21 Οκτ 2013

Ενήλικες με Νοητική Υστέρηση: Η συνύπαρξη ψυχικών διαταραχών & νοητικής στέρησης

Ο όρος Νοητική υστέρηση χρησιμοποιείται στα διεθνή συστήματα ταξινόμησης του DSM – IV και ICD-10 και είναι ένας ιατρικός όρος. Άλλοι όροι που χρησιμοποιούνται είναι διανοητική αναπηρία (νομικός όρος – Ην. Βασίλειο) και μαθησιακές δυσκολίες (εκπαιδευτικός όρος). Στις ΗΠΑ, τον Καναδά και στην Αυστραλία χρησιμοποιείται ο όρος αναπτυξιακή/νοητική αναπηρία.

Σε κάθε χώρα, περίπου το 1% του πληθυσμού έχει νοητική υστέρηση. Η πνευματική καθυστέρηση είναι ένα είδος αναπηρίας που ξεκινά πριν την ενηλικίωση, και έχει μια μόνιμη επίδραση στην ανάπτυξη: Μειωμένη ικανότητα για ανεξαρτησία (μειωμένη κοινωνική λειτουργικότητα) λόγω της μειωμένης ικανότητας να κατανοήσουν τις νέες πληροφορίες και να μάθουν νέες δεξιότητες (χαμηλή νοημοσύνη).

Τα βασικά χαρακτηριστικά της νοητικής καθυστέρησης είναι η σημαντικά μειωμένη νοητική λειτουργία σε όλους τους γνωστικούς τομείς, η οποία συνοδεύεται από σημαντικά ελλείμματα στις κοινωνικές δεξιότητες, στην επικοινωνία και στην επίτευξη προσωπικής ανεξαρτησίας και της κοινωνικής ευθύνης.

Παραδοσιακά, η νοητική λειτουργία μετράται με τεστ IQ και η σημαντικά μειωμένη διανοητική λειτουργία ορίστηκε ως IQ από 70 και κάτω. Ωστόσο, τα IQ τεστ σήμερα αντιμετωπίζονται με κάποια ευελιξία που θα μπορούσε να επιτρέψει τον αποκλεισμό μερικών ανθρώπων με IQ που είναι μικρότερο από 70 από τη διάγνωση της νοητικής καθυστέρησης. Αυτό συμβαίνει όταν κρίνεται πως δεν υπάρχουν σημαντικά ελλείμματα στην προσαρμοστική λειτουργία (αποτελεσματικότητα και λειτουργικότητα του ατόμου σε τομείς όπως στις κοινωνικές δεξιότητες, στην επικοινωνία , στις δεξιότητες καθημερινής διαβίωσης, κλπ).

Η νοητική υστέρηση χωρίζεται σε τέσσερις τύπους:

  • οριακή,
  • μέτρια,
  • βαριά
  • βαθιά

Σύμφωνα με το IQ. Το επίπεδο IQ κατά προσέγγιση δίνει έναν οδηγό για το γενικό επίπεδο λειτουργίας του ατόμου.

Οριακή Νοητική Καθυστέρηση (Borderline intellectual functioning)

Αντιπροσωπεύουν περίπου το 80% των ατόμων με νοητική υστέρηση, κάθε αισθητικά ή κινητικά ελλείμματα είναι ελάχιστα και στην εμφάνιση τους δεν παρουσιάζουν κάτι ασυνήθιστο. Στην ενήλικη ζωή οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν έχουν ποτέ διαγνωστεί. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους ζουν ανεξάρτητα στο συνηθισμένο για αυτούς περιβάλλον, παρόλο που μπορεί να χρειαστούν βοήθεια με τη στέγαση και την εργασία ή όταν βρίσκονται κάτω από έντονο άγχος.

Μέτρια νοητική υστέρηση (Moderate mental retardation)

Οι άνθρωποι σε αυτή την ομάδα αποτελούν περίπου το 12% του πληθυσμού. Οι περισσότεροι από αυτούς μπορούν να μιλήσουν ή τουλάχιστον να μάθουν να επικοινωνούν και να φροντίσουν τον εαυτό τους με κάποια επίβλεψη. Ως ενήλικες μπορούν να αναλάβουν συνήθως απλές εργασίες και εργασίες ρουτίνας.

Βαριά Νοητική Καθυστέρηση (Severe mental retardation)

Αυτή η ομάδα αντιπροσωπεύει περίπου το 7% του πληθυσμού. Στην περίπτωση των προ σχολικών τους χρόνων, η ανάπτυξη τους είναι συνήθως βραδύνουσα σε μεγάλο βαθμό. Τελικά μπορούν να αποκτήσουν κάποιες δεξιότητες, αν και κάτω από στενή παρακολούθηση. Μπορούν επίσης να είναι σε θέση να επικοινωνούν με απλό τρόπο χρησιμοποιώντας λίγες λέξεις. Ως ενήλικες μπορούν να αναλάβουν απλές εργασίες και να συμμετάσχουν σε περιορισμένες κοινωνικές δραστηριότητες.

Βαθιά νοητική καθυστέρηση (Profound mental retardation)

Οι άνθρωποι σε αυτή την ομάδα αποτελούν λιγότερο από το 1% του πληθυσμού. Λίγοι από αυτούς μαθαίνουν να φροντίζουν τον εαυτό τους αν και μερικοί αποκτούν τελικά κάποιο απλό λόγο και βασική κοινωνική συμπεριφορά.

Συσχετιζόμενες δυσκολίες

Η νοητική καθυστέρηση μπορεί να συνοδεύεται ή να περιπλέκεται από κινητικά ή αισθητηριακά ελλείμματα, προβλήματα συμπεριφοράς, επιληψία ψυχαναγκαστική διαταραχή ή αυτισμό.

Αιτιολογία της νοητικής καθυστέρησης

Οι αιτίες της νοητικής καθυστέρησης μπορούν να διαιρεθούν σε πολλαπλούς παράγοντες.

Οι γενετικές αιτίες οφείλονται κυρίως σε διαταραχές του μεταβολισμού και των χρωμοσώμων.

  • Σύνδρομο Lesch-Nyhan
  • Tuberous Sclerosis
  • Φαινυλκετονουρία
  • Σύνδρομο Down

Οι περιβαλλοντικές αιτίες περιλαμβάνουν αυτά που συμβαίνουν στο αναπτυσσόμενο έμβρυο ή στη περιγεννητική, νεογνική και παιδική ηλικία.

  • Τραυματισμοί στο κεφάλι
  • Μηνιγγίτιδα
  • Υποσιτισμός
  • Λήψη φαρμάκων
  • Ακτινοβολίες

Γιατί είναι σημαντικό το γεγονός να γνωρίζουμε τις αιτίες της νοητικής καθυστέρησης; Είναι σημαντικό για πολλούς λόγους, όπως:

  1. η ανάγκη για τους γονείς, φροντιστές και τα άτομα που είναι γύρω τους να κατανοήσουν τι είναι νοητική στέρηση και τι συμβαίνει
  2. το άτομο και η οικογένεια έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν
  3. ανακούφιση από την αβεβαιότητα σχετικά με την αιτία της νοητικής στέρησης
  4. υποκίνηση των παρεμβάσεων που σχετίζονται με τη κάλυψη των αναγκών
  5. δυνατότητα να ανήκουν σε μια ομάδα υποστήριξης

Ενήλικες με νοητική υστέρηση και ψυχικές διαταραχές

Οι ενήλικες με νοητική υστέρηση διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν ψυχικές διαταραχές λόγω της σύνθετης αλληλεπίδρασης των βιολογικών, ψυχολογικών, κοινωνικών και οικογενειακών παραγόντων.  Μελέτες έχουν δείξει ότι 20-40% των ατόμων με νοητική υστέρηση έχουν επίσης κάποια μορφή ψυχικής διαταραχής.

Ποιοι παράγοντες επηρεάζουν τις παρουσιάσεις των ψυχικών διαταραχών σε άτομα με νοητική υστέρηση

Η παρουσίαση της ψυχικής διαταραχής σε ένα άτομο με νοητική υστέρηση θα εξαρτηθεί από τα επίπεδα της γνωστικής, επικοινωνιακής, φυσικής και κοινωνικής λειτουργικότητας, καθώς και από τις δια- προσωπικές, πολιτιστικές και περιβαλλοντικές επιδράσεις.

Σε γενικές γραμμές, τα συμπτώματα των ψυχικών διαταραχών που παρουσιάζονται από τους ενήλικες με ήπια νοητική καθυστέρηση και φτωχές λεκτικές δεξιότητες επικοινωνίας είναι λιγότερο πολύπλοκα από τους ενήλικες με φυσιολογική νοημοσύνη. Ωστόσο, λόγω της λιγότερο καλά αναπτυγμένης γνωστικής και επικοινωνιακής δεξιότητας,  ενήλικες με μέτρια και σοβαρή νοητική καθυστέρηση είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν διαταραγμένη συμπεριφορά . Ένα άτομο μπορεί να παρουσιάσει  συμπτώματα από δύο ή περισσότερες σχετικές ψυχικές διαταραχές σε μια δεδομένη στιγμή, όπως καταδεικνύουν τα παρακάτω κλινικά παραδείγματα:

Παράδειγμα Α

Ένας άνδρας με ήπια νοητική υστέρηση και επιληψία παρουσίαζε μακροχρόνια υπερβολική προσοχή για την προσωπική υγιεινή του και αυτό  οφείλεται σε μια ψυχαναγκαστική διαταραχή της προσωπικότητας, μαζί με κρίσεις πανικού και έντονου άγχους.

Παράδειγμα Β

Μια γυναίκα με σύνδρομο Down και μέτριες μαθησιακές δυσκολίες παρουσιάστηκε με χαμηλή διάθεση, διαταραχές του ύπνου και όρεξης λόγω καταθλιπτικής διαταραχής, αλλά και σταδιακή μείωση της κοινωνικότητας και αυτο-εξυπηρέτησης λόγω της άνοιας Alzheimer .

Παράδειγμα Γ

Ένας έφηβος με σοβαρή νοητική υστέρηση, μη ομιλητικός, παρουσίασε κοινωνική αδιαφορία, φτερουγίσματα λόγω αυτισμού, αυτο-τραυματισμό και σεξουαλικά ακατάλληλες και προκλητικές συμπεριφορές.

Ποιά είδη των ψυχικών διαταραχών μπορεί να συν-υπάρχουν σε ενήλικες με νοητική υστέρηση

Οι ενήλικες με νοητική υστέρηση υποφέρουν από τα ίδια είδη των ψυχικών διαταραχών, όπως τα άτομα με φυσιολογική πνευματική λειτουργία. Σε ενήλικες με σοβαρή νοητική υστέρηση, o αυτισμός και οι διαταραχές συμπεριφοράς είναι κοινά, αλλά οι ψυχώσεις είναι συχνά δύσκολο να εντοπιστούν όταν τα άτομα δεν είναι σε θέση να εκφράσουν τις πολύπλοκες εμπειρίες τους, όπως περίεργες ιδέες και φωνές.

Η διάγνωση των οργανικών ψυχώσεων και οι διαταραχές προσωπικότητας είναι δύσκολη στους περισσότερους ενήλικες με νοητική υστέρηση, δεδομένου ότι είναι δύσκολο να επιτευχθεί μιας ακριβής και μακροχρόνιας καταγραφής της λειτουργίας της συμπεριφοράς και των συμπτωμάτων.

Οι κύριοι τύποι των ψυχικών διαταραχών σε ενήλικες με νοητική υστέρηση είναι :

  • Ψυχώσεις
  • Συναισθηματικές διαταραχές
  • Νευρώσεις
  • Αγχώδεις διαταραχές
  • Διαταραχές προσωπικότητας
  • Άνοια

Ποιά είναι η αξιολόγηση των ψυχικών διαταραχών στους ενήλικες με νοητική υστέρηση

H διεπιστημονική αξιολόγηση είναι απαραίτητη πάντα λόγω του πολύπλοκου συνδυασμού της ψυχικής και της σωματικής υγείας, αλλά και των κοινωνικών αναγκών που παρουσιάζονται στα άτομα με νοητική υστέρηση με τη συνύπαρξη κάποιας ψυχικής διαταραχής.

 Στην ιδανική περίπτωση , η διεπιστημονική προσέγγιση θα αφορά τον ασθενή και τους φροντιστές για τη μεγιστοποίηση της συγκέντρωσης των δεδομένων. Η αξιολόγηση θα πρέπει να καλύπτει τις δεξιότητες επικοινωνίας, τη λειτουργικότητα, την προσωπικότητα, τις σχέσεις, το περιβάλλον, τιη συμπεριφορά, τη φαρμακευτική αγωγή και σωματική υγεία (για παράδειγμα: επιληψία). Η λεκτική επικοινωνία, η ακοή και οι ικανότητες συνεργασίας καθορίζει εάν η εκτίμηση της ψυχικής κατάστασης του ασθενή μπορεί να περιλαμβάνει παρατηρήσεις συμπεριφοράς, της διάθεσης, των σκέψεων, των αντιλήψεων, του προσανατολισμού, της μνήμης και της αντίληψης για την κατάσταση και τις ανάγκες του. Παρουσιάζοντας τις ανάγκες, λαμβάνοντας υπόψιν το παρελθόν και την παρούσα φυσική, ψυχική και κοινωνική λειτουργικότητα, στη συνέχεια οι ειδικοί προσπαθεί να κάνει μια συγκεκριμένη διάγνωση (αν είναι δυνατόν) και να συμφωνήσουν σε μία παρέμβαση προσανατολισμένη στις ανάγκες του ασθενή και των φροντιστών του.

Περαιτέρω παρατηρήσεις συμπεριφοράς, επαναξιολογήσεις σε διαφορετικά περιβάλλοντα,  και οι δοκιμές των φαρμάκων μπορεί να είναι απαραίτητες καθώς είναι  μέρος της συνεχιζόμενης κλινικής αξιολόγησης και φροντίδας.

Πολλά εργαλεία αξιολόγησης είναι σήμερα σε χρήση, συμπεριλαμβανομένης τoυ διαγνωστικού εργαλείου PIMRA, το οποίο είναι σχεδιασμένο να βοηθά στην αξιολόγηση διαφορικής διάγνωσης σε άτομα με νοητική στέρηση, του εργαλείου Reiss – Screen για ενήλικες και παιδιά που αξιολογεί τη δυσπροσαρμοστική συμπεριφορά και δίνει ακριβής ανάλυση για διαφορική διάγνωση, καθώς και του PASADD, το οποίο βοηθά την αξιολόγηση της ύπαρξης ή μη των ψυχικών διαταραχών σε άτομα με νοητική στέρηση.

Τι θεραπευτικές μέθοδοι είναι διαθέσιμες για τα άτομα με νοητική υστέρηση και ψυχικές διαταραχές;

Η θεραπεία βασίζεται κυρίως στην Εφαρμοσμένη Ανάλυση Συμπεριφοράς, καθώς και στη κατανόηση μερικών «λειτουργιών» κάποιας διαφορετικής θεραπείας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει γνωστική αναλυτική θεραπεία και συμπεριφορικές θεραπείες, οι οποίες εστιάζουν στην εκμάθηση των δεξιοτήτων, π.χ. κοινωνικές δεξιότητες και τη διαχείριση θυμού. Κάποιες προσεγγίσεις (π.χ.,ερμηνευτική ψυχοθεραπεία ) μπορεί να απαιτήσουν κάποια τροποποίηση, και η χρήση τους εξαρτάται από το επίπεδο της γλωσσικής ανάπτυξης του ατόμου που λαμβάνει τη θεραπεία. Είναι σαφές ότι οι ψυχολογικές προσεγγίσεις που αναπτύχθηκαν για άτομα με ψυχικές διαταραχές χωρίς νοητική αναπηρία μπορεί να είναι κατάλληλες και για τα άτομα με διανοητική αναπηρία.

Ομοίως, η υποστήριξη της οικογένειας και / ή άλλων φροντιστές μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο υποτροπής για τους επιρρεπείς σε ψυχιατρικές ασθένειες .

Εισαγωγική Φωτογραφία

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία

  • Carulla, L. S., Reed, G. M., Vaez-Azizi, L. M., Cooper, S. A., Leal, R. M., Bertelli, M., Adnams, C., Cooray, S., Deb, S., Dirani, L. A., et al. (2011). Intellectual Developmental Disorders: towards a new name, definition and framework for mental retardation/intellectual disability” in ICD – 11. World Psychiatry, 10(3), 175-180.
  • Cooper SA, Smiley E, Morrison J. (2007). Mental ill-health in adults with intellectual disabilities: prevalence and associated factors. Br J Psychiatry, 190, 27–35.
  • Costello, H. & Bouras, N. (2006). Assessment of mental health problems in people with intellectual disabilities. Isr. J. Psychiatry Relat. Sci., 43(4), 241-251
  • Switzky HN, Greenspan S. What is mental retardation?: ideas for an evolving disability in the 21st century. Washington: American Association on Mental Retardation; 2006. American Association on Mental Retardation.
  • World Health Organization. International statistical classification of diseases and related health problems, 10th revision. Geneva: World Health Organization; 1992.
]]>

21 Μαρ 2012

Ο όρος της εβδομάδας: Δείκτης Ευφυίας (IQ)

Ο Δείκτης Νοημοσύνης (Intelligence Quotient, IQ) είναι ένας δείκτης μέτρησης της ευφυΐας ενός ατόμου σε σχέση με την μέση ευφυϊα του πληθυσμού. Το IQ αναφέρεται κυρίως στην μέτρηση της λογικής και επαγωγικής σκέψης και όχι σε άλλες μορφές ευφυϊας όπως είναι η συναισθηματική νοημοσύνη (emotional intelligence, EQ). Η μέτρηση του IQ γίνεται με τη χρήση σταθμισμένων tests όπως είναι τα Wechsler Adult Intelligence Scale, Stanford-Binet και Raven’s Progressive Matrices.

Το τελικό αποτέλεσμα όλων αυτών των τεστ εκφράζει τη θέση του ατόμου σε σχέση με την μέση ευφυϊα του πληθυσμού, συνήθως σε εκατοστιαίες μονάδες με το 100 ως τον μέσο όρο του πληθυσμού. Έτσι, εάν κάποιος μετρηθεί με IQ 125 σημαίνει πως το IQ του είναι μεγαλύτερο από τον μέσο όρο, ενώ ένα IQ της τάξεως του 75 σημαίνει πως το άτομο έχει χαμηλότερη βαθμολογία από τον μέσο όρο.

Παράγοντες όπως η ηλικία του ατόμου και η κουλτούρα του είναι εξαιρετικά σημαντικοί και μπορούν να επηρεάσουν το τελικό αποτέλεσμα μιας μέτρησης του δείκτη νοημοσύνης. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πριν ένα τεστ χρησιμοποιηθεί για την αξιολόγηση ενός πληθυσμού πρέπει πρώτα να περάσει από κατάλληλη επεξεργασία ώστε σταθμιστεί στα δεδομένα του πληθυσμού στον οποίο θα χρησιμοποιηθεί.

Φωτογραφία

]]>

19 Νοέ 2010

Μικρά και Ενδιαφέροντα #20

  • Το Psychology Today παρουσιάζει την πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία των σκύλων-βομβιστών. Μπορεί κάποιοι φανατικοί ισλαμιστές να προσπάθησαν πρόσφατα να ανατινάξουν αεροπλάνα τοποθετώντας εκρηκτικά μέσα σε σκύλους, αλλά η πρακτική αυτή είχε πρωτοξεκινήσει από τους Ρώσους τη δεκαετία του 30, κατά τον πόλεμο εναντίον των Γερμανών. Η κλασσική συμπεριφορική μάθηση του Pavlov μπήκε σε εφαρμογή και επαληθεύτηκε με έναν από τους σκληρότερους τρόπους… [Psychology Today]
  • Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον, οι δοκιμασίες ευφυίας (IQ tests) είναι λιγότερο έγκυρες για τα παιδιά με αυτισμό. Με άλλα λόγια, το IQ score ενός αυτιστικού παιδιού δεν προβλέπει σωστά τις πραγματικές ικανότητες του στην ανάγνωση, γραφή και τα μαθηματικά. Μερικές φορές το IQ εμφανίζεται υψηλότερο από το κανονικό και άλλες χαμηλότερο. Τα αποτελέσματα αυτά έχουν ιδιαίτερη σημασία για τις ΗΠΑ, στις οποίες οι δοκιμασίες ευφυίας χρησιμοποιούνται ευρέως στα σχολεία για να προβλέψουν την πιθανότητα επιτυχίας των μαθητών. [Medical News Today]
  • Καλά νέα για τους απανταχού gamers! Φαίνεται πως τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και ιδιαίτερα τα παιχνίδια πρώτου προσώπου (Halo, Half-Life, Call of Duty κ.α.) καλυτερεύουν την οπτική μας αντίληψη. Παίζοντας ο παίκτης ουσιαστικά εξασκεί τον εγκέφαλό του κάνοντας αρκετές γνωστικές διεργασίες, όπως η παρακολούθηση ενός κινούμενο στόχου, η αναζήτηση πληροφοριών στο περιβάλλον, το φιλτράρισμα των άσχετων πληροφοριών κ.α. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αμερικανοί στρατιώτες ήδη εκπαιδεύονται χρησιμοποιώντας (και) βιντεοπαιχνίδια. [E-Science News]
  • Προσοχή με τα φώτα τη νύχτα. Έρευνες που έχουν γίνει σε χάμστερ υποστηρίζουν ότι όταν κοιμόμαστε ακόμη και υπό αμυδρό φως ο εγκέφαλος επηρεάζεται αρνητικά. Συγκεκριμένα, μετά από 8 εβδομάδες ύπνου υπό αμυδρό φως τα χάμστερ παρουσίασαν περίεργη δραστηριότητα στον ιππόκαμπο, μια περιοχή που μεταξύ άλλων σχετίζεται με την κατάθλιψη. Αν αυτό ισχύει και για τους ανθρώπους, αυτό σημαίνει πως εκτός από το ότι το νυχτερινό φως επηρεάζει τους κιρκαδιανούς ρυθμούς μας, μπορεί να προκαλέσει ακόμη και συμπτώματα κατάθλιψης. [E-Science News]
  • Ψυχο…ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 19 Νοεμβρίου 1901, ο John B. Watson ξεκίνησε τα πρώτα του πειράματα με ποντίκια, ερευνώντας την ικανότητα μάθησης λαβυρίνθων. Μερικά χρόνια αργότερα ο Watson θα γίνει ο ιδρυτής του αμερικανικού μοντέλου συμπεριφορισμού, μιας θεωρίας που προσπαθεί να εξηγήσει την ανθρώπινη (και μη) συμπεριφορά μέσα στα πλαίσια ενός συστήματος μάθησης, θετικής ή αρνητικής. Για παράδειγμα, μέσα στο πλαίσιο του συμπεριφορισμού οι φοβίες εξηγούνται ως αποτέλεσμα μιας διαδικασίας μάθησης στην οποία το υποκείμενο έχει συνδέσει ένα αρνητικό γεγονός με το αντικείμενο του φόβου του (π.χ. επίθεση από σκύλο οδηγεί σε φοβία για σκύλους). Ο Watson είναι ιδιαίτερα γνωστός για τα πειράματά του με τον Μικρό Άλμπερτ, στα οποία έχουμε ξανα-αναφερθεί στο παρελθόν. Φωτογραφία ]]>

    07 Σεπ 2010

    Μικρά και Ενδιαφέροντα #17

  • Εάν έχετε δει την ταινία Inception τότε είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα έχετε αρκετές απορίες σχετικά με την επιστημονική και ψυχολογική βάση πολλών από αυτά που αναφέρονται στο σενάριό της. Παρόλο που οι συσκευές και οι ιδέες που αναφέρονται εκεί έχουν λίγη σχέση με τις παρούσες έρευνες και ευρήματα της Νευροψυχολογίας, είναι σίγουρο ότι οι σεναριογράφοι και ο σκηνοθέτης μελέτησαν αρκετά την ψυχαναλυτική θεωρία, η οποία πρωταγωνιστεί σε όλη τη διάρκεια της ταινίας. Το Mind Hacks κάνει μια αναφορά στις αλήθειες και στους μύθους που αναφέρονται στο Inception, οπότε όσοι ενδιαφέρεστε, ρίξτε μια ματιά [Mind Hacks]
  • Η συναισθηματική ανασφάλεια είναι ένα από τα πιο συχνά προβλήματα που εμφανίζονται στη σχέση των ζευγαριών. Νέες έρευνες αποκαλύπτουν πως το αίσθημα πως δεν μπορείς να στηριχτείς στους ανθρώπους του κοινωνικού σου περιβάλλοντος, εκτός από ενοχλητικό, είναι και επικίνδυνο για την υγεία. Συγκεκριμένα, όσοι έχουν χρόνια προβλήματα ανασφάλειας, έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν καρδιακές παθήσεις στο μέλλον. [APA]
  • Μία νέα αμερικάνικη έρευνα στον τομέα της βιολογίας αποκαλύπτει πως η σχολική αποτυχία φαίνεται να συνδέεται άμεσα με τα γονίδιά που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ντοπαμίνης, μιας ουσίας που μεταξύ άλλων σχετίζεται και με το μνημονικό σύστημα. Βρέθηκε πως οι μαθητές που είχαν χαμηλές βαθμολογίες σε κάποια από τα βασικά μαθήματα (γλώσσα, μαθηματικά, φυσική και ιστορία) είχαν μια συγκεκριμένη αλληλουχία γονιδίων ντοπαμίνης, η οποία ήταν διαφορετική από τους μαθητές που είχαν καλύτερη σχολική επίδοση. Τρομακτικό αποτέλεσμα; Μπορεί… [Florida State University]
  • Το Psychology Today φιλοξενεί ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με θέμα τα άτομα που πιστεύουν ότι έχουν απαχθεί από εξωγήινους. Σε αυτό περιγράφονται περιπτώσεις «απαγωγής», αλλά και ερευνητικά δεδομένα γύρω από τους «απαχθέντες» και τα κοινά χαρακτηριστικά προσωπικότητας ή/και ψυχολογικών τραυμάτων που έχουν μεταξύ τους. [Psychology Today]
  • Ψυχο… ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 7 Σεπτεμβρίου 1707 γεννήθηκε ο George Louis Buffon, ένας από τους πιο σημαντικούς Γάλλους φυσιοδίφες. Ο Buffon πέρα από φυσιοδίφης ήταν και μαθηματικός και κοσμολόγος, αλλά είναι ευρύτερα γνωστός γιατί ήταν από τους πρωτεργάτες της ιδέας της βιολογικής προσαρμογής, η οποία αργότερα αποτέλεσε τον πυρήνα της δαρβινικής θεωρίας. Φυσικά ο Buffon δεν μπορούσε να αμφισβητήσει ανοιχτά την θρησκευτική εκδοχή της δημιουργίας του ανθρώπου (ένα θέμα που αρχικά και ο Δαρβίνος δεν τόλμησε να αγγίξει για προσωπικούς λόγους), αλλά παρατήρησε ότι οι οργανισμοί έχουν την ικανότητα να προσαρμόζονται στο περιβάλλον τους και να αφήνουν απογόνους που είναι ακόμη καλύτερα προσαρμοσμένοι σε αυτό.

    ]]>

    04 Αυγ 2010

    Μικρά και Ενδιαφέροντα #15

  • To Mouse Trap πήρε συνέντευξη από τον Δρ. Thomas Armstrong, συγγραφέα του βιβλίου «Neurodiversity: Discovering the Extraordinary Gifts of Autism, ADHD, Dyslexia, and Other Brain Differences«. Σε έναν κόσμο που τουλάχιστον οι μισοί από εμάς θα αναπτύξουμε κάποιου είδους ψυχική διαταραχή σε κάποια φάση της ζωής μας, είναι σημαντικό να έρθουμε σε επαφή όχι μόνο με τις δυσλειτουργίες των ψυχικά πασχόντων, αλλά και με τις θετικές ιδιαιτερότητες που μπορεί να συνοδεύουν μια ψυχική διαταραχή. [Mouse Trap]
  • Σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται (τουλάχιστον στις ΗΠΑ) για τον έλεγχο της προκατάληψης διάφορων ψυχομετρικών δοκιμασιών φαίνεται πως είναι και τα ίδια… προκατειλημμένα! Φάνηκε πως -ανάλογα με την δοκιμασία- τελικά ευνοούν συμμετέχοντες από συγκεκριμένη εθνότητα ή φύλο. [Medical News Today]
  • Ερευνητές του Πανεπιστημίου Νότινγκχαμ διεξήγαγαν μια μεγάλη έρευνα πάνω στη σχέση ψυχολογικής κατάστασης και σωματικής ανάρρωσης κατά τη διάρκεια σοβαρών ασθενειών (συγκεκριμένα διαβήτη). Αυτό που βρήκαν είναι ότι στους ασθενείς με θετική ψυχολογία οι σωματικές πληγές τείνουν να κλείνουν πιο γρήγορα. Αντίθετα, στους ασθενείς με αρνητική ψυχολογία, οι πληγές όχι μόνο δεν κλείνουν, αλλά χειροτερεύουν. Άλλη μια απόδειξη για τις ευεργετικές συνέπειες της καλής ψυχικής υγείας. [Medical News Today]
  • Ψυχο… ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 4 Αυγούστου 1861, στο Λονδίνο, γεννήθηκε ο Henry Head. Ο Head ήταν ένας από τους πρωτεργάτες νευρολόγους, ο οποίος μεταξύ άλλων ανακάλυψε πως τα περιφερειακά νεύρα (peripheral nerves) έχουν την δυνατότητα να αναπτύσσονται εκ νέου μετά από τραυματισμό. Μάλιστα, για να το αποδείξει αυτό, δεν δίστασε να κόψει δύο κινητικά νεύρα από το δικό του χέρι! Γενικά η δουλειά του εστίασε στην λειτουργία των κινητικών νευρώνων και στις διασυνδέσεις τους με τον εγκέφαλο και την παρεγκεφαλίδα. Πέρα από νευρολόγος όμως ο Head υπήρξε και συγγραφέας, αλλά και… ποιητής! Πέθανε τον Οκτώβριο του 1940.

    Φωτογραφία: Henry Head, Wikipedia

    ]]>

    10 Ιούλ 2010

    Μικρά και Ενδιαφέροντα #11

  • Η ομοιοπαθητική κερδίζει ολοένα και περισσότερους οπαδούς, ενώ κάποιες επιστημονικές έρευνες φτάνουν στο συμπέρασμα ότι η επιτυχία της δεν οφείλεται σε placebo effect. Το Psychology Today φιλοξενεί ένα άρθρο για την περίεργη αυτή θεραπευτική μέθοδο. [Psychology Today]
  • Εδώ και χρόνια η παχυσαρκία έχει συνδεθεί με την κατάθλιψη. Όμως ποια είναι η πραγματική σχέση μεταξύ αυτών των δύο καταστάσεων; Η παχυσαρκία προκαλεί κατάθλιψη ή το αντίστροφο; Μήπως τα αυξημένα επίπεδα παχυσαρκίας μεταξύ των καταθλιπτικών οφείλονται στις παρενέργειες των φαρμακοθεραπευτικών προσεγγίσεων; [Psych Central #1, #2]
  • Ένα από τα πιο σοβαρά προβλήματα με τις έρευνες ψυχολογίας είναι το γεγονός πως οι περισσότερες έρευνες λαμβάνουν χώρα σε δυτικές χώρες (ΕΕ, ΗΠΑ, Καναδά κτλ) και μάλιστα στην πλειοψηφία τους χρησιμοποιώντας ως υποκείμενα φοιτητές.,Αποτέλεσμα αυτού είναι να είναι αμφίβολο το κατά πόσο μπορούμε να γενικεύσουμε αυτά τα αποτελέσματα ώστε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τον παγκόσμιο πληθυσμό. Μια έρευνα έρχεται να επιβεβαιώσει τα πολλά προβλήματα που δημιουργεί αυτή η κατάσταση. [Medical News Today]
  • Ψυχο… ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 10 Ιουλίου 1873, γεννήθηκε ο Γάλλος ψυχολόγος Théodore Simon. Ο Simon ήταν από τους πρωτεργάτες στην ψυχομετρία, καθώς βοήθησε στην δημιουργία των πρώτων τεστ νοημοσύνης (IQ tests). Το 1905, σε συνεργασία με τον Alfred Binet δημιούργησε το πρώτο IQ test, το λεγόμενο «Binet-Simon Intelligence Scale«. Καθώς είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την διάγνωση ψυχικών και νοητικών διαταραχών, όσο ζούσε προσπαθούσε να προωθήσει την σωστή χρήση των ψυχομετρικών εργαλείων και δεν ήταν λίγες οι φορές που ήρθε σε έντονη αντιπαράθεση με φορείς που χρησιμοποιούσαν τις δοκιμασίες του με λανθασμένο τρόπο. Ο Simon είχε επίσης έντονο ενδιαφέρον και για τον παιδικό ψυχισμό, καθώς εργάστηκε για ολόκληρες δεκαετίες ως παιδοψυχολόγος. Πέθανε το 1961.

    Φωτογραφία: Notes, by freddyfromutah

    ]]>