24 Οκτ 2014

Εκπαιδευτικό Σεμινάριο Εκμάθησης του WISC III

Περιγραφή του σεμιναρίου

  • 2 ώρες παρουσίαση του τεστ
  • 2 ώρες πρακτική άσκηση των εκπαιδευόμενων
  • 2 ώρες βαθμολόγηση του τεστ
  • 2 ώρες συζήτηση αποτελεσμάτων
  • 2 ώρες συζήτηση- παρουσίαση κλινικού περιστατικού
Το Σεμινάριο θα λάβει χώρα στο Ψυχοθεραπευτικό Κέντρο – Πολυχώρο Animus Corpus, Βασιλίσσης Σοφίας 54, Ιλίσια (Σταθμός Μετρό: Μέγαρο Μουσικής), την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου στις 18:00 – 21:00, το Σάββατο 1 Νοεμβρίου, στις 11:00 – 14:00 και την Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2014, στις 11:00 – 15:00. Αξία συμμετοχής: 200 ευρώ Αριθμός Ατόμων: 5 – 10 Παρέχεται βεβαίωση παρακολούθησης Δηλώσεις συμμετοχής ως και την Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014 στο τηλέφωνο: 210 72 22 214 ή στο e-mail: info@animuscorpus.gr Ιστοσελίδα: www.animuscorpus.com Συντονίστρια: Μπουραντά Μαργαρίτα (Msc. Science Κλινικός ψυχολόγος/Παιδοψυχολόγος)

Εισαγωγική Εικόνα

]]>

15 Σεπ 2014

Η επιθετική συμπεριφορά στα παιδιά

< ![CDATA[

Όταν μιλάμε για βίαιη συμπεριφορά, αναφερόμαστε σε ένα ευρύ φάσμα συμπεριφορών που ως τελικό αποτέλεσμα έχουν την πρόκληση ζημιάς σε τρίτα πρόσωπα. Είναι χρήσιμο να διακρίνουμε την επιθετικότητα σε εχθρική επιθετικότητα, όπου υπάρχει απρόκλητη διάθεση και πρόθεση του παιδιού να προκαλέσει ζημιά σε τρίτους, και την συντελεστική επιθετικότητα όπου η συμπεριφορά του παιδιού έχει ως σκοπό την απόκτηση κάποιου αντικειμένου ή την κυριαρχία του σε ένα χώρο και η ζημιά σε τρίτους είναι αυτό που θα λέγαμε μια «παράπλευρη απώλεια».

Περισσότερα

05 Ιούν 2014

Τρόποι Διαπαιδαγώγησης: ένας οδηγός για γονείς (E-booklet)

Το κείμενο που ακολουθεί έχει γραφτεί στα πλαίσια δημιουργίας ενός e-booklet με θέμα της διαπαιδαγώγησης παιδιών. Σκοπός του είναι να παρουσιάσει σε γονείς παιδιών προσχολικής ή σχολικής ηλικίας κάποιες βασικές τεχνικές διαπαιδαγώγησης με όσο το δυνατόν πιο απλό και καθημερινό λόγο. Μέσα από το κείμενο αυτό προσπάθησα να απαντήσω σύντομα και κατανοητά σε κάποιες από τις πιο συνηθισμένες ερωτήσεις που μου έχουν γίνει από γονείς κατά το διάστημα που εργάζομαι στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ως Ψυχολόγος. Το e-booklet μπορείτε να το διαβάσετε online ή να το κατεβάσετε για ανάγνωση στον υπολογιστή σας.

Κατέβασμα PDF | Αγορά Βιβλίου

Τα στυλ διαπαιδαγώγησης

Ο κάθε γονιός είναι ξεχωριστός. Ανάλογα με τα βιώματά του, την προσωπικότητά του και τις συνθήκες υπό τις οποίες καλείται να μεγαλώσει το παιδί του, αναπτύσσει το δικό του προσωπικό στυλ διαπαιδαγώγησης. Αν και υπάρχουν πολλά διαφορετικά στυλ, μπορούμε χάριν συντομίας να αναφερθούμε σε τρία τα οποία είναι τα πιο συνηθισμένα και σε γενικές γραμμές περιγράφουν το σύνολο του φάσματος των τρόπων διαπαιδαγώγησης που συναντούμε στους γονείς.

Πριν προχωρήσουμε στην ανάπτυξη των τρόπων διαπαιδαγώγησης και στις ενδεδειγμένες τεχνικές για τον έλεγχο της συμπεριφοράς του παιδιού μέσα σε ένα περιβάλλον καλής εννοούμενης ελευθερίας, θα πρέπει να έχουμε στο νου μας πως η επιτυχία ή η αποτυχία της διαπαιδαγώγησης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την προσωπικότητα του γονέα και την επιμονή του στην εφαρμογή του προγράμματος κανόνων που θα θεσπιστεί στο σπίτι.

Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιο πανεπιστήμιο για γονείς. Οι περισσότεροι γονείς αναπτύσσουν τις τεχνικές τους μέσα από την καθημερινότητά τους και μετά από πολλές προσπάθειες, επιτυχίες και αποτυχίες. Εάν ο ίδιος ο γονέας δεν κάνει συνειδητά τις απαραίτητες αυτοδιορθώσεις στη δική του συμπεριφορά, τα τελικά αποτελέσματα θα είναι περιορισμένα.

Ανεξέλεγκτη Επιτρεπτικότητα

Στο ένα άκρο του φάσματος διαπαιδαγώγησης βρίσκεται η ανεξέλεγκτη επιτρεπτικότητα που περιγράφει κάποιους γονείς. Ως τέτοιο στυλ περιγράφεται αυτό στο οποίο οι γονείς δεν βάζουν όρια στη συμπεριφορά των παιδιών τους είτε γιατί πιστεύουν ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν, είτε γιατί τους είναι πιο εύκολο να πραγματοποιούν όλες τις επιθυμίες των παιδιών και να κερδίζουν την ηρεμία τους παρά να έρχονται σε σύγκρουση μαζί τους και να δημιουργείται μια ένταση στο σπίτι. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, το παιδί μαθαίνει πως δεν υπάρχουν κανόνες ή εάν υπάρχουν είναι αυτοί που έχει ορίσει το ίδιο το παιδί από μόνο του, τους οποίους οι γονείς πρέπει να υπακούν. Τα παιδιά αναπτύσσουν ναρκισσιστικές τάσεις και γίνονται πιο απείθαρχα και εγωκεντρικά, ενώ επιπλέον δυσκολεύονται να συμμετέχουν σε ομαδικές δραστηριότητες με άλλα παιδιά.

Αυταρχική Αποτρεπτικότητα

Αντίστοιχα, στο άλλο άκρο του φάσματος υπάρχει η αυταρχική αποτρεπτικότητα, ένα στυλ γονέα το οποίο περιλαμβάνει κυρίως τη χρήση τιμωριών, φωνών και πίεσης προς το παιδί, με το σκεπτικό ότι το παιδί θα μάθει μέσα από την επισήμανση των λαθών του. Οι γονείς πολλές φορές απλά ακολουθούν αυτό που έμαθαν από τους δικούς τους γονείς: όπου δεν πίπτει ο λόγος, πίπτει η ράβδος. Εάν το παιδί μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου του τονίζονται συνεχώς τα λάθη του, γίνεται άβουλο, φοβισμένο για τον έξω κόσμο και έχει χαμηλή αυτοπεποίθηση. Δεν πειραματίζεται με άλλα παιδιά και με νέες δραστηριότητες, με αποτέλεσμα να περιορίζονται οι κοινωνικές του δεξιότητες και ο γνωστικός του ορίζοντας. Το παιδί αναπτύσσει μια άβουλη προσωπικότητα και αισθάνεται καταπιεσμένο από τους γονείς, κάτι που μπορεί να οδηγήσει στη σύγκρουση μεταξύ γονέων και παιδιών.

Εσωτερικευμένη Πειθαρχία

Ανάμεσα στα δύο ακραία στυλ διαπαιδαγώγησης που περιγράψαμε προηγουμένως, υπάρχει και η χρυσή τομή της εσωτερικευμένης πειθαρχίας, η οποία είναι και η ενδεδειγμένη. Οι γονείς που ακολουθούν αυτόν τον τρόπο διαπαιδαγώγησης θεσπίζουν ένα σύστημα κανόνων συναποφασίζοντάς το από κοινού με το παιδί για το περιεχόμενό τους και το πλαίσιο εφαρμογής τους. Το παιδί ουσιαστικά συμμετέχει ενεργά στην διαπαιδαγώγησή και την ανάπτυξή του, μαθαίνει να εμπιστεύεται τους γονείς του και να συνεργάζεται μαζί τους, ενώ παίρνει ένα σταθερό μάθημα υπευθυνότητας μέσα από την καθημερινότητά του. Κατανοεί το λόγο ύπαρξης των κανόνων καθώς αυτοί έχουν εξηγηθεί σε αυτό και έχουν θεσπιστεί με τη σύμφωνη γνώμη του, αναπτύσσοντας έτσι ένα συνεργατικό πνεύμα με εσωτερικευμένη πειθαρχία.

Εγώ ποιο στυλ γονέα είμαι;

Οι περισσότεροι γονείς έχουν ένα δικό τους, προσωπικό στυλ το οποίο βρίσκεται κάπου ανάμεσα στις δύο ακραίες μορφές διαπαιδαγώγησης: την ανεξέλεγκτη επιτρεπτικότητα και την αυταρχικη αποτρεπτικότητα. Για να βρείτε που βρίσκεστε σε αυτό το φάσμα, μπορείτε να δώσετε απαντήσεις σε κάποια απλά ερωτήματα: Υπάρχουν κανόνες στο σπίτι; Ποιος τους έχει θεσπίσει; Το παιδί υπακούει στους κανόνες; Εσείς ακολουθείτε τους κανόνες; Προτιμάτε το παιδί να μαθαίνει κυρίως μέσω της τιμωρίας όταν είναι «κακό παιδί» ή μέσω της ενθάρρυνσης όταν είναι «καλό παιδί»;

Απαντώντας σε αυτά τα ερωτήματα, βλέπετε ποιος είναι κυρίαρχος στη σχέση σας με το παιδί: εσείς ή το παιδί; Επίσης μπορείτε να δείτε τον τρόπο με τον οποίο έχουν θεσπιστεί –και αν έχουν θεσπιστεί- οι κανόνες: σε συνεργασία με το παιδί ή χωρίς; Υπάρχει ανταγωνισμός μεταξύ σας ή όχι;

Γνωρίζοντας αυτές τις πληροφορίες μπορείτε να τοποθετήσετε τον εαυτό σας ανάμεσα στα δύο άκρα.akra

Τρόποι διαπαιδαγώγησης

Υπάρχουν πολλές μέθοδοι διαπαιδαγώγησης που με τα χρόνια έχουν δοκιμαστεί σε πολλαπλά διαφορετικά περιβάλλοντα, με παιδιά διαφορετικών προσωπικοτήτων και κλίσεων. Οι μέθοδοι αυτές χωρίζονται σε δύο κυρίως ομάδες: τις θετικές και τις αρνητικές.

Οι θετικές αναφέρονται σε αυτές τις πρακτικές οι οποίες επικεντρώνονται στην ανάδειξη των θετικών στοιχείων της προσωπικότητας του παιδιού και στην ενίσχυση των καλών συμπεριφορών της καθημερινότητάς του. Σκοπός των τεχνικών θετικής διαπαιδαγώγησης είναι η οικοδόμηση μιας προσωπικότητας με αυτοπεποίθηση. Το παιδί κατανοεί τα επιτεύγματά και τα θετικά στοιχεία του χαρακτήρα του και ανταμείβεται γι’ αυτά, με αποτέλεσμα να ενθαρρύνεται η περεταίρω ανάπτυξή τους.

Ως αρνητικές μέθοδοι διαπαιδαγώγησης ονομάζουμε αυτές οι οποίες επικεντρώνονται στην αποφυγή των κακών πράξεων του παιδιού, συνήθως μέσα από τιμωρητικές πρακτικές (Προσοχή! Σε καμία περίπτωση δεν μιλάμε για σωματική ή ψυχολογική βία). Σκοπός των αρνητικών τρόπων διαπαιδαγώγησης είναι η κατανόηση των συνεπειών των κακών πράξεων του παιδιού και η σύνδεσή τους με τις συνέπειες, ώστε το παιδί να έρθει προ των ευθυνών του. Επειδή οι αρνητικοί τρόποι διαπαιδαγώγησης μπορούν να ρίξουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού και επειδή του μαθαίνουν απλά τι να μην κάνει, αντί του τι να κάνει, προτείνεται να αξιοποιούνται στο ελάχιστο και να αντικατασταθούν με θετικούς.

Ενθάρρυνση

Η πιο απλή και ταυτοχρόνως πιο αποτελεσματική τακτική για τη σωστή διαπαιδαγώγηση των παιδιών είναι η ενθάρρυνση. Με τον όρο ενθάρρυνση εννοούμε τη συστηματική στήριξη των παιδιών, μέσω συνεχών και στοχευμένων προτροπών για τα επιτεύγματά τους και την προσπάθεια που κάνουν την εκάστοτε στιγμή. Η ενθάρρυνση μπορεί να έχει δύο μορφές: λεκτική και μη λεκτική.

Σε λεκτικό επίπεδο, ένα «μπράβο», «συνέχισε την προσπάθεια», «τι καλά τα καταφέρνεις» κτλ είναι αρκετό για να τονώσει την αυτοπεποίθηση του παιδιού την στιγμή που κάνει την προσπάθειά του. Από την άλλη, σε μη λεκτικό επίπεδο, ένα χάδι, ένα χαμόγελο, ένα στοργικό χτύπημα στην πλάτη, μια ματιά αγάπης είναι εξίσου αρκετά για να λάβει το παιδί το μήνυμα ότι ο γονιός έχει καταλάβει και εκτιμήσει την προσπάθεια που έχει καταβάλει το παιδί.

 Αξιοποιώντας τόσο λεκτικές όσο και μη λεκτικές τεχνικές ενθάρρυνσης περνάμε το μήνυμα ότι ως γονείς έχουμε αντιληφθεί την προσπάθεια που έχει καταβάλει το παιδί στο παρελθόν και το παρόν και το ενθαρρύνουμε να τη συνεχίσει και στο μέλλον. Επιπλέον, τονώνεται η αυτοπεποίθηση του παιδιού και το βοηθούμε να αναγνωρίσει τα θετικά στοιχεία του χαρακτήρα του και να καλλιεργήσει τα ταλέντα του.

Με το να δίνουμε στο παιδί την απαραίτητη προσοχή όταν κάνει κάτι καλό και επιθυμητό και όχι μόνο όταν μας δημιουργεί πρόβλημα, του μαθαίνουμε το πώς να συμπεριφέρεται και όχι μόνο το πώς να μην συμπεριφέρεται όπως γίνεται στο παράδειγμα της τιμωρίας που θα αναλυθεί παρακάτω. Με άλλα λόγια, η έμφαση της διαπαιδαγώγησης σε αυτή την περίπτωση δίνεται στα θετικά στοιχεία του παιδιού και όχι απλά στην αποφυγή των κακών συμπεριφορών του.

Θετική Ενίσχυση

Μια ακόμη απλή και αποτελεσματική τεχνική διαπαιδαγώγησης είναι αυτή της θετικής ενίσχυσης. Η θετική ενίσχυση βασίζεται σε μια πολύ απλή αρχή μάθησης: όταν μια πράξη ακολουθείται από ένα θετικό ερέθισμα, τότε το άτομο τείνει να την επαναλαμβάνει. Μέσα στα πλαίσια της διαπαιδαγώγησης, αυτή η αρχή μπορεί να εφαρμοστεί με έναν συστηματικό τρόπο ώστε να ενισχυθούν οι θετικές πράξεις του παιδιού, οι οποίες σε βάθος χρόνου μπορούν να φέρουν μόνιμα αποτελέσματα στη συμπεριφορά και την προσωπικότητά του.

Ο τρόπος με τον οποίο μπορούμε να αξιοποιήσουμε την θετική ενίσχυση είναι απλός: συναποφασίζουμε με το παιδί ένα σύστημα κανόνων συμπεριφοράς, σύμφωνα με το οποίο το παιδί γνωρίζει πως αν κάνει μια επιθυμητή συμπεριφορά (π.χ. θα μαζέψει το δωμάτιό του) θα λάβει μια συγκεκριμένη ανταμοιβή που του αρέσει (π.χ. βόλτα στο πάρκο). Η συμπεριφορά-στόχος μπορεί να είναι είτε βραχυχρόνια (συμμάζεμα δωματίου) ή μακροχρόνια (να μην μαλώσει με το αδερφάκι του για μια ολόκληρη εβδομάδα).

Η ανταμοιβή μπορεί να έχει πολλές μορφές: υλική, μη υλική, δραστηριότητα κτλ

Αν και μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, η ειδοποιός διαφορά μεταξύ της θετικής ενίσχυσης και της ενθάρρυνσης, είναι ότι στην πρώτη περίπτωση το παιδί γνωρίζει εκ των προτέρων την συγκεκριμένη ανταμοιβή που θα λάβει για μια συγκεκριμένη πράξη (στοχευμένη-προκαθορισμένη ανταμοιβή), ενώ στη δεύτερη, ο γονιός ενισχύει την προσπάθεια του παιδιού μέσα από μικρά, απλά πράγματα στην καθημερινότητά του (μη στοχευμένη – μη προκαθορισμένη ενίσχυση).

Σημαντικό στοιχείο στη θετική ενίσχυση είναι η δέσμευση του γονέα για παράδοση της ανταμοιβής όταν επιτευχθεί ο στόχος από πλευράς του παιδιού.

Τιμωρία

Η τιμωρία είναι μία από τις πιο συχνά χρησιμοποιούμενες παιδαγωγικές τακτικές, η οποία βεβαίως χρησιμοποιούνταν ακόμη πιο συχνά στο παρελθόν. Σκοπός της τιμωρίας είναι η εισαγωγή μιας αρνητικής συνέπειας μετά από μια μη επιθυμητή συμπεριφορά του παιδιού. Οι συνέπειες μιας κακής πράξης μπορεί να είναι είτε φυσικές, είτε λογικές. Παράδειγμα φυσικής συνέπειας είναι ένα χτυπημένο γόνατο όταν ένα παιδί σκαρφαλώνει σε ένα δέντρο ή το κάψιμο του χεριού όταν το παιδί ανοίξει έναν αναμμένο φούρνο. Μια λογική συνέπεια είναι όταν το παιδί θα στερηθεί ένα παιχνίδι γιατί δεν έκανε τα μαθήματά του ή όταν θα χάσει μια επίσκεψη στο λούνα παρκ επειδή έσπασε ένα τζάμι στο σπίτι του.

Σε καμία περίπτωση η τιμωρία δεν θα πρέπει να ταυτίζεται με σωματική ή ψυχολογική βία, καθώς αυτές οι τιμωρίες το μόνο που καταφέρνουν είναι να πληγώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού, δίχως να του προσφέρουν κάποια χρήσιμη γνώση για το πώς πρέπει να συμπεριφέρεται.

Αντίθετα, πιο χρήσιμες τιμωρητικές μέθοδοι είναι η στέρηση ενός ευχάριστου ερεθίσματος (π.χ. παιχνίδι, εκδρομή, γλυκό) ή/και η σύνδεση της τιμωρίας με τις συνέπειες της πράξης (π.χ. η τιμωρία επειδή χτύπησες το αδερφάκι σου είναι μεταξύ άλλων να το παρηγορήσεις ή επειδή το δωμάτιό σου είναι ακατάστατο, βοήθησέ με να το συμμαζέψω). Όπως και να έχει, η τιμωρία δεν πρέπει να προτιμάται σε σχέση με την θετική ενίσχυση και όταν γίνεται η χρήση της, θα πρέπει να μην γίνεται υπέρμετρα, αλλά μέσα στα πλαίσια των κανόνων οριοθέτησης.

Πως να χρησιμοποιώ τις παιδαγωγικές μεθόδους;

Τόσο οι θετικές τεχνικές όσο και οι αρνητικές, πρέπει να χρησιμοποιούνται με φειδώ. Εάν ένα παιδί παίρνει συνεχώς ανταμοιβή χωρίς να έχει κάνει προσπάθεια ή έχει επιτύχει μικρούς ή μεγάλους στόχους ή εάν ένα παιδί τιμωρείται συνεχώς, τότε απλά οι τεχνικές έχουν ακυρωθεί. Η ισορροπημένη χρήση των μεθόδων αυτών είναι πολύ σημαντική.

Το μυστικό της επιτυχίας είναι ο ορισμός ενός σαφούς και προγραμματισμένου συστήματος αμοιβών και τιμωριών, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη έμφαση στις θετικές τεχνικές και λιγότερο στις αρνητικές. Το πρόγραμμα αυτό θα πρέπει να έχει συναποφασιστεί με το παιδί και να του έχουν γίνει σαφείς όλοι οι κανόνες, οι οποίοι θα πρέπει να είναι απλοί, σύντομοι και ξεκάθαροι για το παιδί. Αφού συμφωνηθούν οι κανόνες και το σύστημα αμοιβών/τιμωριών αυτό θα πρέπει να τηρείται πάντοτε από τον γονέα και οι ενισχύσεις ή οι τιμωρίες να δίνονται πάντοτε εντός ενός λογικού χρονικού πλαισίου από την καλή ή κακή πράξη αντίστοιχα.

Οι γονείς θα πρέπει να κρατούν μια κοινή στάση απέναντι στην εφαρμογή των κανόνων. Εάν το παιδί παίρνει διττά μηνύματα, μπερδεύεται ή προσπαθεί να κάνει «συμμαχία» με το γονιό που θα είναι «καλός» μαζί του, εκμηδενίζοντας την όποια προσπάθεια έχει γίνει.

Τέλος, ο πιο σημαντικός παράγοντας επιτυχίας στην διαπαιδαγώγηση του παιδιού σας είναι να έχετε στο νου ότι η προσπάθειά σας θα πρέπει να είναι μακροχρόνια και να έχει συνέπεια και συνέχεια. Μην περιμένετε ότι θα δείτε αποτελέσματα άμεσα και γρήγορα.

Κάνοντας Υποδείξεις

Η συστηματική και σωστή εφαρμογή των κανόνων που αναφέραμε προηγουμένως δεν είναι εύκολη υπόθεση. Τίποτε δεν μπορεί να λειτουργήσει στον «αυτόματο πιλότο» και πολλές φορές χρειάζεται παρέμβαση από τους γονείς για να γίνουν οι κατάλληλες υποδείξεις στα παιδιά. Ορισμένοι γονείς εκφράζουν απορία σχετικά με το πώς πρέπει να μιλήσουν στα παιδιά ώστε να γίνουν κατανοητοί οι κανόνες και να ακολουθηθούν αποτελεσματικά.

Στην 3η και τελευταία ενότητα του μικρού αυτού e-booklet θα παρουσιάσουμε μερικές πολύ βασικές και πρακτικές συμβουλές που θα φανούν χρήσιμες στους γονείς που δυσκολεύονται να αντιδράσουν όταν τα παιδιά τους είναι αντιδραστικά ή δείχνουν να παραβαίνουν την συμφωνία καλής διαγωγής που έχει γίνει.

Κρατήστε το παιδί σταθερά κ κάντε βλέμματική επαφή

vlemaΕάν το παιδί σας αντιδράει σαν να μην σας ακούει, μπορείτε να το πιάσετε όχι με δύναμη αλλά σταθερά από τους ώμους ή τα χέρια του, να σκύψετε στο επίπεδό του και να το κοιτάξετε στα μάτια, επαναλαμβάνοντας με σταθερή και πιο έντονη φωνή –δίχως τσιρίδες ή φωνές που παραπέμπουν σε καυγά- αυτό το οποίο πρέπει να κάνει αυτή τη στιγμή.

Επανάληψη και υποδείξεις με σαφήνεια και συντομία

Σιγουρευτείτε ότι η εντολή που δίνετε στο παιδί σας γίνεται κατανοητή από το ίδιο. Προσπαθήστε να είστε σύντομοι και σαφείς και μη διστάσετε να επαναλάβετε την εντολή αρκετές φορές αν χρειαστεί, με διαφορετικά λόγια εάν το παιδί δείχνει να μην καταλαβαίνει.

Αγνοήστε τις βρισιές ή τις φωνές του

awwwwwΕάν το παιδί σας αντιμιλάει, φωνάζει, σας βρίζει ή σας απειλεί προσπαθήστε να αγνοήσετε τις προκλήσεις του, γιατί εάν αντιδράσετε σε αυτές θα του δώσετε την προσοχή που ζητάει ή θα μπείτε σε μια άσκοπη κόντρα μαζί του. Εάν αντί να του βάλετε και εσείς τις φωνές, απλά το βάλετε σε μια γωνιά για λίγα λεπτά και το επαναλάβετε αυτό όσες φορές χρειαστεί, το παιδί θα πάρει το μήνυμα ότι με τις φωνές του δεν κερδίζει τίποτε απολύτως.

Δώστε την προσοχή στο παιδί σας αφού αυτό ηρεμήσει και είναι έτοιμο να ακούσει αυτά που έχετε να συζητήσετε μαζί του. Δεν έχει κανένα νόημα να προσπαθήσετε να του μιλήσετε ενώ αυτό είναι ακόμη στη φάση της αντίδρασης και του ξεσπάσματος.

Έμφαση στο «Κάνε» και όχι στο «Μη»

Γενικά, οι κανόνες που έχουμε αποφασίσει ή/και οι εντολές που δίνονται στο παιδί θα πρέπει να ξεκαθαρίζουν στο παιδί το ποια είναι η επιθυμητή συμπεριφορά και όχι μόνο στο ποια είναι η ανεπιθύμητη. Εάν μένουμε μόνο στο «μην είσαι έτσι…» ή «μη κάνεις αυτό…», το παιδί εισπράττει μόνο το μήνυμα πως αυτά που κάνει είναι μη επιθυμητά και πως το ίδιο είναι ανίκανο να συμπεριφερθεί σωστά, με αποτέλεσμα να ρίχνουμε την αυτοπεποίθησή του. Αντίθετα, εάν του δώσουμε κατευθυντήριες γραμμές λέγοντας του πως πρέπει να συμπεριφέρεται, ξεκαθαρίζουμε στο μυαλό του τι εννοούμε όταν λέμε πως πρέπει να είναι «καλό παιδί» και ξέρει ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσει.

Συμφωνία Γονέων

goneisΟι γονείς θα πρέπει να έχουν μια προαποφασισμένη και κοινή γραμμή απέναντι στην ανατροφή του παιδιού τους. Εάν ο ένας γονέας επιβραβεύει το παιδί και ο άλλος σχολιάσει «μη τον καλομαθαίνεις…», αυτόματα ακυρώνει την όποια προσπάθεια διαπαιδαγώγησης γίνεται εκείνη τη στιγμή. Όταν αυτό επαναλαμβάνεται τακτικά, το παιδί θα μπερδευτεί σε σχέση με το πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε και με το πότε και πως εφαρμόζονται οι κανόνες που έχουμε αποφασίσει στο σπίτι.

Ακόμη και εάν διαφωνείτε με μια απόφαση που έχει πάρει ο/η σύντροφός σας μια δεδομένη στιγμή που είναι μπροστά το παιδί, προσπαθήστε να πνίξετε τη διαφωνία σας και να το συζητήσετε αργότερα μαζί του/της και να διορθώσετε την κοινή σας γραμμή στο μέλλον.

Αντί επιλόγου…

Όσα αναφέραμε σε αυτό το μικρό e-booklet για τους τρόπους διαπαιδαγώγησης σαφώς και είναι πολύ λίγα και δεν καλύπτουν όλα τα θέματα που απασχολούν τους γονείς σε σχέση με την ανατροφή των παιδιών τους. Θέλω να πιστεύω όμως ότι οι πρακτικές συμβουλές που παρουσιάσαμε, καλύπτουν ένα μεγάλο φάσμα θεμάτων και ερωτημάτων γύρω από το θέμα. Ευελπιστώ πως τα όσα διαβάσατε, θα γίνουν μια χρήσιμη μαγιά για τη δική σας προσωπική συνταγή διαπαιδαγώγησης του παιδιού σας.

Όλοι οι γονείς θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους. Πρέπει να βασιστείτε σε αυτή την καλή θέλησή σας ώστε να αυτοδιορθώνεστε συνεχώς και να αναθεωρείτε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε τα προβλήματα που εμφανίζονται στη συμπεριφορά του παιδιού σας.

Κάνοντας υπομονή και έχοντας στο νου πως η ανατροφή των παιδιών είναι ένας αγώνας μαραθώνιου ανώμαλου δρόμου και όχι ένα σπριντ 100 μέτρων, θα καταφέρετε να επιτύχετε τον τελικό σας στόχο: ένα ισορροπημένο και ψυχολογικά υγιές παιδί για το οποίο είστε υπερήφανοι.

Ο τελικός στόχος αξίζει τον αγώνα!

Βιβλιογραφία

  • Martin, H. (1997). Setting Limits: Promoting Positive Parenting. Australian Council Educational Research.
  • Παρασκευόπουλος, Ι. Ν., Martin, H. (2013). Ψυχολογικά Προβλήματα Παιδιών και Εφήβων. Αθήνα: Εκδόσεις Πεδίο
]]>

15 Μαΐ 2014

Εσπερίδα με θέμα «Σύγχρονα Ψυχοπαιδαγωγικά Θέματα» από το Mediterranean College

Το Mediterranean College και το Mediterranean Professional Studies διοργανώνουν Εσπερίδα με θέμα:

  • «Σύγχρονα Ψυχοπαιδαγωγικά Θέματα»

Παρασκευή 16/05/2014 και ώρα 18:00 – 21:00

Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Αρσάκειο Μέγαρο, Αθήνα).

  • «Ποια είναι τα κύρια ψυχοσυναισθηματικά προβλήματα των παιδιών και των εφήβων και πως μπορούν αυτά να αντιμετωπιστούν από το σχολείο και την οικογένεια;»
  • «Είναι η τιμωρία και η αρνητική ενίσχυση της προσπάθειας του παιδιού ή του εφήβου, μια μέθοδος ελέγχου της συμπεριφοράς του;»
  • «Τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε στην κακοποίηση ενός παιδιού ή ενός εφήβου; Ποια είναι η έννοια της κακοποίησης; Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί το κακοποιημένο παιδί ή ο έφηβος, από το σχολείο-την οικογένεια-τις κοινωνικές υπηρεσίες;»

Στα παραπάνω αλλά και σε πολλά ακόμη ερωτήματα θα δώσουν απαντήσεις διακεκριμένοι καθηγητές μέσα από την Εσπερίδα που διοργανώνει το Mediterranean College και το Mediterranean Professional Studies – ΚΔΒΜ2 την Παρασκευή 16/05/2014 και ώρα 18:00 – 21:00με θέμα «Σύγχρονα Ψυχοπαιδαγωγικά Θέματα».

Eισηγητές είναι οι:

α) Εμμανουήλ Κολιάδης (Ομότιμος Καθηγητής Εκπαιδευτικής Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών) β) Καθηγητής Ρόμπερτ Μέλλον (Πρόεδρος Τμήματος Ψυχολογίας Παντείου Πανεπιστημίου) γ) Πηνελόπη Κονιστή (Ειδική Παιδαγωγός – Δ/ντρια 2ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών).

Ο Ομότιμος Καθηγητής κ. Εμμανουήλ Κολιάδης θα αναπτύξει το θέμα «Προβλήματα Συμπεριφοράς παιδιών κι εφήβων και η αντιμετώπισή τους στο σχολείο και στην οικογένεια». Η εισήγηση στοχεύει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών αλλά και των γονέων για τα ψυχοσυναισθηματικά και ψυχοκοινωνικά προβλήματα των παιδιών και των εφήβων, που εμφανίζονται κατά κύριο λόγο στην εκπαιδευτική πράξη του σύγχρονου σχολείου. Θα γίνει σύντομη και κατανοητή αναφορά των θεωρητικών θέσεων και καταγραφή υλοποιήσιμων ψυχοπαιδαγωγικών πρακτικών για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Ο Καθηγητής Ρόμπερτ Μέλλον θα αναπτύξει το θέμα «Τιμωρία, Ψυχοπαθολογία και Ψυχοθεραπεία». Γονείς και Δάσκαλοι συχνά εφαρμόζουν την τιμωρία και την αρνητική ενίσχυση στις προσπάθειές τους να ελέγχουν την συμπεριφορά παιδιών και εφήβων. Στην εισήγηση αυτή θα αναλυθούν οι επιδράσεις της εφαρμογής αυτών των πρακτικών στην ανάπτυξη προβληματικών στοιχείων συμπεριφοράς, όπως ο ιδεοψυχαναγκασμός, η επιθετικότητα, οι αγχώδεις διαταραχές και η ελλειμματική προσοχή. Τέλος, θα περιεγραφθεί η αντιμετώπιση των επιπτώσεων της τιμωρίας στην ψυχοθεραπεία καθώς και η πρόληψη αυτών μέσω ελέγχου συμπεριφοράς με θετική ενίσχυση.

Η κα. Πηνελόπη Κονιστή θα αναπτύξει το θέμα «Το κακοποιημένο παιδί: Συνδιαλλαγή Σχολείου – Οικογένειας – Κοινωνικών Υπηρεσιών» . Θα οριστεί η έννοια της κακοποίησης και θα αναλυθούν οι μορφές της καθώς επίσης θα δοθούν πληροφορίες για το πώς αντιδρά το σχολείο σε περιπτώσεις κακοποιημένων παιδιών, πού απευθύνεται και με ποιους επικοινωνεί.

Στην Εσπερίδα μπορούν να συμμετέχουν: Φοιτητές & Απόφοιτοι Σχολών Ψυχολογίας, Παιδαγωγικών και λοιπών Ανθρωπιστικών Επιστημών, Επαγγελματίες, Εκπαιδευτικοί, Γονείς.

Η είσοδος είναι δωρεάν. Απαιτείται Δήλωση Συμμετοχής, ενώ θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Στους συμμετέχοντες θα δοθούν πιστοποιητικά παρακολούθησης.

Δηλώσεις Συμμετοχής: Mediterranean College, Πελλήνης 8 & Πατησίων 107, Αθήνα , 210 88 99 600, info@medcollege.edu.gr

Τόπος Διεξαγωγής:Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Αρσάκειο Μέγαρο, Αθήνα).

Εισαγωγική Εικόνα

Boy Child Person Cute Kid Happy Bubble, by Susie

]]>

28 Ιαν 2014

Σεμινάριο: Η εκπαιδευτική και θεραπευτική αντιμετώπιση των παιδιών με ΔΕΠ-Υ μέσω της Παιγνιοθεραπείας

Στόχος του σεμιναρίου Το σεμινάριο απευθύνεται σε άτομα που ασχολούνται ή πρόκειται να ασχοληθούν με παιδιά στην επαγγελματική ή/και προσωπική τους ζωή, καθώς και σε όποιους επιθυμούν να διευρύνουν τις γνώσεις τους σχετικά με τη ΔΕΠ-Υ στην παιδική ηλικία και την αντιμετώπισή της. Στόχος του σεμιναρίου είναι να κατανοήσουμε τη φύση της ΔΕΠ-Υ, το πώς  επηρεάζει τα παιδιά, τις οικογένειές τους και τις σχολικές τάξεις, καθώς και το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί. Λαμβάνοντας υπόψη το μαθησιακό και  ψυχολογικό προφίλ και τις ανάγκες των παιδιών με ΔΕΠ-Υ, θα διερευνήσουμε  και θα επεξεργαστούμε σε θεωρητικό και βιωματικό επίπεδο το πώς μπορούν να αξιοποιηθούν τεχνικές και μέθοδοι της παιγνιοθεραπείας για την αποτελεσματική εκπαιδευτική / θεραπευτική αντιμετώπιση ενός παιδιού με ΔΕΠ-Υ.

Μεθοδολογία

Το σεμινάριο θα είναι κυρίως βιωματικό, ενώ παράλληλα θα πλαισιωθεί με την απαραίτητη θεωρητική προσέγγιση και την αναφορά σε μελέτες περιπτώσεων. Επίσης, θα χρησιμοποιηθούν τεχνικές, όπως: δημιουργική συμβολική έκφραση μέσα από τη χρήση αντικειμένων, παιχνίδια ενσωμάτωσης. αφήγηση, ζωγραφική, παιχνίδι ρόλων, κ.ά.

Περιεχόμενα του σεμιναρίου

  • Τι είναι η ΔΕΠ-Υ και ποια είναι τα συμπτώματά της(πρωτογενή και δευτερογενή)
  • Μαθησιακό προφίλ του παιδιού με ΔΕΠ-Υ
  • Ψυχολογικό προφίλ του παιδιού με ΔΕΠ-Υ
  • Εκπαιδευτική και Θεραπευτική αντιμετώπιση – σχεδιασμός εκπαιδευτικών και θεραπευτικών προγραμμάτων
  • Μοντέλα παιγνιοθεραπείας για το παιδί με ΔΕΠ-Υ
  • Σχεδιασμός ομαδικών δραστηριοτήτων για παιδιά με ΔΕΠ-Υ προσχολικής και σχολικής ηλικίας
  • Τεχνικές για τον αυτοέλεγχο και την εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων
  • Συζήτηση
Λόγω του βιωματικού χαρακτήρα του σεμιναρίου, οι συμμετέχοντες καλούνται να  φοράνε άνετα ρούχα και να έχουν μαζί τους καλτσάκια. Θα δοθούν σημειώσεις και βιβλιογραφία.
  • Συντονίστρια: Αναστασία Πετρακοπούλου,νηπιαγωγός,παιγνιοθεραπεύτρια, ΜΑ
  • Διάρκεια: 5 ώρες
  • Ημερομηνία Διεξαγωγής: Κυριακή 23/02/2014
  • Ωρες: 10.00 πμ – 3.00 μμ
  • Κόστος συμμετοχής: 50€
  • Τόπος διεξαγωγής: ΚΕΝΤΡΟ ΕΥΡΥΜΑΘΕΙΑ, ΑΘΗΝΑ
*Ειδικές τιμές για ομάδες άνω των 4 ατόμων Οι τιμές σε έκδοση τιμολογίου επιβαρύνονται με Φ.Π.Α 23% Προθεσμία δήλωσης συμμετοχής έως 14 Φεβρουαρίου 2014 Αυγής 55 & Μπιζανίου 1, Ν. Ηράκλειο (ισόγειο) Στο κόστος του σεμιναρίου περιλαμβάνονται:
  • Folder με το υλικό του Σεμιναρίου
  • Βεβαίωση παρακολούθησης
  • Καφέ και σνακ στα διαλείμματα

Διαδικασία εγγραφής

  • Υποβολή των στοιχείων σας στον ειδικό χώρο της ιστοσελίδας http://www.evrymathia.com.gr/contact.php#.UMdwJKwYgxI
  • Τηλεφωνική επικοινωνία με το Κέντρο ΕΥΡΥΜΑΘΕΙΑ στο τηλέφωνο 210 2814378
  • Ώρες 15.00 – 21.00 ή μέσω facebook: www.facebook.com/evrymathia
  • Επιβεβαίωση κράτησης από την γραμματέα του ΕΥΡΥΜΑΘΕΙΑ, μέσω email (www.evrymathia.com.gr) ή τηλεφωνικώς
  • Εφόσον έχει επιβεβαιωθεί η κράτηση θέσης καταθέτετε το αντίστοιχο ποσόου κόστους συμμετοχής με τους τρόπους που αναγράφονται στον τρόπο πληρωμής

Τρόπος πληρωμής

Η κράτηση της θέσης για το σεμινάριο εξασφαλίζεται με την ονομαστική κατάθεση του αντιστοίχου ποσού στον παρακάτω τραπεζικό λογαριασμό: EUROBANK: 0026.0456.55.0200017341 (δικαιούχος Μαρία Σταθάκου) Ακυρώσεις εγγραφών δεν γίνονται δεκτές. Δεκτές γίνονται αντικαταστάσεις ονομάτων. Οι θέσεις είναι περιορισμένες]]>

06 Ιαν 2014

Σεμινάριο: Παιδικό Ιχνογράφημα

Το πρόγραμμα του σεμιναρίου «Παιδικό Ιχνογράφημα» το οποίο θα διεξαχθεί στις 25 και 26 Ιανουαρίου, επαναπροσαρμόζεται κατόπιν δική σας προτροπής, με βάση το σεμινάριο του παιδικού ιχνογραφήματος που πραγματοποιήθηκε στις 22/11/2013 και 23/11/2013 στο Κέντρο Ευρυμάθεια ειδικά για φοιτητές και ανέργους. Το παρόν πρόγραμμα είναι έτσι διαμορφωμένο ώστε να καλύπτει τις ανάγκες όλων των ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβάνοντας τους εκπαιδευτικούς και τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας.

Εισηγήτρια: Γεωργία Λεμπέση, Ψυχολόγος, Παιδοψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια

Η Γεωργία Λεμπέση γεννήθηκε στην Αθήνα το 1980. Τέλειωσε το τμήμα Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών. Εξειδικεύτηκε στην κλινική ψυχολογία παιδιών και ενηλίκων στη Γαλλία πραγματοποιώντας το Master 2Recherche (DEA) Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας του Πανεπιστημίου Lumière – Lyon 2 και έπειτα το Master 2 Professionnel (DESS) Κλινικής Ψυχολογίας και Ψυχοπαθολογίας του ίδιου πανεπιστημίου. Από το 2009 είναι υποψήφια διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Denis Diderot – Paris 7.

Έχει μεγάλη εμπειρία στην ψυχοθεραπεία παιδιών καθώς και στην ατομική ή ομαδική ψυχοθεραπεία εφήβων και ενηλίκων. Έχει συνεργαστεί με δημόσια και ιδιωτικά πλαίσια ψυχολογικής υποστήριξης παιδιών και ενηλίκων στην Ελλάδα και στη Γαλλία. Διατηρεί ιδιωτικό γραφείο στην Αθήνα.

 Εισαγωγικά

Το παιδικό ιχνογράφημα είναι ένα από τα βασικότερα μέσα που χρησιμοποιούν οι ψυχοθεραπευτές παιδιών και οι παιδοψυχολόγοι για να μπορέσουν να κατανοήσουν και να υποστηρίξουν ψυχολογικά τα παιδιά που καλούνται να βοηθήσουν. Τα σχέδια που το παιδί δημιουργεί, μέσα στο πλαίσιο της θεραπείας του, είναι συχνά πολύ διαφορετικά από αυτά που θα απευθύνει στους γονείς του ή στους δασκάλους του. Αυτό συμβαίνει γιατί το παιδί γνωρίζει, βαθιά μέσα του, πως τα σχέδια που δημιουργεί κατά τη θεραπεία του θα «ερμηνευτούν» μέσα στη θεραπευτική συμμαχία παιδιού-θεραπευτή και θα το βοηθήσουν να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του. Το παιδικό ιχνογράφημα επομένως μπορεί να μας δείξει τους φόβους και τα άγχη του παιδιού αλλά και τα δυνατά σημεία της προσωπικότητάς του.

Το σεμινάριο αυτό απευθύνεται σε ψυχολόγους, νηπιαγωγούς, εκπαιδευτικούς, λογοθεραπευτές, εργοθεραπευτές αλλά και σε γονείς και σε όσους ενδιαφέρονται να κατανοήσουν περισσότερο τον ψυχισμό των παιδιών και να διερευνήσουν τον «κόσμο» των παιδικών σχεδίων.

 Διάρκεια σεμιναρίου: 8 ώρες

 Στόχος του σεμιναρίου:

  • Η κατανόηση του θεωρητικού υλικού μέσα από πολλά παραδείγματα σχεδίων παιδιών από την επαγγελματική πορεία της εισηγήτριας.
  • Κατανόηση του τρόπου ερμηνείας του παιδικού ιχνογραφήματος μέσα από βιωματικές ομάδες και ομάδες εργασίας των συμμετεχόντων.

 Πρόγραμμα του σεμιναρίου:

Σάββατο 25/01/2014, Ώρες: 11:00 πμ – 3:00 μμ

Πρώτο μέρος:

  1. Οι πρώτοι πειραματισμοί στο χαρτί: η αξία των πρώτων «μουντζούρων»
  2. Η εξέλιξη του παιδικού ιχνογραφήματος καθώς το παιδί μεγαλώνει
  3. Χρήσιμες έννοιες της ψυχαναλυτικής θεωρίας για την κατανόηση του παιδικού ιχνογραφήματος
    1. Όνειρο και ζωγραφική (S. Freud)
    2. Το έκδηλο και το λανθάνον περιεχόμενο του παιδικού σχεδίου (Μ. Klein)
    3. Το χαρτί ως «μεταβατικός χώρος» ανάμεσα στην εσωτερική και εξωτερική πραγματικότητα του παιδιού (D. Winnicott)

Δεύτερο μέρος: Το παιδικό σχέδιο ως «καθρέφτης» του παιδικού ψυχισμού: Τα προβολικά τεστ και η χρήση τους στη διάγνωση και στο θεραπευτικό σχεδιασμό.

  1. Ανάλυση των χρωμάτων και της ποιότητας των ιχνών. Ανάλυση περιστατικού: Το σχέδιο ενός παιδιού με κώφωση.
  2. Το τεστ du bonhomme (το τεστ του ανθρωπάκου) Οι συμμετέχοντες θα χωριστούν σε ομάδες εργασίας και με την εποπτεία της εισηγήτριας θα δουλέψουν πάνω στην ερμηνεία σχεδίων παιδιών με δυσκολία στη διαχείριση του θυμού, με κοινωνικές φοβίες και με έντονο άγχος.
  3. Το τεστ σπίτι-δέντρο-άνθρωπος Ανάλυση περιστατικού: Το σχέδιο ενός παιδιού με δυσκολία στον αποχωρισμό.
  4. Το σχέδιο της οικογένειας Ανάλυση περιστατικού: Ένα παιδί μπροστά στο διαζύγιο των γονιών του.
  5. Το σχέδιο της φανταστικής οικογένειας Η διαφοροποίηση του φύλου και των γενεών μέσα από τα σχέδια εξάχρονων παιδιών.
  6. Το σχέδιο της ζωόμορφης οικογένειας Ανάλυση περιστατικού: Το σχέδιο ενός κοριτσιού με καταπιεστικούς γονείς
  7. Το D10 Ανάλυση περιστατικού: Το σχέδιο ενός κοριτσιού με άγχος για τις πανελλήνιες Ομάδα εργασίας όπου οι συμμετέχοντες θα αναλύσουν με την καθοδήγηση της εισηγήτριας το σχέδιο ενός αγοριού με δυσκολία αποδοχής της αναπηρίας του (κώφωση)
  8. Τεστ de la dame de Fay:

Ανάλυση περιστατικών παιδιών με σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες.

 Κυριακή 26/01/2014, Ώρες: 11:00 πμ – 3:00 μμ

Τρίτο μέρος: είναι δομημένο έτσι ώστε να ευνοήσει τη συζήτηση μεταξύ των συμμετεχόντων σε θέματα που μπορεί να τους έχουν απασχολήσει στην πρακτική τους με παιδιά:

  1. Μέσα από την μελέτη σχεδίων παιδιών με αυτισμό, θα συζητήσουμε το ρόλο που το παιδικό ιχνογράφημα μπορεί να διαδραματίσει στην εκπαιδευτική διαδικασία.
  2. Το «άγχος καταβρόχθισης», η «ψυχωτική παντοδυναμία» και η «απουσία ορίων μεταξύ εσωτερικής και εξωτερικής πραγματικότητας» μέσα από σχέδια παιδιών με ψυχωτικές διαδικασίες σκέψεις.
  3. Το σχέδιο παιδιών με σύνδρομο Down: «Γιατί δεν μοιάζω στη μαμά μου; Εγώ μπορώ να κάνω παιδιά;» ερωτήματα που αναδύονται μέσα από τα σχέδια ενός δεκαπεντάχρονου κοριτσιού.
  4. Η προβληματική των σχεδίων παιδιών που έχουν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση: η ευθύνη της ερμηνείας και της παρερμηνείας του παιδικού ιχνογραφήματος, συζήτηση πάνω στα ηθικά και στα νομικά θέματα που προκύπτουν.

 Τέταρτο μέρος:

  • Οι συμμετέχοντες του σεμιναρίου μπορούν να φέρουν σχέδια από την καθημερινή τους πρακτική με παιδιά και να μας μιλήσουν για αυτά.
  • Κλείσιμο του σεμιναρίου με βιωματικό παιχνίδι με ζωγραφιές παιδιών.  

Κόστος Σεμιναρίου:

Για εκπαιδευτικούς & Επαγγελματίες Ψυχικής Υγείας: 65€ Για Φοιτητές, μεταπτυχιακούς Φοιτητές και Ανέργους: 50€

Θα δοθούν σημειώσεις και βιβλιογραφία

Οι τιμές σε έκδοση τιμολογίου επιβαρύνονται με Φ.Π.Α 23%

Προθεσμία δήλωσης συμμετοχής έως 17 Ιανουαρίου 2014

Τόπος διεξαγωγής: ΚΕΝΤΡΟ ΕΥΡΥΜΑΘΕΙΑ, Αυγής 55 &  Μπιζανίου 1, Ν. Ηράκλειο (ισόγειο), Αθήνα

Στο κόστος του σεμιναρίου περιλαμβάνονται:

  • Folder με το υλικό του Σεμιναρίου
  • Βεβαίωση παρακολούθησης
  • Καφέ και σνακ στα διαλείμματα

Διαδικασία εγγραφής

  • Υποβολή των στοιχείων σας στον ειδικό χώρο της ιστοσελίδας μας (http://www.evrymathia.com.gr/contact.php#.UMdwJKwYgxI) ή τηλεφωνική επικοινωνία με το Κέντρο ΕΥΡΥΜΑΘΕΙΑ στο τηλέφωνο 210 2814378 ώρες 15.00 – 21.00 ή μέσω facebook: www.facebook.com/evrymathia
  • Επιβεβαίωση κράτησης από την γραμματέα του ΕΥΡΥΜΑΘΕΙΑ, μέσω email (www.evrymathia.com.gr) ή τηλεφωνικώς
  • Εφόσον έχει επιβεβαιωθεί η κράτηση θέσης καταθέτετε το αντίστοιχο ποσό του κόστους συμμετοχής με τους τρόπους που αναγράφονται στον τρόπο πληρωμής

Τρόπος πληρωμής

Η κράτηση της θέσης για το σεμινάριο εξασφαλίζεται με την ονομαστική κατάθεση του αντιστοίχου ποσού στον παρακάτω τραπεζικό λογαριασμό:

EUROBANK: 0026.0456.55.0200017341 (δικαιούχος Μαρία Σταθάκου)

Ακυρώσεις εγγραφών δεν γίνονται δεκτές. Δεκτές γίνονται αντικαταστάσεις ονομάτων.

Οι θέσεις είναι περιορισμένες.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

17 Ιούλ 2013

Μα φοβάμαι…

Τα μικρά μας αγγελούδια, κατά μέσο όρο, στα δυόμισι πρώτα χρόνια της ζωής τους, αρχίζουν να εκφράζουν εντονότερα τις φοβίες τους. Φοβίες που συνήθως αφορούν ζώα, αντικείμενα, ανθρώπους ή/και στοιχεία της φαντασίας τους. Αρκετά συχνά, οι γονείς τρομαγμένοι από τις αντιδράσεις των μικρών τους, ψάχνουν να βρουν άμεσες λύσεις και τρόπους αντιμετώπισης. Πριν όμως από οποιαδήποτε αντίδραση, καλό θα ήταν να θυμάστε πως ο φόβος είναι φυσιολογικό, και κάποιες φορές αναπόσπαστο, κομμάτι της συναισθηματικής/ψυχολογικής ανάπτυξης του παιδιού.

Καθώς το παιδί, γνωρίζει και αντιμετωπίζει τους φόβους του, επέρχεται και η συναισθηματική του ωρίμανση. Παρόλα αυτά, το περιβάλλον του θα παίξει σημαντικό ρόλο στο αν το αντικείμενο του φόβου του θα μετατραπεί σε φοβία. Ακόμα, το περιβάλλον του θα επηρεάσει τον τρόπο και το θάρρος που θα αποκομίσει το παιδί για να αντιμετωπίσει μετέπειτα δυσκολίες. Ας έχουμε, λοιπόν, υπόψιν μας τα εξής:

  • Αρχικά, δεν χρειάζεται να πανικοβληθείτε και να μεγεθύνετε την κατάσταση, δίνοντας συνεχή προσοχή στην παραμικρή εκδήλωση ανησυχίας του. Η ψυχραιμία και η τρυφερότητα είναι ακριβώς ότι του χρειάζεται να περάσει με υγιή τρόπο το αναπτυξιακό αυτό στάδιο.
  • Έπειτα, μη γελοιοποιείτε το ίδιο ή την κατάσταση, όσο αστεία και αν σας φαίνεται. Έχετε υπόψιν πόσο τρομαγμένα και δραματικά βιώνει το παιδί σας την κατάσταση και αναγνωρίστε το γεγονός πως είναι η πρώτη του επαφή με τον κόσμο και τα στοιχεία αυτού.
  • Ενθαρρύνετε το να εκφραστεί και να εξοικειωθεί με το αντικείμενο του φόβου του, κρατώντας το στην αγκαλιά σας, έτσι ώστε να νοιώσει περισσότερο ασφαλής.
  • Επουδενί, μην το ωθείτε βίαια ή το πιέζετε κοντά σε αυτό που φοβάται, διότι με αυτόν τον τρόπο ενδέχεται να του το μετατρέψετε σε φοβία. Το καλύτερο που θα μπορούσατε να κάνετε είναι, μετά την άδειά του, να πλησιάσετε μαζί το αντικείμενο του φόβου. Έτσι θα στηρίξετε το παιδί σας με σιγουριά, θάρρος και ασφάλεια.
  • Όταν θα διαπραγματευτείτε με το αντικείμενο του φόβου του, καλό θα είναι να παρέχετε λογικές εξηγήσεις και έμπρακτες αποδείξεις ως προς την πραγματική απουσία κινδύνου.
  • Αποφύγετε να του διηγηθείτε παραμύθια και ιστορίες που ξέρετε ότι θα το ταράξουν, ιδιαίτερα αν σχετίζονται άμεσα με το αντικείμενο του φόβου του. Αντ’ αυτού, μπορείτε να προμηθευτείτε εικονογραφημένα παιδικά βιβλία ή να πλάσετε αστείες ιστορίες μέσω του θεάτρου ή της ζωγραφικής, που θα πραγματεύονται σχετικές φοβίες παροτρύνοντας το παιδί να ταυτιστεί με τον κεντρικό ήρωα.
  • Παρατηρείστε τα προγράμματα που παρακολουθεί στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο. Κάποιες φορές υπάρχουν έμμεσα μηνύματα που είναι ικανά να το τρομάξουν προσωρινά.
  • Όσο απαιτητικό και αν σας φαίνετε, φροντίστε να μη μεταδίδετε στο παιδί τους δικούς σας φόβους. Το ίδιο συμβουλέψτε και τα άτομα του άμεσα κοντινού σας περιβάλλοντος.
  • Αναρωτηθείτε μήπως εσείς ή κάποιος κοντινός του, χρησιμοποιούν «φοβικά-χαριτωμένα» μέσα, προκειμένου το παιδί να πειθαρχεί περισσότερο. Χαρακτηριστικά, αναφέρεται: «μην πας εκεί, θα βγει ο μπαμπούλας», «μην το πλησιάζεις, θα σε δαγκώσει», «αν δεν είσαι καλό παιδί, θα έρθει ο κύριος τάδε να σε πάρει».
  • Δεν θα εξυπηρετήσει καθόλου την κατάσταση να συγκρίνετε το παιδί σας με κάποιο άλλο, ακόμα και αν είναι κοντά ηλικιακά.
  • Και το βασικότερο, όλων, εξασφαλίστε για το μικρό σας αγγελούδι ένα ήρεμο, τρυφερό, οργανωμένο και υποστηρικτικό περιβάλλον που θα μπορέσει να αναπτυχθεί συναισθηματικά υγιώς. Αν τελευταία συμβαίνουν εντάσεις ή αλλαγές συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας, έτσι ώστε να αντιμετωπίσετε και να επιλύσετε το θέμα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Εισαγωγική Φωτογραφία ]]>

07 Μαΐ 2013

Όταν τα παιδιά λένε ψέματα!

«Ο σκύλος έφαγε την εργασία μου.» » Εκείνος/η το ξεκίνησε.» «Είμαι άρρωστος/η σήμερα.» «Δεν είναι εδώ.» Τα παιδιά λένε τέτοια ψέματα συχνά, είτε για να αποφύγουν την τιμωρία είτε να αποκρούσουν την αμηχανία που νιώθουν, ή ακόμη και για να προστατέψουν κάποιον. Ακόμα κι αν τα παιδιά λένε ψέματα για τους ίδιους λόγους που οι ενήλικες λένε, τείνουμε να καταδικάζουμε πιο συχνά τα παιδιά ως ανήθικα.

Τα παιδιά λένε ψέματα για διαφορετικούς λόγους αναλόγως την ηλικία. Τα πολύ μικρά παιδιά δεν μπορούν ακόμη να είναι σε θέση πάντοτε να διακρίνουν τη φαντασία από την πραγματικότητα. Τα παιδιά σε μικρή ηλικία μπορεί να πουν ψέματα επειδή χωρίς πρόθεση έχουν ξεχάσει να κάνουν κάτι. Γύρω από την ηλικία των 5 ή 6 ετώ τα παιδιά αρχίζουν να αναπτύσσουν μια πιο συνεπής κατανόηση της διαφοράς ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα και είναι λιγότερο πιθανό να επιμείνουν ότι οι φαντασιώσεις τους είναι αληθινές. Γύρω από αυτή την ηλικία, το παιδί αρχίζει να αναπτύσσει μια συνείδηση και καταλαβαίνει ότι ορισμένες συμπεριφορές μπορεί να απογοητεύσουν τους γονείς του/της και να νιώσει ενοχές που συνδέονται με το παράπτωμα. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία, επίσης λένε ψέματα ή υπερβάλλουν εκτενώς, προκειμένου να τραβήξουν την προσοχή των γονιών τους.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς;

  • Διδάξτε στο παιδί σας μέσα από παιχνίδια ρόλων, την αξία του να λέει την ΑΛΗΘΕΙΑ.  Αυτό θα πάρει χρόνο, επομένως έχετε υπομονή.
  • Μην αποδέχεστε δικαιολογίες για τα ψέματα, τα ψέματα δεν είναι ΑΠΟΔΕΚΤΑ.
  • Τα παιδιά πρέπει να καταλάβουν τις ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ όταν λένε ψέματα και όποτε είναι δυνατόν, θα πρέπει να ζητήσουν ΣΥΓΓΝΩΜΗ για αυτό.
  • Δεν έχει σημασία το ψέμα, τα παιδιά ΠΡΕΠΕΙ να γνωρίζουν ότι τα ψέματα δεν είναι ποτέ αποδεκτά και τέτοια συμπεριφορά δεν θα είναι ανεκτή.
  • Τα παιδιά θέλουν συχνά να κρατήσουν τους γονείς ή το δάσκαλό τους ευχαριστημένους και για αυτό μπορεί να πουν ψέματα. Πρέπει να γνωρίζουν ότι ΕΣΕΙΣ εκτιμάτε την αλήθεια πολύ περισσότερο από μια ανάρμοστη συμπεριφορά.
  • Τα παιδιά πρέπει να είναι ΜΕΡΟΣ της λύσης και των συνεπειών. Ρωτήστε τους τι είναι έτοιμοι να δώσουν ή να κάνουν για να είναι ειλικρινείς.
  • Υπενθυμίστε στο παιδί ότι είστε αναστατωμένοι με ό,τι εκείνο έκανε. Αφήστε τον / την να γνωρίζει ότι είστε ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΙ.
  • ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ τις γρήγορες παράλογες αποφάσεις.
  • ΜΗΝ επιβαρύνετε το παιδί σας με πάρα πολλούς κανόνες και μεγάλες προσδοκίες. Όσοι περισσότεροι κανόνες υπάρχουν, τόσο πιο πιθανό τα παιδιά να τους παραβλέψουν, ώστε να αποφύγουν την τιμωρία.
  • Προσπαθήστε να ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΤΕ το λόγο για τον οποίο το παιδί σας λέει ψέματα. Αυτό το παιδί προσπαθεί να κρύψει μέσω ψεμάτων κάτι που μπορεί να είναι πολύ πιο σημαντικό από ό, τι το ίδιο το ψέμα.
  • Μην ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΕ, π.χ. “Αναρωτιέμαι πώς αυτό χύθηκε το γάλα – Εύχομαι κάποιος να το καθαρίσει.”. Είναι πιο πιθανό να πάρετε μια ειλικρινής απάντηση αν πείτε «Σάρα, εσύ έχυσες το γάλα;»

Ποτέ μην ξεχνάτε ότι τα παιδιά σας πρέπει να γνωρίζουν ότι ενδιαφέρεστε γι ‘αυτά και ότι μπορούν να συμβάλουν με θετικό τρόπο. Αφιερώστε ένα μεγάλο χρονικό διάστημα για να κατακτηθεί η αλήθεια και η ειλικρίνεια, μείνετε συνεπείς, υπομονετικοί και να κατανοήσετε ότι η αλλαγή θα πάρει χρόνο.

Συμβουλές για την ενθάρρυνση της ειλικρίνειας

Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν και είναι αρκετά ώριμα για να κατανοήσουν τη διαφορά μεταξύ του τι είναι αλήθεια και τι όχι, είναι καλό να ενθαρρυνθούν να λένε την αλήθεια. Εάν το παιδί σας σας λέει κάτι που είναι φανταστικό, απλά δεχτείτε το. Η προσποίηση και η φαντασία είναι σημαντικά για την ανάπτυξη του παιδιού σας. Για παράδειγμα, το παιδί σας μπορεί να σας πει ότι αυτή είναι σούπερ-ήρωας. Θα μπορούσατε να απαντήσετε με την ερώτηση σας σχετικά με τις υπερ-δυνάμεις του/της.

Οι υπερβολικές ιστορίες που δείχνουν καυχησιολογία μπορεί να είναι ο τρόπος του παιδιού να πάρει τον θαυμασμό ή το σεβασμό από τους άλλους. Εάν αυτό συμβαίνει συχνά, ίσως να θέλετε να χρειάζεται να επαινείτε περισσότερο το παιδί σας, ώστε να ενισχυεθεί η αυτοεκτίμησή του/της.

Βεβαιωθείτε ότι έχετε σαφείς κανόνες σχετικά με το ποια συμπεριφορά είναι αποδεκτή στο σπίτι σας. Τα παιδιά είναι πιο πιθανό να συμπεριφέρονται μέσα σε αποδεκτά όρια, αν επιβάλλονται σαφείς κανόνες.

Όταν το παιδί σας λέει την αλήθεια, επαινείστε το για να συνεχίσει να είναι ειλικρινές. Πείτε, πχ. «Είμαι πραγματικά ευτυχής που μου είπες την αλήθεια. Μου αρέσει όταν είσαι ειλικρινής”.

Εάν το παιδί σας σάς παραπλανά σκόπιμα, να ξέρει ότι αυτό που κάνει δεν είναι αποδεκτό. Εξηγήστε γιατί αυτό δεν είναι καλό και ότι μπορεί να μην είστε σε θέση να το εμπιστευτείτε στο μέλλον. Στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε τις κατάλληλες συνέπειες για τη συμπεριφορά που οδήγησε στο ψέμα. Για παράδειγμα, αν το παιδί σας ζωγράφισε στον τοίχο, να το πάρετε  μαζί για να σας βοηθήσει να το καθαρίσετε.

Εάν το παιδί σας συνεχίζει να επιμένει στο να λέει ψέματα σκοπίμως, ίσως να πρέπει να ενισχύσετε την ιδέα ότι αυτό δεν είναι αποδεκτό με τη χρήση κατάλληλης στρατηγικής πειθαρχίας. Αν εξηγήσετε στο παιδί σας τη συνέπεια, μπορεί να το βοηθήσετε να βγείτε από τη συνήθεια.

Ρίξτε μια ματιά στο τι προκάλεσε την συμπεριφορά πίσω από το ψέμα. Εάν το παιδί σας είπε ψέματα για να τραβήξει τη προσοχή σας, εξετάστε πιο θετικούς τρόπους που θα μπορούσαν να τραβήξουν τη προσοχή σας. Αν είπε ψέματα για να πάρει κάτι που ήθελε – για παράδειγμα, καραμέλες από τη γιαγιά – εξετάστε ένα σύστημα ανταμοιβών. Μπορείτε, επίσης να χρειαστεί να εξετάσετε το περιβάλλον για να το βοηθήσετε να αποφύγει καταστάσεις στις οποίες δεν νιώθει καλά.

Προσπαθήστε να αποφύγετε να λέτε το παιδί σας «είσαι ψεύτης/ψεύτρα». Τέτοια επισήμανση μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την αυτοεκτίμησή του. Είναι πιο χρήσιμο να επισημαίνετε και να μιλήσετε σχετικά με τις ενέργειες και τις συμπεριφορές του παιδιού σας.

Ένας τρόπος για να αποθαρρύνετε τα παιδιά σας από τα ψέματα είναι να κάνετε ένα αστείο, ή να φουσκώσετε την αναληθή δήλωση. Για παράδειγμα, ένα παιδί μπορεί να εξηγήσει ένα σπασμένο παιχνίδι με το ρητό, «Ένας άντρας ήρθε και το έσπασε». Θα μπορούσατε να πείτε κάτι ανόητο όπως, “Γιατί δεν τον καλεσες σε δείπνο;” Συνεχίστε το αστείο λίγο περισσότερο έως ότου το παιδί «ομολογήσει». Με αυτό τον τρόπο, θα αποκαλύψει το ψέμα χωρίς οποιαδήποτε ανάγκη για πειθαρχία ή σύγκρουση.

Περισσότερες συμβουλές

Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, τα ψέματα μπορεί να γίνουν συνήθεια. Αν αυτό συμβαίνει συχνά, μιλήστε της/του για το πως ψέμα του/της σας κάνει να νιώθετε, πώς αυτό επηρεάζει τη σχέση σας μαζί του/της, και θα μπορούσε να σταματήσει να τον/την εμπιστεύεστε.

Μερικές φορές τα παιδιά λένε ψέματα για να κρατήσουν ένα μυστικό ή να προστατεύσουν κάποιον/α. Για παράδειγμα, ένα παιδί που έχει κακοποιηθεί από έναν ενήλικα συχνά θα ψεύδεται για να προστατεύσει τον ενήλικα ή επειδή νιώθει ντροπή. Συχνά, υπάρχει ο φόβος ότι το παιδί θα τιμωρηθεί αν πει την αλήθεια. Αν υποψιάζεστε ότι το παιδί σας λέει ψέματα σχετικά με ένα σοβαρό θέμα:

  • Δώστε του/της μεγάλη διαβεβαίωση ότι θα είναι ασφαλές αν πει την αλήθεια.
  • Κάνετε το καλύτερο δυνατόν για να τον/την πείσετε ότι μπορείτε να κάνετε τα πράγματα καλύτερα.
  • Ίσως χρειαστεί να πάρετε επαγγελματική βοήθεια σε αυτή την περίπτωση. Ο γιατρός σας ή ο σχολικός σύμβουλος μπορεί να σας δώσει χρήσιμες συμβουλές.

Εισαγωγική Φωτογραφία

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

  • Coles, R. (1998). The Moral Intelligence of Children: How to Raise a Moral Child. Middlesex: Penguin Books.
  • Ekman, P. (1989). Why Kids Lie: How Parents Can Encourage Truthfulness. USA: Penguin Books.
  • Samenow, S. E. (2001). Before It’s Too Late: Why Some Kids Get Into Trouble–and What Parents Can Do About It. New York: Three Rivers Press.

Προτεινόμενες ιστοσελίδες

]]>

17 Φεβ 2013

Διαζύγιο και παιδί

Σε ένα διαζύγιο όλοι πλήττονται,ο καθένας με το δικό του τρόπο.Το παιδί που πιθανώς να συνυπάρχει στο οικογενειακό σύστημα,έχει ένα περίεργο τρόπο να αντιλαμβάνεται τη διάσταση των γονιών του.Ένα παιδί,χρειάζεται ένα σταθερό και υποστηρικτικό,από πολλές απόψεις,οικογενειακό περιβάλλον,που του είναι απαραίτητο για να οδηγηθεί στη σωστή απαρτίωση της προσωπικότητας και του Εγώ του.

Υπάρχει η άποψη ότι είναι καλύτερα για ένα παιδί να χωρίζουν οι γονείς του αν δεν τα πηγαίνουν καλά μεταξύ τους και μαλλώνουν διαρκώς. Και πως ένα παιδί χωρισμένων γονιών μπορεί να μεγαλώσει εξίσου καλά και χωρίς τραύματα. Θα συμφωνήσω ως προς το «μη χείρον βέλτιστο». Αλλά χωρίς να υπάρξει τραύμα δε γίνεται. Άρα ξεκινά κανείς με το δεδομένο ότι ο ψυχισμός του παιδιού πλήττεται και η φροντίδα πρέπει να εστιαστεί και να δρομολογηθεί με δεδομένη την ύπαρξη του τραύματος. Το παιδί βιώνει την αποτυχία των γονιών του ως προσωπική αποτυχία. Ασυνείδητα πιστεύει πως το ίδιο έκανε κάποιο λάθος και χώρισαν οι γονείς του. Ο γονιός από την άλλη διακατέχεται συχνά από την ασυνείδητη -ή συνειδητή συχνά- τάση να κερδίσει το παιδί,να το πάρει με το μέρος του,με αποτέλεσμα όχι μόνο να έχει χαθεί στο παιδί η απαιτούμενη σταθερότητα που ανέφερα προηγουμένως,αλλά να υπάρχει και η εσώτερη επιταγή να πρέπει το ίδιο να διαλέξει ένα στρατόπεδο. Ο θυμός που το διακατέχει για όλα αυτά δεν είναι λίγος. Άλλο αν δεν τον εκδηλώνει.

Το παιδί αυτό,υπάρχει έντονα η περίπτωση,όταν μεγαλώσει να αποτυγχάνει στις δικές του σχέσεις,από μια ασυνείδητη τάση επανάληψης και επαναβίωσης των παιδικών του συνθηκών,αλλά και λόγω του ότι έχει βιώσει την έννοια της οικογένειας ως κάτι απειλητικό για τον ψυχισμό του. Ως γονέας κανείς,πρέπει να κάνει την υπέρβασή του. Να ξεπερνά τις προσωπικές του καθηλώσεις και να προσεγγίζει το παιδί του με τη φαντασία που απαιτεί ένας εντελώς ιδιαίτερος ψυχισμός. Για να το πετύχει αυτό όμως θα πρέπει ο ίδιος πρώτα μέσα του να αποκωδικοποιήσει το παιδί που είναι και υπάρχει. Αν αντιμετωπίζει το παιδί του με την ψυχρή λογική ενός ενήλικα,είναι σίγουρο ότι θα αποτύχει,ειδικά όταν έχει δημιουργηθεί ένα τόσο μεγάλο κενό,όπως αυτό που φέρνει ένα διαζύγιο.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

18 Ιαν 2013

Πανελλήνιο Παιδοψυχιατρικό Συνέδριο: Ψυχική οδύνη και ανθεκτικότητα σε συνθήκες κρίσης

Η Παιδοψυχιατρική Εταιρία Ελλάδος διοργανώνει το 8ο Πανελλήνιο συνέδριο παιδοψυχιατρικής με μια θεματολογία που σίγουρα μας αγγίζει όλους: τις επιπτώσεις της κρίσης στην ψυχική υγεία μικρών και μεγάλων αλλά και στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας.

Όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Εταιρίας: «τα παιδιά και οι έφηβοι γενικότερα, ιδιαίτερα όμως αυτά με ανάγκες ψυχιατρικής και ψυχοκοινωνικής φροντίδας, αλλά και οι οικογένειές τους, υφίστανται τις συνέπειες αυτής της κρίσης πολύ περισσότερο ως πλέον ευάλωτος πληθυσμός. Στην ειδική θεματολογία του συνεδρίου συμπεριλαμβάνονται ζητήματα που αφορούν στην ψυχοπαθολογία, τις ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις, τις επιπτώσεις στις σχέσεις, τα παιδιά των μεταναστών κλπ. Η κρίση πλήττει όμως και τις υπηρεσίες, μαζί και τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, αλλά και τη σχέση με τους λήπτες υπηρεσιών, ζητήματα που θα συζητηθούν στο γενικότερο πλαίσιο της πορείας της Μεταρρύθμισης.»

Πότε;

Παρασκευή 31 Μαΐου – Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

Που;

Metropolitan Hotel, Αθήνα Λεωφ. Συγγρού 385, 175 64, Αθήνα Τηλ. 210 947 1000 Fax 210 947 1010 View Larger Map

Κόστος συμμετοχής

Εάν εγγραφείτε έως τις 30/4/2013 το κόστος συμμετοχής είναι 20€ για φοιτητές, 60€ για ειδικευόμενους γιατρούς, 80€ για επιστήμονες ψυχικής υγείας και 100€ για τα μέλη του ΠΕΕ. Απο 1/5/2013 το κόστος αυξάνεται. Για λεπτομέρειες διαβάστε την επίσημη ανακοίνωση της ΠΕΕ.

Πληροφορίες

PRAXICON Εθν. Αντιστάσεως 101, Τ.Κ. 551 34, Καλαμαριά, Θεσσαλονίκη Τηλ. +30 2310 460 682, 2310 460 652 Fax. +30 2310 435 064 E-mail: info@praxicon.gr Website: www.praxicon.gr Επίσημη Ιστοσελίδα Συνεδρίου www.praxicon.gr/paidopsychiatriko.html

Εγγραφές

Όσοι επιθυμούν προεγγραφή για τη συμμετοχή τους στο Συνέδριο, παρακαλούνται να συμπληρώσουν ηλεκτρονικά το Δελτίο Εγγραφής στο  ww.praxicon.gr/paidopsychiatriko.html και να στείλουν το καταθετήριο με fax στο 2310 435 064 το αργότερο μέχρι 27/05/2013.

Α’ Ανακοίνωση της ΠΕΕ

Ανακοίνωση 8ου Πανελλήνιου Παιδοψυχιατρικού Συνεδρίου by

]]>