18 Ιούν 2014

Τριετές/Τετραετές Πρόγραμμα: Συστημικό Ψυχόδραμα

Το πρόγραμμα για το συστημικό ψυχόδραμα αποτελεί μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση σε μια μορφή αυτοτελούς βιωματικής – αφηγηματικής ψυχοθεραπείας που συναρθρώνει κατάλληλα κύρια στοιχεία της Συστημικής Προσέγγισης με την Προσωποκεντρική, την Gestalt και το Κλασσικό Ψυχόδραμα. Εφαρμόζεται με διάφορες παραλλαγές στην θεραπεία όλου σχεδόν του φάσματος των ψυχικών διαταραχών, αλλά και σε ανθρώπους που επιδιώκουν αυτογνωσία και ενημερότητα στην ανθρώπινη επικοινωνία. Χρησιμοποιείται όχι μόνο στα πλαίσια θεραπευτικής ομάδας, αλλά και στην θεραπεία οικογένειας, ζεύγους, δικτύου και ατομικά.

Το πρόγραμμα εκπαίδευσης στο Συστημικό Ψυχόδραμα (που είναι κυρίως βιωματικό) ολοκληρώνεται σε τρία έτη (720 ώρες συνολικά) ή σε τέσσερα έτη (900 ώρες συνολικά). Τα πρώτα τρία έτη συμπεριλαμβάνουν 10 Σαββατοκύριακα των 16 ωρών ανά έτος, καθώς και μία δίωρη συνεδρία διδακτικής εμπειρίας ομαδικής ψυχοθεραπείας κάθε βδομάδα για 10 μήνες. Οι συνολικές ώρες συμπληρώνονται με παρακολούθηση θεραπειών και εποπτείας. Το τέταρτο έτος περιλαμβάνει 40 ώρες εκπαίδευσης και 140 ώρες πρακτικής εργασίας.

Στους αποφοίτους του τριετούς προγράμματος απονέμεται Δίπλωμα στη Συστημική Συμβουλευτική. Στους αποφοίτους του τετραετούς προγράμματος απονέμεται Δίπλωμα στη Συστημική Ψυχοθεραπεία. Επίσης, χορηγείται Βεβαίωση Παρακολούθησης με την ολοκλήρωση κάθε έτους φοίτησης.

Στους αποφοίτους του τριετούς προγράμματος, δίνεται η δυνατότητα εγγραφής στις Ελληνικές Εταιρίες Συστημικής Ψυχοθεραπείας και στην Ελληνική Εταιρεία Συμβουλευτικής. Στους αποφοίτους του τετραετούς προγράμματος δίνεται η δυνατότητα εγγραφής στην  E.F.T.A. καθώς και στην Εθνική Εταιρεία Ψυχοθεραπείας Ελλάδος.

Έναρξη μαθημάτων: Σάββατο 18 Οκτωβρίου 2014

Προϋποθέσεις εγγραφής: Το Πρόγραμμα απευθύνεται σε ειδικούς ψυχικής υγείας, όπως Ψυχολόγους, Ψυχίατρους, Ειδικεύομενους Ψυχιάτρους, Κοινωνικούς Λειτουργούς, Νοσηλευτές με ειδική εκπαίδευση, Συμβούλους Ψυχικής Υγείας κ.τ.λ., καθώς και φοιτητές του κλάδου.

Κόστος συμμετοχής

Ιδιώτες: Τρία πρώτα έτη, Εκπαίδευση-1900 € το έτος, συν 10 € ανά δίωρη συνεδρία διδακτικής εμπειρίας ομαδικής ψυχοθεραπείας (συχνότητα κάθε βδομάδα για 10 μήνες – (μηνιαίο κόστος 40 ευρώ)). Τέταρτο έτος, 1000 €

Φοιτητές/Άνεργοι/Εφάπαξ πληρωμή: Τρία πρώτα έτη, Εκπαίδευση 1700 € το έτος, συν 10 € ανά δίωρη συνεδρία διδακτικής εμπειρίας ομαδικής ψυχοθεραπείας (συχνότητα κάθε βδομάδα για 10 μήνες – (μηνιαίο κόστος 40 ευρώ)). Τέταρτο έτος, 800 €.

Θεωρία

  1. Εισαγωγή στις αρχές του συστημικού σκέπτεσθαι, της προσωποκεντρικής προσέγγισης και της προσέγγισης Gestalt.
  2. Αναπτυξιακά στάδια ατόμου – οικογένειας και κύκλος ζωής.
  3. Πολιτισμικές διαφορές στην οικογενειακή οργάνωση – ποικιλία μοντέλων
  4. Μοντέλα αλλαγής και ψυχολογικές προσεγγίσεις.
  5. Σχολές οικογενειακής θεραπείας, προσωποκεντρικής, Gestalt (βίντεο, προσομοιώσεις)
  6. Εφαρμογές σε ποικιλία ψυχοπαθολογικών καταστάσεων
  7. Εφαρμογές σε ομάδες αυτογνωσίας
  8. Εφαρμογές στην έρευνα
  9. Βιβλιογραφία

Προσωπική θεραπευτική εμπειρία του εκπαιδευόμενου

  1. Γενεόγραμμα εκπαιδευόμενου
  2. Αυτοαναφορά σε βιωματικές ασκήσεις και ομάδες εποπτείας.
  3. Διδακτική ψυχοθεραπεία ομάδας (ένα έτος συστημική, ένα έτος προσωποκεντρική, ένα έτος Gestalt)

Κλινική εμπειρία

  1. Συμμετοχή ως μέλος ομάδων θεραπευτών (Β΄ έτος)
  2. Συμμετοχή ως συνθεραπευτής (Γ΄έτος)
  3. Εποπτεία (ομαδική και ατομική)

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό το πρόγραμμα, διδακτέα ύλη και περιγραφή της συνθετικής προσέγγισης του Συστημικού Ψυχοδράματος πατήστε εδώ http://www.psychotherapia.gr/main/index.php?option=com_content&view=article&id=84&Itemid=47

]]>

12 Απρ 2013

Εισαγωγικό βιωματικό σεμινάριο στο Ψυχόδραμα: «Συναντήσεις – Encounters»

Το ψυχόδραμα είναι μια βιωματική μέθοδος ομαδικής ψυχοθεραπείας βασισμένη στη δράση. Χρησιμοποιεί τεχνικές εμπνευσμένες από το θέατρο (αντιστροφή ρόλου, σωσίας, καθρέφτης, κ.α.) με στόχο τη λειτουργική και παραγωγική αξιοποίηση και βελτίωση του αυθορμητισμού και της δημιουργικότητας που όλοι έχουμε. Ο ψυχίατρος Jacob Levy Moreno, παρατηρώντας το παιχνίδι των παιδιών στα πάρκα της Βιέννης το 1920 οδηγήθηκε στη δημιουργία του Ψυχοδράματος.

Σε αυτό το σεμινάριο θα μάθουμε τις βασικές τεχνικές της μεθόδου και όσοι το επιθυμούν θα έχουν την ευκαιρία δημιουργώντας τον οικείο τους χωροχρόνο να πραγματοποιήσουν ψυχοδραματικές συναντήσεις (encounters) με τον εσωτερικό τους εαυτό, με σημαντικούς άλλους της ζωής τους, με τον παλιό ή μελλοντικό εαυτό, με φανταστικούς χαρακτήρες σε πραγματικές ή φανταστικές καταστάσεις.

Πληροφορίες

Συντονιστής: Άγγελος Λεβέντης, φοιτητής Κοινωνικής Εργασίας – εκπαιδευόμενος Ψυχοδραματιστής Χώρος: Booze Cooperativa, Κολοκοτρώνη 57-59Β, 10560, Μοναστηράκι

View Larger Map Ημερομηνία: Σάββατο 20 Απριλίου 2013 [Το σεμινάριο αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ένα κύκλο τριών συναντήσεων το Μάιο (11/5, 18/5, 25/5) ] Ώρες: 11:30 – 15:30 (Ώρα προσέλευσης: 11:00) Κόστος: 40 Ευρώ Εκπτώσεις (λειτουργούν αθροιστικά): 10% για εγγραφές έως και τις 15/4/2013 10% για ομαδική εγγραφή 3 ατόμων και άνω 10% για φοιτητές και ανέργους (Η εγγραφή θεωρείται έγκυρη με την κατάθεση των χρημάτων στον τραπεζικό λογαριασμό.)

Θα δοθεί βεβαίωση συμμετοχής

Πληροφορίες – Επικοινωνία:

]]>

11 Ιαν 2013

Βιωματικά εργαστήρια Αυτογνωσίας & Προσωπικής Ανάπτυξης με τη μέθοδο του Ψυχοδράματος

Με βλέπω, με ακούω, με αγγίζω: η μεταμόρφωση από μέσα! Σάββατο & Κυριακή 26-27 Ιανουαρίου 2013 Σάββατο & Κυριακή 2-3 Φεβρουαρίου 2013 Σάββατο & Κυριακή 2-3 Μαρτίου 2013

  • Ωρες: 11.00-15.30 και τις 2 μέρες (σύνολο 9 ώρες)
  • Τοποθεσία: οδός Μιχαλακοπούλου 163, ύψος Αμπελοκήπων

Κατά τη διάρκεια τoυ εργαστηρίου, θα έχουμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε στον εσωτερικό μας κόσμο, να έρθουμε σε επαφή με τα διάφορα κομμάτια και συναισθήματά μας, να διευρύνουμε την οπτική για τον εαυτό μας, να πάρουμε επίγνωση των δυνάμεων και δυνατοτήτων μας, να αναπτύξουμε τη δημιουργικότητά μας προς την αποδοχή και συμφιλίωση με αυτό που είμαστε.

Η ψυχοδραματική σκηνή θα είναι ο χώρος που θα μπορέσουμε να εικονοποιήσουμε τα διάφορα στοιχεία της προσωπικότητάς μας, να συνδιαλλαγούμε με αυτά, να πειραματιστούμε με την αναδημιουργία τους!

Μέσω της δράσης-εκδραμάτισης και του παιξίματος ρόλων, θα επιτρέψουμε να αναδυθεί και να εκφραστεί ηεμπειρική μας γνώση και η εσωτερική μας σοφία σχετικά με τα θέματα που μας απασχολούν, μέσα σε ένα πλαίσιο φιλικότητας και αυθεντικότητας, με τον συντονιστή ως συνοδοιπόρο στο ταξίδι αυτό!

Συντονίστρια: Χορομίδου Δανάη, Ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια, Ειδικευμένη στο Ψυχόδραμα, Συνεργάτης του ΨΥΚΑΠ

Πληροφορίες & Δηλώσεις Συμμετοχής

Κιν.: 6943 293 408 Σταθ: 210 7243765 e-mail: danai_chor@yahoo.gr ιστότοπος: danaichor.blogspot.gr

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

07 Σεπ 2012

Βιωματικά εργαστήρια Αυτογνωσίας & Προσωπικής Ανάπτυξης με τη μέθοδο του Ψυχοδράματος

Κατά τη διάρκεια των εργαστηρίων, θα έχουμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε στον εσωτερικό μας κόσμο, να έρθουμε σε επαφή με τα διάφορα κομμάτια και συναισθήματά μας, να διευρύνουμε την οπτική για τον εαυτό μας, να πάρουμε επίγνωση των δυνάμεων και δυνατοτήτων μας, να αναπτύξουμε τη δημιουργικότητά μας προς την αποδοχή και συμφιλίωση με αυτό που είμαστε.

Η ψυχοδραματική σκηνή θα είναι ο χώρος που θα μπορέσουμε να εικονοποιήσουμε τα διάφορα στοιχεία της προσωπικότητάς μας, να συνδιαλλαγούμε με αυτά, να πειραματιστούμε με την αναδημιουργία τους!

Μέσω της δράσης-εκδραμάτισης και του παιξίματος ρόλων, θα επιτρέψουμε να αναδυθεί και να εκφραστεί η εμπειρική μας γνώση και η εσωτερική μας σοφία σχετικά με τα θέματα που μας απασχολούν, μέσα σε ένα πλαίσιο φιλικότητας και αυθεντικότητας, με τον συντονιστή ως συνοδοιπόρο στο ταξίδι αυτό!

Τα εργαστήρια είναι αυτοτελή και απευθύνονται σε όλους όσους θέλουν να έχουν μια πρώτη εμπειρία της ψυχοδραματικής μεθόδου. Μετά την παρακολούθηση κάποιου από τα εισαγωγικά διήμερα δίνεται η δυνατότητα ένταξης σε σταθερή ομάδα ψυχοδράματος.

Πότε;

  • Σάββατο & Κυριακή 6-7 Oκτωβρίου
  • Σάββατο & Κυριακή 20-21 Oκτωβρίου
  • Σάββατο & Κυριακή 3-4 Νοεμβρίου

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετoχής

Δανάη Χορομίδου Ψυχολόγος, Απόφοιτος Καπ/κού Παν/μίου Αθηνών ψυχοθεραπεύτρια/ψυχοδραματίστρια Συνεργάτης του Ψυχοδραματικού Κέντρου Ανάπτυξης Προσωπικότητας]]>

04 Ιούλ 2012

Διαταραχές Πρόσληψης Τροφής και Ψυχοθεραπεία

«Το βάρος μου καθορίζει τη ζωή μου, αν καταφέρνω να ελέγξω το βάρος μου έχω την αίσθηση ότι ελέγχω τη ζωή μου, αν φάω έστω και μια φρυγανιά παραπάνω αισθάνομαι άσχημα με τον εαυτό μου, τύψεις και ενοχές, η μαμά μου, μου κρύβει τα τρόφιμα στο σπίτι, φοβάμαι να το αποκαλύψω στους φίλους μου, νιώθω ότι είμαι απαίσια, νιώθω χοντρή, δεν μπορώ να αντέξω τα βλέμματα των άλλων πάνω μου, το παραμικρό τους σχόλιο για την εμφάνισή μου μπορεί να με «διαλύσει», το φαί είναι η παρηγοριά μου στις δύσκολες καταστάσεις, αισθάνομαι προβληματική, αδύναμη, μπερδεμένη, τιμωρώ τον εαυτό μου προκαλώντας εμετό, πρέπει να είμαι όμορφη για τους αρέσω, σε μια ώρα μπορώ να φάω ποσότητα φαγητού με θερμίδες όλης της ημέρας, όταν καταφέρνω να μειώσω το βάρος μου νιώθω μια αίσθηση παντοδυναμίας, μισώ τον εαυτό μου όταν κοιτάζομαι στον καθρέφτη, φοβάμαι να βάλω σοκολάτα στο σπίτι μου, φοβάμαι ότι θα παχύνω, μου έχει σταματήσει η περίοδος, δεν μπορώ να αντέξω το άγγιγμα, μου είναι αδύνατο να σταματήσω το υπερφαγικό επεισόδιο, κάνω πολλή γυμναστική αμέσως μετά, δεν έχω αυτοέλεγχο στο τι τρώω, νιώθω κατάθλιψη, κάνω δίαιτα μια ζωή, πέφτω στο φαύλο κύκλο ξανά και ξανά και φαίνεται αδύνατο να ξεφύγω, δεν αξίζω!»

Τέτοιου είδους σκέψεις και συναισθήματα σχετίζονται με τις διαταραχές πρόσληψης τροφής (ψυχογενής ανορεξία, η ψυχογενής βουλιμία και η ψυχαναγκαστική υπερφαγία).

Προτείνω να δούμε τις διαταραχές πρόσληψης τροφής ως σύμπτωμα, το σύμπτωμα που επιβάλουμε στον εαυτό μας καθώς αδυνατούμε να αντέξουμε, να διαχειριστούμε, να αντιμετωπίσουμε τις πραγματικές αιτίες που θέτουν το φαί και την εξωτερική εμφάνιση εμμονή στη ζωή μας.

Η ψυχοθεραπεία θα μας βοηθήσει ακριβώς σε αυτό, να κοιτάξουμε κατάματα το ποιοι είμαστε, να εξερευνήσουμε τα θέματα και συναισθήματα που κρύβονται κάτω από το πέπλο του φαγητού, να κατευθυνθούμε προς την αντιμετώπισή τους, τη συμφιλίωση, την απελευθέρωση από αυτά.

Όλοι μέσα μας κρύβουμε ένα παιδί όμορφο, αγνό, που τρέφει αγάπη για τη ζωή.

Αξίζει να το συναντήσεις ξανά, να το αγκαλιάσεις, να το τιμήσεις. Άφησε τις εικόνες και τα είδωλα και ξεκίνα να δώσεις στον ουσιαστικό εαυτό σου την ελπίδα να αναγεννηθεί !

Γιατί, αξίζεις !

Παράδειγμα ψυχοθεραπευτικής δουλειάς στην ομάδα, με τη μέθοδο του ψυχοδράματος

Η Χ., έρχεται φορτισμένη στην ομάδα λέγοντας ότι της ξανασυνέβη υπερφαγικό επεισόδιο μέσα στην εβδομάδα και αυτό τη γέμισε άγχος και ένταση. Της φαίνεται ότι όσο και να προσπαθεί να απαλλαγεί από το πρόβλημα της, ποτέ δεν θα τα καταφέρει, ότι ενώ περνάει μια περίοδο όπου νομίζει ότι έχει καταφέρει να ελέγξει το πρόβλημά της και ότι έχει γίνει καλά, πάντα κάτι γίνεται που τη γυρίζει πίσω στα ίδια και τα ίδια.

Ο θεραπευτής-ψυχοδραματιστής της λέει τότε να φτιάξει στη σκηνή μια εικόνα του εαυτού της, όπως νιώθει τώρα.

Βάζει στη σκηνή τον εαυτό της (χρησιμοποιώντας κάποιο άτομο από την ομάδα που θα παίξει το ρόλο αυτό) και προσθέτει μαξιλάρια στην κοιλιά. Βλέποντας την εικόνα, λέει: «Αυτή είναι η εικόνα το πώς νιώθω ότι με βλέπουν οι άλλοι».

Της λέμε να συμβολίσει και «τους άλλους» στη σκηνή. Βάζει τους άλλους να την κοιτάνε επικριτικά δείχνοντάς την και κλείνοντάς της το οπτικό πεδίο. Βλέποντας αυτήν την εικόνα απ΄ έξω, η Χ. εκφράζει ότι οι άλλοι θα μπορούσαν να περικλείονται στη μητέρα της, καθώς εκείνη την «επικρίνει μια ζωή». Συνεχίζει λέγοντας : « Πώς θα γίνει να μπορέσω ξανά να κάνω αυτό που είχα κάνει μια μέρα, πριν από μια σημαντική συνάντηση …που είχα κοιταχτεί στον καθρέφτη και για πρώτη φορά στη ζωή μου κατάφερα να δω πόσο όμορφη είμαι!»

Φέρνουμε τον καθρέφτη πάνω στη σκηνή (κάποιο μέλος της ομάδας αναπαριστά τον καθρέφτη). Η Χ. μπαίνει στο ρόλο της μπροστά στον καθρέφτη : «Νιώθω αδύναμη, άσχημη και χοντρή!» .

Στη συνέχεια εκδραματίζεται αυτή η σκηνή, ενώ η Χ. την παρακολουθεί απ’ έξω. Τότε, ξυπνάει κάτι καινούριο μέσα της, και εκφράζει στην Χ. μπροστά στον καθρέφτη: «Γιατί δεν βλέπεις όλα όσα έχεις καταφέρει;»

O συντονιστής την παροτρύνει να της πει όσα έχει καταφέρει. Ξεκινά λοιπόν μια εκδραμάτιση με τον εαυτό της απ΄ έξω και τον εαυτό της με την κοιλιά μπροστά στον καθρέφτη, όπου του θυμίζει τα όσα έχει καταφέρει και επιτύχει στη ζωή της.

Ακούγοντας αυτά, η Χ. από το ρόλο της ως «η Χ.μπροστά στον καθρέφτη με κοιλιά», κάνει τη νέα επιλογή στη ζωή της: πετάει τα μαξιλάρια! Δεν τα θέλει πια στη ζωή της ! Η Χ., από το ρόλο της απ έξω, κοιτά τη Χ. που μόλις πέταξε τα μαξιλάρια με αγάπη και με ένα αίσθημα υποστήριξης και συμπόνιας. Ο θεραπευτής της λέει να πάει όσο κοντά στη Χ. που πλέον στέκεται χωρίς κοιλιά μπροστά στον καθρέφτη, και η Χ. απ’ έξω πηγαίνει και την αγκαλιάζει σφικτά!

Η Χ. λοιπόν, αρχίζει ήδη να ξανά-ανακαλύπτει και να απελευθερώνει την ικανότητά της να στηρίζει και να αγαπά τον εαυτό της !

Η εκδραμάτιση τελειώνει εκεί, και γίνεται το μοίρασμα της ομάδας, όπου όλα τα μέλη εκφράζουν τα συναισθήματα που βίωσαν κατά τη διάρκεια του δράματος και μέσα από τους ρόλους που ο πρωταγωνιστής τους έβαλε να παίξουν. Έτσι, τους δίνεται η ευκαιρία να εκφράσουν, τι δούλεψαν οι ίδιοι μέσω της δουλειάς του πρωταγωνιστή (που για εκείνη τη φορά ήταν η Χ.).

Αυτό είναι το πρώτο βήμα! Ύστερα, όπως λέει και ο σοφός Ζορμπάς : χόρεψε και ο χορός θα ΄ρθεί!

Εισαγωγική Φωτογραφία

  • Battle against food, by Gabriella Corrado
]]>

11 Ιούν 2012

Βιωματικά Workshops Προσωπικής Ανάπτυξης-Ψυχοδράματος

Γράφει η Δανάη Χορομίδου

Κατά τη διάρκεια των εργαστηρίων, θα έχουμε την ευκαιρία να περιηγηθούμε στον εσωτερικό μας κόσμο, να έρθουμε σε επαφή με τα διάφορα κομμάτια και συναισθήματά μας, να διευρύνουμε την οπτική για τον εαυτό μας, να πάρουμε επίγνωση των δυνάμεων και δυνατοτήτων μας, να αναπτύξουμε τη δημιουργικότητά μας προς την αποδοχή και συμφιλίωση με αυτό που είμαστε.

Η ψυχοδραματική σκηνή θα είναι ο χώρος που θα μπορέσουμε να εικονοποιήσουμε τα διάφορα στοιχεία της προσωπικότητάς μας, να συνδιαλλαχτούμε με αυτά, να πειραματιστούμε με την αναδημιουργία τους! Μέσω της δράσης και του παιξίματος ρόλων, θα επιτρέψουμε να αναδυθεί και να εκφραστεί η εμπειρική μας γνώση και η εσωτερική μας σοφία σχετικά με τα θέματα που μας απασχολούν, μέσα σε ένα πλαίσιο φιλικότητας και αυθεντικότητας, με τον συντονιστή ως συνοδοιπόρο στο ταξίδι αυτό!

Μετά την παρακολούθηση του εργαστηρίου,, δίνεται η δυνατότητα ένταξης των ενδιαφερόμενων σε σταθερή ομάδα ψυχοδράματος που θα λειτουργήσει από το Σεπτέμβριο 2012.

Πότε;

  • Σάββατο & Κυριακή 23-24 Ιουνίου 2012, 10.00-14.30/17.30-22.00 αντίστοιχα
  • Σάββατο & Κυριακή 7- 8 Ιουλίου 2012, 10.30-15.30

Συντονίστρια

Δανάη Χορομίδου, ψυχολόγος, ψυχοδραματίστρια, συνεργάτης του ΨΥ.Κ.Α.Π. (Ψυχοδραματικό Κέντρο Ανάπτυξης Προσωπικότητας)

Πληροφορίες & Δηλώσεις συμμετοχής

  • Κινητό: 6943 293 408
  • E-mail: danai_chor@yahoo.gr
  • Blog: http://www.danaichor.blogspot.com

]]>

03 Μαΐ 2012

Ψυχόδραμα…αναπτύσσοντας την έκφρασή μας στη σκηνή!

Γράφει η Δανάη Χρομοδίου*

Το ψυχόδραμα, είναι μια μέθοδος ψυχοθεραπείας, που βασίζεται στη δράση και τη βιωματική εμπειρία ως μέσα για την εύρεση της γνώσης και τη διαδικασία της εσωτερικής αλλαγής (θεραπείας). Είναι η ανακάλυψη του εαυτού μέσα από το βίωμα των δραματικών του εκφάνσεων και το ακόνισμα της ψυχολογικής ευαισθησίας και ευφυΐας για την ανάπτυξη και απελευθέρωσή του.

Πρόκειται για μια ολιστική μορφή ψυχοθεραπείας, που ενσωματώνει το μυαλό, το σώμα , τον συναισθηματικό και τον πνευματικό κόσμο, ακολουθώντας μια βαθιά υπαρξιακή και φαινομενολογική προσέγγιση, ενώ δουλεύει στο «εδώ και τώρα» : στην παρούσα πραγματικότητα του ατόμου. Απευθύνεται σε οποιονδήποτε επιθυμεί και επιλέγει την προσωπική του ανάπτυξη, εξέλιξη και υγεία.

Πρωτοβουλία στην αλλαγή, μια εναλλακτική φιλοσοφία ζωής

Έχουμε μπει πλέον σε μια νέα εποχή, θα έλεγα ότι είναι η εποχή να ανακαλύψουμε το «ανθρώπινο» μέσα μας! Χρειάζεται να μάθουμε από την αρχή -μιας και ποτέ κανείς δε μας το δίδαξε- την τέχνη να ακούμε και να φροντίζουμε τον εαυτό μας. Όταν η ψυχή μας πονάει, μπορούμε να τη φροντίσουμε, όπως φροντίζουμε το σώμα μας όταν αρρωσταίνουμε. Ο ψυχισμός μας είναι ένα ζωντανό κομμάτι, που όπως το σώμα μας, έχει ανάγκες, μιλά με τη δική του γλώσσα, χρειάζεται την προσοχή μας. Είναι φυσιολογικό να έχουμε ψυχικές ανάγκες, είναι μη φυσιολογικό να έχουμε μια νεκρωμένη ή μηχανική ψυχή.

Έχουμε λάβει στερημένη παιδεία για τη σπουδαιότητα μιας καλής ψυχικής υγείας στην καθημερινότητά μας και του τρόπου για να την αποκτήσουμε και να τη διατηρούμε. Χρειάζεται πια να παραδεχτούμε, ότι η φροντίδα του εσωτερικού μας κόσμου δεν είναι πολυτέλεια, αλλά μια φυσιολογική ανάγκη κάθε έξυπνου ανθρώπου που προσπαθεί για το καλύτερο.

Το ψυχόδραμα είναι ένας από τους τρόπους για να γνωρίσουμε και να συμφιλιωθούμε με τον άνθρωπο που πραγματικά είμαστε. Είναι ένας από τους τρόπους να αναπτύξουμε την προσωπικότητά μας, να βρούμε και να μάθουμε να εκφράζουμε την κρυμμένη δημιουργικότητα μέσα μας.

Ένας από τους τρόπους να γίνουμε περισσότερο «ανθρώπινοι», αυθεντικοί: αυτά που λέμε, να είναι σύμφωνα με αυτά που νιώθουμε και με αυτά που εκφράζουμε. Να έχουμε αρμονία, ψυχική ευελιξία, χιούμορ, φαντασία, αφέλεια: τη φρέσκια ματιά και τον ενθουσιασμό του παιδιού μέσα μας. Είναι η εκμάθηση της συμβίωσης και μιας νοοτροπίας ζωής βασισμένης στη συνεργασία. Είναι η ανανέωση της ελπίδας μας στη ζωή, στην ελπίδα μας για το «ανθρώπινο», στο δεσμό μας με τη ζωτικότητα! Το ψυχόδραμα ξεκινά από τη δική σου πρωτοβουλία για μια πιο ποιοτική και ευτυχισμένη ζωή.

Ας ρίξουμε τις μάσκες!

Ψυχόδραμα: το θέατρο της αλήθειας… και τι κάνω σε μια ομάδα ψυχοδράματος;

Απλούστατα καλείσαι να είσαι ο εαυτός σου και να αφήσεις την ψυχή σου να δράσει! Τα θέματα που «εξερευνώνται» προτείνονται από τα μέλη της ομάδας και συνήθως προκύπτουν από την αυθόρμητη αλληλεπίδραση τους στο «εδώ και τώρα» της συνάντησης. Θα έχεις την ευκαιρία να απεικονίσεις επί σκηνής την πραγματικότητά σου και να περιηγηθείς μέσα σε αυτήν καθώς και μέσω της δράσης, να βιώσεις και να αναβιώσεις καταστάσεις, γεγονότα, όνειρα, συμπεριφορές της ζωής σου.

Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της συμβολικής αναπαράστασης και της εκδραμάτισης επί σκηνής του θέματος που κάθε φορά αναδύεται. Η αναπαράσταση και η εκδραμάτιση γίνονται με τη χρήση αντικειμένων που συμβολικά αντικατοπτρίζουν σημαντικά στοιχεία του «πρωταγωνιστή» και με την επιλογή μελών της ομάδας σε ρόλους που αυτός εισάγει και σχετίζονται με το θέμα του. Η ψυχοδραματική σκηνή είναι ο ασφαλής χώρος όπου μπορείς να πειραματιστείς, να αναπτύξεις τη φαντασία σου, να ξαναγίνεις παιδί, να εκφραστείς ελεύθερα, να βιώσεις διάφορες πτυχές του εαυτού σου και των άλλων, να αποφορτιστείς συναισθηματικά, να αναπτύξεις τους ρόλους που θα διευκολύνουν τη λειτουργία σου.

Μέσα στην ομάδα και από την ομάδα δουλεύονται τόσο οι προσωπικοί στόχοι των μελών, όσο και της ομάδας ως συνόλου, και αυτή αποτελεί πλαίσιο στήριξης, αμοιβαίου μοιράσματος, συναισθηματικού αγγίγματος και ερέθισμα για ανάπτυξη, με το συντονιστή ως συνοδοιπόρο σε όλη αυτή την προσπάθεια.

Τι διαφορετικό έχει να μου προσφέρει το ψυχόδραμα από άλλες ψυχοθεραπευτικές μεθόδους;

Στήνοντας στη σκηνή και αναπαριστώντας τον εσωτερικό σου κόσμο, συνειδητοποιείς και αποκτάς μια νέα οπτική της συμπεριφοράς σου και της συμπεριφοράς των άλλων. Εκδραματίζοντας και βιώνοντας σε βάθος τα θέματα που αντιμετωπίζεις, το σώμα σου και ο εσωτερικός σου εαυτός σε καθοδηγούν σε νέες δημιουργικές «λύσεις» (νέους ρόλους), νέες συμπεριφορές, πιο λειτουργικές στην προσωπικότητά σου. Τις νέες αυτές «συμπεριφορές», δεν τις αντιλαμβάνεσαι μόνο νοητικά, αλλά πράγματι τις δοκιμάζεις, τις παίζεις, ώσπου κάποια στιγμή να τις οικειοποιηθείς και να αποτελέσουν εφόδια σε όλη σου τη ζωή!

Έτσι, το ψυχόδραμα πάει ένα βήμα παρακάτω από την κλασική «γνωστική» ανάλυση του εαυτού μου: στον πολύ αληθινό πειραματισμό και στο χτίσιμο του καινούριου, επιθυμητού εαυτού μου. Η δουλειά με το υγειές μας κομμάτι: να αναγνωρίσουμε τα θετικά μας στοιχεία και ικανότητες και να τις αναπτύξουμε ακόμα περισσότερο! Η δυνατότητα να δουλέψω «συμβολικά», καλλιτεχνικά, τα όσα διαπραγματεύομαι. Η φαντασία, το χιούμορ, το παιχνίδισμα, η αμεσότητα!

Τι κάνει ο συντονιστής στο ψυχόδραμα;

Είναι ο «παραγωγός» των δραμάτων του εκάστοτε «πρωταγωνιστή» και των δραμάτων της ομάδας ως συνόλου. Με άλλα λόγια αφουγκράζεται, φέρνει στην επιφάνεια και «παράγει» στη σκηνή, τα θέματα που κάθε φορά διαπραγματεύονται τα μέλη της ομάδας. Αντίστοιχα, «παράγει» στη σκηνή τα κομμάτια που ο «πρωταγωνιστής» διαπραγματεύεται συνειδητά ή ασυνείδητα στη δουλειά με τον εαυτό του, χρησιμοποιώντας τις ψυχοδραματικές τεχνικές. Ταυτόχρονα δουλεύει ως κλινικός αναλυτής, ομαδικός αναλυτής, κοινωνιομέτρης και συστημικός θεραπευτής.

J.L.Moreno, ο δημιουργός

Εμπνευστής της μεθόδου του ψυχοδράματος είναι ο ψυχίατρος και πρωτεργάτης της ομαδικής ψυχοθεραπείας και της κοινωνιομετρίας, Jacov Levy Moreno (1889-1974). Ιδρύοντας το θέατρο του αυθορμητισμού ήδη από το 1922- ένα θέατρο όπου οι ηθοποιοί έπαιζαν αυτοσχεδιάζοντας ιστορίες που διηγούνταν το κοινό ή κοινωνικά θέματα της καθημερινότητας- το γνωστό στις μέρες μας Playback Theatre- διαπίστωσε τη θεραπευτική αξία της δράσης και εμπνεύστηκε τις βασικές τεχνικές της θεραπευτικής μεθόδου που αργότερα αποκάλεσε «ψυχόδραμα» (= δράση της ψυχής). Σήμερα, μέθοδοι και πρακτικές του ψυχοδράματος εφαρμόζονται ανά τον κόσμο, τόσο στον τομέα της ψυχοθεραπείας, αλλά και σε άλλους τομείς ανάπτυξης και οργάνωσης της κοινωνικής ζωής.

Εισαγωγική Φωτογραφία

Χορομίδου Δανάη Ψυχολόγος, απόφοιτος Καποδ/κου Παν/μίου Αθηνών Ειδ/νη στο Ψυχόδραμα Συνεργάτης του ΨΥ.ΚΑ.Π.(Ψυχοδραματικό Κέντρο Ανάπτυξης Προσωπικότητας) e-mail: danai_chor@yahoo.gr τηλ: 6943 293 408, 210 8068226 http://www.danaichor.blogspot.com

]]>

30 Απρ 2012

Μηχανικότητα: η κοινωνία της «κούκλας» και η θεωρία των διαπροσωπικών σχέσεων

Γράφει η Δανάη Χορομίδου*

Πώς θα περιγράφαμε τη ζωή στη σημερινή αστική κοινωνία; Ένα ατελείωτο τρέξιμο! Άγχος, για τα πάντα, ακόμα και στη διασκέδαση. Βομβαρδισμός από πληροφορίες.  Έχουμε προγραμματιστεί να τρέχουμε, και σαν υπνωτισμένοι από το γενικό κλίμα «τρεξίματος», τρέχουμε ακόμα και όταν δεν χρειάζεται να τρέξουμε, ή αν έχουμε λίγη ώρα για ηρεμία νιώθουμε τύψεις που δεν τρέχουμε, ή με ανησυχία ανακαλύπτουμε ότι δεν έχουμε τι να κάνουμε.

Και έτσι γεμίζουμε τον ελεύθερο χρόνο πάλι με συνήθειες που μας έχουν «πουλήσει» και συνεχίζουμε να είμαστε προγραμματισμένα ανθρωποειδή, απόλυτα προσαρμοσμένοι στη ροή του πώς μας θέλει η «κοινωνία» (ή η κεντρικές παγκόσμιες τράπεζες; ), αποξενωμένους από την αληθινή ανθρώπινη φύση μας, αδύναμους, άβουλους, ακινητοποιημένους στο μυαλό και το σώμα, στενάχωρους (δεν απέχουμε πολύ από το 1984 του Τζ.Όργουελ).

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, φροντίζουν επίσης καλά να μας εμφυσήσουν την καταστροφολογία ως τρόπο ζωής και μας βάζουν στο ρόλο του θύματος, στρέφοντάς μας στην απόγνωση. Όλα φαντάζουν γκρίζα, γινόμαστε γκρίζοι, με φόντο τη μαυρίλα.

Είναι «η κοινωνία της κούκλας». Μία κούκλα, δεν μπορεί να ανταποκριθεί, δεν αλληλεπιδρά. Μια κούκλα είναι καταδικασμένη να δέχεται τις ορέξεις του αφέντη της, ακόμα και αν πρόκειται για ένα παιδί. Το παιδί τότε, από μικρό μαθαίνει σε μια μορφή μη επικοινωνίας, όπου δεν υπάρχει σχέση, αλλά μονόδρομη μορφή επικοινωνίας. Το παιδί μαθαίνει σε έναν εύκολο αυθορμητισμό, και δεν αναπτύσσει τις ικανότητές του να ανταποκρίνεται δημιουργικά στα ερεθίσματα και τις καταστάσεις που εμφανίζονται στη ζωή του. Στην κοινωνία της κούκλας, κάθε άτομο εξετάζεται μεμονωμένα, αποσπασμένα, καθώς κάθε κούκλα είναι απομονωμένη από τις άλλες.

Η δημιουργία τέτοιου είδους μονόδρομων σχέσεων, έρχεται σε αντίθεση με τη θεωρία των διαπροσωπικών σχέσεων και την επιστήμη της κοινωνιομετρίας, που πρεσβεύουν την οργάνωση μιας δημοκρατικής κοινωνίας και την οργάνωση ενεργών κοινωνικών ομάδων.

Βασική αρχή της θεωρίας των διαπροσωπικών σχέσεων, είναι η «συνάντηση» μεταξύ δύο ανθρώπων (encounter). Η «συνάντηση» σημαίνει πολλά περισσότερα από το πιο ασαφές και γενικό όρο «διαπροσωπική σχέση». Σημαίνει ότι δύο ή περισσότερα δρώντα άτομα συναντώνται, όχι μόνο για να κοιτάξουν ο ένας τον άλλο, αλλά για να ζήσουν και να βιώσουν ο ένας τον άλλο, ο καθένας με το δικό του τρόπο και από τη δική του θέση και με το δικό του δικαίωμα. Στη «συνάντηση» δύο ανθρώπων βρίσκονται και οι δύο στο χώρο με όλες τις δυνάμεις τους και με όλες τις αδυναμίες τους, ανταποκρινόμενοι ο ένας στον άλλο με αυθορμητισμό, εν μέρει μόνο συνειδητοί ως προς τους αμοιβαίους στόχους τους.

Μόνο οι άνθρωποι που «συναντιώνται» ο ένας με τον άλλο μπορούν να δημιουργήσουν μια φυσιολογική ομάδα και να ξεκινήσουν μια πραγματική κοινωνία ανθρώπων. Η μιας κατεύθυνσης σχέση, όπου το άτομο διαχωρίζεται από την πραγματική ή πιθανή ανταπόκριση των άλλων δρώντων ατόμων, οδηγεί σε μια κοινωνία απομόνωσης. Πράγματι, όσα μεμονωμένα άτομα και αν προσθέσουμε δεν αποτελούν κοινωνική ομάδα μια δυναμική ενότητα ανθρώπων αλλά μία απλή πρόσθεση ατομικών προσωπικοτήτων.

Αν ο αυθορμητισμός, όπως περιγράφεται στην θεωρία του ψυχοδράματος, είναι η ικανότητά μας να ανταποκρινόμαστε στο «εδώ και τώρα» της επικοινωνίας, χρησιμοποιώντας τις δημιουργικές μας δυνάμεις, συναισθανόμενοι τον εαυτό μας και τα μηνύματα που παίρνουμε από τους άλλους, χρειάζεται να τον αναπτύξουμε, ώστε από κοινωνία κούκλας να γίνουμε μια δημοκρατική κοινωνία, ενεργών δρώντων ανθρώπων, έξυπνων, ζωντανών.

Τότε, ίσως να μην νοιαζόμαστε τόσο για την άπλετη, μηχανική πληροφόρηση, αλλά να χρησιμοποιούμε περισσότερο την προσωπική μας κρίση στην πληροφορία και να έχουμε περισσότερη εμπιστοσύνη στην εσωτερική μας σοφία.

Ίσως, να θυμόμαστε να σταματούμε το συνεχές τρέξιμο, να στρεφόμαστε στη δημιουργία αυθεντικότερων σχέσεων με τους άλλους, να εξασκούμαστε στο να νιώθουμε, στο να υπάρχουμε. Και ίσως τότε η ζωή δεν φαντάζει σαν έναν ατελείωτο μαρτυρικό αγώνα. Ίσως τότε θυμηθούμε να τιμούμε, να γιορτάζουμε τη ζωή, να ερωτευόμαστε, να απολαμβάνουμε!

Έτσι δεν έκαναν και οι αρχαίοι Έλληνες;

Η Δανάη Χορομίδου είναι ψυχολόγος, απόφοιτος Παν/μίου Αθηνών ψυχοθεραπεύτρια-ψυχοδραματιστής συνεργάτης του ΨΥ.ΚΑ.Π.

Εισαγωγική Φωτογραφία

]]>

09 Απρ 2012

Αποξένωση και Α-λήθεια

Γράφει η Χορομίδου Δανάη*

Συχνά η μέρα στην Ελλάδα ξυπνά με έναν ήλιο, ένα φως που αγκαλιάζει τις θάλασσες, τα βουνά, την Ακρόπολη, τα τσιμεντένια κτίρια. Το φως αυτό κυριολεκτικά μας περιλούζει. Ακόμα και οι πιο βιαστικοί και οι super απασχολημένοι, μπορεί να ρίξουν μια ματιά καθώς προχωρούν στο δρόμο κατά τον ουρανό και να σκεφτούν: «πω-πω, τι ωραία μέρα που είναι σήμερα!».

Και καθώς τρέχουμε να πάμε στις δουλειές μας, με τις έγνοιες του χτες και τις έγνοιες του αύριο, ξεχνάμε αυτόν τον ήλιο και ξεχνάμε το σώμα μας. Σχεδόν λειτουργούμε έξω από το σώμα μας, σαν να ΄μασταν δύο διαφορετικά όντα και μιλάμε με τον εαυτό μας σε διάλογο β΄προσώπου.

Το σώμα μας δουλεύει ακατάπαυστα και μας υπηρετεί, η ανάσα μας συνεχίζει και θα συνεχίζει, αν και αν όχι, εμείς την αντιλαμβανόμαστε. Μια πληγή συνεχίζει να επουλώνεται, εκεί υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα, ένα ολόκληρο σύμπαν που λειτουργεί, συσχετίζεται, εξελίσσεται με τη δική του σοφία, τη σοφία που πηγάζει από την ορμή για ζωή.

Εμείς συνεχίζουμε να κινούμαστε στο δίπολο φόβου και αγάπης, άλλοτε μπαίνοντας στα πράγματα και άλλοτε αποσυρόμενοι. Κάθε μας επιλογή, κάθε μας έκφραση, βρίσκεται σε ένα σημείο της κλίμακας που ξεκινά από το φόβο και φτάνει στην αγάπη.

Το μυαλό μας υπερλειτουργεί και έχουμε μάθει να βασίζουμε σε αυτό το παρόν και το μέλλον μας, τον κόσμο όλο. Όλα περνούν και εξαρτώνται από το μυαλό, μέχρι αυτό να υπερφορτώνεται τόσο, ώστε να στέλνει σήματα «καψίματος».

Το μυαλό είναι το εργαλείο για τη σκέψη, για το συναίσθημα, για τη δράση μας. Φορώντας το ξεχασμένο σώμα μας, καταναλώνουμε τόση ενέργεια με τον εγκέφαλό μας και έτσι αποξενωνόμαστε από αυτή την ιερή, σοφή πηγή, που υπάρχει μέσα μας, αλλά για κάποιο λόγο, δεν την ακούμε, δεν τη χρησιμοποιούμε.

Παντού υπάρχουν έτοιμες, δοτές λύσεις χαλάρωσης, υποστήριξης, ξεσπάσματος. Τρέχουμε στα γυμναστήρια, στους χορούς, στις παραστάσεις, ακούμε τους ειδήμονες στην τηλεόραση και ψάχνουμε τους πιστοποιημένους, πολυδιαβασμένους και με πολλά πτυχία επιστήμονες που ξέρουν πώς να μας κάνουν καλά.

Εκεί έξω βρίσκεται και η λύση για την ασφυξία. Εκεί έξω βρίσκεται και η λύση για τη λαιμαργία, τους εθισμούς, τη στεναχώρια, τις φοβίες, την πικρία. Ένας ειδήμον, θα σε κάνει καλά.

Ένα ολόκληρο σύμπαν, το σώμα σου, λειτουργεί 24 ώρες το 24ωρο και σε υπηρετεί, κάνει το καλύτερο για σένα. Σε τρέφει, σου παρέχει ενέργεια, σε προστατεύει. Αλλά, γιατί εσύ δεν θες να το ακούσεις;

Όλη η σοφία σου, όλες οι απαντήσεις που ζητάς, βρίσκονται εκεί μέσα και εσύ επιμένεις να διαστρεβλώνεις την ουσία σου και να ψάχνεις τους πτυχιούχους ειδήμονες που θα σου πουν.

Ακυρώνεις τον εαυτό σου, ακυρώνεις τη δύναμή σου και μετά αδύναμος και παραπονεμένος ζητάς βοήθεια «κάντε με καλά».

Αν κάποιος σε αφήσει να πάρεις πρωτοβουλία, κυριολεκτικά τα χάνεις.

Αν κάποιος σου μιλήσει για την αξία σου, νιώθεις άβολα ή τον θεωρείς ψεύτη.

Αν κάποιος σε παροτρύνει να έρθεις σε επαφή και να νιώσεις αυτή τη δύναμη μέσα σου, εσύ ζητάς πάλι πιστοποιήσεις και πτυχία, ταμπέλες για το Είναι σου.

Από πότε αποξενωθήκαμε τόσο από το ποιοι είμαστε; Από πότε γίναμε ετεροκαθοριζόμενοι κυνηγώντας τα πλάνα που μας πάσαραν οι άλλοι και βάζοντας σκοπό την επιτυχία; Από πότε η επιτυχία έγινε συνώνυμο της ευτυχίας; Από πότε το πρόσωπό μας απέκτησε μια προσωπίδα τόσο σοβαρή, στιβαρή, λυπηρή; Από πότε το χαμόγελό μας έγινε μηχανικό; Από πότε τα λόγια μας γίνανε βιαστικά, κάλπικα, τυπικά, ασήμαντα; Από πότε ο ίδιος μας ο εαυτός έγινε ένας άλλος, ένας τρίτος; Από πότε ο αυτοπεριορισμός, έγινε φιλοσοφία και νοοτροπία ζωής; Από πότε η απόλαυση φορτώθηκε με ενοχές, από πότε η «χαρουμενιά» (λέξη που επινόησε η αγαπημένη μου Χριστίνα) προκαλεί αμηχανία και καχυποψία; Από πότε η αυθεντικότητα διδάσκεται σε επιμορφωτικά σεμινάρια;

Όσο και να ακούς τι λένε οι άλλοι, όσο και να πληροφορείσαι, όσο και να αποκτάς γνώσεις, όσο και να βγάζεις ρητά και αποφθέγματα, όσο και να κρίνεις και να ερμηνεύεις, δεν έχεις να φτάσεις πουθενά πέρα από τα όρια του κύκλου της συγκεκριμένης περιφέρειας, του κύκλου του μυαλού.

Υπάρχει μια άλλη ποιότητα γνώσης, αυτής που έρχεται από μέσα σου, αυτής που χαράζεται από και αποτυπώνεται στην εμπειρία σου. Υπάρχει ένας ολόκληρος εαυτός, με δυνάμεις και αδυναμίες, που περιμένει να ακουστεί, να φροντιστεί, να χαϊδευτεί, να δημιουργήσει, να πάρει και να δώσει. Καθένας κρύβει έναν υπέροχο, τόσο υπέροχο άνθρωπο, τόσο ιδιαίτερο, μοναδικό! Έναν εκπληκτικό κόσμο!

Πώς θα εξασκηθούμε να νιώθουμε αυτόν τον εκπληκτικό κόσμο και να νιώθουμε τους εκπληκτικούς κόσμους των άλλων γύρω μας;

Το μυαλό μας εστιάζει στην αδυναμία και τα ελαττώματα τόσο συχνά που συρρικνώνει τη δύναμη της καρδιάς να εμπεριέχει, να συμπεριλαμβάνει, να χωράει.

Ο ήλιος όμως στην Ελλάδα, εξακολουθεί, επιμένει να περιλούζει, να σηματοδοτεί, να αφυπνίζει. Όσο και αν παραστρατήσεις, αυτός θα είναι εκεί, να σου θυμίζει την εναλλακτική λύση, τον εναλλακτικό τρόπο ζωής που οι θρησκείες απέτυχαν να δώσουν.

Αυτή είναι η εποχή που χρειάζεται να αφυπνιστείς, να στρέψεις το ενδιαφέρον μέσα σου και να ανακαλύψεις τη δύναμή σου.

Αυτή είναι η εποχή, που μόνο αν μάθεις να συντονίζεσαι με το κέντρο σου χρησιμοποιώντας το στις εκφράσεις και εκφάνσεις σου, θα μπορέσεις να επιβιώσεις και να ευημερήσεις. Είναι η εποχή, που όλα τα πλαστά οχυρά που έχτιζες καταρρέουν και που ή θα μείνεις με σένα, μαθαίνοντας να χρησιμοποιείς τη δύναμή σου, ή θα ρουφηχτείς στη μαύρη τρύπα.

Ποτέ δεν είναι αργά, να γίνεις χρυσή βροχή και να βγεις από τα σίδερα της φυλακής όπου έσπερνες τους σπόρους σου. Γιατί εκεί έξω υπάρχουν ένα σωρό δέντρα, παιδιά, άνθρωποι που περιμένουν να τους αγκαλιάσεις, να τους ρίξεις ένα βλέμμα κατανόησης και αποδοχής.

Ξεκίνα από τον ίδιο σου τον εαυτό, και σιγά-σιγά θα θυμηθείς. Είναι αυτό που ήσουν πριν γεννηθείς καν, και αυτό στο οποίο πάντα θα θες να γυρίσεις.

Είναι η αγαλλίαση, η εκτίμηση, η ευγνωμοσύνη της ύπαρξης. Είναι ο δικός σου προσωπικός τρόπος να τιμάς τη ζωή. Να περάσεις από το φόβο και την καχυποψία σε ένα διαφορετικό μοντέλο ζωής, ζωής με σιωπή, με ουσία, με ανθρωπιά, αισθητική, ομορφιά.

Σχοινοβάτη, είναι μια απόφαση που θα πρέπει να πάρεις!

Χορομίδου Δανάη Ψυχολόγος, ψυχοδραματιστής Κιν.: 6943 293 408 E-mail: danai_chor@yahoo.gr Blog: http://www.danaichor.blogspot.com

]]>

06 Απρ 2012

Βιωματικά workshops εισαγωγικά στο Ψυχόδραμα

Το ψυχόδραμα είναι μια βιωματική μέθοδος που, εμπνευσμένη από την αρχή της εμπειρικής γνώσης που αναδύεται μέσω της δράσης και του παιξίματος ρόλων του θεάτρου, μας βοηθά στην εξερεύνηση και ανακάλυψη του εαυτού και στην καλύτερη κατανόηση της λειτουργίας μας στην καθημερινή ζωή και του πώς σχετιζόμαστε με τους άλλους.

Ακόμη, με τη χρήση των ψυχοδραματικών τεχνικών και της εκπαίδευσης ρόλου, μας ωθεί στη συμφιλίωση με τον εαυτό μας, στην επίτευξη της αναδημιουργίας του εαυτού μας και την εύρεση πιο λειτουργικών τρόπων ανταπόκρισής μας στα θέματα που μας απασχολούν. Τέλος, αποτελεί μια μέθοδο καλλιέργειας και διεύρυνσης των δυνάμεων και δυνατοτήτων μας, με σκοπό την ενθάρρυνση του ατόμου για το χτίσιμο μιας ζωής με καλύτερη ποιότητα, γεμάτης με ζωντάνια, χιούμορ, αμεσότητα, δημιουργικότητα, με σχέσεις ουσιαστικότερες και αληθινότερες!

Πρόγραμμα Σάββατο 21 & Κυριακή 22 Απριλίου 2012 Σάββατο 19 & Κυριακή 20 Μαΐου 2012 Τετάρτη 23 Μαΐου 2012 Μετά την παρακολούθηση του σεμιναρίου, δίνεται η δυνατότητα ένταξης των ενδιαφερόμενων σε σταθερή ομάδα ψυχοδράματος. Πληροφορίες Συντονίστρια: Δανάη Χορομίδου, ψυχολόγος, ψυχοδραματίστρια, συνεργάτης του ΨΥ.Κ.Α.Π. (Ψυχοδραματικό Κέντρο Ανάπτυξης Προσωπικότητας) Πληροφορίες & Δηλώσεις συμμετοχής: 6943293408, danai_chor@yahoo.gr Ο προσωπικός ιστότοπος της συντονίστριας : http://www.danaichor.blogspot.com Facebook: facebook.com/danai.chor  ]]>