03 Δεκ 2014

Έκδοση Βιβλίου: Σύγχρονα θέματα κοινωνικής και κοινοτικής ψυχιατρικής

Η τρέχουσα κοινωνικο-οικονομική κρίση που πλήττει την Ευρώπη και ιδιαιτέρως τη χώρα μας, διαμόρφωσαν μία νέα οδυνηρή πραγματικότητα, στην οποία οι ανάγκες για φροντίδα ψυχικής υγείας παρουσιάζουν ραγδαία αύξηση. Νέες μορφές ψυχοπαθολογίας και κοινωνικής οδύνης καλούν την ψυχιατρική και ευρύτερα επιστημονική κοινότητα να επανεξετάσει το ερώτημα του «τι είναι φυσιολογικό» και τι είναι «παθολογικό»;

Απέναντι σε αυτή την πολυπλοκότητα των νέων αναγκών, η Κοινωνική και Κοινοτική Ψυχιατρική, ως «όχημα παροχής υπηρεσιών», διευρύνει τα πεδία των ερευνών της, και αναπτύσσει δυναμική σχέση με άλλα πεδία, όπως της Επιδημιολογίας, της Δημόσιας Υγείας, της Φιλοσοφίας, της κριτικής Κοινωνιολογίας, της Κοινωνικής Ανθρωπολογίας της Ψυχανάλυσης, της Ψυχοθεραπείας και της Παιδοψυχιατρικής.

Το βιβλίο, καρπός της γόνιμης συνεργασίας επαγγελματιών ψυχικής υγείας από διαφορετικά πεδία, πραγματεύεται βασικές θεωρητικές και ιστορικές έννοιες της Κοινωνικής και Κοινοτικής Ψυχιατρικής και παρουσιάζει τις σύγχρονες τάσεις και δεδομένα, αναδεικνύοντας καλές πρακτικές Κοινοτικής Ψυχιατρικής τόσο στην Ελλάδα όσο και στον Ευρωπαϊκό χώρο. Οι επαγγελματίες συναντώνται στη βάση του βιοψυχοκοινωνικού μοντέλου για την αντιμετώπιση της ψυχικής ασθένειας και συμβάλλουν στην κατανόηση εννοιών και πρακτικών στο πλαίσιο της Προαγωγής και αγωγής ψυχικής υγείας, της Ψυχιατρικής μεταρρύθμισης, της Ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης. Παράλληλα, προτείνουν καινοτόμες θεωρίες και πρακτικές, αλλά και νέες προσεγγίσεις, όπως εκείνες του μοντέλου Recovery, του ACT, της κουλτούρας της ενδυνάμωσης, της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ψυχική υγεία και της εταιρικής σχέσης με τους συλλόγους οικογενειών και ληπτών, προκειμένου να συγκροτηθεί και να εμπεδωθεί και στη χώρα μας ένα νέο παράδειγμα ψυχικής υγείας, στην κατεύθυνση μιας κριτικής ανθρωποκεντρικής ψυχιατρικής.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Στέλιος Στυλιανίδης είναι Καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής στο Τμήμα Ψυχολογίας και τ. Διευθυντής του Τομέα Κλινικής Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών της Αθήνας. Αφού ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές στην Ιατρική Αθηνών, τo 1985 έλαβε την ειδικότητα της Ψυχιατρικής στη Γαλλία (Paris XII), όπου και εργάστηκε στη συνέχεια στους τομείς της Κοινωνικής Ψυχιατρικής, της Ψυχανάλυσης και της Δημόσιας Υγείας.

Είναι ιδρυτής και Επιστημονικός Διευθυντής της ΜΚΟ Εταιρείας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ψυχικής Υγείας (ΕΠΑΨΥ). Συμμετείχε ενεργά στο κίνημα της Ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και διατέλεσε Αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Εταιρείας για την Ψυχοκοινωνική Αποκατάσταση (WAPR). Ο Δρ Στυλιανίδης είναι ψυχαναλυτής, μέλος της Ελληνικής Ψυχαναλυτικής Εταιρείας και της Διεθνούς Ψυχαναλυτικής Ένωσης (IPA). Υπήρξε Εθνικός Εκπρόσωπος για την Ψυχική Υγεία στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (WHO) κατά την περίοδο (2009-2011), Διοικητής του Παιδοψυχιατρικού Νοσοκομείου Νταού Πεντέλης (2001-2004) και Διευθυντής του Κέντρου Ψυχικής Υγείας στη Χαλκίδα(1989-1997).

Το κείμενο αποτελεί δελτίο τύπου των Εκδόσεων Τόπος. Δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα και τις απόψεις του συντάκτη.

]]>

09 Μαΐ 2014

Παρουσίαση βιβλίου ποίησης ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία

Καλειδοσκόπιο διοργανώνουν την παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίας Φαφαλιού «Το ρούχο της αθωότητας: ποίηση ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία» Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014, στις 19:00 στον Πολυχώρο Άγκυρα (Σόλωνος 124 & Εμμ Μπενάκη, Αθήνα. Τηλ: 210 3837 667, 210 3837 540). Στην εκδήλωση θα μιλήσουν ο Γιώργος Αστρινάκης (ψυχίατρος), ο Γιώργος Κακουλίδης (ποιητής), η Τίμη Πατζίκα (συντονίστρια του ΔΕΚΑ) και η Μαρία Φαφαλιού (συγγραφέας). Την εκδήλωση θα πλαισιώσουν ο Μάνος Δελαβίνιας (απαγγελία ποίησης) και ο Στάθης Κλείτσας (ποίηση με συνοδεία κιθάρας). Θα προβληθούν έργα ζωγραφικής ανθρώπων με ψυχιατρική εμπειρία. [gallery ids="4175,4174"]]]>

16 Ιούλ 2013

Χρειάζομαι Ψυχοθεραπεία;

Αυτή είναι μία ερώτηση που την απαντάς ο ίδιος και κανείς άλλος για εσένα, ειδικός ή μη. Είναι μία επιλογή που υπάρχει και είσαι ελεύθερος/η να την αξιοποιήσεις ή όχι. Οι άνθρωποι ζητούν βοήθεια από ειδικό όταν πλέον έχουν εξαντλήσει όλες τις δικές τους δυνάμεις, έχουν ζητήσει τις συμβουλές και την στήριξη των φίλων, έχουν δοκιμάσει κάθε διαθέσιμο τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων τους, ή έστω, αυτών που αντιλαμβάνονται οι ίδιοι ως προβλήματα. Πολλές φορές ζητούν βοήθεια από ψυχολόγο, αφού πρώτα έχουν επισκεφθεί και ψυχίατρο. Είναι η ύστατη προσπάθειά τους.

Σε αυτήν την αντιμετώπιση βέβαια, καθοριστικό ρόλο παίζει ο τρόπος που η ελληνική κοινωνία ακόμα βλέπει το επάγγελμα του ψυχολόγου, και την ψυχοθεραπεία. Δυστυχώς, ακόμα, αν και έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια, δεν είναι εξοικειωμένη με την ιδέα πως όπως πας σε έναν παθολόγο γιατρό όταν αρρωστήσεις, έτσι πας και σε ένα ψυχολόγο όταν δεν αισθάνεσαι καλά ή αντιμετωπίζεις δυσκολίες στην ζωή σου. Ακόμα δηλαδή, θεωρείται πως πρέπει κάποιος να έχει φτάσει σε πολύ «σοβαρή κατάσταση» για να απευθυνθεί σε ειδικό, ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει.

Όταν η κατάσταση του ατόμου είναι πολύ σοβαρή, δηλαδή ο ίδιος δεν έχει πια τα ψυχικά αποθέματα να δουλέψει με τον εαυτό του, τότε η φαρμακευτική αγωγή ίσως είναι απαραίτητη και έτσι θα παραπεμφθεί σε ψυχίατρο. Αντιθέτως, από την ψυχοθεραπεία μπορούν να ωφεληθούν περισσότερο εκείνοι που δεν αντιμετωπίζουν σοβαρή ψυχοπαθολογία, και είναι ικανοί να παρατηρήσουν τον εαυτό τους. Οι πιο ψυχικά ανθεκτικοί και υγιείς συνήθως απευθύνονται σε ψυχολόγους.

Το αν κάποιος χρειάζεται ψυχοθεραπεία έχει να κάνει με το κατά πόσο το θέμα του δυσχεραίνει την ζωή του και την λειτουργικότητά του. Λειτουργικότητα ορίζουμε την ικανότητα του ατόμου να προσαρμόζεται σε νέες καταστάσεις ή αλλαγές, να δημιουργεί ικανοποιητικές σχέσεις αγάπης και εμπιστοσύνης, να εργάζεται παραγωγικά, να ευχαριστιέται την ζωή του. Αυτά όλα είναι υποκειμενικά και δεν τα ορίζει κάποιος κανόνας. Κάποιοι ζητούν βοήθεια όταν οι ψυχικές τους αντοχές έχουν καταρρεύσει και δεν βλέπουν διέξοδο, όταν προβλήματα υγείας ή ψυχοσωματικά συμπτώματα τους κρούουν τον κώδωνα και δεν μπορούν να κλείσουν τα αυτιά. Κάποιοι άλλοι, νιώθουν πως για κάποιον λόγο επαναλαμβάνουν λάθη και αδυνατούν να σπάσουν τον φαύλο κύκλο και έτσι ζητούν βοήθεια. Άλλοι έχοντας την ανάγκη να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, κινητοποιούνται από την διαδικασία της ψυχοθεραπείας, χωρίς να βιώνουν σημαντική έκπτωση στην λειτουργικότητά τους.

Έτσι λοιπόν, δεν υπάρχει κάποιος που θα πει ότι χρειάζεσαι ή δεν χρειάζεσαι ψυχοθεραπεία, καθώς εσύ ο ίδιος είσαι μόνο που μπορείς να κρίνεις αν κάτι είναι πρόβλημα για ‘σένα, αν είσαι έτοιμος/η να το αντιμετωπίσεις, αν θες να αλλάξεις την σχέση σου με αυτό. Σημαντικός παράγοντας είναι και ο χρόνος, η στιγμή που ο καθένας θα νιώσει ότι έχει έρθει η ώρα να αναλάβει δράση. Και αυτό επίσης, είναι κάτι το οποίο κρίνεις ο ίδιος αφού εσύ είσαι αυτός που χρειάζεσαι το κίνητρο για να αντέξεις την διαδρομή προς την γνώση του εαυτού σου και την αλλαγή. Το να αντιμετωπίσεις την ζωή σου και τον εαυτό σου ευθέως χρειάζεται θάρρος και τόλμη. Χρειάζεται λοιπόν κάποιος ψυχοθεραπεία όταν προσπαθεί να αλλάξει και να βελτιώσει την ζωή του, και οι προσπάθειές του έχουν φτάσει σε ένα τέλμα, το οποίο δεν μπορεί να υπερβεί. Μαζί με τον θεραπευτή σου θα ανοίξετε νέους δρόμους που ίσως μέχρι τώρα δεν ήταν στην διάθεσή σου.

Η ψυχοθεραπεία είναι μία συναρπαστική διαδρομή σε πλευρές του εαυτού και της ζωής που μέχρι τώρα δεν είχαμε γνωρίσει. Πολλές φορές λειτουργεί ανακουφιστικά, άλλες αναστατώνει, άλλες πονάει και δυσκολεύει, αλλά πάνω από όλα σε ανταμείβει και σε δικαιώνει. Το να γνωρίζει κανείς τον εαυτό του και να αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής του είναι τα πολυτιμότερα αγαθά που η ζωή μπορεί να δωρίσει, απλά δεν τα παρέχει άνευ κόπου και πόνου. Όποιος εμπλέκεται σοβαρά στο ταξίδι της ψυχοθεραπείας γνωρίζει πολύ καλά πως είναι από τα σημαντικότερα της ζωής του.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

15 Ιούν 2013

Παρουσίαση Βιβλίου: Εναλλακτική Ψυχιατρική

Ομολογώ ότι το όνομα του Μπαζάλια το είχα μονάχα ακουστά, δίχως να γνωρίζω το ακριβές έργο του. Πρόκειται για μία από εκείνες τις ταπεινές φιγούρες της ιστορίας οι οποίες μπορεί να μην έχουν καταφέρει να γίνουν γνωστές στο ευρύ κοινό, αλλά που κατάφεραν να αλλάξουν ριζικά πολλά πράγματα στο επιστημονικό τους πεδίο. Ο Μπαζάλια σπούδασε ιατρική και ειδικεύτηκε στην ψυχιατρική. Ως φοιτητής ανέπτυξε έντονη πολιτική δραστηριότητα στον αντιφασιστικό χώρο, για την οποία φυλακίστηκε από τις φασιστικές δυνάμεις της Ιταλίας. Αργότερα έγινε καθηγητής Ψυχιατρικής και στη συνέχεια μεταπήδησε στην διεύθυνση του ψυχιατρείου στην Γκορίτσια, στο οποίο ξεκίνησε τον αγώνα του για μια ουσιαστική ψυχιατρική μεταρρύθμιση.

Πίστευε ακράδαντα ότι τα υπάρχοντα ψυχιατρεία, με τον τρόπο λειτουργίας τους, δεν αντιμετώπιζαν με έναν ουσιαστικό τρόπο την ψυχική ασθένεια γιατί απλούστατα έμεναν στο σύμπτωμα της διαταραγμένης συμπεριφοράς και σκέψης, αδιαφορώντας για τα βαθύτερα αίτια ανάπτυξης της ψυχοπαθολογίας, καθιστώντας μάλιστα πολλούς έγκλειστους «κρατούμενους» του συστήματος. Ο Μπαζάλια μίλησε ανοιχτά για την σχέση μεταξύ των κοινωνικών δομών και του κοινωνικού-οικονομικού συστήματος με την αντίληψη και αντιμετώπιση των ψυχικών διαταραχών. Πίστευε ότι για να μπορέσει να σταθεί στα πόδια του ένας ψυχικά ασθενής αυτό το οποίο χρειάζεται πρωτίστως δεν είναι η ψυχιατρική αγωγή, αλλά να βρεθεί σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που τον αποδέχεται και δεν τον κρατά απομακρυσμένο, λες και πρόκειται για κάποιο μίασμα που πρέπει να μείνει μακριά από το υγιές κομμάτι της κοινωνίας.

Αποτέλεσε τη βασική κινητήριο δύναμη για ένα ιταλικό κίνημα ψυχιατρικής μεταρρύθμισης το οποίο κατάφερε να περάσει τον περίφημο «νόμο 180» ο οποίος θεσμοθετούσε και επίσημα την κατάργηση των ψυχιατρείων στην Ιταλία και την αντικατάστασή τους από ποικίλες ανοιχτές δομές ψυχικής υγείας εντός του κοινωνικού συνόλου, οι οποίες ως σκοπό έχουν την αντιμετώπιση τόσο των συμπτωμάτων της ψυχικής διαταραχής, όσο και την κοινωνική επανένταξη όσων αντιμετωπίζουν ψυχικές διαταραχές. Οι αρχές του «νόμου 180» ξεπέρασαν τα ιταλικά σύνορα και κατάφεραν να επηρεάσουν την ψυχιατρική μεταρρύθμιση παγκοσμίως, με πολλές χώρες να υιοθετούν μοντέλα ανάλογα αυτού που εφαρμόστηκε στην Ιταλία.

Στο βιβλίο «Εναλλακτική Ψυχιατρική» ο αναγνώστης θα βρει μια σειρά από ομιλίες που έκανε ο Μπαζάλια στην Βραζιλία το 1979, στις οποίες μιλάει στους συναδέλφους του για τις ιδέες του, την εμπειρία του με τον «νόμο 180», την σχέση μεταξύ κοινωνικής πολιτικής και ψυχιατρικής και τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να εφαρμοστεί το ιταλικό μοντέλο σε μια ξένη χώρα. Οι ομιλίες του εστιάζουν κυρίως στο θεωρητικό κομμάτι, κάνοντας ελάχιστες αναφορές σε πρακτικές λύσεις στο πρόβλημα της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης. Αυτό όμως, όπως επαναλαμβάνει συχνά ο Μπαζάλια, δεν γίνεται γιατί δεν υπάρχουν πρακτικές λύσεις σε τέτοια θέματα, αλλά γιατί η κάθε κοινωνία οφείλει να βρει τις δικές της λύσεις σε αυτό το πρόβλημα, καθώς η κάθε χώρα χρειάζεται το δικό της μοντέλο το οποίο θα πρέπει να είναι εναρμονισμένο με τις εκάστοτε κοινωνικές νόρμες. Δεν θα μπορούσε για παράδειγμα η Βραζιλία απλά να αντιγράψει το ιταλικό μοντέλο ψυχιατρικής μεταρρύθμισης. Αντίθετα, θα πρέπει μέσα από συζητήσεις και αγώνες να αναπτυχθεί ένα βραζιλιάνικο μοντέλο το οποίο να ταιριάζει στα κύρια προβλήματα του βραζιλιάνικου ψυχιατρικού χώρου.

Προσωπικά πιστεύω ότι κέρδισα δύο κυρίως πράγματα διαβάζοντας αυτό το βιβλίο: α)το βιβλίο αποτέλεσε το έναυσμα να μάθω περισσότερα για το έργο του Μπαζάλια και β)με βοήθησε να στοχαστώ πάνω στη σχέση μεταξύ ψυχιατρικής, πολιτικής και κοινωνικών δομών. Μετά το τέλος της ανάγνωσης, πιστεύω ότι ο καθένας θα αντιληφθεί πως δεν μπορούμε να μιλάμε για ψυχικές διαταραχές εάν πρώτα δεν αντιληφθούμε το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι μέσα στο οποίο αναπτύσσονται αυτές. Όπως έχουμε επαναλάβει πολλές φορές μέσα από διάφορα άρθρα σε αυτό το ιστολόγιο η βιολογία είναι μονάχα ένας από τους παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη και την πορεία μια ψυχικής διαταραχής. Ο δεύτερος μεγάλος παράγοντας είναι το περιβάλλον του ατόμου, στα πλαίσια του οποίου εντάσσονται και οι κοινωνικές-οικονομικές συνθήκες στις οποίες ζει, οι απαιτήσεις που έχει το κοινωνικό σύνολο από αυτό το άτομο αλλά και ο τρόπος με τον οποίον το ίδιο το άτομο αντιλαμβάνεται την κοινωνία.

Εάν σας ενδιαφέρει το θέμα της κοινωνικής ψυχιατρικής και θέλετε να μάθετε για τους πρωτεργάτες εναλλακτικών ψυχιατρικών μεθόδων («Νέα Ψυχιατρική»), τότε σίγουρα αυτό το βιβλίο δεν πρέπει να λείπει από τη βιβλιοθήκη σας. Δεν είμαι σίγουρος βέβαια κατά πόσο το βιβλίο απευθύνεται σε άτομα που έχουν εντρυφήσει στο θέμα, αλλά σίγουρα είναι μια πρώτης τάξεως επιλογή για νέους αναγνώστες.

]]>

10 Απρ 2013

Επιστημονική Ημερίδα στο ΨΝΘ: "Γενότυπος -Φαινότυπος- Περιβάλλον – Ανθρώπινη Συμπεριφορά"

Το Α’ Τμήμα Βραχείας Νοσηλείας του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης (Ψ.Ν.Θ.) διοργανώνει, σε συνεργασία με το Γραφείο Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, ΄Έρευνας & Καινοτόμων Δράσεων του Ψ.Ν.Θ., Ημερίδα με θέμα “Γενότυπος -Φαινότυπος- Περιβάλλον – Ανθρώπινη Συμπεριφορά”.

Η ημερίδα θα γίνει την Τετάρτη 17 Απριλίου 2013, ώρα 09:00 π.μ. – 14:00 μ.μ., στο Αμφιθέατρο του κτιρίου Διοίκησης του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης.

Η συμμετοχή και παρακολούθηση των εργασιών της Ημερίδας είναι δωρεάν και στους συμμετέχοντες θα χορηγηθεί πιστοποιητικό παρακολούθησης.

Λίγα λόγια για το θέμα της ημερίδας

Με αφορμή την αποκάλυψη της γενετικής βάσης ορισμένων κληρονομικών ασθενειών, τα τελευταία χρόνια έχει διαμορφωθεί η τάση να συνδέεται κάθε φυσιολογική ή παθολογική συμπεριφορά του ανθρώπου με κάποιο γονιδιακό τόπο.

Στα πλαίσια αυτά δημοσιεύονται συνεχώς έρευνες που αποδίδουν διάφορες αποκλίνουσες συμπεριφορές, όπως την επιθετικότητα, τον αλκοολισμό, την παραβατικότητα, την τάση για αυτοκτονία, τις ψυχικές διαταραχές, σε παθολογικά γονίδια. Επίσης, δημοσιεύονται έρευνες που συνδέουν κάθε νοητική ή χαρακτηριολογική ιδιότητα του ανθρώπου, όπως την ευφυΐα, την ηθική στάση, την τάση για τις τέχνες και κάθε έκφανση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, με κάποιο γονιδιακό τόπο. Σύμφωνα με τις έρευνες αυτές υπεύθυνος για την φυσιολογική ή αποκλίνουσα συμπεριφορά του δεν είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, μέσω των νοητικών του λειτουργιών, αλλά κάποια γονίδια.

Η έρευνα όμως έχει δείξει, επίσης, ότι κάθε ζωντανός οργανισμός αλλά και ο ανθρώπινος εγκέφαλος διαμορφώνονται υπό την επίδραση περιβαλλοντολογικών ερεθισμάτων και ότι κανείς ζωντανός οργανισμός, κανένα βιολογικό σύστημα δεν υπάρχει ανεξάρτητα από κάποιο περιβάλλον.

Τι είναι τελικά ο άνθρωπος και η ανθρώπινη συμπεριφορά, είναι τα γονίδια ή το περιβάλλον του; Τι καθορίζει τον άνθρωπο, η κληρονομικότητα ή τα εξωτερικά ερεθίσματα που δέχεται; Πως διαμορφώνεται τελικά η ανθρώπινη συμπεριφορά; Είναι τα γονίδια που έχουν καθοριστικό ρόλο με την επικουρία περιβαλλοντολογικών παραγόντων ή το περιβάλλον σε αλληλεπίδραση με το οργανικό υπόβαθρο της ανθρώπινης συμπεριφοράς, δηλαδή τον ανθρώπινο εγκέφαλο, ασκεί καθοριστική επίδραση στην ανθρώπινη συμπεριφορά;

Τα παραπάνω ερωτήματα που αφορούν το ρόλο των γονιδίων και του περιβάλλοντος στην διαμόρφωση της ανθρώπινης συμπεριφοράς, διερευνώνται στην Επιστημονική Ημερίδα στην οποία συμμετέχουν οι:

  • κ. Ζαχαρίας Σκούρας, Καθηγητής Γενετικής Διευθυντής Εργαστηρίου Γενικής Βιολογίας, Τμήματος Βιολογίας Α.Π.Θ.
  • κ. Ζήσης Παπαδημητρίου, Ομότιμος Καθηγητής Τμήματος Νομικής Α.Π.Θ.
  • κ. Αθανάσιος Καράβατος, Ομότιμος Καθηγητής Ψυχιατρικής Α.Π.Θ.
  • κ. Δημήτριος Σκαραγκάς, Συντονιστής Διευθυντής Α΄ Τμήματος Βραχείας Νοσηλείας Ψ.ΝΘ.
  • τη συζήτηση συντονίζει ο δημοσιογράφος της ΕΤ3 κ. Παντελής Σαββίδης.

Πληροφορίες

Ψ.Ν.Θ., Λαγκαδά 196 Τ.Κ. 564 30 Θεσσαλονίκη www.psychothes.gr Τηλ.: 2313-324 156 Fax: 2313-324 163 E-mail: gepekd@psychothes.gr info@psychothes.gr Εισαγωγική Φωτογραφία ]]>

07 Ιαν 2013

Ορολογία: MMPI (Minnesota Multiphasic Personality Inventory)

Το Minnesota Multiphasic Personality Inventory (MMPI) είναι μία από τα πιο διαδεδομένες και ευρέως χρησιμοποιούμενες δοκιμασίες εντοπισμού αποκλίνουσας προσωπικότητας. Η δοκιμασία αποτελείται από περίπου 500 προτάσεις τις οποίες ο συμμετέχοντας πρέπει να διαβάσει και να σημειώσει κατά πόσο τον εκφράζουν ή όχι. Οι προτάσεις καλύπτουν ένα μεγάλο εύρος καθημερινών δραστηριοτήτων, εμπειριών και αντιλήψεων που μπορεί να έχει ένα άτομο: την ενασχόλησή του κατά τον ελεύθερο χρόνο του, την όρεξή του, την αυτοεικόνα του, τη μορφή των σκέψεων που κάνει κ.α.

Όπως και με το σύνολο των ψυχολογικών δοκιμασιών -και ιδιαίτερα των δοκιμασιών προσωπικότητας- δεν υπάρχουν σωστές ή λανθασμένες απαντήσεις. Αντίθετα, όλες οι απαντήσεις θεωρούνται «σωστές», εφόσον το άτομο έχει απαντήσει ειλικρινά. Για να εξασφαλιστεί η ειλικρίνεια των απαντήσεων και να μειωθεί η πιθανότητα ο συμμετέχοντας να απαντάει τυχαία, το ερωτηματολόγιο περιέχει και ερωτήσεις «παγίδες», οι οποίες ελέγχουν την πιθανότητα τυχαίων απαντήσεων. Οι απαντήσεις στη συνέχεια ποσοτικοποιούνται ώστε ο συμμετέχοντας να λάβει μια βαθμολογία στους ακόλουθους περιγραφικούς παράγοντες προσωπικότητας:

  1. Υποχονδρίαση
  2. Κατάθλιψη
  3. Υστερία
  4. Ψυχοπαθητική απόκλιση
  5. Ταύτιση με το φύλο
  6. Παράνοια
  7. Αγχώδεις αντιδράσεις
  8. Σχιζοφρένεια
  9. Υπομανία
  10. Κοινωνική εσωστρέφεια
  11. Άγχος
  12. Απώθηση
  13. Ισχύς του Εγώ
  14. Κυριαρχία
  15. Κοινωνική Ευθύνη
  16. Κολεγιακή Δυσπροσαρμοστικότητα
  17. Διαταραχή Μετα- Τραυματικού Στρες
  18. Κλίμακα Συζυγικού Άγχους
  19. Εχθρότητα
  20. Υπερ- Ελεγχόμενη Εχθρότητα
  21. Κλίμακα Αλκοολισμού
  22. Κλίμακα Παραδοχής της Εξάρτησης
  23. Κλίμακα Λανθάνουσας Εξάρτηση
  24. Κλίμακες Ρόλου του Φύλου
  25. Επιθετικότητα
  26. Ψύχωση
  27. Έλλειψη Κινήτρων
  28. Αρνητικό Συναίσθημα / Νευρωτισμός
  29. Εσωστρέφεια / Χαμηλό Θετικό Συναίσθημα
Η δοκιμασία εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1934 από τους  S. R. Hathaway και J. C. McKinley του πανεπιστημίου της Μινεσότα. Έκτοτε έχουν υπάρξει επανεκδόσεις της δοκιμασίας ώστε να σταθμιστεί η δοκιμασία στα νέα δεδομένα του πληθυσμού αλλά και να ειδικευτεί για την χορήγηση σε εφήβους. Εισαγωγική Εικόνα: Βιβλιογραφία
]]>

20 Νοέ 2012

Οι γιατροί του Τρίτου Ράιχ: ρατσισμός, στείρωση, ευθανασία, εξόντωση

Οι γιατροί του Τρίτου Ράιχ από tvxorissinora Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου πολλοί γιατροί στην Γερμανία προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στο Τρίτο Ράιχ, παίρνοντας μέρος σε διάφορα προγράμματα του ναζιστικού καθεστώτος τα οποία είχαν ως στόχο την ανάδειξη της «Άριας φυλής», μέσω της εξόντωσης ή/και στείρωσης όσων οι ναζί θεωρούσαν υπάνθρωπους: άτομα με αναπτυξιακές και ψυχικές διαταραχές, ομοφυλόφιλους, Εβραίους κτλ Αυτό το πολύωρο ντοκιμαντέρ παρουσιάζει βίντεο της εποχής εκείνης και περιγράφει το σύνολο των ρατσιστικών και απάνθρωπων «ιατρικών» προγραμμάτων εξόντωσης στα οποία οι Γερμανοί γιατροί του Τρίτου Ράιχ καταπάτησαν κατάφωρα τον όρκο του Ιπποκράτη. Η «Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση» και τα «Τετράδια Ψυχιατρικής» διοργανώνουν δημόσια προβολή του ντοκιμαντέρ στον χώρο του Τεχνόπολις (‘Τεχνόπολις’ Δήμου Αθηναίων, Αμφιθέατρο Αθήνα 9.84, Πειραιώς 100, Γκάζι), στις 3 Δεκεμβρίου 2012, από 17.00-21.00. ]]>

04 Ιούν 2012

Το Μάρκετινγκ της Τρέλας

Μάρκετινγκ της τρέλας

Ένα ντοκιμαντέρ με έντονα κριτική ματιά απέναντι στην ψυχιατρική, την φαρμακοθεραπεία και την διαταραχοποίηση της συμπεριφοράς. Ποιες είναι οι τακτικές, τα λάθη και ο τρόπος προώθησης των προϊόντων των μεγάλων φαρμακοβιομηχανιών; Είναι πάντοτε αναγκαία η κατανάλωση φαρμάκων για τον έλεγχο και τη ρύθμιση της ψυχοπαθολογικής συμπεριφοράς; Το ντοκιμαντέρ λαμβάνει μια συγκεκριμένη θέση απέναντι σε αυτά τα ερωτήματα, η οποία προσωπικά δεν με βρίσκει πάντοτε σύμφωνο. Όπως και να έχει όμως, θεωρώ ότι καταπιάνεται με ενδιαφέροντα θέματα και αξίζει να το παρακολουθήσει κανείς.

]]>

25 Ιαν 2012

Αντίδραση για την προτεινόμενη διαγραφή ψυχικών διαταραχών από την νέα έκδοση του DSM (5)

Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (DSM) είναι ένα εγχειρίδιο ψυχικών  του εγχειριδίου που εκδίδεται από τον Αμερικανικό Ψυχιατρικό Σύνδεσμο και ως σκοπό έχει να βοηθήσει στην καλύτερη ταξινόμηση των ψυχικών διαταραχών και τη συγκεκριμενοποίηση των συμπτωμάτων της κάθε διαταραχής, ώστε να διευκολύνει την επικοινωνία τόσο μεταξύ ειδικών ψυχικής υγείας όσο και άλλων φορέων που σχετίζονται με την Υγεία. Το εγχειρίδιο εκδίδεται για περίπου 60 χρόνια και όπως είναι φυσικό έκτοτε έχουν υπάρξει αρκετές αναθεωρήσεις, ώστε το εγχειρίδιο να συμβαδίζει με τις τελευταίες εξελίξεις στην έρευνα και πρακτική στην ψυχική υγεία. Ήδη βρισκόμαστε στην 4η αναθεωρημένη έκδοση, ενώ εντός του επόμενου έτους αναμένεται η πέμπτη.

Όπως είναι φυσικό η αναθεώρηση έχει ξεκινήσει πολλές συζητήσεις καθώς οι όποιες αλλαγές θα επηρεάσουν σημαντικά την διάγνωση ψυχικών διαταραχών, καθώς και την παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας κυρίως στις ΗΠΑ, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο όπου το εγχειρίδιο χρησιμοποιείται επίσημα ή ανεπίσημα από τους ειδικούς. Συγκεκριμένα, αυτό το διάστημα συζητείται έντονα η πρόθεση του ειδικού συμβουλίου αναθεώρησης να αφαιρέσει 5 διαταραχές προσωπικότητας (παρανοειδής, σχιζοειδής, ιστριονική, ναρκισσιστική και εξαρτητική). Το συμβούλιο σκέφτεται σοβαρά να αφαιρέσει αυτές τις διαταραχές καθώς υπάρχουν πολλές περιπτώσεις συννοσηρότητας, όπου δηλαδή ένα άτομο διαγιγνώσκεται με περισσότερες από μία ψυχικές διαταραχές.

Υπάρχουν όμως αυτοί οι οποίοι φοβούνται ότι αυτή η τροποποίηση θα έχει ως αποτέλεσμα μαζί με τα ξερά να κάψει και τα χλωρά! Δηλαδή μαζί με τη μείωση των περιπτώσεων συνοσηρότητας δεν θα διαγιγνώσκονται πλέον και όσοι έχουν αποκλειστικά και μόνο μία από τις πιο πάνω διαταραχές προσωπικότητας. Αυτός ο φόβος επιβεβαιώνεται και με μια πρόσφατη έρευνα 2000 ασθενών στις ΗΠΑ, η οποία έδειξε ότι πράγματι εάν γίνει απαναξιολόγηση των ασθενών αυτών βάσει των νέων κριτηρίων του DSM 5, περίπου 50 από τους ασθενείς αυτούς δεν μπορούν να ταξινομηθούν σε καμία από τις εναπομείναντες ψυχικές διαταραχές, παρόλο που -σύμφωνα με τους ψυχίατρους που τους παρακολουθούν- χρήζουν ψυχολογικής ή/και ψυχιατρικής φροντίδας.

Αυτή η έρευνα1 , όπως και αρκετές άλλες ενδείξεις είναι χαρακτηριστικές της αναταραχής που υπάρχει αυτή τη στιγμή στον μικρόκοσμο των ψυχικών διαγνώσεων. Το εάν οι όποιες ενστάσεις είναι βάσιμες ή όχι, όπως και το εάν οι προτεινόμενες αλλαγές θα έχουν περισσότερο θετικό παρά αρνητικό αντίκτυπο θα φανεί σε βάθος χρόνου. Προς το παρόν ο κάθε ειδικός οφείλει να κρίνει μόνος του.

Να υπογραμμίσουμε ότι οι όποιες αλλαγές στο DSM δεν επηρεάζουν άμεσα την παροχή ψυχικής υγείας στην Ελλάδα, καθώς επισήμως τα εγχειρίδια των συνδέσμων ψυχολόγων και ψυχιάτρων βασίζονται στο εγχειρίδιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και όχι σε αυτό του Αμερικανικού Ψυχιατρικού Συνδέσμου.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. PsyPost: «The impact of deleting 5 personality disorders in the new DSM-5» []
07 Δεκ 2011

Διημερίδα με θέμα την κοινοτική ψυχική υγεία στην σημερινή περίοδο της οικονομικής κρίσης

Ο προγραμματισμός μιας Πανελλαδικής Συνάντησης των ΚΨΥ, με διεθνή συμμετοχή και με τίτλο «Ο Μετασχηματισμός της Θεραπευτικής Πράξης στη Μετάβαση από το Ίδρυμα στην Κοινότητα» είχε προκύψει και συγκροτηθεί αρκετό καιρό πριν, στο μεταίχμιο της περιόδου της κορύφωσης των αδιεξόδων της λεγόμενης «ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» και του ξεσπάσματος της σημερινής κρίσης.

Ακριβώς σ΄ αυτή την περίοδο, μετά το ξέσπασμα αυτής της χωρίς προηγούμενο κρίσης, τη στιγμή που οι θεσμοί και οι υπηρεσίες της δημόσιας υγείας και της ψυχικής υγείας, καθώς και της κοινωνικής φροντίδας, αποτελούν τα πρώτα και πιο εύκολα θύματα του κοινωνικού κλονισμού εν μέσω του οποίου παραπαίει και κατακρημνίζεται ολόκληρη η κοινωνική οργάνωση, τουλάχιστον όπως είχε βαθμιαία συγκροτηθεί τα τελευταία 50 χρόνια, μια πανελλαδική συνάντηση για το ζήτημα της «κοινοτικής ψυχικής υγείας» όπως αυτό τίθεται σήμερα, δεν αποτελεί μιαν εκτός τόπου και χρόνου ακαδημαϊκή ενασχόληση, αλλά, το αντίθετο, μιαν ευκαιρία.

Αυτό που φαντάζει και αντιμετωπίζεται από τις κρατούσες πολιτικές ως περιττή πολυτέλεια (ή μετουσιώνεται σε απλό «ομοίωμα» κοινοτικής ψυχικής υγείας με σκοπό την απλή απορρόφηση του ΕΣΠΑ χωρίς καμιά οικοδόμηση ολοκληρωμένων υπηρεσιών), στην πραγματικότητα αποτελεί όχι μόνο μια προνομιακή οπτική γωνία, εντός του κοινωνικού ιστού, για την κατανόηση του ψυχικού πόνου στις ποικίλες μορφές του, αλλά και έναν εξίσου προνομιακό τόπο και τρόπο οργάνωσης των ολοκληρωμένων θεραπευτικών απαντήσεων, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου, με ραγδαίους ρυθμούς, οι λεγόμενες «ευπαθείς ομάδες» και όλο και πιο πλατιά κοινωνικά στρώματα μετατρέπονται στους «πλεονάζοντες» αυτής της κοινωνίας, για τους οποίους η μόνη διαθέσιμη, πλέον, αντιμετώπιση είναι, όλο και περισσότερο, η «περιστρεφόμενη πόρτα» του εγκλεισμού και της πλήρους εγκατάλειψης.

Μια τέτοια συνάντηση μπορεί και πρέπει ν΄ αποτελέσει μιαν ευκαιρία όπου λειτουργοί, που εργάζονται σε κοινοτικές υπηρεσίες, ΚΨΥ και Κινητές Μονάδες, αλλά και χρήστες των υπηρεσιών, οικογένειες και άλλα υποκείμενα στον χώρο της ψυχικής υγείας και στην ευρύτερη κοινωνία, θα μπορέσουν να ανταλλάξουν και να επεξεργαστούν, μέσα από έναν ουσιαστικό διάλογο που πρέπει επιτέλους να υπάρξει, εμπειρίες και προβληματισμούς πάνω στις μορφές, την έκταση και τα ποικίλα περιεχόμενα που πήρε η «κοινοτική ψυχική υγεία», ως μέρος ενός υπό μεταρρύθμιση συστήματος ψυχικής υγείας στην Ελλάδα, το οποίο ποτέ δεν ολοκληρώθηκε και το οποίο, στην ανολοκλήρωτη, ανέκαθεν υποχρηματοδοτημένη και εν πολλοίς στρεβλή μορφή του, έρχεται να συναντήσει με βίαιο τρόπο τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και του μνημονίου. Πρόκειται για την πιο κρίσιμη στιγμή στην ιστορία των προσπαθειών για μια διαφορετική ψυχιατρική, έξω από τα τείχη του ασύλου.

Μια συζήτηση, επομένως, για την «κοινοτική ψυχική υγεία», για τις θεωρίες και τις πρακτικές της, με θεματικές από το «παρελθόν», όπως, π.χ., για τον ρόλο της ως μοχλού για την υπέρβαση της κατασταλτικής ψυχιατρικής ή, αντίθετα, ως παράλληλης και απλώς συμπληρωματικής προς αυτήν παροχής υπηρεσιών. Αλλά, επίσης, και πιο «επίκαιρες», όπως το πώς υπερασπίζουμε κατακτήσεις, πώς κινούμαστε μέσα σ’ αυτό το περιβάλλον που πολλαπλασιάζει και κάνει πιο πολύπλοκα τα αιτήματα και, ταυτόχρονα, διαλύει τις υπηρεσίες, κόβει δραστικά τους όποιους πόρους, απολύει λειτουργούς, μειώνει δραστικά αποδοχές και αποδέχεται την ύπαρξη υπηρεσιών μόνο υπό τη μορφή των ερειπίων τους.

Το ζητούμενο, σ΄ αυτές τις συνθήκες, είναι το πώς οικοδομείται ένα πανελλαδικό δίκτυο επικοινωνίας των κοινοτικών υπηρεσιών που υπάρχουν και ταυτόχρονα επεξεργασίας θεωρίας και πρακτικών πάνω στην κοινοτική ψυχική υγεία και πώς συγκροτείται ένα μέτωπο για την υπεράσπιση αυτού που έχουμε οικοδομήσει -υπεράσπιση η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την διεκδίκηση αυτού που είναι αναγκαίο να υπάρξει στο άμεσο μέλλον.

Πότε; Στις 14 και 15 Δεκεμβρίου, 9.00-19.00

Που; Αίθουσα Δρακόπουλου, Πανεπιστήμιο Αθηνών

Κόστος; Είσοδος ελεύθερη

Διοργάνωση/Πληροφορίες: Κέντρο Ψυχικής Υγείας Αγίων Αναργύρων (210 2621260 , 210 2612890)


Πρόγραμμα

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

09.00 Προσέλευση, εγγραφές

10.00 Εναρξη. Εισαγωγή στις εργασίες της διημερίδας

10.10-11.30 Από το ψυχιατρείο στην κοινότητα : ο ένας τοίχος μετά τον άλλο. Επιτεύγματα, αποτυχίες, στρεβλώσεις

Συντονισμός: Μεγαλοοικονόμου Θόδωρος

Μαδιανός Μιχάλης: «32 χρόνια πριν : από το πείραμα στην σημερινή πραγματικότητα της κοινοτικής ψυχικής υγείας».

Evaristo Pasquale : «Το κύκλωμα της δημόσιας ψυχικής υγείας στην Τεργέστη και στην Ιταλία»

Συζήτηση

11.30-12.00 Διάλειμμα

12.00-14.00 Το σημερινό τοπίο των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Διάφορες ελληνικές εμπειρίες.

Συντονισμός : Παπαδόπουλος Ιωάννης

Αγγελίδης Γεώργιος : «Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Πέτρας Ολύμπου: η πορεία προς τον μετασχηματισμό του σε ένα σύγχρονο Δίκτυο Κοινοτικών Ψυχιατρικών Υπηρεσιών»

Κατσαρός Ανδρέας : « Η κατάργηση του ψυχιατρείου της Κέρκυρας και η ανάπτυξη των υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Τομέα στο πρότυπο ανοικτού συστήματος ολοκληρωμένης παροχής φροντίδας»

Καψάλη Αφροδίτη, Γεωργιλά Π. Ντζιού Ευ, Φούφουλα Μ.: «Τομέας Ψυχικής Υγείας Εύβοιας και Βοιωτίας, τρέχουσα και προτεινόμενη ανάπτυξη. Νέες ανάγκες και προβληματισμοί»

Σαμακουρή Μαρία : «Το Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας Εβρου. Ιστορία, προβλήματα, προοπτικές».

Ραπτοπούλου Λουίζα : «Η λειτουργία της Κινητής Μονάδας Ψυχικής Υγείας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης»

Συζήτηση

14.00-15.00 Διάλειμμα-φαγητό

 15.00-16.45 Το δίκτυο των υπηρεσιών ψυχικής υγείας

Συντονισμός : Τυχόπουλος Γρηγόριος

Λιβαδά Αννα : «Οι διαδρομές της θεραπευτικής φροντίδας από την μονάδα

νοσηλείας στην Κοινότητα και αντίστροφα, στα πλαίσια της τομεοποίησης του ΚΨΥ

Αγίων Αναργύρων»

Παπανδρέου Χρήστος : «Δίκτυο Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας : η σκυτάλη στα χέρια της Κοινότητας»

Φωτόπουλος Βασίλης : «Ακάλυπτες θεραπευτικές ανάγκες την Κοινότητα. Ο ρόλος των υπηρεσιών»

Νικολάρα Ροδόπη : «Η κοινοτική φροντίδα και περίθαλψη στο νομό Σερρών – 20 χρόνια λειτουργίας του ΚΨΥ. Προβλήματα και προοπτικές.

Λιοδάκης Αντώνης : «Οι κρίσεις στα ΚΨΥ. Πολιτικές και θεραπευτικές αναζητήσεις»

Συζήτηση

16.45-17.00 Διάλειμμα

17.00-19.00 Θεραπευτικές διαδρομές στην κοινότητα. Η ‘ανάληψη του περιστατικού’, η θεραπευτική συνέχεια, η παρέμβαση στην κρίση.

Συντονισμός : Μαγριπλής Δημήτριος

Παπαδόπουλος Ιωάννης : «’Δύσκολα περιστατικά’ στην Κοινοτική Ψυχιατρική Περίθαλψη. Οι διάφορες πλευρές της ‘δυσκολίας’»

Γεωργιάδης Δημήτριος : «Δείκτες ποιότητας και Ψυχική Υγεία: μια πρώτη προσπάθεια αξιολόγησης των παρεχόμενων υπηρεσιών του ΚΨΥ Χαλανδρίου»

Κωνσταντινίδη Μαρία : «Η επίσκεψη το σπίτι. Η ανάληψη του περιστατικού και ο ρόλος του κοινοτικού νοσηλευτή στη συνέχεια της θεραπευτικής φροντίδας»

Κιούσης Νικ, Παπακώστα Β, Κούτσια Αικ, Δημητριάδη Ελ. : «Ο ρόλος του νοσηλευτή και του Επισκέπτη Υγείας σε Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας στην Κοινότητα. Προβληματισμοί για μιαν εναλλακτική ανάπτυξη»

Καρατζαφέρης Λυκούργος : «Η παρέμβαση στην Κρίση»

Λαμπροπούλου Αθανασία: «Η λειτουργία του Κέντρου Ημέρας/Κοινωνικής Λέσχης του ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων.

Συζήτηση


Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

09.00 Προσέλευση, εγγραφές

10.00 Εναρξη

10.00-12.00 Η μετάβαση της θεραπευτικής φροντίδας από το ίδρυμα στην κοινότητα στις συνθήκες της κρίσης

Συντονισμός: Λερίδου Ανδρομάχη

Λουκαδάκης Εμμανουήλ, Πλουμπίδης Δημήτριος : «Τα ΚΨΥ μπροστά στη κρίση»

Evaristo Pasquale : «Πώς να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της Κοινοτικής Ψυχικής Υγείας σε συνθήκες κρίσης του Κράτους Πρόνοιας»

Αγγελίδης Γεώργιος : «Οι επιπτώσεις της σημερινής οικονομικής κρίσης στις υπηρεσίες ψυχικής υγείας της Πιερίας. Εμπειρίες από το ΚΨΥ Κατερίνης»

Κοκκινάκος Γεώργιος : «Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην Κρήτη και η αλλαγή του ψυχιατρικού παραδείγματος»

Κουνιάκης Φώτης : «Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας του ΙΚΑ: πολύπλευρες ανάγκες του ατόμου και ανάγκη διασύνδεσης των κοινοτικών υπηρεσιών ψυχικής υγείας»

Μεγαλοοικονόμου Θόδωρος : «Τι σημαίνει και υπό ποιους όρους μπορούμε σήμερα να μιλάμε για υπέρβαση και κλείσιμο των ψυχιατρείων;»

Συζήτηση

12.00-12.30 Διάλειμμα

12.30-14.00 Η κοινοτική ψυχική υγεία από τη σκοπιά των ‘χρηστών’ και των οικογενειών εν μέσω των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης.

Συντονισμός : Καρβούνη Λουκία

Γιαννουλόπουλος Γιώργος : «Κέντρα Ψυχικής Υγείας. Μια ελπίδα που μάλλον χάθηκε»

Χατζηδάκης Παύλος : «Διαδρομή ανάρρωσης»

Καλογιάννη Βάσω, Κατσαρού Λίνα: «Ανάρρωση και επανένταξη μέσα στην κρίση»

Πάλλη Αλεξάνδρα : «Οικογένειες και υπηρεσίες ψυχικής υγείας: εμφανείς και αφανείς συνιστώσες μιας συνεχιζόμενης κρίσης»

Μαγριπλής Δημήτριος : Οι επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης στις οικογένειες των παιδιών και των εφήβων

Συζήτηση

14.00-15.00 Διάλειμμα για φαγητό

15.00-17.00 Οι επιπτώσεις την κρίσης στα αιτήματα, στις ανάγκες και στη λειτουργία των υπηρεσίες.

Συντονισμός : Φωτόπουλος Βασίλειος

Κακογιάννη Μαρία : «’Υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ, ή είναι απλά το τρένο που έρχεται πάνω μας’; Η κοινοτική δουλειά μέσα σε ακραίες συνθήκες κρίσης : αιτήματα, ανάγκες, απαντήσεις από την εμπειρία στο ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων»

Καλοδίκη Βιργινία : «Αλλάζει η οικονομική κρίση τα αιτήματα των χρηστών στις κοινοτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας;»

Γιωτσίδη Βασ, Δανιά Π, Μητσάκη Ειρ, Αθανασίου Ευτ : «Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας στην ‘κρίση’. Νέες συνθήκες – νέες ανάγκες. Ανταπόκριση ή απορρύθμιση;

Γιαννοπούλου Ιωάννα: Amber Alert : «κίνδυνος εξαφάνισης υπηρεσιών ψυχικής υγείας παιδιών κα εφήβων πριν τη γέννησή τους»

Ασημακοπούλου Ξένη, Γιαννοπούλου Χρ, Θεοδωροπούλου Ρεβ, Κουϊμιτζή Ευτ, Κράνια Διον, Λιούσα Λ. : «Ο ρόλος και οι ανάγκες μιας Ιατροπαιδαγωγικής υπηρεσίας και οι επιπτώσεις του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής στη λειτουργία της. Η περίπτωση των Αγ. Αναργύρων»

Συζήτηση

17.00-17.15 Διάλειμμα

17.15-19.00 Υπάρχει μέλλον για την κοινοτική ψυχική υγεία;


ΟΜΙΛΗΤΕΣ-ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ

  1. Αγγελίδης Γεώργιος, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Κατερίνης

  2. Αθανασίου Ευτυχία, επισκέπτρια υγείας, ΚΨΥ Κορυδαλλού

  3. Ασημακοπούλου Ξένη, ειδική παιδαγωγός, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  4. Γεωργιάδης Δημήτριος, ειδικός παιδαγωγός, ΚΨΥ Χαλανδρίου

  5. Γεωργιλά Π. διευθυντής ψυχίατρος, ψυχιατρική κλινική νοσ. Γεννηματά

  6. Γιαννοπούλου Ιωάννα:παιδοψυχίατρος διευθύντρια ΕΣΥ, ΚΨΥ Περιστερίου

  7. Γιαννοπούλου Χριστίνα, εργοθεραπεύτρια, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  8. Γιαννουλόπουλος Γιώργος, μέλος Επιτροπής χρηστών, πρώην χρηστών κα επιζώντων της ψυχιατρικής

  9. Γιωτσίδη Βασιλική, ψυχολόγος, ΚΨΥ Κορυδαλλού

  10. Δανιά Πηγή, ψυχολόγος, ΚΨΥ Κορυδαλλού

  11. Δημητριάδη Ελένη, νοσηλεύτρια, ΚΨΥ Χαλκίδας

  12. Evaristo Pasqualeδιευθυντής ψυχίατρος, Ψυχιατρικές υπηρεσίες Τεργέστης

  13. Θεοδωροπούλου Ρεβέκκα, κοινωνική λειτουργός, ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

  14. Κακογιάννη Μαρία, ψυχολόγος, ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

  15. Καλογιάννη Βάσω, μέλος Σ.Ο.Ψ.Υ Β. Προαστίων Αττικής

  16. Καλοδίκη Βιργινία, ειδ. ψυχίατρος, ΚΨΥ Περιστερίου

  17. Καρατζαφέρης Λυκούργος, ειδικ. Ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  18. Καρβούνη Λουκία, νοσηλεύτρια, ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

  19. Κατσαρός Ανδρέας, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Κέρκυρας

  20. Κατσαρού Λίνα, μέλος Σ.Ο.Ψ.Υ Β. Προαστίων Αττικής

  21. Καψάλη Αφροδίτη, πρόεδρος ΤΟΨΥ Εύβοιας-Βοιωτίας, επιστημονικά υπεύθυνη ψυχιατρικού τομέα ΓΝ Χαλκίδας

  22. Κιούσης Νίκος, νοσηλευτής, ΚΨΥ Χαλκίδας

  23. Κοκκινάκος Γιώργος, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Χανίων

  24. Κουϊμτζή Ευτυχία, ειδική παιδαγωγός, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  25. Κουνιάκης Φώτης, ψυχίατρος, ΙΚΑ Μενιδίου

  26. Κουτσιά Αικατερίνη, επισκέπτρια υγείας, ΚΨΥ Χαλκίδας

  27. Κράνια Διονυσία, παιδοψυχολόγος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  28. Κωνσταντινίδη Μαρία, νοσηλεύτρια, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  29. Λαμπροπούλου Αθανασία, εργοθεραπεύτρια, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  30. Λερίδου Ανδρομάχη, Κοινωνική λειτουργός, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  31. Λιβαδά Άννα, ψυχολόγος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  32. Λιοδάκης Αντώνη, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Ρεθύμνου

  33. Λιούσα Λίνα, λογοθεραπεύτρια, ΚΨΥ Αγ. Αναργύρων

  34. Λουκαδάκης Εμμανουήλ, ψυχολόγος, ΚΨΥ Βύρωνα/Καισαριανής

  35. Μαγριπλής Δημήτριος, Επιμ. Α παιδοψυχίατρος, ΚΨΥ Περιστερίου

  36. Μαδιανός Μιχάλης, καθηγητής Ψυχιατρικής

  37. Μεγαλοοικονόμου Θεόδωρος, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  38. Μητσάκη Ειρήνη, νοσηλεύτρια, Κ.Ψ.Υ Κορυδαλλού

  39. Νικολάρα Ροδόπη, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Σερρών

  40. Ντζιού Ευαγγελία, ψυχολόγος, ΚΨΥ Χαλκίδας

  41. Πάλλη Αλεξάνδρα, κλινική ψυχολόγος PhD, ΚΨΥ Παπάγου/Χολαργού-ΕΠΙΨΥ

  42. Παπαδόπουλος Γιάννης: διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Αγ. Αναργύρων

  43. Παπακώστα Β, νοσηλεύτρια, ΚΨΥ Χαλκίδας

  44. Παπανδρέου Χρήστος, κοινωνικός λειτουργός, ΚΨΥ Παπάγου/Χολαργού-ΕΠΙΨΥ

  45. Πλουμπίδης Δημήτρης, αναπληρωτής καθηγητής Ψυχιατρικής, ΚΨΥ Βύρωνα/Καισαριανής

  46. Ραπτοπούλου Λουϊζα: νοσηλεύτρια, Κινητή Μονάδα Ψυχικής Υγείας του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης.

  47. Σαμακουρή Μαρία, διευθυντής ψυχίατρος, ΚΨΥ Αλεξανδρούπολης

  48. Τυχόπουλος Γρηγόρης, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Περιστερίου

  49. Φούφουλα Μαρία, κοινωνική λειτουργός, οικοτροφείο Λειβαδιάς ΕΚΕΨΥΕ

  50. Φωτόπουλος Βασίλης, διευθυντής ψυχίατρος, Κ.Ψ.Υ Κορυδαλλού

  51. Χατζηδάκης Παύλος, ομάδα αυτοεκπροσώπησης ΚΨΥ Αγίων Αναργύρων

Εισαγωγική Φωτογραφία:
Πηγή:
]]>