21 Απρ 2017

Παρουσίαση βιβλίου: Μητρότητα, η δύναμη στην αδυναμία

< ![CDATA[Η μητρότητα είναι μια έννοια γεμάτη αγάπη και γεμάτη νοήματα. Όταν γεννιέται ένα παιδί, γεννιέται και μια μητέρα. Συνηθίζουμε να στρέφουμε όλο το ενδιαφέρον στα παιδιά, στις ανάγκες και τις δυσκολίες τους, ζούμε πλέον σε μια κοινωνία παιδοκεντρική, μια βιομηχανία ολόκληρη έχει ανθίσει σε σχέση με τα παιδιά. Έτσι όμως παραβλέπεται κάτι πολύ σημαντικό. Η αλληλεπίδραση του παιδιού με τους γονείς του είναι αυτή που θα ορίσει τελικά το πόσο ευτυχισμένο, πόσο πλήρες θα είναι ένα παιδί. Περισσότερα

03 Απρ 2017

Οι συνέπειες της έλλειψης μητρικής αγάπης

  • Το άτομο μαθαίνει να μην αγαπάει και το ίδιο τον εαυτό του. Μέσα στο μυαλό του παιδιού υπάρχει πάντα η φωνή της μητέρας που το θεωρούσε άσχημο, ανίκανο, ανάξιο. Επειδή ως παιδιά η εντύπωση που θα σχηματίσουμε για τον εαυτό μας οφείλεται κυρίως στο πώς μας βλέπουν οι γονείς μας, ένα παιδί που μεγαλώνει με μία μητέρα που δεν το αγαπάει , μαθαίνει και το ίδιο να πιστεύει ότι δεν του αξίζει η αγάπη.
  • Το παιδί που μεγαλώνει με μία μητέρα που δεν το αγαπάει, τις περισσότερες φορές συνάπτει σχέσεις ( φιλικές, συναισθηματικές, επαγγελματικές) , στις οποίες πολλές φορές αντιμετωπίζεται και ως υποδεέστερο. Επειδή έχει πιστέψει ότι δεν αξίζει εκτίμηση και αγάπη , δε διεκδικεί την αγάπη και το σεβασμό που του αξίζει, επειδή δεν πιστεύει ότι το δικαιούται.
  • Ένα παιδί που έζησε με μία μητέρα που δεν το αγάπησε, τείνει να γίνεται περισσότερο ευαίσθητο στην παραμέληση των άλλων. Αν ένας άνθρωπος μεγάλωσε με μία μητέρα που να το αποδέχτηκε και να το αγάπησε, μπορεί οι άσχημες ή απορριπτικές συμπεριφορές των άλλων ανθρώπων να ενισχύσουν μέσα την πεποίθηση για την αναξιότητά του.
  • Η έλλειψη της μητρικής αγάπης συνδέεται πολλές φορές με το γεγονός ότι το παιδί πλέον ως ενήλικας δεν ανοίγεται με μεγάλη ευκολία στο να δημιουργήσει εύκολα σχέσεις, αντιμετωπίζοντας με βεβαιότητα από την αρχή όλες τις σχέσεις ως μη αξιόπιστες. Αυτό απορρέει από την πεποίθηση ότι το ίδιο θα εγκαταλειφθεί λόγω αναξιότητας.
  • Αν έχετε περάσει δύσκολα στην παιδική σας ηλικία ή δεν έχετε αγαπηθεί όσο θα είχατε ανάγκη, τότε είναι καιρός να την αφήσετε πίσω σας. Ένα δύσκολο και χωρίς αγάπη παρελθόν δεν πρέπει να μπορεί να αποτρέψει το ευτυχισμένο μέλλον σας. Οφείλετε να αγκαλιάσετε τον εαυτό σας και να μην αφήσετε το οτιδήποτε να δηλητηριάζει τη σκέψη και να σας πείθει για την αναξιότητά σας. – ακόμα και αν αυτό αφορά τη μητέρα σας.

    Εισαγωγική Εικόνα

    ]]>

    09 Νοέ 2015

    Το κόστος του να είσαι το «αγαπημένο παιδί» της μαμάς

    Πολλές φορές οι νέες μητέρες ακούν την κλασσική συμβουλή να μην «καλομαθαίνουν» τα παιδιά τους, να μην είναι δηλαδή υπέρ του δέοντος ελαστικές ή προστατευτικές μαζί τους. Μια νέα έρευνα του πανεπιστημίου Purdue έρχεται να επιβεβαιώσει πως το να αισθάνεται το παιδί πως είναι το «αγαπημένο» της μητέρας του δεν είναι και ό,τι πιο υγιές συναισθηματικά αλλά και ψυχολογικά για το ίδιο.

    Η συναισθηματική εγγύτητα μεταξύ γονιού και παιδιού φυσικά δεν είναι κάτι αρνητικό. Αντίθετα θα λέγαμε ότι είναι κάτι θεμιτό. Φαίνεται όμως πως οι ενήλικες που δηλώνουν ότι θεωρούν πως ήταν το «αγαπημένο παιδί» της μητέρας τους, έχουν την τάση να εμφανίζουν πολύ πιο συχνά συμπτώματα κατάθλιψης σε σχέση με τα αδέρφια τους τα οποία δηλώνουν ότι βρίσκονταν σε σύγκρουση με τη μητέρα τους ή ότι τις έχουν απογοητεύσει. Η έρευνα διεξήχθη μέσα σε μια επταετία κατά τη διάρκεια μιας πολυετούς έρευνας που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη σχετικά με τις ενδοοικογενειακές διαφορές στην ανάπτυξη των παιδιών. Σε αυτή συμμετείχαν πάνω από 700 ενήλικες από 300 περίπου οικογένειες, οι οποίοι κλήθηκαν να βαθμολογήσουν την συναισθηματική εγγύτητα με τη μητέρα τους, τον βαθμό σύγκρουσης μαζί της, το πόσο περήφανη θεωρούν ότι αισθάνεται γι’ αυτούς αλλά και το πόσο απογοητευμένη.

    Σε μια προσπάθεια να ερμηνεύσουν τα αποτελέσματα, οι ερευνητές λένε ότι οι ενήλικες της έρευνας που είχαν την αντίληψη ότι ήταν τα «αγαπημένα παιδιά» των μητέρων τους, σε μεγάλο βαθμό ανέφεραν ότι έχουν ζήσει μέσα σε ένα μη σταθερό συναισθηματικό περιβάλλον, στο οποίο έπρεπε να είναι φροντιστές (της μητέρας ή άλλων προσώπων στο περιβάλλον τους) και ως εκ τούτου απολάμβαναν μεγαλύτερη συναισθηματική εγγύτητα με κόστος στην ψυχική τους υγεία.

    Φυσικά η συσχέτιση συναισθηματικής εγγύτητας άνευ σαφών ορίων και κακής ψυχικής υγείας δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως όσα παιδιά αισθάνονται κοντά τις μητέρες τους θα αναπτύξουν συμπτώματα κατάθλιψης στο μέλλον. Απαιτούνται η συνύπαρξη μιας σειράς άλλων παραγόντων για να αναπτυχθούν τέτοια συμπτώματα στα παιδιά κατά την ενήλικη ζωή τους, όπως: ασταθές οικογενειακό περιβάλλον, υπέρμετρα «ενήλικα» βάρη στα παιδιά, κακές οικογενειακές σχέσεις (κυρίως ανταγωνιστικές ή/και κακοποιητικές) με άλλα μέλη της οικογένειας (και σημαντικά τρίτα πρόσωπα), αλλά και εκτεταμένες τραυματικές εμπειρίες στην καθημερινότητα του παιδιού.

    Όπως στις περισσότερες περιπτώσεις, βλέπουμε ότι και σε αυτό τον τομέα ισχύει το «παν μέτρον άριστον». Μια υγιής ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού απαιτεί μεταξύ άλλων μια υγιή ισορροπία ανάμεσα στο άκρο της συναισθηματικής «συγχώνευσης» των γονιών με τα παιδιά τους και το άλλο άκρο της συναισθηματικής «απομάκρυνσης» των γονιών. Το παιδί έχει ανάγκη τόσο το ζωτικό του χώρο όσο και την απαραίτητη αγάπη και αποδοχή να αναπτυχθεί συναισθηματικά και ψυχολογικά με έναν υγιή τρόπο.

    Εισαγωγική Εικόνα

    Βιβλιογραφία

    ]]>

    04 Ιούν 2010

    Μικρά και Ενδιαφέροντα #6

  • Νέες έρευνες μοριακής βιολογίας αποκαλύπτουν το μυστικό της επιτυχίας του βελονισμού. Αυτό δεν είναι άλλο από την έκκριση αδενοσίνης, μια ουσία με αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες που μειώνει το αίσθημα του πόνου. [Ελεύθερος Νευρώνας]
  • Σύμφωνα με μια έρευνα του Πανεπιστημίου του Köln, κάποιες μικρές προλήψεις (π.χ. χρήση γουριών, σταύρωμα δαχτύλων κτλ) μπορούν να βελτιώσουν την επίδοσή μας σε κινητικές και γνωστικές λειτουργίες. [PsyBlog]
  • Η σχιζοφρένεια και η δημιουργικότητα διαχωρίζονται με μια λεπτή γραμμή. Η νευροφυσιολογία των ιδιαίτερα δημιουργικών ατόμων μοιάζει με αυτή των σχιζοφρενών. Συγκεκριμένα, ο εγκέφαλος φιλτράρει λιγότερο τις σκέψεις βάσει λογικής, με αποτέλεσμα να εκφράζουν περισσότερες σκέψεις δίχως λογική συνέχεια. [BBC Health News]
  • Δυστυχώς για τους λάτρεις του καφέ, τα αποτελέσματα νέας έρευνας για τις ιδιότητες της καφεΐνης υποστηρίζουν ότι η ουσία αυτή δεν έχει τις διεγερτικές ιδιότητες που έως τώρα πιστεύαμε ότι είχε. [Medical News Today]
  • Το Psychology Today παρουσιάζει και σχολιάζει την ιστορία της Kelly Preston, της συζύγου του Travollta, που έμεινε έγκυος στα 47 της χρόνια. Το νέο παιδί έρχεται να καλύψει το κενό που άφησε πίσω του ο χαμός του 16χρονου γιου του ζευγαριού. [Psychology Today]
  • Ψυχο…ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 4 Ιουνίου 1938, ο Σίγκμουντ Φρόυντ, έχοντας εβραϊκή καταγωγή, αναγκάστηκε να φύγει από την Αυστρία υπό την πίεση της ναζιστικής Γερμανίας. Τα βιβλία του Φρόυντ όχι μόνο απαγορεύτηκαν στις χώρες του Γ’ Ράιχ, αλλά κάηκαν, καθώς οι Ναζί ήθελαν να ξεχαστεί κάθε λέξη που γράφτηκε από αυτόν. Με τη βοήθεια του  Anton Sauerwald, ενός υψηλόβαθμου Ναζί που ανέλαβε την υπόθεση του Φρόυντ, ο πατέρας της ψυχαναλυτής κατάφερε να φύγει στο Παρίσι (κ από εκεί στο Λονδίνο), ώστε «να πεθάνει ελεύθερος», όπως είχε δηλώσει ο ίδιος. Μάλιστα, πριν αναχωρήσει, οι Ναζί τον ανάγκασαν να υπογράψει  μια δήλωση στην οποία αναφερόταν ότι οι άντρες της Γκεστάπο του συμπεριφέρθηκαν με σεβασμό. Ο Φρόυντ υπέγραψε, αλλά στο έγγραφο πρόσθεσε το ακόλουθο σαρκαστικό σχόλιο: «Με μεγάλη μου χαρά, προτείνω την Γκεστάπο στον οποιοδήποτε».
    ]]>