02 Αυγ 2010

Έρευνα για την διακύμανση των συναισθημάτων μέσω… twitter!

Αυτές τις ημέρες έτυχε να διαβάσω για μία από τις καλύτερες έρευνες για θέματα διαδικτύου και ψυχολογίας που έχω διαβάσει ποτέ. Ο λόγος για την έρευνα του College of Computer and Information Science του Northeastern University για την διακύμανση της διάθεσης, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στο twitter1 . Με πιο απλά λόγια, οι ερευνητές προσπάθησαν να δουν πως αλλάζει η διάθεση των χρηστών του twitter μέσα σε ένα διάστημα της τάξης ενός εικοσιτετραώρου ή μερικών μηνών.

Πως το έκαναν αυτό; Παρακολουθώντας τα δημόσια updates εκατομμυρίων twitters (300 εκ. tweets) από τον Σεπτέμβριο 2006 έως και τον Αύγουστο 2009 ψάχνοντας για λέξεις-κλειδιά που να δηλώνουν ευχάριστα ή δυσάρεστα συναισθήματα. Η έρευνα, για ευκολία, ασχολήθηκε αποκλειστικά και μόνο με τα tweets Αμερικανών πολιτών, χρησιμοποιώντας geotagging tools.

Τα αποτελέσματά τους είναι αρκετά ενδιαφέροντα. Σύμφωνα με αυτά, η διάθεσή των tweeters φτάνει στο υψηλότερο σημείο (πιο θετική) το πρωί και σταδιακά πέφτει έως το μεσημεριανό διάλειμμα. Μετά τις 16:00 και έως τις 21:00 αυξάνεται και πάλι, για να ακολουθήσει μια φθίνουσα πορεία έως τις μεταμεσονύχτιες ώρες (Εικόνα 1).

Εικόνα 1: Ο μέσος όρος της διάθεσης των tweeters της έρευνας σε ένα 24ωρο

Αυτός ο κύκλος ακολουθεί λίγο πολύ το ίδιο μοτίβο κάθε ημέρα της εβδομάδας, αν και φάνηκε πως η διάθεσή των tweeters ήταν σαφώς καλύτερη κατά το Σαββατοκύριακο (Εικόνα 2). Είναι εντυπωσιακά τα γραφήματα, καθώς δείχνουν μια σχετικά σταθερή συχνότητα στις εναλλαγές των συναισθημάτων, υποδηλώνοντας ίσως ακόμη και την ύπαρξη κάποιου «μηχανισμού» συναισθημάτων που λειτουργεί με αυτά τα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα.

Εικόνα 2: Ο μέσος όρος της διάθεσης των tweeters κατά την διάρκεια μιας εβδομάδας

Βεβαίως τίθενται αρκετά ερωτήματα σχετικά με την γενίκευση αυτών των αποτελεσμάτων στον σύνολο του πληθυσμού, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ΗΠΑ παραμένουν μία από τις πρώτες χώρες στον κόσμο όσον αφορά το ποσοστό χρήσης του διαδικτύου από τον γενικό πληθυσμό, οπότε υποπτεύομαι ότι αν πάρουμε ως δεδομένο ότι η μεθοδολογία τους ήταν σωστή και δεν ήταν προκατειλημμένη, μπορούμε να πούμε ότι λίγο πολύ κάποιος θα ανέμενε παρόμοια αποτελέσματα και από μια «off-line» έρευνα στον γενικό πληθυσμό. Δυστυχώς η έρευνα δεν έχει δημοσιευτεί ακόμη σε ένα συγκεντρωτικό paper ώστε να μπορέσουμε να έχουμε περισσότερες πληροφορίες, αλλά κάτι τέτοιο αναμένεται να γίνει μέσα στους επόμενους μήνες.

Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι γίνονται όλο και περισσότερες έρευνες για την ψυχολογία και τον τρόπο έκφρασής της μέσω του διαδικτύου (ή την ψυχολογία της ίδιας της χρήσης του διαδικτύου). Σίγουρα ο τομέας αυτός θα μας απασχολήσει πολύ στο μέλλον, καθώς οι ώρες που περνάμε μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή μας σερφάροντας θα αυξάνονται γεωμετρικά χρόνο με το χρόνο.

Εικόνες:

]]>

Πηγές / Διαβάστε περισσότερα

  1. College of Computer and Information Science, Northeastern University: «Pulse of the Nation:U.S. Mood Throughout the Day inferred from Twitter» []
01 Αυγ 2010

Μικρά και Ενδιαφέροντα #14

  • Σύμφωνα με μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο PloS ONE, οι πολιτικοί τείνουν να χρησιμοποιούν το κυρίαρχο χέρι τους (δεξί ή αριστερό) όταν κάνουν αναφορά σε θετικές ιδέες, ειδήσεις και εκτιμήσεις και το άλλο χέρι για αρνητικές. Αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από ψυχο-κοινωνιολογική σκοπιά και σίγουρα μπορεί να αξιοποιηθεί ως ένα πολύ καλό εργαλείο μετάφρασης της γλώσσας του σώματος γενικότερα. [PsyPost]
  • Τι σκέφτονται οι βομβιστές αυτοκτονίας; Τι είδους ηθικούς κανόνες έχουν; Μήπως είναι διαφορετικοί από όλους εμάς; Η ψυχολόγος Ariel Merari μίλησε με βομβιστές αυτοκτονίας και με άτομα που ανήκουν στον πυρήνα οργανώσεων στρατολόγησης νέων για τέτοιου είδους αποστολές και σε μια συνέντευξή της παρουσιάζει το προφίλ των ατόμων αυτών. Ίσως τελικά είναι πολύ λιγότερο σκοτεινές προσωπικότητες από όσο νομίζουμε. [New Scientist]
  • Ένας ερευνητής του ΜΙΤ δημιούργησε ένα ψεύτικο προφίλ στο Facebook, το LinkedIn, το Twitter και σε άλλα κοινωνικά δίκτυα το οποίο κατάφερε να γίνει «φίλος» με χιλιάδες άνδρες ανά το παγκόσμιο, μεταξύ των οποίων και υπεύθυνων εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ. Με αυτόν τον τρόπο κατάφερε να έχει πληροφορίες για πολύ ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα τα οποία κάποιος θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει εναντίον τους. Ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα κοινωνικής ψυχολογίας που δείχνει τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνται οι σύγχρονες e-φιλίες. [Guardian]
  • Εάν αυτό τον καιρό ψάχνετε για δουλειά και πηγαίνετε σε interviews, προσέξτε τον τρόπο συμπεριφοράς σας, ιδιαίτερα εάν είστε άνδρες. Σύμφωνα με μια νέα έρευνα στις ΗΠΑ οι άνδρες που είναι πιο σιωπηλοί τείνουν να κρίνονται πιο αρνητικά σε σχέση με αυτούς που είναι πιο ανοιχτοί και μιλάνε για τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους. Αυτό όμως δεν φαίνεται να ισχύει και για τις γυναίκες υποψηφίους [Medical News Today]
  • Ψυχο…ιστορικά

    Σαν σήμερα, στις 1 Αυγούστου 1880 ανοίγει τις πόρτες του το δεύτερο ψυχιατρικό κέντρο στις ΗΠΑ, το οποίο είναι ειδικά για Αφροαμερικανούς. Το «Eastern Asylum for the Colored Insane«, όπως ήταν το όνομά του χτίστηκε στην πόλη Goldsboro της Νότιας Καρολίνας. Έως και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα οι Αφροαμερικανοί είχαν ειδική μεταχείριση και έπρεπε να χρησιμοποιούν ειδικούς χώρους, ξεχωριστά από τους λευκούς, θυμίζοντας έντονα τακτικές τύπου Απαρτχάιντ. Έτσι, δεν ήταν καθόλου περίεργο θέαμα να βλέπει κανείς τουαλέτες, λεωφορεία και καταστήματα που ήταν για αποκλειστική χρήση από μαύρους πολίτες. Για να κατανοήσουμε καλύτερα το πλαίσιο στο οποίο δημιουργήθηκαν τα ειδικά ψυχιατρικά κέντρα στα τέλη του 19ου αιώνα, θα πρέπει να μην ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη οι μαύροι ανήκαν στα χαμηλότερα κοινωνικο-οικονομικά στρώματα και απασχολούνταν κυρίως ως υπηρετικό προσωπικό σε σπίτια πλουσίων, ως εργάτες σε βαριές χειρωνακτικές εργασίες και ως αγρότες σε «τσιφλίκια». Επομένως η εισαγωγή μαύρων ασθενών σε κλινικές με λευκούς ήταν επόμενο να δημιουργεί αντιδράσεις από τους λευκούς που το έβλεπαν ως υποτιμητικό οι άνθρωποί τους να φιλοξενούνται στον ίδιο χώρο με το … υπηρετικό τους προσωπικό. Αυτό το κλίμα δημιούργησε τα ψυχιατρεία τύπου «Απαρτχάιντ».

    ]]>