02 Απρ 2012

Ψυχοϊστορικά – 2 Απριλίου 1968: Εκδίδεται το βιβλίο "Pygmalion in the Classroom"

Σαν σήμερα, στις 2 Απριλίου 1968 το βιβλίο των Robert Rosenthal και Lenore Jacobson υπό τον τίτλο «Pygmalion in the Classroom» βρίσκει το δρόμο του στα βιβλιοπωλεία. Το βιβλίο αναφέρεται στον αντίκτυπο που έχουν οι προσδοκίες του δασκάλου στην απόδοση των μαθητών. Με απλά λόγια, το βιβλίο υποστηρίζει την άποψη πως όταν οι δάσκαλοι αναμένουν ότι ένας μαθητής θα τα πάει καλά, τελικά ο μαθητής πράγματι τα πηγαίνει καλά, σε αντίθεση με τους μαθητές για τους οποίους οι προσδοκκίες των δασκάλων δεν είναι ιδιαίτερα υψηλές. Έκτοτε έχουν δημοσιευθεί εκατοντάδες μελέτες γύρω από το «Φαινόμενο Πυγμαλίων» και το βιβλίο έχει αναφερθεί αναρίθμητες φορές σε συγγράμματα και βιβλία σχολικής ψυχολογίας.

]]>

07 Σεπ 2010

Μικρά και Ενδιαφέροντα #17

  • Εάν έχετε δει την ταινία Inception τότε είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα έχετε αρκετές απορίες σχετικά με την επιστημονική και ψυχολογική βάση πολλών από αυτά που αναφέρονται στο σενάριό της. Παρόλο που οι συσκευές και οι ιδέες που αναφέρονται εκεί έχουν λίγη σχέση με τις παρούσες έρευνες και ευρήματα της Νευροψυχολογίας, είναι σίγουρο ότι οι σεναριογράφοι και ο σκηνοθέτης μελέτησαν αρκετά την ψυχαναλυτική θεωρία, η οποία πρωταγωνιστεί σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Το Mind Hacks κάνει μια αναφορά στις αλήθειες και στους μύθους που αναφέρονται στο Inception, οπότε όσοι ενδιαφέρεστε, ρίξτε μια ματιά [Mind Hacks]
  • Η συναισθηματική ανασφάλεια είναι ένα από τα πιο συχνά προβλήματα που εμφανίζονται στη σχέση των ζευγαριών. Νέες έρευνες αποκαλύπτουν πως το αίσθημα πως δεν μπορείς να στηριχτείς στους ανθρώπους του κοινωνικού σου περιβάλλοντος, εκτός από ενοχλητικό, είναι και επικίνδυνο για την υγεία. Συγκεκριμένα, όσοι έχουν χρόνια προβλήματα ανασφάλειας, έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν καρδιακές παθήσεις στο μέλλον. [APA]
  • Μία νέα αμερικάνικη έρευνα στον τομέα της βιολογίας αποκαλύπτει πως η σχολική αποτυχία φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τα γονίδιά που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ντοπαμίνης, μιας ουσίας που μεταξύ άλλων σχετίζεται και με το μνημονικό σύστημα. Βρέθηκε πως οι μαθητές που είχαν χαμηλές βαθμολογίες σε κάποια από τα βασικά μαθήματα (γλώσσα, μαθηματικά, φυσική και ιστορία) είχαν μια συγκεκριμένη αλληλουχία γονιδίων ντοπαμίνης, η οποία ήταν διαφορετική από τους μαθητές που είχαν καλύτερη σχολική επίδοση. Τρομακτικό αποτέλεσμα; Μπορεί… [Florida State University]
  • Το Psychology Today φιλοξενεί ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με θέμα τα άτομα που πιστεύουν ότι έχουν απαχθεί από εξωγήινους. Σε αυτό περιγράφονται περιπτώσεις «απαγωγής», αλλά και ερευνητικά δεδομένα γύρω από τους «απαχθέντες» και τα κοινά χαρακτηριστικά προσωπικότητας ή/και ψυχολογικών τραυμάτων που έχουν μεταξύ τους. [Psychology Today]
  • Ψυχο… ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 7 Σεπτεμβρίου 1707 γεννήθηκε ο George Louis Buffon, ένας από τους πιο σημαντικούς Γάλλους φυσιοδίφες. Ο Buffon πέρα από φυσιοδίφης ήταν και μαθηματικός και κοσμολόγος, αλλά είναι ευρύτερα γνωστός γιατί ήταν από τους πρωτεργάτες της ιδέας της βιολογικής προσαρμογής, η οποία αργότερα αποτέλεσε τον πυρήνα της δαρβινικής θεωρίας. Φυσικά ο Buffon δεν μπορούσε να αμφισβητήσει ανοιχτά την θρησκευτική εκδοχή της δημιουργίας του ανθρώπου (ένα θέμα που αρχικά και ο Δαρβίνος δεν τόλμησε να αγγίξει για προσωπικούς λόγους), αλλά παρατήρησε ότι οι οργανισμοί έχουν την ικανότητα να προσαρμόζονται στο περιβάλλον τους και να αφήνουν απογόνους που είναι ακόμη καλύτερα προσαρμοσμένοι σε αυτό.

    ]]>

    21 Ιούλ 2010

    Το φαινόμενο της διαδικτυακής βίας

    Μέσα σε λιγότερο από 20 χρόνια το διαδίκτυο από ένα μέσο μεταφοράς πληροφοριών μεταξύ επιστημόνων και μυστικών υπηρεσιών μεταμορφώθηκε σε ένα από τα πιο λαϊκά και πολυχρησιμοποιημένα μέσα επικοινωνίας. Οι αλλαγές που έφερε στον τρόπο ζωής μας πολλές και διάφορες. Κατάφερε να παρεισφρήσει και να αλλάξει τα δεδομένα στον τρόπο οργάνωσης της εργασίας μας, την επικοινωνία με γνωστούς και φίλους, την διασκέδαση και, φυσικά, την ενημέρωση. Όπως συμβαίνει και με κάθε άλλη αλλαγή στο ανθρώπινο περιβάλλον και ιδιαίτερα στον τρόπο επικοινωνίας (π.χ. ανακάλυψη τυπογραφίας, τηλέγραφος, τηλέφωνο κτλ), έτσι και εδώ η συμπεριφορά μας δεν έμεινε ανεπηρέαστη. Όπως ήταν φυσικό το διαδίκτυο έγινε μια νέα δίοδος διοχέτευσης των συναισθημάτων και των σκέψεών μας.

    Μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις μεταφοράς μοτίβων ανθρώπινης συμπεριφοράς στο διαδίκτυο είναι και η βία. Στην αγγλική βιβλιογραφία μάλιστα το φαινόμενο της διαδικτυακής βίας έχει και όνομα: cyberbullying. Ένας γενικός ορισμός που θα μπορούσαμε να δώσουμε στο φαινόμενο αυτό, ώστε να το διαχωρίσουμε από τις περιπτώσεις ψυχολογικής, λεκτικής και σωματικής βίας εκτός διαδικτύου (bullying) είναι πως πρόκειται για μια επιθετική και συνειδητή ομαδική ή ατομική πράξη μέσω της χρήσης του διαδικτύου και άλλων ηλεκτρονικών μέσων, η οποία στρέφεται εναντίον ενός ατόμου το οποίο είναι δύσκολο να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Παραδείγματα τέτοιας συμπεριφοράς είναι η αποστολή απειλητικών ή χλευαστικών e-mails, τα flames, η παρενόχληση μέσω IM, η δημοσίευση προσωπικών στοιχείων και φωτογραφιών χωρίς την συγκατάθεσή μας κ.α.

    Αν και οι περισσότερες περιπτώσεις βίαιης παρενόχλησης εκτός διαδικτύου αφορούν κυρίως παιδιά σχολικής και εφηβικής ηλικίας1 , η διαδικτυακή παρενόχληση είναι ένα φαινόμενο που αγγίζει τόσο τους νεαρούς, όσο και τους ενήλικες, καθώς θύτες και θύματα μπορούν να βρεθούν και στις δύο ηλικιακές ομάδες (αν και η αλήθεια είναι πως το φαινόμενο αυτό παρουσιάζεται πιο έντονο στις νεαρότερες ηλικίες).

    Αν και το φαινόμενο του cyberbullying δεν έχει ερευνηθεί επαρκώς -ιδιαίτερα στην Ελλάδα- μπορούμε να πούμε με σχετική σιγουριά πως σίγουρα θα παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις στο μέλλον, καθώς οι νέες γενιές άρχισαν ήδη να μεγαλώνουν μέσα σε έναν κόσμο όπου το διαδίκτυο και η διαδραστική επικοινωνία κυριαρχούν. Αυτό, κατά την άποψή μου, θα οδηγήσει σε σταδιακή μερική αντικατάσταση του «παραδοσιακού» bullying με το cyberbullying.

    Αν και ακόμη είναι νωρίς να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τις μακροχρόνιες συνέπειες της διαδικτυακής βίας, υπάρχουν ήδη κάποιες έρευνες για την συσχέτιση μεταξύ cyberbullying και ανάπτυξης ψυχικών διαταραχών. Μόλις πρόσφατα Φινλανδοί επιστήμονες έκαναν έρευνα σε ένα δείγμα 7000 νεαρών Φινλανδών και βρήκαν πως ένα ποσοστό της τάξεως του 4,8% ήταν μόνο θύματα διαδικτυακής βίας (64% κορίτσια), ένα 7,8% ήταν μόνο θύτες (62% αγόρια), ενώ ένα 5,4% ήταν και θύτες και θύματα (55% αγόρια)2 . Ένα στα τέσσερα παιδιά που χαρακτηρίστηκαν ως θύματα διαδικτυακής βίας, ανέφεραν έντονο άγχος, φόβο και ανασφάλεια, κάτι που τα κάνει ιδιαίτερα ευάλωτα για την ανάπτυξη συναισθηματικής διαταραχής στο μέλλον.

    Από τα πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα της έρευνας αυτής όμως ήταν οι συσχετίσεις που βρήκαν οι ερευνητές μεταξύ της ιδιότητας του θύτη και του θύματος και της ανάπτυξης ψυχοσωματικών, συναισθηματικών και γνωστικών συμπτωμάτων. Οι θύτες βρέθηκαν να έχουν προβλήματα με την οργάνωση και διευθέτηση εργασιών, και παρουσίαζαν συμπτώματα γενικότερης αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Από την άλλη πλευρά, τα θύματα σχετίστηκαν θετικά με ανάπτυξη συναισθηματικών προβλημάτων, ανασφάλεια και έντονα σωματικά συμπτώματα (πονοκέφαλος, πόνος στο στομάχι, προβλήματα ύπνου).

    Είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως μπορεί να επηρεαστεί η ψυχολογική ανάπτυξη ενός ατόμου στο μέλλον εάν πέσει θύμα τέτοιας συμπεριφοράς, αλλά και πως μπορούμε να περιορίσουμε την εξάπλωση της διαδικτυακής βίας. Θα έλεγα πως ο καλύτερος τρόπος είναι η εκπαίδευση σε θέματα επικοινωνίας και διαδραστικότητας. Τα παιδιά θα πρέπει να γνωρίζουν πως μπορούν να προφυλαχθούν από ανεπιθύμητα άτομα, πως μπορούν να μπλοκάρουν και να διαγράψουν συνομιλητές οι οποίοι τα ενοχλούν συστηματικά, αλλά και πως μπορούν να προστατεύσουν τα προσωπικά τους στοιχεία. Η πρόληψη είναι η καλύτερη αντιμετώπιση και σε αυτή την περίπτωση. Ήδη έχουν αρχίσει να δημιουργούνται πυρήνες ενημέρωσης γύρω από τέτοια θέματα στο σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών. Για παράδειγμα, στη φωτογραφία  βλέπετε ένα κέντρο ενημέρωσης και εκπαίδευσης παιδιών για θέματα διαδικτύου το οποίο έχει δημιουργηθεί στο Βερολίνο (MSPT Museen), ενώ αξίζει να αναφερθεί και η ελληνική ιστοσελίδα SaferInternet.gr που προσπαθεί να ενημερώσει μικρούς και μεγάλους για τους τρόπου με τους οποίους πρέπει να κινούνται στο διαδίκτυο ώστε να παραμένουν ασφαλείς.

    Φυσικά, δεν πρέπει να φτάσουμε ούτε στο άλλο άκρο, αυτό της διαδικτυακής απομόνωσης, όπου κάποιος αποφεύγει εντελώς τις ευκολίες του διαδικτύου απλά και μόνο από φόβο μη τυχόν του συμβεί τίποτε. Το διαδίκτυο δεν είναι μπαμπούλας και σίγουρα δεν εγκυμονεί περισσότερους κινδύνους από την ζωή εκτός διαδικτύου. Απλά τυχαίνει να είμαστε λιγότερο εξοικειωμένοι για το πως μπορούμε να προφυλαχθούμε από τα όσα αρνητικά και επικίνδυνα κυκλοφορούν εδώ μέσα.

    Εισαγωγική Φωτογραφία:

    L’espace internet du musée de la Communication (Berlin), by dalbera

    ]]>

    Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

    1. Farrington et al. (2010). «Individual risk factors for school bullying». Journal of Aggression, Conflict and Peace Research. 2(1): 4-16 []
    2. Deborah Brauser. «Cyberbullying Perpetrators and Victims at Risk for Physical and Psychiatric Problems«. Medscape Medical News. αποθηκευμένη σελίδα []
    02 Οκτ 2007

    Παιδική επιθετικότητα: τι ρόλο παίζουν τα αδέρφια, οι γονείς και η οικονομική κατάσταση;

    < ![CDATA[Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες νέες έρευνες για τις οποίες διάβασα αυτή την εβδομάδα είναι αυτή του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια σχετικά με την ανάπτυξη της επιθετικότητας στα παιδιά. Στην έρευνα αυτή συμμετείχαν 451 οικογένειες, με παιδιά 9-18 ετών, οι οποίες εξετάστηκαν για να βρεθεί αν η ανάπτυξη της διαπροσωπικής βίας έχει κάποια σχέση με το φύλο και τη σειρά γέννησης των παιδιών, με την προσωπικότητα των γονιών αλλά και με το οικονομικό επίπεδο της οικογένειας.
    Περισσότερα