14 Ιούν 2015

Τα χρήματα ίσως δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά διώχνουν τη δυστυχία

Έχουν υπάρξει πολλές έρευνες γύρω από τη σχέση ανάμεσα στα χρήματα και το κατά πόσο φέρνουν την ευτυχία. Αυτό στο οποίο φαίνεται να συμφωνούν οι περισσότερες έρευνες έως τώρα είναι πως υπάρχει μια συσχέτιση μεταξύ των δύο, αλλά σίγουρα αυτή η σχέση δεν είναι ξεκάθαρη και γραμμική. Στο παρελθόν αναφερθήκαμε σε διάφορες έρευνες γύρω από το θέμα, οι οποίες έφτασαν σε μερικά ενδιαφέροντα συμπεράσματα.

Πρώτον, τα χρήματα σχετίζονται με αυξημένα επίπεδα ευτυχίας, αλλά μόνο έως το επίπεδο που εξασφαλίζουν σε κάποιον τα απαραίτητα για να ζήσει «κανονικά» τη ζωή του. Πέραν αυτού του ορίου, τα περισσότερα χρήματα δεν σχετίζονται με πιο ευτυχισμένη ζωή. Δεύτερον, οι πιο πλούσιοι συνανθρωποί μας πληρώνουν ένα βαρύ τίμημα για τον πλούτο τους: δεν μπορούν να γευτούν τις απλές καθημερινές χαρές της ζωής. Ίσως αυτό να εξηγεί τις υπερβολές τις οποίες ακούμε πως κάνουν κατά καιρούς διάφοροι πλούσιοι και διάσημοι, σε μια προσπάθεια να αισθανθούν πιο ευτυχισμένοι. Από τα δύο παραπάνω παραδείγματα μπορούμε να καταλάβουμε ότι τα χρήματα φέρνουν μια αυξημένη ικανοποίηση στη ζωή, αλλά όχι απαραίτητα και την ευτυχία.

Μια νέα, πιο πρόσφατη, έρευνα1 επικεντρώθηκε όχι στο αίσθημα της ευτυχίας, αλλά στο αίσθημα της δυστυχίας. Τα δύο αυτά συναισθήματα δεν πρέπει να γίνονται αντιληπτά ως τα δύο άκρα σε μια γραμμή, αλλά ως δύο εντελώς διαφορετικά συναισθήματα. Με άλλα λόγια, η έλλειψη ευτυχίας δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το άτομο είναι δυστυχισμένο, αλλά ούτε και το αντίθετο: η έλλειψη δυστυχίας δεν συνεπάγεται και την ύπαρξη συναισθήματος ευτυχίας. Και τα δύο συναισθήματα καλλιεργούνται στην καθημερινότητά μας, ανεξάρτητα το ένα από το άλλο.

Η συγκεκριμένη έρευνα, όπως και ο περισσότερες στον τομέα αυτό, έγινε με τη μέθοδο της αυτοαναφοράς, της συγκέντρωσης προσωπικών στοιχείων (π.χ. οικονομικά στοιχεία) και του ελέγχου της συσχέτισης μεταξύ της ύπαρξης συναισθημάτων και του οικονομικού επιπέδου. Αυτό που βρήκαν οι ερευνητές είναι πως τα χρήματα σχετίζονται με μειωμένα επίπεδα δυστυχίας: όσο μεγαλύτερο το εισόδημα κάποιου, τόσο λιγότερο «δυστυχής» δηλώνει. Είναι σημαντικό να υπογραμμίσουμε ότι οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να απαντήσουν για το «εδώ και τώρα», πόσα χρήματα βγάζουν αυτή τη στιγμή και πόσο δυστυχισμένοι αισθάνθηκαν τις προηγούμενες ημέρες πριν την συμμετοχή τους στην έρευνα.

Τα αποτελέσματα σίγουρα δεν σόκαραν τους ερευνητές, καθώς ουσιαστικά επαληθεύουν σε μεγάλο βαθμό αυτό που γνωρίζαμε ήδη. Τα χρήματα λειτουργούν ως ένα βοηθητικό μέσο για να καταπολεμήσουμε το άγχος της επιβίωσης και να αυξήσουμε τον έλεγχο στη ζωή μας απέναντι σε αναπάντεχα αρνητικά γεγονότα που μπορεί να σχετίζονται με αρνητικά συναισθήματα. Πέρα από αυτό το σημείο όμως, ο πλούτος παύει να λειτουργεί υποστηρικτικά όσον αφορά τα επίπεδα της ευτυχίας.

Τα χρήματα λοιπόν δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά μας προστατεύουν από τη δυστυχία σε πρώτο βαθμό. Η χαρά της ζωής όμως, όπως έχουν δείξει πλήθος μελετών θετικής ψυχολογίας βρίσκεται σε απλά, καθημερινά πράγματα που οι περισσότεροι στον δυτικό κόσμο μπορούμε να απολαύσουμε: την αγάπη, τον ελεύθερο χρόνο με άτομα που αγαπάμε, τα δημιουργικά χόμπι αλλά και μέσω της συνεισφοράς μας στην κοινωνία με όσα μέσα διαθέτουμε. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι μία γεμάτη ζωή δεν ισούται με μία γεμάτη τσέπη.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Kushlev et al. (2015). Higher Income Is Associated With Less Daily Sadness but not More Daily Happiness. Social Psychological and Personality Science July 2015 vol. 6 no. 5 483-489 [pdf] []
27 Αυγ 2014

Κερδισμένος ή χαμένος; Αναλαμβάνοντας τη δράση προς αυτό που θέλεις να είσαι

Σεπτέμβρης: συχνά σηματοδοτεί τα νέα ξεκινήματα στις ζωές μας. Φαίνεται ότι το διάλειμμα του καλοκαιριού είναι μια ευκαιρία να πάρουμε απόσταση από την καθημερινότητα, να χαλαρώσουμε, να ξενοιάσουμε. Και εντωμεταξύ γίνεται άλλοτε συνειδητά, άλλοτε ασυνείδητα, ένα είδος «αυτό-ανασκόπησης ζωής»: που είμαι; Πού βρίσκομαι; Είμαι καλά με αυτό που είμαι και το σημείο που βρίσκομαι; Είμαι ικανοποιημένος με τη ζωή μου; Τι θέλω να αφήσω πίσω και τι θέλω διεκδικήσω; Προς τα πού θέλω να πάω; Τι να αλλάξω ή τι να προσθέσω;

Όλα τα παραπάνω ερωτήματα μπορούν να συνοψιστούν σε ένα: είμαι ευτυχισμένος;

Επιστρέφοντας στο σπίτι

Θυμάμαι τον εαυτό μου στο παρελθόν, όταν κατά την επιστροφή μου από τις διακοπές- συνήθως στο πλοίο του γυρισμού- ένιωθα συχνά μια δυσφορία, μια βαριά διάθεση, μια αόριστη ανησυχία, μια θλίψη ενώ ταυτόχρονα κρουόταν ο κώδωνας του κινδύνου και μια φωνή φώναζε από μέσα μου «δεν θες να γυρίσεις, γιατί γυρνάς, θέλεις κι άλλο, θέλεις κι άλλο!».

Ήταν από τις φορές που όταν ξανα-αντίκριζα τον Πειραιά, ένιωθα ουσιαστικά το λεγόμενο «ψυχοπλάκωμα» και έλεγα «είναι δυνατόν να ζεις σε αυτήν τη βρωμοπόλη;;;».

Ώσπου, αποφάσισα να κατανοήσω και να μου πω το εξής: αν νιώθεις έτσι που γυρνάς, σημαίνει ότι δεν είσαι ευτυχισμένη εκεί που γυρνάς. Ότι δεν είσαι ικανοποιημένη από τη ζωή σου εκεί.

Σίγουρα δεν ήταν αυτό που είχα θελήσει για μένα, να δουλεύω έναν ολόκληρο χρόνο, περιμένοντας να χαρώ τις δεκαπέντε μέρες των διακοπών. Οι διακοπές που «δραπετεύεις». Γιατί να θέλω να «δραπετεύσω»; Μήπως ήμουν φυλακισμένη;

Κάποια στιγμή λοιπόν ορκίστηκα, ότι αυτό δεν θα ξαναγίνει. Ότι θα φτιάξω τη ζωή μου- την αληθινή, αυτή της καθημερινότητας- με τέτοιο τρόπο, ώστε όταν γυρνάω σε αυτήν, να νιώθω καλά. Ή αλλιώς, να ζω έτσι, ώστε να μη θέλω να ξεφύγω από μένα ή τη ζωή μου, αλλά να ζω. Καθημερινά.

Πήρα την αποφάση, να σταματήσω να είμαι «χαμένη» και να γίνω «κερδισμένη».

Θέλεις να είσαι κερδισμένος ή χαμένος;

Θα έχετε πιθανώς ακούσει ή διαβάσει όσους λένε ότι «την πραγματικότητά σου την φτιάχνεις εσύ». Ή, «ό,τι παίρνεις, είναι αυτό που ζήτησες». Ή , όπως λέει και η λαϊκή παροιμία «ό,τι έσπειρες, θα θερίσεις».

Πόσο δύσκολο είναι αλήθεια να το παραδεχτούμε αυτό..

Ειδικά με το βομβαρδισμό της «κρίσης» και τον πόλεμο που μας κάνουν. Γιατί μια άλλη παροιμία λέει «θέλω να αγιάσω και δεν με αφήνουν».

Δεν θα πω ότι τα πράγματα είναι ευχάριστα. Και τη στιγμή που το λέω αυτό, ακούω μια φωνή μέσα μου που μου λέει: «Δανάη μιλάς σαν «χαμένη» ! Μια χαρά τον πέτυχαν το σκοπό τους, να σε κάνουν να νομίζεις και να αισθάνεσαι ότι τα πράγματα είναι δυσάρεστα».

Και τότε λέω: τα πράγματα δεν είναι ευχάριστα, αλλά τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πολύ περισσότερο ευχάριστα, αν το αποφάσιζα.

Τι εννοούμε όμως όταν λέμε «κερδισμένος» και «χαμένος»;

Κερδισμένοι

Οι κερδισμένοι, είναι οι άνθρωποι που αναλαμβάνουν την ευθύνη της ζωής τους και που μπορούν να τη ζήσουν πλήρως και με αυθεντικότητα.

Όπως αναφέρουν οιDr. Muriel James & Dr. Dorothy Jongeward στο υπέροχο βιβλίο τους «Γεννήθηκες για να κερδίζεις»: «οι κερδισμένοι κάνουν με επιτυχία το βήμα από την απόλυτη αδυναμία στην ανεξαρτησία και μετά στην αλληλοεξάρτηση. Η αυτονομία δεν τους φοβίζει, και βρίσκουν τρόπους να τη διατηρούν. Οι κερδισμένοι χάνουν μερικές φορές έδαφος ή και αποτυγχάνουν. Κι ωστόσο παρά τις ατυχίες τους μπορούν να διατηρούν μια βασική αυτοπεποίθηση».

Οι κερδισμένοι δεν είναι αναγκασμένοι να κρύβονται πίσω από μάσκες. Είναι αυθόρμητοι και ο εαυτός τους. Μπορούν να θαυμάζουν και να σέβονται τους άλλους ανθρώπους, ωστόσο ποτέ δεν αφήνονται να τους καθορίζουν, να τους ταπεινώνουν, να τους υποδουλώνουν ή να τους φοβίζουν οι άλλοι.

Οι κερδισμένοι μπορούν να ζουν στο εδώ και τώρα. Γνωρίζουν το παρελθόν τους, συνειδητοποιούν και ζουν το παρόν και κοιτάζουν προς το μέλλον. Γνωρίζουν τα συναισθήματα και τα όριά τους και δεν τα φοβούνται. Μπορούν να δίνουν και να παίρνουν στοργή. Έχουν πάθος για τη ζωή, χαίρονται τη δουλειά, το παιχνίδι, το φαγητό, την παρέα, το σεξ και τη φύση.

 Οι χαμένοι

Οι χαμένοι, είναι οι άνθρωποι που – για διάφορους λόγους- απέτυχαν να δομήσουν έναν αυθεντικό εαυτό και τη βασική αίσθηση εμπιστοσύνης στη ζωή. Έτσι, σκέφτονται, αισθάνονται και δρουν παρακινούμενοι από μια θέση ανασφάλειας, φόβου και άγχους. Φορούν «προσωπεία» και αδυνατούν να είναι αυθόρμητοι και αληθινοί με τον εαυτό τους και τους άλλους. Φοβούνται να δοκιμάζουν νέα πράγματα και προσπαθούν να διατηρούν το statusquoτους. Καταπιέζουν και κρύβουν τα συναισθήματά τους.

Οι χαμένοι αποφεύγουν την ευθύνη της ίδιας της ζωής τους και τη μεταβιβάζουν στους άλλους. Ένα συνηθισμένο παιχνίδι του χαμένου είναι να κατηγορεί τους άλλους για τα «κακά που τον βρήκαν». Σπάνια ζει στο παρόν. Αντίθετα, καταστρέφει το παρόν συγκεντρώνοντας τη ματιά του στις περασμένες αναμνήσεις και τις μελλοντικές επιδιώξεις.

Ο χαμένος που ζει στο παρελθόν, συχνά θρηνεί στον τόνο του «Αν είχα…»

Αν είχα παντρευτεί κάποιον άλλο..Αν είχα καλή δουλειά…Αν είχα τελειώσει το σχολείο..Αν ήμουν όμορφος..Αν είχα καλύτερους γονείς..Αν είχα γεννηθεί πλούσιος….

Οι χαμένοι που ζουν στο μέλλον αντίθετα, ονειρεύονται κάποιο θαύμα που θα τους επιτρέψει να «ζήσουν ευτυχισμένοι», σαν περιμένοντας μια μαγική σωτηρία. Πόσο θαυμάσια θα είναι η ζωή «Όταν..»

Όταν έρθει ο πρίγκιπας ή η ιδανική γυναίκα…Όταν μεγαλώσουν τα παιδιά…Όταν βρω τη δουλειά που μου αρέσει…Όταν τελειώσω τις σπουδές μου… Όταν πάρει σύνταξη το αφεντικό…Έχω περισσότερα λεφτά…»

Άλλοι πάλι ζουν κάτω από το φόβο μιας μελλοντικής καταστροφής:

«Τι θα γίνει αν χάσω τη δουλειά μου..Τι θα γίνει αν αρρωστήσω…Τι θα γίνει αν κάνω κάποιο λάθος…Τι θα γίνει αν δεν τους αρέσω…Τι θα γίνει αν δεν τα καταφέρω..»

Οι άνθρωποι που ζουν στην αυτολύπηση, ή υπό το πρίσμα του άγχους και του φόβου, έχουν μειωμένη αντίληψη των πραγματικών καταστάσεων τις οποίες και βλέπουν από μια πρισματική παραμόρφωση. Συχνά είναι ανίκανοι να δουν μόνοι τους, να ακούσουν μόνοι τους, να αισθανθούν, να γευτούν, να αγγίξουν ή να σκεφτούν μόνοι τους.

Οι χαμένοι δε χρησιμοποιούν όπως πρέπει το μυαλό τους, αλλά το παρασύρουν προς την εκλογίκευση και τη διανοητικοποίηση. Όταν κάνει εκλογίκευση, ο χαμένος προσπαθεί να βρει δικαιολογίες για να στηρίξει τις πράξεις του. Όταν διανοητικοποιεί, προσπαθεί να μπερδέψει τους άλλους με την πολυλογία. Κατά συνέπεια ένα μεγάλο μέρος από το δυναμικό του παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση, απραγματοποίητο και άγνωστο.

Μια θεωρία και…στρώσιμο για δουλειά!

Πολλοί λίγοι άνθρωποι είναι εκατό τις εκατό χαμένοι ή εκατό τις εκατό κερδισμένοι. Είναι θέμα ποσοστού. Καθένας μπορεί να μάθει πώς να αποδυναμώσει τον «χαμένο» μέσα του και πώς να αναπτύξει την ικανότητά του να είναι κερδισμένος. Κατά τον Dr. Max Clayton, δύο είναι οι βασικοί λειτουργικοί ρόλοι που σε πάνε μπροστά στη ζωή: oένας θα μπορούσε να περιγραφεί ως «ο εραστής της ζωής» και ο άλλος ως «ο δημιουργικός οργανωτής».

Ο «εραστής της ζωής», περιλαμβάνει ρόλους (ή συμπεριφορές, νοοτροπίες, συναισθήματα και δράσεις), που μαρτυρούν μια κατάσταση ύπαρξης με ζωτικότητα: αίσθημα επάρκειας για τον εαυτό και ταυτόχρονα ενεργό εμπλοκή με τους συνανθρώπους μου, την κοινωνία, τον κόσμο. Όσο πιο κοντά βρίσκεσαι στο ρόλο αυτό, τόσο περισσότερο τείνεις να βιώνεις τη ζωή ως δώρο: μπορείς να είσαι ευγνώμον, να είσαι «ανοιχτός», δημιουργικός, να διατηρείς μια φρεσκάδα όπως τα παιδιά. Μπορείς να απολαμβάνεις. Είσαι συνδεδεμένος με τον εαυτό σου και το περιβάλλον. Και συνήθως έχεις ένα όραμα για τη ζωή. Σαν ποιητής.

Ο ρόλος του «δημιουργικού οργανωτή», περιλαμβάνει ρόλους (ή συμπεριφορές, νοοτροπίες, συναισθήματα και δράσεις) που μαρτυρούν μια κατάσταση ύπαρξης με δυναμισμό και αποφασιστικότητα, όπου μπορείς να οργανώνεις τη ζωή σου έτσι ώστε να φέρνεις εις πέρας τους στόχους σου. Να καταστρώνεις τα πλάνα σου, προς αυτά που θες να πετύχεις. Να δημιουργείς τις συνθήκες ώστε να τα πετύχεις. Να μπορείς να συνεργάζεσαι δημιουργικά με τους άλλους, για να τα πετύχεις. Να μπορείς να ανταπεξέρχεσαι στα εμπόδια και τις δυσκολίες που παρουσιάζονται κοκ.

Η ζωή λοιπόν, είναι ένας συνδυασμός και μια συνεχής εναλλαγή αυτών των δύο- ας πούμε ικανοτήτων, της ικανότητας να οραματίζεσαι και της ικανότητας να φτιάχνεις τα πλάνα και να μπαίνεις σε δράση ώστε να φτάνεις ή να κατευθύνεσαι προς αυτό το οποίο οραματίζεσαι. Το όραμα είναι αυτό που σε κινητοποιεί και η οργάνωση είναι η πρακτική εφαρμογή, η υλοποίηση δράσεων προς το όραμα. Χρειάζονται και τα δύο.

Προσωπικά, τα πήγαινα πολύ καλά στο ρόλο του «εραστή της ζωής», και πιο συγκεκριμένα του ποιητή που οραματίζεται, αλλά χρειαζόμουν πολλή δουλειά στους ρόλους τους σχετικούς με το δυναμισμό, την αποφασιστικότητα και την οργάνωση.

Στο γραφείο συναντώ πολλούς ανθρώπους όμως που δυσκολεύονται πολύ και στο να βρουν το κίνητρο. Το νιώθω σαν μια δυσκολία να αξιολογήσει κάποιος τη ζωή ρεαλιστικά. Να νιώσει την ομορφιά της. Ειδικά όσοι δεν είχαν δείγματα ουσιαστικής απόλαυσης και χαράς κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής, δυσκολεύονται να πιστέψουν- και δικαίως- πόσα υπέροχα πράγματα μπορεί να είναι η ζωή, πόσα υπέροχα πράγματα υπάρχουν εκεί έξω- και εκεί μέσα.

Συνεχίζουν λοιπόν να αναπαραγάγουν αυτό που έμαθαν. Μα έτσι τα πράγματα, αν δεν πούμε ότι γίνονται χειρότερα- μένουν στάσιμα. Και συναντώ τόσους και τόσους ανθρώπους που ενώ παραπονιούνται, στην πραγματικότητα θέλουν να μείνουν στάσιμοι φοβούμενοι την αλλαγή.

Ψυχοθεραπεία και όλα τα παραπάνω!

Ας το πω απλά: Η συστηματική δουλειά που θα κάνεις με έναν ψυχοθεραπευτή θα σε βοηθήσει να κατανοήσεις καλύτερα το πού βρίσκεσαι, το πού θες να πας και θα αναδείξει τα εφόδια και τους τρόπους που έχεις για να αρχίσεις να πηγαίνεις προς τα εκεί που θες να πας. Θα σε βοηθήσει να γίνεσαι όλο και περισσότερο «κερδισμένος». Ή ακόμα πιο απλά, θα σε βοηθήσει να γίνεις πιο ευτυχισμένος.

Προσωπικά, συνειδητοποίησα τα αποτελέσματά της όταν επιστρέφοντας σπίτι από τις διακοπές, συνειδητοποίησα ξαφνικά ότι νιώθω ικανοποιημένη και ήρεμη.

Ο Σεπτέμβρης και τα νέα ξεκινήματα

Το μήνυμα που έχω να μεταφέρω είναι: «τίποτα δεν πήγε χαμένο και ποτέ δεν είναι αργά». Εξελίσσεσαι διαρκώς. Όλα έχουν νόημα. Μπορείς να γίνεσαι ενεργός για τις αλλαγές που θες στη ζωή σου. Πίστεψέ το.

Ο Chaplin μας παροτρύνει: «Ατένισε τον ουρανό. Δεν θα βρεις ποτέ ουράνια τόξα, αν κοιτάς κάτω».

Εισαγωγική Φωτογραφία

Προτεινόμενη βιβλιογραφία

  • Muriel, J. & Jongeward, D. (1971). Γεννήθηκες για να κερδίζεις. Αθήνα, ΕκδόσειςΓλάρος
  • Hay, LouiseL.(1991). Η δύναμη είναι μέσα σου. Εκδόσεις: H δυναμική της επιτυχίας.
  • Clayton, G. M. (1992) . Enhancing Life & Relationships. A role training manual. Australia: ICAPRESS
  • Osho, 2008. Ευφυΐα, η δημιουργική ανταπόκριση στο τώρα.Εκδόσεις Ρέμπελ
]]>

03 Μαΐ 2011

Ποιοί απολαμβάνουν περισσότερο τις μικρές χαρές της ζωής; Χρήματα Vs Ευτυχία

ΠρωτότυπαPsychology Τoday1, Thatsfit.ca2 , Psyblog3

Θα ήθελα να ζήσω σαν φτωχός άνθρωπος με πολλά χρήματα. – Pablo Picass

Η σχέση μεταξύ χρημάτων και ευτυχίας εδώ και καιρό απασχολεί πολλούς από εμάς που ζούμε στο σύγχρονο κόσμο, και τα τελευταία χρόνια, οι θετικοί ψυχολόγοι (ψυχολογία θετικών συναισθημάτων) έχουν πραγματοποιήσει μια σειρά από ενδιαφέρουσες μελέτες που δείχνουν – αν μη τι άλλο – ότι η σύνδεση μεταξύ τους είναι περίπλοκη.

Οι ερευνητές Jordi Quoidbach, Elizabeth W. Dunn, KV Πετρίδης, και Moira Mikolajczak διερεύνησαν το κατά πόσον οι πλούσιοι άνθρωποι είναι λιγότερο πιθανό από τους άλλους να γευτούν τις μικρές απολαύσεις. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, η απάντηση στο ερώτημα αυτό είναι ένα ενδιαφέρον ναι. Πλούσιοι άνθρωποι παίρνουν εμφανώς λιγότερη χαρά στα μικρά πράγματα στη ζωή. Αυτό συμβαίνει επειδή διαθέτουν ήδη τα μεγάλα πράγματα;

Πραγματοποιήθηκαν δύο μελέτες πάνω στο θέμα. Στην πρώτη μελέτη χρησιμοποιήθηκε μια διαδικασία μικτής μεθόδους: έρευνα και εργαστήριο. Ενήλικοι συμμετέχοντες στην έρευνα (από το Βέλγιο) συμπλήρωσαν συνήθη ερωτηματολόγια αξιολόγησης των εισοδημάτων τους, της διάθεσης τους να απολαμβάνουν τα θετικά συναισθήματα και της συνολικής ευτυχία τους. Οι μισοί από τους συμμετέχοντες ήταν απ την αρχή εκτεθειμένοι σε μια φωτογραφία του ευρώ, οι άλλο μισοί δεν ήταν. Σε μια σειρά από αναλύσεις, ο πλούτος (έσοδα) προέβλεψε αρνητικά αποτελέσματα σχετικά με την μέτρηση της απόλαυσης, και το ίδιο έκανε η έκθεση με τις φωτογραφίες των χρημάτων. Σε μια άλλη σειρά αναλύσεων, η στατιστική σχέση μεταξύ εισοδήματος και ευτυχίας αποδυναμώθηκε όταν ελήφθη υπόψη η τάση για απόλαυση.

Στη δεύτερη μελέτη οι ενήλικες συμμετέχοντες (από τον Καναδά), πάλι εκτέθηκαν σε μια εικόνα των χρημάτων ή όχι, και στη συνέχεια τους ζητήθηκε να φάνε ένα κομμάτι σοκολάτας. Οι βαθμολογίες ήταν το αποτέλεσμα από το πόση ώρα χρειάστηκαν οι συμμετέχοντες να φάνε τη σοκολάτα (προφανώς, περισσότερο χρόνο σήμαινε περισσότερη απόλαυση), καθώς και το πόσο πολύ φαίνεται να απολαμβάνουν τη σοκολάτα. Επειδή οι γυναίκες αφιέρωναν περισσότερο χρόνο τρώγοντας τη σοκολάτα, το φύλο ήταν ελεγχόμενη παράμετρος στις στατιστικές αναλύσεις. Η έκθεση στο χρήμα μείωνε τόσο το χρόνο που χρειάστηκαν οι συμμετέχοντες για να φάνε όσο και την παρατηρούμενη απόλαυση.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μια απλή υπενθύμιση του πλούτου υπονόμευσε την ικανότητα των συμμετεχόντων να απολαύσουν τα μικρά πράγματα στη ζωή, όπως μια σοκολάτα.

Αλλά ας πάρουμε τα αποτελέσματα των μελετών αυτών στην ονομαστική τους αξία. Τι σημαίνει – για χάρη του επιχειρήματος – ότι τα άτομα με τα χρήματα δεν εκτιμούν τα μικρά πράγματα, όπως μία σοκολάτα; Πολλά πράγματα. Σημαίνει ότι είναι συνηθισμένοι στις μικρότερες απολαύσεις της ζωής, που υποψιάζομαι ότι είναι και οι πιο πολυάριθμες. Σημαίνει ότι η αίσθηση της ευτυχίας τους είναι πιθανώς μειωμένη, σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνουν τους άλλους ανθρώπους και τι είναι αυτό που τους ικανοποιεί. Και σημαίνει ότι η προσπάθειά τους για την καλή ζωή θα είναι συνεχής και τελικά απογοητευτική.

Η Βίβλος μας λέει ότι είναι πιο δύσκολο για μια καμήλα να περάσει μέσα από το μάτι μιας βελόνας από ό, τι είναι για έναν πλούσιο άνδρα να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού (Κατά Ματθαίον 19:24). Γι ‘αυτό ίσως θα πρέπει να προσθέσουμε ότι οι πλούσιοι δεν μπορούν να απολαμβάνουν ακόμη και το χρόνο τους εδώ στη γη, τουλάχιστον όταν ο πλούτος τους είναι προεξάρχων χαρακτηριστικό για τους ίδιους.

Από την άλλη πλευρά, στον αντίποδα, θα λέγαμε των μελετών αυτών, υποστηρίζεται η άποψη ότι τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν την ευτυχία και μάλιστα επιβεβαιώνεται από μελέτη του Πανεπιστήμιου του Ιλινόις. Έτσι, ενώ το κλασσικό ρητό ότι τα “κρύα” και “ σκληρά“ μετρητά δεν θα σε κάνουν ποτέ πραγματικά ευτυχισμένο, ανατρέπεται από τους οι ερευνητές του Πανεπιστήμιου του Ιλινόις, οι οποίοι προέβησαν στο συμπέρασμα ότι τα χρήματα όντως αγοράζουν την ευτυχία, ή τουλάχιστον ένα συγκεκριμένο τύπο αυτής.

Αφού ρωτήθηκαν πάνω από 136.000 άτομα από όλο τον κόσμο, η ομάδα των ερευνητών διαπίστωσε ότι τα άτομα με υψηλό εισόδημα είναι πιο πιθανό να αναφέρουν αίσθημα ευτυχίας για τη ζωή τους συνολικά, ανεξάρτητα από την ηλικία τους, το φύλο ή την θέση τους στον κόσμο. Όμως, ενώ εκείνοι οι πλούσιοι του λαϊκού στρώματος ίσως δηλώνουν υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης από τη ζωή, το εισόδημα δεν είχε καμία επίδραση σε αυτό που οι ερευνητές αξιολογούν ως «θετικά συναισθήματα.» Αυτοί συνδέονταν με τα πράγματα, όπως το αίσθημα σεβασμού, το να έχουν φίλους και οικογένεια στους οποίους αισθάνονται ότι μπορούν να βασιστούν.

«Ναι, το χρήμα μας κάνει ευτυχισμένους – είδαμε ότι η επίδραση του εισοδήματος στην ικανοποίηση από τη ζωή είναι πολύ ισχυρή και σχεδόν πανταχού παρούσα και καθολική σε όλο τον κόσμο», είπε ο Ed Diener, επικεφαλής της μελέτης, στην Washington Post. «Αλλά σε κάνει πιο ικανοποιημένο από ότι σε κάνει να αισθάνεσαι καλά. Τα θετικά συναισθήματα επηρεάζονται λιγότερο από τα χρήματα και πλήττονται περισσότερο από τα πράγματα που κάνουν οι άνθρωποι καθημερινά», πρόσθεσε.

Τα αποτελέσματα έχουν συγκεντρώσει μεγάλη προσοχή σε όλο τον κόσμο για ένα λόγο: αυτή είναι η πρώτη μελέτη που δίνει προσοχή στις διαφορές μεταξύ της συνολικής ικανοποίησης από τη ζωή σας και την καθημερινή σας ευτυχία. Είναι μια σημαντική διάκριση, αλλά είναι δυνατόν να έχουμε το ένα χωρίς το άλλο;

Οι 3 λόγοι γιατί τα χρήματα φέρνουν Ικανοποίηση, όχι όμως Ευτυχία.

Γιατί οι κοινωνικοί επιστήμονες βρίσκουν συνεχώς μέτριες μόνο τις σχέσεις μεταξύ του να έχει κανείς περισσότερα χρήματα και να είναι ευτυχισμένος; Ορισμένοι μάλιστα πρότειναν ότι αυτή η μέτρια σύνδεση μπορεί να είναι υπερβολική. Στην πραγματικότητα τα χρήματα μπορεί να έχουν πολύ μικρή σχέση με την ευτυχία στο σύνολο. Πιο αινιγματικό, όμως, είναι ότι οι άνθρωποι συχνά φαίνεται να γνωρίζουν σε κάποιο επίπεδο ότι τα χρήματα δεν θα τους κάνουν ευτυχισμένους. Και όμως συνεχίζουν να εργάζονται κερδίζοντας χρήματα που δεν είναι αντικειμενικά αναγκαία.

Πρώτα, όμως, ας δούμε τρεις λόγους, γιατί τα χρήματα δεν μας κάνουν ευτυχείς:

  1. Αυτό που είναι σημαντικό είναι το σχετικό εισόδημα. Το χρήμα είναι έννοια σχετική. Συμπεραίνεται ότι δεν μας πειράζει τόσο πολύ για το πραγματικό ύψος του εισοδήματός μας, εφόσον κερδίζουμε περισσότερα από τους άλλους ανθρώπους γύρω μας. Δυστυχώς, καθώς κερδίζουμε περισσότερα χρήματα, είναι πιθανό το περιβάλλον μας να πλαισιώνεται από πλουσιότερους ανθρώπους γι ‘αυτό συχνά αποτυγχάνουμε να επωφεληθούμε από τη θετική σύγκριση.
  2. Τα υλικά αγαθά, δεν μας κάνουν ευτυχισμένους. Η απόκτηση αντικειμένων όπως σπίτια και αυτοκίνητα έχουν μόνο παροδική επίδραση στην ευτυχία. Οι επιθυμίες των ανθρώπων για τα υλικά αγαθά δυνάμωσε στο ίδιο ή σε μεγαλύτερο ποσοστό, από ότι οι μισθοί τους. Και πάλι, αυτό σημαίνει ότι, παρά τα πολύ πιο πολυτελή αντικείμενα, οι άνθρωποι καταλήγουν να μην είναι πιο ευτυχισμένοι. Υπάρχουν ακόμη και στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο υλισμός μας κάνει λιγότερο ευτυχισμένους.
  3. Οι άνθρωποι δεν στρέφονται σε ευχάριστες δραστηριότητες όταν είναι πλούσιοι. Οι άνθρωποι που κερδίζουν περισσότερα χρήματα δεν ξοδεύουν το χρόνο τους απολαμβάνοντας τον εαυτό τους, περνούν το χρόνο τους στην εργασία, σε δραστηριότητες που ενδέχεται να τους προκαλέσουν περισσότερο άγχος και ένταση. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην “εστίαση στην ψευδαίσθηση”. Όταν οι άνθρωποι σκέφτονται να κερδίσουν περισσότερα χρήματα πιθανώς να φαντάζονται ότι θα χρησιμοποιήσουν τα χρήματα σε δραστηριότητες αναψυχής. Στην πραγματικότητα, για να κερδίσουν τα χρήματα, θα πρέπει να περνούν περισσότερο χρόνο στην εργασία και στην καθημερινή μετακίνηση προς και από την εργασία.

Η εστίαση στη ψευδαίσθηση

Αυτοί οι τρεις λόγοι εγείρουν φυσικά το ερώτημα γιατί τα ψυχολογικά ευρήματα είναι τόσο μακριά από την καθημερινή εμπειρία των ανθρώπων. Σίγουρα αν τα χρήματα δεν οδηγούν στην ευτυχία, οι περισσότεροι άνθρωποι θα το έχουν αντιληφθεί ως τωρα. Τότε γιατί οι άνθρωποι κυνηγούν ακόμα το ισχυρό δολάριο / λίρα / γιεν, σαν να εξαρτάται η ζωή τους από αυτό;

Οι άνθρωποι με περισσότερα χρήματα και κοινωνική θέση είναι απλά πιο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους, όχι πιο ευτυχισμένοι. Ο βραβευμένος με Nobel ψυχολόγος Daniel Kahneman και οι συνεργάτες του προώθησε την ιδέα ότι ο λόγος που οι άνθρωποι συνεχίζουν να σκέφτονται ότι τα χρήματα τους κάνουν πιο ευτυχισμένους είναι ότι η απόκτησή τους οδηγεί σε συμβατικά επιτεύγματα (Kahneman et al., 2006). Συμβατικά επιτεύγματα περιλαμβάνουν τα πράγματα όπως το να πάρουν εκείνη την πολυπόθητη προαγωγή ή είναι σε θέση να αντέξουν οικονομικά το μεγάλο σπίτι – με άλλα λόγια τα πράγματα που λένε δυνατά και καθαρά: αυτός είμαι και αυτό είναι ότι μπορώ να κάνω.

Έτσι, όταν οι άνθρωποι αναρωτιούνται κατά πόσον τα χρήματα φέρνουν την ευτυχία, αμέσως σκέφτονται τη μεγάλη προαγωγή και το μεγάλο σπίτι. Καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι, επειδή έχουν αυτά τα αγαθά, πρέπει να είναι ευτυχισμένοι. Στην πραγματικότητα, οι άνθρωποι με περισσότερα χρήματα και κοινωνική θέση είναι απλά πιο ικανοποιημένοι με τη ζωή τους, δεν είναι πιο ευτυχισμένοι. Αλλά πώς ξέρουμε οι άνθρωποι δεν είναι πιο ευτυχισμένοι με περισσότερα χρήματα; Ο συμβατικός τρόπος για να ρωτήσουν οι ψυχολόγοι τους συμμετέχοντες σχετικά με την ευτυχία τους, όπως είδαμε και προηγουμένως, είναι να χρησιμοποιήσουν ένα συνολικό μέτρο. Υπάρχουν ενδείξεις ότι αυτό είναι ανακριβές και καταλήγει στο να τοποθετείται η ικανοποίηση πάνω από την ευτυχία. Αντ’αυτού οι ψυχολόγοι έχουν αρχίσει να ρωτούν τους ανθρώπους πώς αισθάνονται πολλές φορές, σε μια συγκεκριμένη στιγμή της μέρας, κάθε μέρα και στη συνέχεια προσθέτουν αυτές τις εκθέσεις.

Οι συμμετέχοντες με τα υψηλότερα εισοδήματα είχαν περισσότερες πιθανότητες να βιώσουν έντονες αρνητικές συγκινήσεις και μεγαλύτερη διέγερση κατά τη διάρκεια της μέρας. Σε ένα παράδειγμα αυτού του τύπου των ερευνητών 374 σε 10 διαφορετικές τοποθεσίες σε μια ποικιλία διαφορετικών θέσεων εργασίας ρωτήθηκαν πόσο ευχαριστημένοι ήταν κάθε 25 λεπτά για μια ολόκληρη ημέρα εργασίας (Schnall et al., 1998). Η συσχέτιση μεταξύ της ευτυχίας και του εισοδήματος ήταν τόσο μικρή, που δεν ήταν στατιστικά σημαντική. Ακόμη χειρότερα, οι ερωτηθέντες με τα υψηλότερα εισοδήματα ήταν πιο πιθανό να βιώσουν έντονα αρνητικά συναισθήματα και μεγαλύτερη διέγερση κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτού του είδους τα ευρήματα επίσης έχουν παρατηρηθεί σε άλλες μελέτες σχετικά με το πώς τα κέρδη επηρεάζουν την ευτυχία.

Φαίνεται, λοιπόν, ότι η επικέντρωση στην ψευδαίσθηση θα μπορούσε εν μέρει να εξηγήσει γιατί πιστεύουμε ότι τα χρήματα μας κάνουν ευτυχείς, όταν στην πραγματικότητα αυτό δεν συμβαίνει. Πολλοί άνθρωποι ξέρουν ότι μια πιο μεγάλης ισχύος απασχόλησης σημαίνει περισσότερο άγχος, και ίσως ακόμη καταλάβουν ότι δεν θα τους προσφέρει την ευτυχία, και όμως θα επιλέξουν ακόμα τα χρήματα και το υψηλόβαθμη θέση στην εργασία. Γιατί; Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό θα πρέπει να αποκεντρωθούμε από την ψυχολογία και να εστιάσουμε στην κοινωνική θεωρία.

Άλλη εναλλακτική για να κερδίσουμε χρήματα; Το ερώτημα που ο Καθηγητής Barry Schwartz θέτει είναι γιατί οι άνθρωποι έχουν επικεντρωθεί στα χρήματα, για να το αποκλείσει από εκείνα τα πράγματα που έχουν αποδειχθεί ότι αυξάνουν την ευτυχία (Schwartz, 2007). Πράγματα όπως το να έχουμε μια εργασία που να έχει νόημα για εμάς ή η βελτίωση των κοινωνικών μας σχέσεων. Η θλιβερή απάντηση που δίνει ο Schwartz είναι ότι οι άνθρωποι δεν ψάχνουν για εναλλακτικές λύσεις.

Πού είναι τα μηνύματα που μας λένε ότι είναι εντάξει να μην αναζητούμε όλοι για μετρητά; Μόλις ευδιάκριτα. Βεβαίως και δεν χρειάζεται να ζούμε τη ζωή μας λατρεύοντας τα χρήματα, αλλά σχεδόν πάντα μας λένε ότι πρέπει να το κάνουμε. Τηλεόραση, αφίσες, εφημερίδες, άλλοι άνθρωποι: όλοι μας καλούν και μας φωνάζουν να κυνηγήσουμε το χρήμα. Η επίδραση αυτών των μηνυμάτων παραγκωνίζει οποιεσδήποτε άλλες ιδέες μπορεί να έχουμε για το πώς να ζήσουμε τη ζωή μας. Φυσικά υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, αλλά πού είναι τα πρότυπα για τις εν λόγω εναλλακτικές; Πού είναι τα μηνύματα που μας λένε ότι είναι εντάξει να μην ψάχνουμε όλοι για μετρητά; Μόλις ευδιάκριτα.

Χρήμα και ευτυχία με λίγα λόγια

Μια καλή ιδέα είναι να ξεκινήστε με τη καθημερινή σας ευτυχία. Ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι η ευτυχία φέρνει επιτυχία, και αν αυτό είναι αλήθεια, θα μπορούσε σίγουρα να εξηγήσει γιατί οι πλούσιοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αναφέρουν ένα αίσθημα πληρότητας.

Τα χρήματα δεν μας κάνουν ευτυχείς σε καθημερινή βάση. Βομβαρδιζόμαστε, όμως με μηνύματα που μας λένε ότι πρέπει να υπολογίζουμε τα χρήματα και να τα αναζητούμε. Έτσι, σαν καλά μέλη της κοινωνίας, ακολουθούμε τη σύμβαση. Τι θα σας κάνει να αισθανθείτε ευτυχείς τώρα; Η απόκτηση χρήματος και η κοινωνική θέση, μας κάνει να αισθανόμαστε ικανοποιημένοι με τη ζωή. Μέσα από το «εστίαση στην ψευδαίσθηση» εμείς οι ίδιοι πείθουμε τον εαυτό μας ότι η ικανοποίηση ισούται με την ευτυχία. Δυστυχώς αυτό δεν ισχύει. Ακόμα κι αν φαίνεται πως έχουμε τα πάντα, μας μένει η αίσθηση ότι κάτι λείπει, αλλά δεν είμαστε σε θέση να προσδιορίσουμε τι είναι αυτό το κάτι.

Αυτό το κάτι είναι απλά το εξής: αισθανθείτε ευτυχισμένοι. Τώρα. Αμέσως.

Τι θα σας έκανε να αισθανθείτε ευτυχείς τώρα;

Τελικά η ευτυχία είναι μια επιλογή, δεν είναι κάτι που θα μας παραδοθεί σε ένα ασημένιο δίσκο!

 Φωτογραφία: www.blogcdn.com Πηγές / Περισσότερες Πληροφορίες:]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Psychologytoday.com – Who Most Enjoy the Small Things in Life []
  2. Thatsfit.ca – Money Can Buy You Happiness, Study Confirms []
  3. Psyblog.com – The 3 Reasons Money Brings Satisfaction But Not Happiness []
11 Δεκ 2009

Η μοναξιά και η ευτυχία είναι "μεταδοτικές"

Στις αρχές του μήνα που μας πέρασε, το Psychology Today δημοσίευσε ένα αρκετά ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με τα ευρήματα μιας έρευνας που έγινε στις ΗΠΑ, η οποία βρήκε πως η μοναξιά τείνει να είναι «μεταδοτική» μεταξύ των ατόμων ενός κοινωνικού περιβάλλοντος. Η αναφορά αφορά την έρευνα των Cacioppo et al. (2008)1 η οποία έλαβε χώρα στις ΗΠΑ με συμμετέχοντες άνδρες και γυναίκες ηλικίας 18-65 ετών.

Οι ερευνητές χώρισαν τους συμμετέχοντες σε άτομα τα οποία αντιμετωπίζουν υψηλά επίπεδα «μοναξιάς» και σε αυτά που έχουν χαμηλότερα επίπεδα και δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως «μοναχικά άτομα». Έπειτα έψαξαν ανάμεσα στα άτομα του περιβάλλοντός τους (οικογένεια, φίλοι, εργασία κ.α.) και προσπάθησαν να εντοπίσουν εκ νέου εάν τα άτομα αυτά αισθάνονται επίσης μοναχικά. Αυτό που ανακάλυψαν είναι πως τα μοναχικά άτομα αν και έχουν λιγότερες επαφές με άλλα άτομα, τείνουν να σχετίζονται με άτομα επίσης μοναχικά, πράγμα που δεν ισχύει για τους μη μοναχικούς τύπους οι οποίοι έχουν λιγότερα μοναχικά άτομα στα κοινωνικά τους δίκτυα.

Μάλιστα η «μετάδοση» της μοναχικότητας βρέθηκε πως είναι πιο συχνή μεταξύ φίλων παρά μεταξύ ατόμων της ίδιας οικογένειας, ενώ ταυτόχρονα τα αποτελέσματα έδειξαν ότι το φαινόμενο αυτό απαντάται πιο συχνά μεταξύ των κοινωνικών δικτύων των γυναικών παρά των ανδρών. Βεβαίως ένα ερώτημα παραμένει ώστε να ερμηνεύσουμε σωστά τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής: μήπως αυτό που βλέπουμε είναι απλά ότι τα άτομα τείνουν να σχετίζονται με άτομα με παρόμοια επίπεδα μοναχικότητας; Όπως και να έχει πάντως, η έρευνα αυτή μας δίνει κάποιες βασικές κατευθυντήριες γραμμές αντιμετώπισης του αισθήματος της μοναξιάς, τονίζοντας πως είναι σημαντικό να μπορέσουμε να στηρίξουμε το άτομο ώστε να αρχίσει να συσχετίζεται με άτομα που δεν μοιράζονται τα ίδια συναισθήματα με τον ίδιο, σε μια προσπάθεια να σταματήσει η πιθανή ανακύκλωση των αισθημάτων μοναξιάς.

Στα παραπάνω ευρήματα έρχεται να προστεθεί μια ακόμη έρευνα του Νικόλα Χρηστάκη (ο Δρ. Χρηστάκης συμμετέχει και στην έρευνα για την μοναξιά), καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ η οποία έδειξε πως ακόμη και το συναίσθημα της ευτυχίας είναι μεταδοτικό. Σύμφωνα με τα ευρύματα, εάν ένα άτομο νιώθει ευτυχισμένο, τότε τα άτομα του περιβάλλοντός του έχουν 25% περισσότερες πιθανότητες να νιώθουν ευτυχισμένα επίσης, πάντα σε σχέση με τα άτομα που δηλώνουν λιγότερο ευτυχισμένα.

Υπάρχουν και αρκετές άλλες έρευνες οι οποίες δείχνουν πως γενικά ο άνθρωπος έχει την τάση να αντιγράφει τα συμπεριφορικά και συναισθηματικά μοτίβα που επικρατούν στο περιβάλλον του (π.χ. ξέρουμε πως όσο περισσότερα άτομα έχουν κόψει το τσιγάρο σε ένα κοινωνικό δίκτυο, τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες έχουν τα υπόλοιπα μέλη του να το κόψουν επίσης εάν το προσπαθήσουν). Όλα αυτά τα ευρήματα περνάνε ένα ξεκάθαρο μήνυμα: το κοινωνικό περιβάλλον παίζει έναν σημαντικότατο ρόλο στην ανάπτυξη και την διακοπή συναισθημάτων. Υπό αυτή την έννοια μπορούμε να πούμε με μια σχετική σιγουριά πως όντως τα συναισθήματα τείνουν να είναι «μεταδοτικά».

Η ψυχολογική κατάσταση λοιπόν ενός ατόμου εξαρτάται άμεσα από το περιβάλλον του, κάτι που πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψην στις προσπάθειες τόσο των συμβούλων όσο και των συμβουλευόμενων έαν θέλουν να αλλάξουν την συμπεριφορά των δεύτερων.

Εισαγωγική Φωτογραφία:

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Cacioppo, John T., Fowler, James H. and Christakis, Nicholas A. (2008). Alone in the Crowd: The Structure and Spread of Loneliness in a Large Social Network []
09 Ιαν 2008

Ο γάμος κάνει καλό στην υγεία

Πολλοί βλέπουν την δέσμευση του γάμου και ως το τέλος των ευτυχισμένων μερών της ζωής τους, μιας και πλέον θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όχι μόνο τις δικές τους επιθυμίες, αλλά και του/της συντρόφου τους. Κλινικές έρευνες στο παρελθόν έδειξαν ότι αυτός ο τρόπος σκέψης κυριαρχεί περισσότερο στους άνδρες και λιγότερο στις γυναίκες, οι οποίες βλέπουν τον γάμο ως την επικύρωση μιας βαθιάς συναισθηματικής σχέσης και όχι ως ψυχική δέσμευση.

Όσοι σκέφτονται με τον πρώτο τρόπο σκέψης, μάλλον κάνουν λάθος. Πλέον γίνεται ξεκάθαρο πως ένας καλός γάμος μπορεί όχι μόνο να κάνει ευτυχισμένο έναν άνθρωπο, αλλά και τον θωρακίζει απέναντι τόσο σε πολλές ψυχικές διαταραχές, όσο και απέναντι σε σωματικές ασθένειες.

Πρόσφατα, μια έρευνα του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια ήρθε να προστεθεί σε όλες τις έρευνες που καταδεικνύουν πως ένας ισορροπημένος γάμος είναι τελικά ότι καλύτερο για την καταπολέμηση του στρες. Στην συγκεκριμένη έρευνα βρέθηκε πως όσο πιο ευτυχισμένος είναι κάποιος από τον γάμο του, τόσο πιο χαμηλά είναι τα επίπεδα της κορτιζόλης στο σώμα του, μιας ορμόνης που σχετίζεται άμεσα με το άγχος, την αύξηση της πίεσης του αίματος και του επιπέδου των σακχάρων.

Όταν το άγχος κάνει έντονη την παρουσία του για μεγάλο χρονικό διάστημα αυτό έχει ως αποτέλεσμα – εκτός βεβαίως από την ψυχική καταπόνηση του ατόμου- πολλά σωματικά προβλήματα, με χαρακτηριστικότερο το έλκος του στομάχου. Επιπλέον, μακροχρόνια υψηλά επίπεδα κορτιζόνης έχουν συσχετιστεί με σοβαρότερα προβλήματα υγείας, όπως κατάθλιψη, έλλειψης επαρκούς κοινωνικής προσαρμογής (αντικοινωνική συμπεριφορά) ή ακόμη και… καρκίνο!

Αξίζει βεβαίως να σημειωθεί πως η παραπάνω έρευνα έδειξε ότι οι γυναίκες των «ισορροπημένων γάμων» αντιμετώπιζαν το στρες τους καλύτερα σε σχέση με τους άνδρες τους, γεγονός που υπογραμμίζει ότι υπάρχουν γνωστικού τύπου διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα. Επομένως, σε βάθος χρόνου μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι βιολογικές αντιδράσεις και επιπτώσεις στην υγεία των δύο φύλων θα διαφέρουν, με τις γυναίκες «καλών γάμων» να έχουν χαμηλότερα ποσοστά των προβλημάτων που προαναφέραμε, και τους άνδρες τους να ακολουθούν, αφήνοντας πίσω τους τους ελεύθερους και τα ζευγάρια «κακών γάμων», τα οποία επιβαρύνουν την ψυχική και σωματική τους υγεία καθημερινά μέσω των κακών σχέσεών τους.

Επομένως ένας γάμος μπορεί να λειτουργήσει ως δίκοπο μαχαίρι. Εάν είναι καλός και η σχέση που έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στους δύο συντρόφους είναι βαθιά και ουσιαστική, τότε ο γάμος τους θα αποτελέσει το καταφύγιό τους για τις δύσκολες στιγμές. Αντίθετα, αν ο γάμος είναι κακός και οι σύντροφοι δεν έχουν ουσιαστική επικοινωνία, βλέπουν ο ένας τον άλλο ανταγωνιστικά ή αν φοβούνται να δοθούν στο ταίρι τους και να δημιουργήσουν μια σχέση στοργής και κατανόησης, τότε μάλλον τα προβλήματα – ψυχικά και σωματικά- είναι σχεδόν βέβαιο πως θα τους χτυπήσουν την πόρτα.

Είναι σημαντικό να τονίσουμε πως ο γάμος δεν είναι μια ακόμη απλή κοινωνική σχέση, αλλά μια σχέση ζωής, όπου καλείσαι να συζήσεις, να αγαπήσεις και να ανοιχτείς στον σύντροφό σου θεωρώντας τον κομμάτι της ζωής σου. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την διαφορά των απλών κοινωνικών σχέσεων και των σχέσεων μεταξύ των συντρόφων με την διαφορά μεταξύ «οικογένειας» και «γνωστών». Είναι αναμενόμενο οι σχέσεις με την οικογένειά μας να είναι πιο ουσιαστικές από τις σχέσεις μας με τρίτα άτομα, γεγονός που τις κάνει και πιο ουσιαστικές για την ζωή μας.

Εισαγωγική Φωτογραφία

Σχετικά άρθρα / Πηγές

]]>

29 Δεκ 2007

Πως μπορούμε να αγγίξουμε την ευτυχία;

< ![CDATA[Οι γιορτινές ημέρες που διανύουμε αυτή την εποχή αποτελούν αφορμή για περισυλλογή, απολογισμό της χρονιάς που πέρασε, αλλά και σχέδια για το μέλλον. Οι περισσότεροι από εμάς ετοιμάζουμε τα σχέδιά μας με γνώμονα μόνο μία και απλή έννοια: την ευτυχία! Θέλουμε να δημιουργήσουμε το κατάλληλο περιβάλλον για να ζήσουμε ευτυχισμένοι εμείς ή οι άνθρωποι που αγαπάμε. Δυστυχώς ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει θεοποιήσει τα υλικά αγαθά, με αποτέλεσμα πολλοί να αναζητούν την ευτυχία σε αυτά.
Όμως, κατά πόσο η ευτυχία μπορεί να κρύβεται στα χρήματα, τα σπίτια και γενικότερα τα πολλά υλικά αγαθά; Ποιοι άλλοι παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο στην επίτευξη αυτού που ονομάζουμε «ευτυχία»; Τι είναι προτιμότερο; Ένα καλό εισόδημα ή οι ζεστές ανθρώπινες σχέσεις;
Περισσότερα