βεβαίως βαθμό) όταν ενηλικιωνόμαστε.

Πέρα από τη συνεχή επίδραση στην προσωπικότητά μας, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η εργασιακή μας ζωή έχει πολύ μεγάλο αντίκτυπο και στην ψυχική μας υγεία ευρύτερα2 . Για παράδειγμα, υπολογίζεται ότι το εργασιακό άγχος επηρεάζει περίπου το 1/3 των εργαζομένων στη Δύση, με τις επιπτώσεις του να είναι πολλές: κακή διάθεση, αντίκτυπο στις φιλικές και οικογενειακές σχέσεις, ανάπτυξη σωματόμορφων διαταραχών, επιβάρυνση της σωματικής μας υγείας34. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διαχωρίζουμε την εργασία από το υπόλοιπο της καθημερινότητάς μας. Όσα προβλήματα αντιμετωπίζουμε στην εργασία, συνεχίζουμε να τα κουβαλάμε και μετά τη λήξη του οκταώρου και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει πλήρης και σαφής διαχωρισμός, όσο μεγάλη προσπάθεια και εάν καταβάλουμε.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Career Choice and Career Development: Using the MBTI and Myers Briggs Personality Type []
  2. WHO: “Mental health and work: Impact, issues and good practices”[pdf] []
  3. APA: “Coping with stress at work” []
  4. Why We Should Stop Stressing at Work []
08 Ιαν 2015

Αναβλητικότητα… Γιατί τα αφήνω όλα για την τελευταία στιγμή;

Αν δυσκολεύεστε να παραδώσετε κάτι στην ώρα του, αν κινητοποιείστε μόνο στο παραπέντε και ποτέ ο χρόνος δεν είναι αρκετός, αν λέτε στον εαυτό σας ότι δεν θα ξανασυμβεί να φανείτε ασυνεπής αλλά την επόμενη φορά κάνετε ακριβώς το ίδιο, αν οι δικοί σας άνθρωποι ενοχλούνται και δυσανασχετούν μαζί σας επειδή ποτέ δεν κάνετε κάτι εντός χρόνου, τότε η αναβλητικότητα σας δυσκολεύει τη ζωή. Τη δική σας και των άλλων.

Η αναβλητικότητα έχει δύο διαστάσεις: την πρακτική και τη συναισθηματική. Πρακτικά ο αναβλητικός άνθρωπος είναι αυτός που αποφεύγει στην καθημερινή ζωή την ολοκλήρωση συγκεκριμένων στόχων. Συναισθηματικά η αναβλητική συμπεριφορά περιλαμβάνει άγχος, ενοχή, τύψεις, ανεπάρκεια…

Ο αναβλητικός άνθρωπος ουσιαστικά σαμποτάρει τον εαυτό του χωρίς να το συνειδητοποιεί! Η αναβλητικότητα δεν κρύβει πίσω της τεμπελιά αλλά έντονα και δυσάρεστα συναισθήματα. Ο αναβλητικός τύπος θέλει αλλά για κάποιους λόγους δεν μπορεί, ο τεμπέλης μπορεί αλλά δεν θέλει.

Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από την αναβλητική συμπεριφορά;

Έλλειψη κινήτρου. Κάποιες φορές οι άνθρωποι που εξαντλούν τα χρονικά περιθώρια για να ολοκληρώσουν μια συγκεκριμένη υποχρέωση δεν έχουν κίνητρο. Το έργο που έχουν αναλάβει δεν το συνδέουν με τον εαυτό τους, δεν υπάρχει ενδιαφέρον οπότε χάνετε στην πορεία ο σκοπός και επανέρχεται λίγο πριν ο χρόνος εκπνεύσει.

Φόβος αποτυχίας. Κάποιοι άνθρωποι αφήνουν τα πάντα για την τελευταία στιγμή, αυτό είναι μια καλή δικαιολογία σε περίπτωση αποτυχίας «αφού το ξεκίνησα στο παραπέντε δικαιολογούμε να αποτύχω». Μπορεί να τους αγχώνει πολύ ο στόχος μέσα λοιπόν από την αναβλητική συμπεριφορά αισθάνονται προσωρινά πλαστή συναισθηματική ασφάλεια γιατί ότι αγχώνει κρατιέται μακριά. Όταν ο στόχος έρθει χρονικά κοντά πανικοβάλλονται και τρέχουν να προλάβουν. Μπορεί να υπάρχει ακόμα φόβος για το άγνωστο και το καινούργιο.

Τελειομανία. Όσο κι αν ακούγεται παράξενο πίσω από την αναβλητική συμπεριφορά μπορεί να κρύβεται ένα άτομο με υψηλές προσδοκίες και απαιτήσεις από τον εαυτό του, μέσα του όμως να υπάρχει κρυμμένη ανασφάλεια, φόβος αποτυχίας και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Κατά συνέπεια ο φόβος μη εκπλήρωσης των προσδοκιών φοβίζει και οδηγεί σε συνεχείς αναβολές.

Θυμός, καταπίεση, καταθλιπτικό συναίσθημα. Οι ενήλικες που έχουν μεγαλώσει με καταπιεστικούς και αυταρχικούς γονείς οι οποίοι δεν τους άφηναν περιθώρια αντίδρασης και έκφρασης του θυμού σαν παιδιά, έμαθαν να αντιδρούν με παθητικότητα εκφράζοντας μέσα από την παθητική στάση το θυμό τους. Σαν ενήλικες πια δεν αντιδρούν με λόγια, δεν εκφράζουν άρνηση για ότι τους ζητούν οι άλλοι ( δεν μπορώ , δεν προλαβαίνω να το κάνω) αλλά απαντούν καταφατικά αναλαμβάνοντας υποχρεώσεις και η αντίδραση εκφράζεται με αναβλητική συμπεριφορά. Με την αναβολή και την καθυστέρηση κάνουν και τους άλλους να υποφέρουν μαζί τους μεταφέροντας τους άγχος. Το αυστηρό περιβάλλον ανατροφής δημιουργεί έναν αναβλητικό ενήλικα αφού δεν ενθαρρύνει προσωπικές αποφάσεις και δεν δημιουργεί συνθήκες για το σχηματισμό προσωπικών κινήτρων και δράσης.

Συνήθεια. Για κάποιους άλλους η αναβλητικότητα έχει γίνει δεύτερη φύση και με τα χρόνια συνήθεια. Η έκρηξη αδρεναλίνης της τελευταίας στιγμής, τους κινητοποιεί και μπορούν να δοθούν ολοκληρωτικά στο έργο αλλά ο χρόνος που έχουν στη διάθεσή τους αντικειμενικά είναι ελάχιστος. Η αίσθηση πίεσης τους κινητοποιεί, τους γεμίζει συναισθηματικά και με αυτό τον τρόπο ξεχνούν τα προσωπικά τους προβλήματά και ξεφεύγουν από τα αρνητικά και δυσάρεστα συναισθήματα που κατακλύζουν συνήθως τη διάθεσή τους.

Ότι κι αν κρύβεται πίσω από την αναβλητική συμπεριφορά: έλλειψη κινήτρου, φόβος αποτυχίας, χαμηλή αυτοεκτίμηση, θυμός, συνήθεια ο άνθρωπος που αναβάλλει διαρκώς και αφήνει σχεδόν τα πάντα για την τελευταία στιγμή δεν νιώθει άνετα ,με αυτό που του συμβαίνει. Καταλαβαίνει ότι με τη συμπεριφορά του δημιουργεί προβλήματα στη σχέση με τον εαυτό του και τους άλλους. Μπορεί να βιώνει αίσθημα αποτυχίας, αμφιβολία για εαυτό και ικανότητες, άγχος, να νιώθει άχρηστος, ανίκανος χωρίς ποτέ να το δηλώνει με λόγια. Με την αναβλητικότητά του, γίνεται εκτός από επίκεντρο προσοχής και θέμα συζήτησης γιατί αγχώνει, αναστατώνει, εκνευρίζει όλους.

Περιστασιακά όλοι μας διερχόμαστε από περιόδους αναβλητικότητας. Η αναβλητικότητα γίνεται πρόβλημα ζωής όταν νιώθετε άρρωστοι ψυχικά και σωματικά, όταν σας προκαλεί θλίψη η συμπεριφορά σας, όταν αισθάνεστε ανήμποροι και αδύναμοι να ελέγξετε τη ζωή σας, να πάρετε αποφάσεις, όταν υπάρχει σύγκρουση με τους γύρω σας. Όταν η αναβλητικότητα γίνει πρόβλημα και δεν σας επιτρέπει να οργανώσετε τη ζωή σας και να διαχειριστείτε καταστάσεις με αποτελεσματικό τρόπο η αναζήτηση ψυχολογικής υποστήριξης θα βοηθήσει ώστε να βγείτε από τον φαύλο κύκλο της αναβλητικότητας.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

20 Σεπ 2012

Εργασιακό στρες & οικονομική κρίση

Γράφει η Τριανταφυλλιά Χαρίλα

Το στρες στην εργασία

Όλοι μπορούν να αντιληφθούν, ότι το στρες ήταν πάντα λίγο ή πολύ συνυφασμένο με την εργασία. Αυτό που δεν είναι εντελώς ξεκάθαρο είναι ότι το στρες δεν είναι συνυφασμένο μόνο με την εργασία, αλλά με όλους τους τομείς της ζωή μας.

Το υπαρξιακό άγχος είναι εκείνο που μας ωθεί να εξελιχθούμε και μας κινητοποιεί, ενώ το δυσλειτουργικό άγχος είναι εκείνο που μας καθηλώνει. Το εργασιακό στρες υποδηλώνει την ύπαρξη μιας προβληματικής σχέσης μεταξύ του ατόμου και του εργασιακού περιβάλλοντος. Εμφανίζεται από τη στιγμή που το άτομο αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί επαρκώς σε αυτό που του ζητείται να φέρει εις πέρας ή να αντιμετωπίσει τις απειλές προς την υγεία του. Όμως, δεν δημιουργείται μόνο εξαιτίας του περιβάλλοντος, αλλά είναι μια δυναμική αλληλεπίδραση ανάμεσα στην προσωπικότητα του ατόμου και το εργασιακό περιβάλλον. Έτσι, δεν αντιδρούν όλοι με τον ίδιο τρόπο σε μια ίδια κατάσταση: κάποιος μπορεί να λυπηθεί με μια παρατήρηση του προϊσταμένου του, κάποιος να την αγνοήσει, κάποιος άλλος να προσπαθήσει να βελτιωθεί, κάποιος άλλος να κατηγορήσει τον προϊστάμενο που ψάχνει συνεχώς αφορμές για παρατηρήσεις.

Εργασιακό στρες & οικονομική κρίση

Ο κυριότερος παράγοντας εργασιακού στρες στις μέρες είναι η ανασφάλεια και το αίσθημα της απειλής που νοιώθει ο εργαζόμενος. Και αυτό διότι αυτοί οι παράγοντες μπορούν αρκετά εύκολα να οδηγήσουν το άτομο στο φόβο και τον πανικό. Και τότε το άγχος πολλαπλασιάζεται και δημιουργείται φαύλος κύκλος.

Όμως, ειδικά στις μέρες, το στρες στην εργασία δεν μπορεί να αναλυθεί και αντιμετωπιστεί ξεχωριστά και μόνο του. Για πολλούς ανθρώπους η εργασία ήταν πρώτη προτεραιότητα και για πολλούς περισσότερους ο δείκτης ανάπτυξης και εξέλιξής τους. Φυσικά, η εργασία είναι και προτεραιότητα και ανάπτυξη. Αλλά όταν υπάρχει μόνο αυτό και αυτό απειλείται είναι φυσικό να νοιώθει ο άνθρωπος ότι απειλείται ολόκληρη η ταυτότητα, η προσωπικότητα, η ανάπτυξή του. Το ερώτημα όμως πρέπει να τεθεί από την αρχή και αφορά τις αξίες και τις στάσεις ζωής.

Αντιμετώπιση του άγχους

Έτσι, η αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση του άγχους είναι σε επίπεδο αξιών & στάσεων ζωής. Υπάρχει η τάση σους ανθρώπους σήμερα να ονομάζουν «άγχος» ή ότι «γίνεται με άγχος» κάθε προσπάθεια βελτίωσης της ζωής τους. Έτσι, χρωματίζουν αρνητικά κάτι πάρα πολύ σπουδαίο: την «υπευθυνότητα», την «ευσυνειδησία» και την «ανάγκη για προχώρημα». Αν ονομαστεί έτσι, αυτό σημαίνει ότι το άγχος είναι και εύλογο και επιθυμητό. Και πράγματι είναι. Και δεν είναι κάποιο κολπάκι «θετικής σκέψης», αλλά πραγματικότητα.

Ακόμη, αν κάποιος θεωρεί τον εαυτό του «αγχώδη άνθρωπο πάντα», φυσικά αυτό μεταφέρεται και στον εργασιακό χώρο. Όμως, τότε δεν αφορά στην εργασία, αλλά στο άτομο και τις σχέσεις του με τους ανθρώπους. Ένας «αγχώδης άνθρωπος» έχει να αναρωτηθεί μήπως έχει να μάθει να «ακούει πολύ καλά τις ανάγκες των άλλων» ή μήπως είναι πολύ καλός στο να «ικανοποιεί τις επιθυμίες των αγαπημένων του πριν καν του το ζητήσουν» ή δυσκολεύεται πολύ να πει «όχι» – τουλάχιστον χωρίς τύψεις ή μήπως του είναι πολύ εύκολο «να σκέφτεται πρώτα τους άλλους και μετά τον εαυτό του». Τέτοια ερωτήματα είναι καίρια και σήμερα ζητούν απάντηση περισσότερο από ποτέ.

Το εργασιακό στρες μπορεί να θεωρηθεί και η αιτία και το αποτέλεσμα πολλών καταστάσεων. Μπορεί να γίνει αιτία πολλών ασθενειών, παθήσεων, διαταραχών. Μπορεί όμως να είναι και το αποτέλεσμα μιας πορείας ζωής που δεν επιτρέπει να πούμε «όχι» σε κανένα συνάδελφο, να μην στεναχωρήσουμε ή να δυσαρεστήσουμε κανένα υφιστάμενο, προϊστάμενο ή συνάδελφο, να φορτωνόμαστε συστηματικά δουλειά που δεν μας αναλογεί χωρίς να λέμε τίποτα, να παίρνουμε την άδειά μας αφού πρώτα αποφασίσουν όλοι οι άλλοι, να μη συζητάμε κάτι που μας ενόχλησε και να το κουβαλάμε κάθε μέρα μαζί μας.

Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, ας ελπίσουμε ότι δεν υπάρχει εργασία χωρίς στρες. Όμως, ας διαλέξει ο καθένας μια πορεία ζωής που να μην χρειάζεται να φορτώνεται κανέναν, που να μην φοβάται αν θα δυσαρεστήσει κάποιον με μια του πράξη, που να μην έχουν οι άλλοι προτεραιότητα εις βάρος του δικού του εαυτού.

Εισαγωγική Φωτογραφία

Η Τριανταφυλλιά Χαρίλα είναι ψυχολόγος με άδεια ασκήσεως επαγγέλματος, απόφοιτη του Πανεπιστημίου Αθηνών,κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών με τίτλο «Ψυχολογία της Εργασιακής Υγείας», του Πανεπιστημίου του Nottingham και ειδίκευση στη Συστημική – Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία.

Εργάζεται ψυχοθεραπευτικά με παιδιά, εφήβους, ενήλικα άτομα, ζευγάρια και οικογένειες.

E-mail: info@kepsy.gr Website: http://www.kepsy.gr

]]>

02 Μαρ 2011

Πρόγραμμα Σπουδών: "Συμβουλευτική Ψυχολογία και Συμβουλευτική στην Εκπαίδευση, την Υγεία, την Εργασία"

ανακοίνωσε μια ανοιχτή πρόσκληση υποβολής αιτήσεων για υποψήφιους μεταπτυχιακούς φοιτητές σε Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών με θέμα:  «Συμβουλευτική Ψυχολογία και Συμβουλευτική στην Εκπαίδευση, την Υγεία, την Εργασία». Ακολουθεί η ανακοίνωση:

Το Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών «Συμβουλευτική Ψυχολογία και Συμβουλευτική στην Εκπαίδευση, την Υγεία, την Εργασία», είναι Διαπανεπιστημιακό – Διατμηματικό Πρόγραμμα και λειτουργεί στο Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνεργασία με το Τμήμα Κοινωνικής Διοίκησης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης. Το Πρόγραμμα είναι διετές με κατευθύνσεις: «Συμβουλευτική Ψυχολογία» και «Συμβουλευτική» και έχει εγκριθεί σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και τις προβλεπόμενες διαδικασίες από το Υπουργείο Παιδείας (Υπουργική Απόφαση: αρ. 93941/Β7 δημοσιευμένη στο ΦΕΚ 2455/2-12-2008 τ. Β΄ και τις διατάξεις του Ν.3685/2008, ΦΕΚ 148/6-7-2008). Για περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκέπτονται τις ιστοσελίδες των συνεργαζόμενων Τμημάτων στις διευθύνσεις: http://www.ecd.uoa.gr και http://www.socadm.duth.gr

Όσοι πιστοί προσέλθετε.

]]>

01 Αυγ 2010

Μικρά και Ενδιαφέροντα #14

  • Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο PloS ONE, οι πολιτικοί τείνουν να χρησιμοποιούν το κυρίαρχο χέρι τους (δεξί ή αριστερό) όταν κάνουν αναφορά σε θετικές ιδέες, ειδήσεις και εκτιμήσεις και το άλλο χέρι για αρνητικές. Αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από ψυχο-κοινωνιολογική σκοπιά και σίγουρα μπορεί να αξιοποιηθεί ως ένα πολύ καλό εργαλείο μετάφρασης της γλώσσας του σώματος γενικότερα. [PsyPost]
  • Τι σκέφτονται οι βομβιστές αυτοκτονίας; Τι είδους ηθικούς κανόνες έχουν; Μήπως είναι διαφορετικοί από όλους εμάς; Η ψυχολόγος Ariel Merari μίλησε με βομβιστές αυτοκτονίας και με άτομα που ανήκουν στον πυρήνα οργανώσεων στρατολόγησης νέων για τέτοιου είδους αποστολές και σε μια συνέντευξή της παρουσιάζει το προφίλ των ατόμων αυτών. Ίσως τελικά είναι πολύ λιγότερο σκοτεινές προσωπικότητες από όσο νομίζουμε. [New Scientist]
  • Ένας ερευνητής του ΜΙΤ δημιούργησε ένα ψεύτικο προφίλ στο Facebook, το LinkedIn, το Twitter και σε άλλα κοινωνικά δίκτυα το οποίο κατάφερε να γίνει «φίλος» με χιλιάδες άνδρες ανά το παγκόσμιο, μεταξύ των οποίων και υπεύθυνων εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να έχει πληροφορίες για πολύ ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα τα οποία κάποιος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εναντίον τους. Ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα κοινωνικής ψυχολογίας που δείχνει τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται οι σύγχρονες e-φιλίες. [Guardian]
  • Εάν αυτό τον καιρό ψάχνετε για δουλειά και πηγαίνετε σε interviews, προσέξτε τον τρόπο συμπεριφοράς σας, ιδιαίτερα εάν είστε άνδρες. Σύμφωνα με μια νέα έρευνα στις ΗΠΑ οι άνδρες που είναι πιο σιωπηλοί τείνουν να κρίνονται πιο αρνητικά σε σχέση με αυτούς που είναι πιο ανοιχτοί και μιλάνε για τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους. Αυτό όμως δεν φαίνεται να ισχύει και για τις γυναίκες υποψηφίους [Medical News Today]
  • Ψυχο…ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 1 Αυγούστου 1880 ανοίγει τις πόρτες του το δεύτερο ψυχιατρικό κέντρο στις ΗΠΑ, το οποίο είναι ειδικά για Αφροαμερικανούς. Το «Eastern Asylum for the Colored Insane«, όπως ήταν το όνομά του χτίστηκε στην πόλη Goldsboro της Νότιας Καρολίνας. Έως και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα οι Αφροαμερικανοί είχαν ειδική μεταχείριση και έπρεπε να χρησιμοποιούν ειδικούς χώρους, ξεχωριστά από τους λευκούς, θυμίζοντας έντονα τακτικές τύπου Απαρτχάιντ. Έτσι, δεν ήταν καθόλου περίεργο θέαμα να βλέπει κανείς τουαλέτες, λεωφορεία και καταστήματα που ήταν για αποκλειστική χρήση από μαύρους πολίτες. Για να κατανοήσουμε καλύτερα το πλαίσιο στο οποίο δημιουργήθηκαν τα ειδικά ψυχιατρικά κέντρα στα τέλη του 19ου αιώνα, θα πρέπει να μην ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη οι μαύροι ανήκαν στα χαμηλότερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα και απασχολούνταν κυρίως ως υπηρετικό προσωπικό σε σπίτια πλουσίων, ως εργάτες σε βαριές χειρωνακτικές εργασίες και ως αγρότες σε «τσιφλίκια». Επομένως η εισαγωγή μαύρων ασθενών σε κλινικές με λευκούς ήταν επόμενο να δημιουργεί αντιδράσεις από τους λευκούς που το έβλεπαν ως υποτιμητικό οι άνθρωποί τους να φιλοξενούνται στον ίδιο χώρο με το … υπηρετικό τους προσωπικό. Αυτό το κλίμα δημιούργησε τα ψυχιατρεία τύπου «Απαρτχάιντ».

    ]]>

    19 Ιούλ 2010

    Μικρά και Ενδιαφέροντα #12

  • Κάποιοι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ έτρεξαν μια έρευνα προσπαθώντας να απαντήσουν στο ερώτημα εάν γίνεται κάποιος να αποκτήσει συμπτώματα παρόμοια με αυτά της συναισθησίας μετά από εκπαίδευση.  Προς έκπληξη πολλών τα πρώτα αποτελέσματα βγήκαν θετικά! [New Scientist]
  • Η εξωτερική εμφάνισή μας φαίνεται πως επηρεάζει σημαντικά τις πιθανότητές μας να πάρουμε μια θέση εργασίας. Σύμφωνα με μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Μονάχου, οι πιο όμορφοι υποψήφιοι τείνουν να χαρακτηρίζονται πιο κατάλληλοι για μια εργασία που δεν σχετίζεται με την εξωτερική εμφάνιση, σε σχέση με λιγότερο όμορφους υποψήφιους. Αυτό συμβαίνει όταν ο αξιολογιτής είναι κάποιο ετεροφυλόφιλο άτομο του αντίθετου φίλου. Διαφορετικά, τα αποτελέσματα μπορεί να… αντιστρέφονται! [Mind Hacks]
  • Μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Μάαστριχτ έφτασε στο συμπέρασμα πως εάν κάποιος ψυχικά υγιής πειστεί ότι έχει αναπτύξει μια ψυχική διαταραχή μπορεί πράγματι να αρχίσει να αναπτύσσει τα συμπτώματα αυτής της διαταραχής. Τέτοιου είδους αποτελέσματα κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τις περιπτώσεις λανθασμένης διάγνωσης. [Mind Hacks]
  • Ψυχο…ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 19 Ιουλίου 1949 εκδόθηκε για πρώτη φορά το τεστ ευφυίας «Wechsler Intelligence Scale for Children» (WISC). Το WISC δίνεται σε παιδιά ηλικίας 6-16 ετών με σκοπό την εκτίμηση του δείκτη ευφυίας (IQ). Κύριο χαρακτηριστικό του WISC είναι δεν αποτελείται μόνο από λεκτικές δοκιμασίες, οι οποίες χρησιμοποιούνταν ευρέως έως τότε σε τεστ ευφυίας. Με αυτή την καινοτομία το WISC κατέστησε δυνατή μια πιο αντικειμενική μέτρηση του IQ, απαλλαγμένη από την καθολική επιρροή της λεκτικής ευφυίας. Το 1974 δημοσιεύθηκε η αναθεωρημένη έκδοση του τεστ (WISC-R), το 1991 η τρίτη έκδοση (WISC-IIΙ) και το 2003 η πιο πρόσφατη έκδοση (WISC-IV). Το WISC θεωρείται από τα πιο αντικειμενικά τεστ ευφυίας που υπάρχουν αυτή τη στιγμή. Η αντίστοιχη έκδοση του τεστ για ενήλικες είναι το Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS), το οποίο πρωτοδημοσιεύτηκε το 1955 και επανεκδόθηκε άλλες τρεις φορές. Η τελευταία του έκδοση έγινε το 2008 (WAIS-IV)]]>

    01 Ιούλ 2007

    Τελειομανία

    Ορισμός: Η τελειομανία είναι ένας πολυδιάστατος τύπος προσωπικότητας που σχετίζεται με έναν αριθμό από ψυχολογικές, διαπροσωπικές και συσχετιζόμενες με την επίδοση δυσκολίες. Δεν είναι πρωτογενής διαταραχή από μόνη της, αλλά μπορεί να είναι ένδειξη διαταραχής και πιο συγκεκριμένα της Ψυχαναγκαστικής Διαταραχής. Γενικότερα είναι ένας παράγοντας που δημιουργεί προβλήματα σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά.

    Δεν πρέπει να συγχέουμε την τελειομανία με το υγιές κυνήγι της τελειότητας, το οποίο είναι θετικό γιατί συνήθως συνοδεύεται από μία αίσθηση ικανοποίησης και ολοκλήρωσης μετά από την επίτευξη ενός στόχου. Η τελειομανία ωστόσο δεν είναι μία τέτοια υγιής συμπεριφορά. Οι τελειομανείς θέτουν πολύ υψηλούς, πολλές φορές και άπιαστους στόχους τους οποίους είναι δύσκολο να πετύχουν με αποτέλεσμα να μην είναι ποτέ ευχαριστημένοι από την επίδοσή τους.

    Ο Κύκλος της Τελειομανίας

    1. Τα άτομα αρχικά θέτουν υψηλούς και μη εύκολα επιτεύξιμους στόχους.
    2. Αποτυγχάνουν στην πραγματοποίησή τους γιατί δεν ξέρουν από πού να ξεκινήσουν.
    3. Η πίεση για την επίτευξη στόχου και η αναπόφευκτη συνεχής αποτυχία μειώνουν την παραγωγικότητα και αποτελεσματικότητα του ατόμου.
    4. Αυτό οδηγεί τα άτομα να είναι αυστηρά με τον εαυτό τους και να αυτοκατηγορούνται, με αποτέλεσμα την χαμηλή αυτοεκτίμηση, το άγχος και την κατάθλιψη.
    5. Παρατούν ολοκληρωτικά τους στόχους τους και θέτουν καινούργιους με αποτέλεσμα ο κύκλος να ξαναρχίζει.

    Περιγραφή Προβλημάτων και Τυπικών Συμπεριφορών Τελειομανών

    Έρευνες έχουν δείξει ότι οι τελειομανείς είναι πιο αγχώδεις και είναι λιγότερο αποδοτικοί στις εργασίες που έχουν αναλάβει να φέρουν εις πέρας. Ο έντονος φόβος τους για αποτυχία σε συνδυασμό με τους πολύ δύσκολους στόχους που θέτουν έχουν ως αποτέλεσμα την αποτυχία. Ως αποτυχία θεωρούν οποιαδήποτε παρέκκλιση από τον ακριβή τελικό τους στόχο. Αν δεν πετύχουν τον στόχο τους στο έπακρο νιώθουν ανάξιοι. Ο φόβος της αποτυχίας των τελειομανών είναι τόσο έντονος που πολλές φορές έχει αρνητική επίπτωση στην λειτουργικότητά τους μέσα από την καθημερινότητα. Επίσης αντιμετωπίζουν δυσκολία στο να δουν την θετική όψη των γεγονότων.

    Ο φόβος για αποτυχία για τους τελειομανείς ισοδυναμεί με τον φόβο μήπως κάνουν λάθος. Αυτός τους ο φόβος οδηγεί στο να χάνουν ευκαιρίες να μάθουν και να ωριμάσουν. Καθοδηγούνται αποκλειστικά από τα «πρέπει» και όχι από τα «θέλω» τους.

    Οι τελειομανείς έχουν την τάση να πιστεύουν ότι οι δικές τους προσπάθειες προς επίτευξη κάποιου στόχου είναι μάταιες, αδιέξοδες και ανεπαρκείς. Για τους άλλους πιστεύουν ότι μπορούν να πετύχουν καταβάλλοντας ελάχιστη προσπάθεια, κάνοντας λίγα λάθη, μη βιώνοντας συναισθηματικό στρες και έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό τους.

    Ένας άλλος φόβος των τελειομανών είναι ο φόβος της απόρριψης. Δεν θέλουν να ανακαλύψουν οι άλλοι τα λάθη τους γιατί νομίζουν ότι αν γίνει αυτό δεν θα είναι πλέον αποδεκτοί. Με το να είναι τέλειοι προστατεύουν τους εαυτούς τους από την κριτική, την απόρριψη και την αποδοκιμασία.

    Οι τελειομανείς συχνά αναφέρονται στην αυτοεκτίμησή τους μόνο σε σχέση με την ικανότητά τους να πετυχαίνουν στόχους και αυτός είναι ένας παράγοντας της χαμηλής τους αυτοεκτίμησης. Με το να θέτουν πολύ δύσκολους στόχους αυξάνουν τις πιθανότητες να μην καταφέρουν να τους πετύχουν, κάτι που έχει άμεση επίπτωση στην αυτοεκτίμησή τους αφού γι’ αυτούς η αυτοεκτίμηση μεταφράζεται ως επίτευξη στόχων.

    Επίσης, επειδή συχνά οι τελειομανείς θεωρούν ότι έχουν απογοητεύσει τους άλλους, ιδιαίτερα όταν δεν καταφέρνουν να πετυχαίνουν στόχους, έχουν αυξημένα αισθήματα ντροπής και ενοχών. Για να απαλλαγούν από αυτά τα αρνητικά συναισθήματα εφαρμόζουν ένα αυστηρό καθημερινό πρόγραμμα.

    Η χαμηλή αυτοεκτίμηση και το αίσθημα αποτυχίας των τελειομανών σε μεγαλύτερες ηλικίες μπορεί να οδηγήσει στην αυξημένη χρήση αλκοόλ, ναρκωτικών και άλλων επικίνδυνων και επιβλαβών για την υγεία ουσιών. Επίσης τελειομανή άτομα καταφεύγουν στον τζόγο ή και άλλες συμπεριφορές που εμπεριέχουν την ανάληψη ρίσκου.

    Πιθανά Αίτια Τελειομανίας

    Υπάρχουν εισηγήσεις ότι οι αιτίες της τελειομανίας πηγάζουν στις σχέσεις των γονέων με τα παιδιά τους. Συγκεκριμένα οι μαθητές που προέρχονται από οικογένειες με μερική ή καθόλου αποδοχή δεν μαθαίνουν πως μπορούν να ικανοποιήσουν τους γονείς τους και αυτοί που προέρχονται από οικογένειες με υπό όρους αποδοχή όπου οι γονείς επιβραβεύουν το παιδί τους μόνο όταν πλήρης επιτυχία, έχουν αυξημένες πιθανότητες να παρουσιάσουν τελειομανία.

    Άλλες πιθανές αιτίες της τελειομανίας είναι η αντιγραφή από πλευράς του παιδιού των προτύπων συμπεριφοράς των τελειομανών γονέων ή η προσπάθεια ανταγωνισμού των τελειομανών συγγενών του αλλά και η τάση των δασκάλων να επιζητούν την τελειότητα και να κριτικάρουν τις ατέλειες στα επιτεύγματα των παιδιών.

    Μορφές Τελειομανίας

    Το μεγαλύτερο μέρος της βιβλιογραφίας αναφέρεται σε τρεις πιθανές εκδοχές τελειομανίας και σύμφωνα με τον Καναδικό Σύνδεσμο Ψυχολογίας καθένα από αυτά τα είδη σχετίζεται με διαφορετικού τύπου προβλήματα

    1. Εσωτερικά κατευθυνόμενοι τελειομανείς: το άτομο τείνει να θέτει υψηλά προσωπικά πρότυπα επιτυχίας. θεωρείται ότι σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν προβλήματα κατάθλιψης και νευρική ανορεξία.
    2. Εξωτερικά κατευθυνόμενοι τελειομανείς: το άτομο αναμένει από τους άλλους να είναι τέλειοι στις εργασιακές τους επιδόσεις. θεωρείται ότι σχετίζονται με προβλήματα όπως ανικανοποίηση από το γάμο τους, τη σεξουαλική ζωή τους αλλά και θυμό.
    3. Κοινωνικά κατευθυνόμενοι τελειομανείς: το άτομο πιστεύει ότι τα άλλα άτομα αναμένουν την τελειότητα για τον εαυτό τους. θεωρείται ότι σχετίζονται με συμπτώματα άγχους ή κατάθλιψης, αλλά και με διατροφικές διαταραχές.
    Εισαγωγική Φωτογραφία

    Ενδεικτική Βιβλιογραφία

    ]]>