27 Απρ 2015

Τα παιδιά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν εάν ένα κείμενο στο διαδίκτυο είναι διαφημιστικό ή αντικειμενικό

Το διαδίκτυο αποτελεί πλέον αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητάς μας, καθώς είναι η κύρια πηγή επικοινωνίας μεταξύ μας αλλά και άντλησης κάθε είδους πληροφοριών (ειδήσεις, εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, προσωπικές απόψεις κ.α.). Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι παγκοσμίως έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, με τον ρυθμό εξάπλωσης να πολλαπλασιάζεται χρόνο με το χρόνο. Για να καταλάβουμε καλύτερα τα μεγέθη της επίδρασης του διαδικτύου, αρκεί να αναφέρουμε πως ήδη στον δυτικό κόσμο (Ευρώπη και Β. Αμερική) τα ποσοστά χρήσης του διαδικτύου αγγίζουν έως και το 100%.

Τα παιδιά που γεννήθηκαν στο δυτικό κόσμο μετά το 2000 ουσιαστικά μεγάλωσαν μαζί με το διαδίκτυο, το οποίο τα συνοδεύει στην καθημερινότητά τους, οπότε θα περίμενε κανείς ότι λόγω της αυξημένης οικειότητας με το μέσο, είναι σε θέση να το διαχειρίζονται καλύτερα και να προφυλάσσονται πιο εύκολα από διαδικτυακούς κινδύνους και την υπερπληροφόρηση. Μια πρόσφατη έρευνα έθεσε ένα πιο συγκεκριμένο ερώτημα σχετικά με την ικανότητα των παιδιών να ξεχωρίζουν εάν κάτι που διαβάζουν στο διαδίκτυο είναι αντικειμενικό ή όχι.

Συγκεκριμένα, μια ερευνητική ομάδα του πανεπιστημίου Jyväskylä στην Φινλανδία θέλησε να δει εάν παιδιά ηλικίας 12 ετών είναι σε θέση να διαβάσουν ένα κείμενο στο διαδίκτυο και να αποφασίσουν εάν περιέχει αντικειμενική γνώση ή είναι διαφημιστικό και προωθεί συγκεκριμένους σπόνσορες ενός διαδικτυακού χώρου1. Τα παιδιά έπρεπε να διαβάσουν ένα διαδικτυακό προωθητικό κείμενο μιας εταιρίας με energy drinks σχετικά με τα οφέλη της κατανάλωσης τέτοιων ποτών και να το αξιολογήσουν όσον αφορά την αξιοπιστία του.

Τα αποτελέσματα ήταν ξεκάθαρα. Οι μισοί μαθητές δέχτηκαν το κείμενο ως αξιόπιστο, ενώ ακόμη και οι περισσότεροι από αυτούς που δεν το δέχτηκαν ως αξιόπιστο, δεν μπορούσαν να αιτιολογήσουν γιατί δεν το βρίσκουν αξιόπιστο.

Αξιολόγηση πληροφοριώνΔεδομένου ότι η έρευνα έγινε σε μια χώρα με υψηλότατο δείκτη διείσδυσης του διαδικτύου στη ζωή των παιδιών, μπορούμε να υποθέσουμε ότι τα αντίστοιχα ποσοστά εσφαλμένων αξιολογήσεων πληροφοριών σε άλλες χώρες είναι πολύ μεγαλύτερα. Το διαδίκτυο είναι αναπόσπαστο κομμάτι έρευνας και πληροφόρησης για τους μαθητές όλων των ηλικιών στις δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της Ελλάδας, οπότε έρευνες όπως αυτή υπογραμμίζουν τη σημαντικότητα που έχει το να οξυνθεί η ικανότητα των παιδιών να εντοπίζουν αναξιόπιστες πηγές και πληροφορίες και να αναζητούν πιο αντικειμενικά κείμενα.

Εάν ο αναλφαβητισμός ήταν ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που κατάφεραν να λύσουν οι προηγούμενες γενιές, ο ηλεκτρονικός αναλφαβητισμός και η έλλειψη κριτικής σκέψης είναι ο στόχος που πρέπει να θέσουμε στην εποχή της υπερπληροφόρησης που ζούμε.

Εισαγωγική Εικόνα

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Quartz.com: «Four out of five children don’t recognize when they’re being advertised to, a study finds» []
24 Νοέ 2014

Συνέντευξη του B.F. Skinner: Freud, Κίνητρα, Συναισθήματα, Αντίληψη, Συντελεστική Μάθηση

B.F. Skinner, στην οποία συνδέει τη θεωρία του συμπεριφορισμού με την φροϋδική θεωρία, σχολιάζοντας και τις δύο με τον δικό του τρόπο. Αναπτύσσει πολλά θέματα, όπως τα εσωτερικά και εξωτερικά κίνητρα στον άνθρωπο για να αλλάξει την συμπεριφορά του, την ανάπτυξη συναισθημάτων, την αντίληψη αλλά και τις μηχανές μάθησης που ο ίδιος εφηύρε για να διδάξει τα πειραματόζωα του βάσει των αρχών του συμπεριφορισμού. Η συνέντευξη έλαβε χώρα το 1964 στο Κέιμπριτζ, όταν ο B.F. Skinner ήταν ήδη γνωστός στο χώρο του και είχε γίνει δέκτης πολλαπλών βραβείων. ]]>

14 Ιούλ 2014

Μπορούν οι άνθρωποι να γίνουν πιο συμπονετικοί;

Η συμπόνια ή ενσυναίσθηση περιλαμβάνει την ικανότητα των ανθρώπων να αισθάνονται συμπάθεια για τους άλλους και να κατανοούν τον πόνο των άλλων ανθρώπων. Βέβαια, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η ενσυναίσθηση περιλαμβάνει κάτι περισσότερο από συμπάθεια. Η ενσυναίσθηση βοηθά τους ανθρώπους να αισθάνονται τι νιώθουν οι άλλοι, αλλά επίσης τους ωθεί να βοηθήσουν τους άλλους και να τους ανακουφίσουν τον πόνο τους.

Μέχρι πρόσφατα, οι επιστήμονες γνώριζαν πολύ λίγα για το αν η ενσυναίσθηση θα μπορούσε να καλλιεργηθεί ή να διδάξει. Σε μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Psychological Science (2013), οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όχι μόνο μπορούν οι ενήλικες να μάθουν να είναι πιο συμπονετικοί, αλλά ότι η μάθηση της θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε μια πιο αλτρουιστική συμπεριφορά και στην πραγματικότητα να οδηγήσει σε αλλαγές στον εγκέφαλο.

Οι ερευνητές προσπάθησαν να διδάξουν την ενσυναίσθηση σε μια μελέτη που έκαναν σε νέους ενήλικες με τη βοήθεια μιας αρχαίας βουδιστικής τεχνικής, η οποία προορίζεται να αυξήσει τα συναισθήματα για την φροντίδα ανθρώπων που βιώνουν πόνο. Ενώ διαλογίζονταν, οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να φανταστούν πως κάποιος υποφέρει. Στη συνέχεια, διαπιστώθηκε πως επιθυμούσαν την ανακούφιση της ταλαιπωρίας του ατόμου. Ζητήθηκε από τους συμμετέχοντες να νιώσουν συμπόνια για διαφορετικούς τύπους ανθρώπων, αρχικά για κάποιον που θα μπορούσαν να αισθανθούν εύκολα συμπόνια, όπως ένα μέλος της οικογένειας ή έναν στενό φίλο και στη συνέχεια για έναν ξένο, καθώς και κάποιον που ερχόταν σε σύγκρουση με τα συναισθήματα του και την συμπόνια. Μια ομάδα από τους συμμετέχοντες είχε εκπαιδευτεί στην τεχνική γνωστή ως «γνωστική επανεξέταση», στην οποία οι άνθρωποι μαθαίνουν να επαναδιατυπώνουν τις σκέψεις τους, ώστε να αισθάνονται λιγότερο αρνητισμό. Οι ερευνητές θέλησαν να προσδιορίσουν εάν οι άνθρωποι μπορούν να μάθουν να αλλάξουν τις συνήθειές τους σε ένα σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα, έτσι ώστε και οι δύο ομάδες των συμμετεχόντων να λάβουν εκπαίδευση στο διαδίκτυο για μια περίοδο 30 λεπτών κάθε μέρα για δύο εβδομάδες.

Οι ερευνητές ήθελαν να μάθουν αν η εκπαίδευση της ενσυναίσθησης θα βοηθήσει τους συμμετέχοντες να γίνουν πιο αλτρουιστικοί. Οι συμμετέχοντες κλήθηκαν να παίξουν ένα παιχνίδι στο οποίο θα ξόδευαν δικά τους χρήματα για να βοηθήσουν κάποιον που έχει ανάγκη. Το παιχνίδι περιλάμβανε να παίζουν με δύο άλλους ανώνυμους ανθρώπους online, όπου ο ένας ήταν ο «δικτάτορας» και ο άλλος ήταν το «θύμα». Ο συμμετέχων παρακολουθούσε τον δικτάτορα να μοιράζεται ένα αθέμιτο χρηματικό ποσό με το θύμα και στη συνέχεια να αποφασίσει πόσα από τα δικά του χρήματα να μοιραστεί και να αναδιανέμει τα χρήματα μεταξύ του δικτάτορα και το θύματος.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσοι είχαν εκπαιδευτεί στην ενσυναίσθηση είχαν περισσότερες πιθανότητες να μοιραστούν τα χρήματα για να βοηθήσουν τον παίκτη που είχε αδικηθεί, ένα παράδειγμα της αλτρουιστικής συμπεριφοράς. Αυτοί οι παίκτες ήταν πιο πιθανό να υιοθετήσουν αλτρουιστική συμπεριφορά από εκείνους στην ομάδα ελέγχου, που είχαν εκπαιδευτεί στη γνωστική επανεξέταση.

Η εκπαίδευση της ενσυναίσθησης αλλάζει τον εγκέφαλο;

Βρεγματικός λοβός - Parietal CortexΟι ερευνητές ήθελαν να δουν τι είδους επιπτώσεις είχε αυτή η εκπαίδευση στον εγκέφαλο. Χρησιμοποιώντας λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI), τόσο πριν όσο και μετά την εκπαίδευση, οι ερευνητές ήταν σε θέση να δουν πώς ο διαλογισμός επηρέασε την εγκεφαλική δραστηριότητα. Αυτό που παρατηρήθηκε ήταν ότι οι συμμετέχοντες που ήταν πιο αλτρουιστές μετά την εκπαίδευση είχαν μια αύξηση της δραστηριότητας του εγκεφάλου στο βρεγματικό λοβό (parietal cortex), μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την ενσυναίσθηση και την κατανόηση για τους άλλους ανθρώπους. Άλλες περιοχές του εγκεφάλου που συνδέονται με θετικά συναισθήματα και σημείωσαν επίσης αύξηση της δραστηριότητας.

Οι ερευνητές προτείνουν ότι όπως και πολλές άλλες ικανότητες, η ενσυναίσθηση είναι μια ικανότητα που μπορεί να βελτιωθεί με την εξάσκηση. Τα αποτελέσματα της μελέτης προσφέρουν συναρπαστικές δυνατότητες για να βοηθήσουν τους ανθρώπους να καλλιεργήσουν την ενσυναίσθηση, κάτι που αλλάζει τις ζωές πολλών. Οι υγιείς ενήλικες δεν είναι οι μόνοι που μπορούν να επωφεληθούν από την εν λόγω κατάρτιση. Διδάσκοντας την ενσυναίσθηση σε παιδιά και ενήλικες, μπορεί να μειώσει τον εκφοβισμό (bullying) και να βοηθήσει εκείνους που αντιμετωπίζουν τα κοινωνικά ζητήματα.

Γιατί είναι σημαντικό να ξέρουμε ότι η ενσυναίσθηση μπορεί να διδαχτεί ακόμη και σε ενήλικες; Επειδή η ενσυναίσθηση αποτελεί κεντρική συνιστώσα πολλών κοινωνικών συμπεριφορών, όπως τον αλτρουισμό και τον ηρωισμό. Πριν αναλάβουμε δράση να βοηθήσουμε κάποιο πρόσωπο, είναι σημαντικό ότι όχι μόνο κατανοούμε τη μοναδικότητα της κατάστασης, αλλά ότι νιώθουμε την τάση να ανακουφίσουμε τον άλλον από τον πόνο.

Ο Rogers, περιγράφοντας την ενσυναίσθηση, υποστήριξε ότι αποτελείται από τρία στοιχεία: ένα θυμικό (ευαισθησία), ένα γνωστικό (παρατήρηση και πνευματική διεργασία) και ένα επικοινωνιακό (αντίδραση-απάντηση). Επίσης, σύμφωνα με ερευνητές, η ενσυναίσθηση περιλαμβάνει τρία βασικά πράγματα. Πρώτον, οι άνθρωποι πρέπει να αισθάνονται ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ένα άλλο πρόσωπο είναι σοβαρά. Επίσης, πρέπει να πιστεύουν ότι αυτά τα προβλήματα δεν είναι αυτοπροκληθέντα. Όταν οι άνθρωποι πιστεύουν ότι η δυσάρεστη κατάσταση ενός ατόμου είναι «δική του φταίξιμο,» είναι λιγότερο πιθανό να συμπάσχουν και να βοηθήσουν. Τρίτον, οι άνθρωποι πρέπει να μπορούν να μπουν στη θέση του άλλου ατόμου που αντιμετωπίζει αυτά τα προβλήματα, χωρίς βέβαια να χαθούν μέσα σε αυτή.

Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί πως διάφοροι προσωπικοί και περιβαλλοντικοί παράγοντες ασκούν επίδραση στην ανάπτυξη και την έκφραση της συναίσθησης. Η οικογένεια και οι σχέσεις οι οποίες αναπτύσσονται στα μέλη της, κατέχει πρωτεύοντα ρόλο, όμως και τα προσόντα με τα οποία οπλίζει το άτομο η φύση και η κοινωνία, συμμετέχουν οπωσδήποτε στην ικανότητα για εμβίωση και έκφραση ενσυναίσθησης σε διάφορα επίπεδα. Μπορεί να φαίνεται δύσκολο, αλλά η έρευνα δείχνει ότι η ενσυναίσθηση είναι κάτι που μπορούμε να μάθουμε, να γίνουμε πιο συμπονετικοί αλλά και να αναλάβουμε δράση ώστε να βοηθήσουμε τους άλλους γύρω μας.

Φωτογραφίες

Βιβλιογραφία

]]>

22 Ιαν 2013

Ψυχοϊστορικά: 22 Ιανουαρίου 1963

Σαν σήμερα, στις 22 Ιανουαρίου 1963, ο Albert Bandura και οι συνεργάτες του δημοσίευσαν ένα από τα πιο γνωστά τους επιστημονικά άρθρα. Πρόκειται για το άρθρο υπό τον τίτλο «Imitation of Film-Mediated Aggressive Models»1, το οποίο αναφέρεται στην πασίγνωστη μελέτη «Bobo Doll» για τη μίμηση συμπεριφοράς των παιδιών.

Σε αυτή τη μελέτη ο Bandura ενδιαφέρθηκε για τον μηχανισμό εκμάθησης συμπεριφοράς των παιδιών μέσω της παρατήρησης. Οι συμμετέχοντες της έρευνας ήταν παιδιά νηπιακής ηλικίας (αγόρια και κορίτσια) τα οποία κλήθηκαν να παίξουν σε έναν χώρο στον οποίο υπήρχε και ένας ενήλικας, ο οποίος με τη σειρά του έπαιζε σε μια άλλη γωνιά με μια κούκλα σε μέγεθος ανθρώπου.

Τα παιδιά χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες: 1)αυτά που είδαν τον ενήλικα να χτυπάει την κούκλα 2)αυτά που είδαν τον ενήλικα να περιποιείται την κούκλα και 3)αυτά που είδαν τον ενήλικα να μην ασχολείται με την κούκλα.

Αυτό που παρατήρησαν οι μελετητές ήταν ότι όταν ο ενήλικας έφευγε από το δωμάτιο τα παιδιά έτειναν να μιμούνται τη συμπεριφορά του απέναντι στην κούκλα. Δηλαδή, τα παιδιά που είδαν βίαιη συμπεριφορά συμπεριφέρθηκαν βίαια στην κούκλα, ενώ τα παιδιά είδαν καλή συμπεριφορά περιποιήθηκαν στην κούκλα.

Αυτή ήταν μία από τις πιο σημαντικές μελέτες του Bandura, η οποία επαναλήφθηκε και άλλες φορές με διάφορες τροποιήσεις και η οποία έθεσε τα θεμέλια για περαιτέρω μελέτη της εκμάθησης συμπεριφοράς.

Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε μία εκ των πειραματιστών να επιδεικνύει επιθετική συμπεριφορά και στη συνέχεια ένα αγοράκι να τη μιμείται.

[youtube id=»hHHdovKHDNU» width=»400″ height=»250″]

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. Bandura et al. (1963). Imitation of Film-Mediated Aggressive Models. Journal of Abnormal Psychology. 66(1) [PDF] []
10 Αυγ 2012

Βίντεο: Η τελευταία δημόσια ομιλία του B.F. Skinner

Σαν σήμερα, στις 8 Αυγούστου 1990, ο Αμερικανικός Ψυχολογικός Σύνδεσμος έδωσε το πρώτο του βραβείο προσφοράς στην Ψυχολογίας στον B.F. Skinner, τον μεγάλο συμπεριφορικό επιστήμονα ο οποίος μίλησε πρώτος για έννοιες όπως η συντελεστική μάθηση. Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε την ομιλία του Skinner, η οποία έμελε να είναι και η τελευταία δημόσια εμφάνισή του, καθώς πέθανε από λευχαιμία 10 ημέρες αργότερα, στις 18 Αυγούστου 1990. Σε αυτή μιλάει προφανώς για την δουλειά του και τον τρόπο με τον οποίο κατέληξε στις θεωρίες που τον απασχόλησαν μια ολόκληρη ζωή.

]]>

02 Απρ 2012

Ψυχοϊστορικά – 2 Απριλίου 1968: Εκδίδεται το βιβλίο "Pygmalion in the Classroom"

Σαν σήμερα, στις 2 Απριλίου 1968 το βιβλίο των Robert Rosenthal και Lenore Jacobson υπό τον τίτλο «Pygmalion in the Classroom» βρίσκει το δρόμο του στα βιβλιοπωλεία. Το βιβλίο αναφέρεται στον αντίκτυπο που έχουν οι προσδοκίες του δασκάλου στην απόδοση των μαθητών. Με απλά λόγια, το βιβλίο υποστηρίζει την άποψη πως όταν οι δάσκαλοι αναμένουν ότι ένας μαθητής θα τα πάει καλά, τελικά ο μαθητής πράγματι τα πηγαίνει καλά, σε αντίθεση με τους μαθητές για τους οποίους οι προσδοκκίες των δασκάλων δεν είναι ιδιαίτερα υψηλές. Έκτοτε έχουν δημοσιευθεί εκατοντάδες μελέτες γύρω από το «Φαινόμενο Πυγμαλίων» και το βιβλίο έχει αναφερθεί αναρίθμητες φορές σε συγγράμματα και βιβλία σχολικής ψυχολογίας.

]]>

06 Μαρ 2012

Ο όρος της εβδομάδας: Κλασική εξαρτημένη μάθηση

Ο όρος «κλασική εξαρτημένη μάθηση» αναφέρεται σε μια διαδικασία μάθησης που μελέτησε και τόνισε ιδιαίτερα ο Pavlov, στην οποία ένα έως κάποια στιγμή ουδέτερο ερέθισμα αποκτά την ικανότητα να προκαλεί μιαν αντίδραση λόγω της σύνδεσης του με ένα ερέθισμα που αυτομάτως παράγει την ίδια ή κάποια παρόμοια αντίδραση.

Το πιο κλασικό παράδειγμα εξαρτημένης μάθησης είναι ένα από τα πειράματα που έκανε ο ίδιος ο Pavlov. Σε αυτό το πείραμα έδειχναν ένα πιάτο φαγητό σε έναν πεινασμένο σκύλο, κάτι το οποίο είχε φυσικά ως συνέπεια να τρέξουν τα σάλια του. Στο επόμενο στάδιο, πριν παρουσιαστεί το φαγητό και αρχίσει η έκκριση σάλιου, χτυπούσαν ένα καμπανάκι. Σε βάθος χρόνου, ο σκύλος συνέδεσε τον ήχο από το καμπανάκι με την παροχή φαγητού, οπότε μετά από αρκετές επαναλήψεις ο ήχος από το καμπανάκι ήταν αρκετός για να ξεκινήσει η έκκριση σάλιου. Βλέπουμε δηλαδή πως ένα αρχικά ουδέτερο ερέθισμα (ήχος) καταφέρνει να προκαλεί την ίδια αντίδραση με ένα μη ουδέτερο ερέθισμα (η θέα του φαγητού).

Σε αυτή τη βασική αρχή βασίζεται το σύνολο της εκπαίδευσης ζώων, κατοικιδίων και μη.

Εισαγωγική Φωτογραφία

Πηγή
]]>

02 Μαρ 2012

Ψυχοϊστορικά: 2 Μαρτίου

Σαν σήμερα, στις 2 Μαρτίου 1927 γεννήθηκε ο Frank Restle. Ο Restle ένας από τους πρωτοπόρους της σύγχρονης, ερευνητικής γνωστικής ψυχολογίας και ένας από τους πρώτους μαθηματικούς ψυχολόγους. Χρησιμοποιόντας μαθηματικές φόρμουλες προσπαθούσε να ερμηνεύσει και να προβλέψει συμπεριφορές, κυρίως στο πεδίο της μάθησης, της επίλυσης προβλημάτων και της οπτικής αντίληψης. Πέραν από μεγάλος θεωριτικός επιστήμονας ήταν και ένας εξαιρετικός πειραματιστής ο οποίος αξιοποίησε αμέσως τους υπολογιστές για τον έλεγχο των πειραματικών δεδομένων. Απεβίωσε το 1980.

Εισαγωγική Φωτογραφία ]]>

11 Ιαν 2012

Περί… Koro, μείωσης των νοητικών ικανοτήτων στη μέση ηλικία και επαίνων στα μικρά παιδιά [ΜκΕ #30]

  • Παρόλο που η πλειονότητα των ψυχικών διαταραχών απατώνται σχεδόν σε ολόκληρο τον πλανήτη, ένα ποσοστό από αυτές εμφανίζονται μόνο εντός συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων. Για παράδειγμα η ανορεξία απαντάται μονάχα στις δυτικού τύπου κοινωνίες και είναι εξαιρετικά σπάνια στις αναπτυσσόμενες χώρες της Αφρικής και της Ασίας. Το blog MindHacks περιγράφει μια πολύ ενδιαφέρουσα διαταραχή που παρατηρείται στις νοτιοανατολικές ασιατικές χώρες, η οποία είναι γνωστή με το όνομα Koro. Τα άτομα με Koro φοβούνται ότι το πέος τους έχει μικρύνει απότομα. Στο ίδιο άρθρο ο αρθρογράφος περιγράφει πως γίνονται αντιληπτά και αντιμετωπίζονται παρόμοια συμπτώματα στη Δύση, παρόλο που δεν περιλαμβάνονται σε κάποια συγκεκριμένη «δυτική» ψυχιατρική διαταραχή. [Mindhacks]
  • Σύμφωνα με τελευταίες έρευνες η εγκεφαλική δραστηριότητα μπορεί να αρχίσει να μειώνεται σταδιακά ήδη από την ηλικία των 45 ετών. Το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας στρέφεται πλέον στο πως μπορεί να αξιολογήσει αυτή την μείωση ώστε να μπορέσει να εντοπίσει τα άτομα που έχουν αυξημένη πιθανότητα να παρουσιάσουν προβλήματα άνοιας στο μέλλον. [Sharp Brains]
  • Οι γονείς συνηθίζουν να επαινούν τα παιδιά τους για κάθε τι που κάνουν. Παρόλο που η θετική ενίσχυση γενικότερα θεωρείται ως η πιο αποτελεσματική -και η πιο ηθική- μέθοδος μάθησης, φαίνεται πως ο υπερβολικός και προς λάθος κατεύθυνση έπαινος έχει αρνητικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού. Ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του blog «Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία» περιγράφει πότε πρέπει να επαινούμε τα παιδιά και πότε όχι. [Ψυχολογία, Φιλοσοφία, Επιστήμες, Παιδεία]
  • Ψυχο… ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 11 Ιανουαρίου 1842 γεννήθηκε ο William James. Ο James ήταν από τους πρωτοπόρους ψυχολόγους στην Αμερικανική ήπειρο και ίδρυσε το πρώτο εργαστήριο ψυχολογίας στις ΗΠΑ (1875). Υπήρξε ο κύριος εκφραστής του αμερικανικού λειτουργισμού-συμπεριφορισμού, ενώ έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την μάθηση και την προσαρμοστική ικανότητα που μας χαρακτηρίζει ως όντα. Έγραψε το κλασσικό εγχειρίδιο ψυχολογίας «Principles of Psychology«, ενώ διετέλεσε πρόεδρος του Αμερικανικού Συνδέσμου Ψυχιατρικής και του Αμερικανικού Συνδέσμου Φιλοσοφίας.

    ]]>

    13 Οκτ 2011

    ΜκΕ #27: Περί κοινωνικών ομάδων, ατίθασης εφηβείας και… συσκευών ηρεμίας και γαλήνης

  • Υπάρχουν πολλές έρευνες στον τομέα της κοινωνικής ψυχολογίας οι οποίες μελετούν τον τρόπο δημιουργίας ομάδων και του ανταγωνισμού ή της βίας που χρησιμοποιεί η μία ομάδα απέναντι στην άλλη. Μια πρόσφατη έρευνα στις ΗΠΑ προσπάθησε να εστιάσει στον τρόπο δημιουργίας και εξάπλωσης των συλλογικών κινήτρων μεταξύ των μελών μιας ομάδας. Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες μελέτησαν τι γίνεται όταν νιώσουμε ότι η ομάδα μας απειλείται: ταυτιζόμαστε ακόμη περισσότερο και εναντιωνόμαστε στην «εχθρική ομάδα». Το ενδιαφέρον της έρευνας είναι ότι βασίστηκε στην πρόσφατη διαμάχη που έχει ξεσπάσει στις ΗΠΑ σχετικά με το αν πρέπει ή όχι να δημιουργηθεί τζαμί στο «Ground Zero». [The Situationist]
  • Το Psychology Today φιλοξενεί ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στο οποίο περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί ο εγκέφαλος των εφήβων όσον αφορά την τιμωρία και την ανταμοιβή. Ο αρθρογράφος φτάνει στο συμπέρασμα πως η τιμωρία των εφήβων είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματική σε σχέση με την θετική ενίσχυσή τους. Επιπλέον, λόγω της λειτουργίας του εγκεφάλου που ακόμη αναπτύσσεται, φαίνεται πως οι έφηβοι τείνουν να ακολουθούν περισσότερο μια συμβουλή εάν αυτή επικεντρώνεται σε όλα τα θετικά που θα τους φέρει μια καλή συμπεριφορά, παρά εάν ακούσουν όλες τις αρνητικές συνέπειες που θα τους φέρει μια κακή. [Psychology Today]
  • Εντελώς τυχαία διάβασα ένα άρθρο του laughingsquid στο οποίο παρουσιάζουν μια πολύ περίεργη κατασκευή του 1925 η οποία είχε ως σκοπό να βοηθήσει τον χρήστη στην συγκέντρωσή του. Η συσκευή μοιάζει με σκάφανδρο και υπόσχεται απόλυτη ηχητική μόνωση και οπτική εστίαση μόνο στο αντικείμενο που μας ενδιαφέρει. Βεβαίως ο χρήστης δεν έχει και πολλές επιλογές δεδομένου πως η μόνη επαφή με τον έξω κόσμο είναι μια μικρή σχισμή στο επίπεδο των ματιών. Αυτό πρέπει να το δείτε για το πιστέψετε [Lauhing Squid]
  • Ψυχο… ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 13 Οκτωβρίου 1970 ο Δημοκρατικός γερουσιαστής John McClelland από το Αρκάνσας των ΗΠΑ προσπάθησε να πείσει την Γερουσία να απορρίψει την έκθεση των εμπειρογνωμόνων που όρισε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Richard Nixon, με θέμα την σχέση της πορνογραφίας με την αύξηση της βίας. Οι εμπειρογνώμονες της Προεδρικής Επιτροπής για την Αισχρολογία και την Πορνογραφία, βασιζόμενοι στις πιο πρόσφατες κοινωνιολογικές και ψυχολογικές μελέτες αποφάσισαν πως δεν υπήρχαν επαρκή στοιχεία για να υποστηριχθεί η συσχέτιση μεταξύ παρακολούθησης πορνογραφίας και αύξησης της εγκληματικής συμπεριφοράς ή της αποκλίνουσας σεξουαλικότητας. Εάν το πόρισμα ήταν διαφορετικό δεν αποκλείεται να είχαν προωθηθεί πιο αυστηροί νόμοι για την δημιουργία και διάδοση πορνογραφικού υλικού στις ΗΠΑ.

    Φωτογραφίες

    ]]>